امروز شنبه ، ۱۳۹۷/۱۱/۲۷
نصب تراشه الکترونیکی بر روی کانتینرها در هفته‌های آتی/ قاچاق کالا در گمرک را 100 درصد رد می‌کنیم          مصرف روغن ماهی باعث بهبود بیماری آسم در جوانان نمی شود          بدهی ۳۰۰ میلیارد تومانی شهروندان در ورود به محدوده طرح ترافیک          سود ۳۴درصدی بانک مرکزی از سپرده‌های مردم!          مذاکره مخابرات برای قانونی کردن دوباره دریافت آبونمان از تلفن ثابت          فیروزجا به صدر جدول رده بندی رسید          ۱۱۰۰ روستا تحت پوشش تلفن همراه قرار گرفتند          ارتش یمن از تسلیحات بازدارنده علیه ناقضان توافق صلح استفاده خواهد کرد          ارسال «بسته ویژه انقلاب اسلامی» به کتابخانه‌های عمومی کشور          ایرپاد 2 ویژگی‌های پایش سلامت بیشتری نسبت‌به اپل واچ خواهد داشت          با وجود صرف هزاران میلیارد تومان سندی در حوزه آمایش سرزمینی تهیه نشده است          تنباکو با طعم «گل»         
یادداشت؛ فراموشی گذشته، دلیل به باد دادن آینده

تفاوت بوندس‌لیگا و لالیگا در یک نکته خلاصه می‌شود؛ فراموشی گذشته! شاید برای شما هم این سوال پیش آمده باشد که چرا لالیگا و به طور خاص رئال مادرید و بارسلونا از گذشته خوب خودشان فاصله گرفته‌اند و در سوی مقابل بوندس‌لیگا مدام در حال پیشرفت است؟ پاسخ به این سوال بدون واکاوی آنچه در گذشته وجود داشته، غیرممکن است.


مثلا رئال مادرید اگر کمی بیش از روند فعلی، قدرت داشت، الان با اختلاف در صدر جدول لالیگا قرار داشت چون نه بارسا تیم همیشگی است و نه اتلتیکو ثبات کافی دارد. تازه اگر گریزمان را از اتلتیکوی این فصل بگیرید، چیز زیادی از مردان سیمئونه نمی‌ماند.


 لالیگا در سراشیبی بدی قرار گرفته؛ درحالی که بوندسلیگا سریعا روند پیشرفت را طی می‌کند.  وقتی نیمار و سپس رونالدو لالیگا را ترک کردند به نظر می‌رسید سطح اول فوتبال اسپانیا دچار افت شود و این اتفاق هم رخ داد.


رئال مادرید و بارسلونا نه تنها نتوانستند جایگزین‌های مناسبی را پیدا کنند، بلکه روند پیشرفتشان هم مختل شد. یکی از دلایل این پسرفت، دور شدن از فلسفه گذشته بود.


رئال مادرید و بارسلونا در چند سال اخیر به فلسفه خودشان پشت کرده‌اند و همین عامل سقوط تدریجی آن‌ها در کیفیت بازی را در پی داشت. رئال مادرید سیستم ستاره‌سالاری خودش را حتی در دوران ریاست پرس فراموش کرده و در این چند سال تثبیت قدرت در اروپا، بازیکنانی از آکادمی‌اش و جوانان کم‌مصرف سایر تیم‌ها را به تیم خودش آورد؛ غافل از اینکه در طول تاریخ هیچ گاه آکادمی باشگاه محصول خوبی ارائه نکرده است.


از تیم جوان و پرتبلیغ رئال مادرید در تورنمنت جشن صد سالگی این باشگاه در سال 2002، هیچ بازیکنی بیش از یک فصل حتی روی نیمکت سفیدپوشان هم دوام نیاورد و از همان زمان تاکنون رئال مادرید مصرف‌گرا بوده، نه سازنده. اصرار به سازندگی و چیزی که در باشگاه وجود نداشته، روند بد فعلی قهرمان اروپا را به وجود آورده.


بازیکنان جوان رئال مادرید یا دیر به ترکیب تیم اضافه می‌شوند یا کارایی لازم را ندارند. بارسلونا در جهت عکس رئال مادرید، با فروختن ستاره‌های جوان مدرسه فوتبال لاماسیا و اعتماد نداشتن به سبک خودش از اقتدار لازم فاصله گرفته است.


 نمونه آخر، منیر الحدادی است که روزی جانشین مسی تلقی می‌شد اما به عنوان بازیکن مازاد راهی سویا شد. علاوه بر این، بارسلونا و رئال مادرید علاوه بر فراموشی گذشته، جایگزین‌های مناسبی برای نفرات جدا شده در نظر نگرفتند.


در سوی مقابل در بوندس‌لیگا، بایرن نه تنها بازیکنان مناسب خودش را تا حد امکان از دست نداده بلکه با پیدا کردن جایگزین‌های مناسب، خلا ریبری، آلابا و روبن را پر کرده است. دورتموند هم با قدرتمند کردن بخش استعدادیابی، ستاره‌هایی مانند آکانجی را به بوندس‌لیگا هدیه داده است.


به همین دلیل فوتبال آلمان برخلاف لالیگا، جذابیت زیادی دارد و لیگی که در همه نظرسنجی‌ها، برترین رقابت باشگاهی دنیاست به خاطر تغییر رویه نافرجام، روزهای زمستانی را به چشم می‌بیند.   .