امروز شنبه ، ۱۴۰۱/۰۴/۱۱
بدان
بازگشت به فهرست سوره ها

آیات سوره هود

جهت فیلتر سطر مطلب مورد نظر را تایپ نمایید.


نام سورهشماره سورهشماره آيهمتن آيهترجمه فولادوندحزبجزءسجده
1482هود110بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان411
1483هود111الَر كِتَابٌ أُحْكِمَتْ آيَاتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِن لَّدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ {1}الف لام راء كتابی است كه آیات آن استحكام یافته سپس از جانب حكیمی آگاه به روشنی بیان شده است {1}411
1484هود112أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ اللّهَ إِنَّنِي لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ {2}كه جز خدا را نپرستید به راستی من از جانب او برای شما هشداردهنده و بشارتگرم {2}411
1485هود113وَأَنِ اسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُم مَّتَاعًا حَسَنًا إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى وَيُؤْتِ كُلَّ ذِي فَضْلٍ فَضْلَهُ وَإِن تَوَلَّوْاْ فَإِنِّيَ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيرٍ {3}و اینكه از پروردگارتان آمرزش بخواهید سپس به درگاه او توبه كنید [تا اینكه] شما را با بهره‏مندی نیكویی تا زمانی معین بهره‏مند سازد و به هر شایسته نعمتی از ك ر م خود عطا كند و اگر رویگردان شوید من از عذاب روزی بزرگ بر شما بیمناكم {3}411
1486هود114إِلَى اللّهِ مَرْجِعُكُمْ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ {4}بازگشت‏شما به سوی خداست و او بر هر چیزی تواناست {4}411
1487هود115أَلا إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُواْ مِنْهُ أَلا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيَابَهُمْ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ {5}آگاه باشید كه آنان دل می‏گردانند [و می‏كوشند] تا [راز خود را] از او نهفته دارند آگاه باشید آنگاه كه آنان جامه‏هایشان را بر سر می‏كشند [خدا] آنچه را نهفته و آنچه را آشكار می‏دارند می‏داند زیرا او به اسرار سینه‏ها داناست {5}411
1488هود116وَمَا مِن دَآبَّةٍ فِي الأَرْضِ إِلاَّ عَلَى اللّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا كُلٌّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ {6}و هیچ جنبنده‏ای در زمین نیست مگر [اینكه] روزیش بر عهده خداست و [او] قرارگاه و محل مردنش را می‏داند همه [اینها] در كتابی روشن [ثبت] است {6}112
1489هود117وَهُوَ الَّذِي خَلَق السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاء لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً وَلَئِن قُلْتَ إِنَّكُم مَّبْعُوثُونَ مِن بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ إِنْ هَـذَا إِلاَّ سِحْرٌ مُّبِينٌ {7}و اوست كسی كه آسمانها و زمین را در شش هنگام آفرید و عرش او بر آب بود تا شما را بیازماید كه كدام‏یك نیكوكارترید و اگر بگویی شما پس از مرگ برانگیخته خواهید شد قطعا كسانی كه كافر شده‏اند خواهند گفت این [ادعا] جز سحری آشكار نیست {7}112
1490هود118وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَى أُمَّةٍ مَّعْدُودَةٍ لَّيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُ أَلاَ يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِؤُونَ {8}و اگر عذاب را تا چندگاهی از آنان به تاخیر افكنیم حتما خواهند گفت چه چیز آن را باز می‏دارد آگاه باش روزی كه [عذاب] به آنان برسد از ایشان بازگشتنی نیست و آنچه را كه مسخره می‏كردند آنان را فرو خواهد گرفت {8}112
1491هود119وَلَئِنْ أَذَقْنَا الإِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنَاهَا مِنْهُ إِنَّهُ لَيَئُوسٌ كَفُورٌ {9}و اگر از جانب خود رحمتی به انسان بچشانیم سپس آن را از وی سلب كنیم قطعا نومید و ناسپاس خواهد بود {9}112
1492هود1110وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاء بَعْدَ ضَرَّاء مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ {10}و اگر پس از محنتی كه به او رسیده نعمتی به او بچشانیم حتما خواهد گفت گرفتاریها از من دور شد بی‏گمان او شادمان و فخرفروش است {10}112
1493هود1111إِلاَّ الَّذِينَ صَبَرُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ أُوْلَـئِكَ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ {11}مگر كسانی كه شكیبایی ورزیده و كارهای شایسته كرده‏اند [كه] برای آنان آمرزش و پاداشی بزرگ خواهد بود {11}112
1494هود1112فَلَعَلَّكَ تَارِكٌ بَعْضَ مَا يُوحَى إِلَيْكَ وَضَآئِقٌ بِهِ صَدْرُكَ أَن يَقُولُواْ لَوْلاَ أُنزِلَ عَلَيْهِ كَنزٌ أَوْ جَاء مَعَهُ مَلَكٌ إِنَّمَا أَنتَ نَذِيرٌ وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ {12}و مبادا تو برخی از آنچه را كه به سویت وحی می‏شود ترك گویی و سینه‏ات بدان تنگ گردد كه می‏گویند چرا گنجی بر او فرو فرستاده نشده یا فرشته‏ای با او نیامده است تو فقط هشداردهنده‏ای و خدا بر هر چیزی نگهبان است {12}112
1495هود1113أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ فَأْتُواْ بِعَشْرِ سُوَرٍ مِّثْلِهِ مُفْتَرَيَاتٍ وَادْعُواْ مَنِ اسْتَطَعْتُم مِّن دُونِ اللّهِ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ {13}یا می‏گویند این [قرآن] را به دروغ ساخته است بگو اگر راست می‏گویید ده سوره برساخته‏شده مانند آن بیاورید و غیر از خدا هر كه را می‏توانید فرا خوانید {13}112
1496هود1114فَإِن لَّمْ يَسْتَجِيبُواْ لَكُمْ فَاعْلَمُواْ أَنَّمَا أُنزِلِ بِعِلْمِ اللّهِ وَأَن لاَّ إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ فَهَلْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ {14}پس اگر شما را اجابت نكردند بدانید كه آنچه نازل شده است به علم خداست و اینكه معبودی جز او نیست پس آیا شما گردن می‏نهید {14}112
1497هود1115مَن كَانَ يُرِيدُ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمَالَهُمْ فِيهَا وَهُمْ فِيهَا لاَ يُبْخَسُونَ {15}كسانی كه زندگی دنیا و زیور آن را بخواهند [جزای] كارهایشان را در آنجا به طور كامل به آنان می‏دهیم و به آنان در آنجا كم داده نخواهد شد {15}112
1498هود1116أُوْلَـئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الآخِرَةِ إِلاَّ النَّارُ وَحَبِطَ مَا صَنَعُواْ فِيهَا وَبَاطِلٌ مَّا كَانُواْ يَعْمَلُونَ {16}اینان كسانی هستند كه در آخرت جز آتش برایشان نخواهد بود و آنچه در آنجا كرده‏اند به هدر رفته و آنچه انجام می‏داده‏اند باطل گردیده است {16}112
1499هود1117أَفَمَن كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَمِن قَبْلِهِ كِتَابُ مُوسَى إَمَامًا وَرَحْمَةً أُوْلَـئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمَن يَكْفُرْ بِهِ مِنَ الأَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ فَلاَ تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِّنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّكَ وَلَـكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يُؤْمِنُونَ {17}آیا كسی كه از جانب پروردگارش بر حجتی روشن است و شاهدی از [خویشان] او پیرو آن است و پیش از وی [نیز] كتاب موسی راهبر و مایه رحمت بوده است [دروغ می‏بافد] آنان [كه در جستجوی حقیقت‏اند] به آن می‏گروند و هر كس از گروه‏های [مخالف] به آن كفر ورزد آتش وعده‏گاه اوست پس در آن تردید مكن كه آن حق است [و] از جانب پروردگارت [آمده است] ولی بیشتر مردم باور نمی‏كنند {17}112
1500هود1118وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللّهِ كَذِبًا أُوْلَـئِكَ يُعْرَضُونَ عَلَى رَبِّهِمْ وَيَقُولُ الأَشْهَادُ هَـؤُلاء الَّذِينَ كَذَبُواْ عَلَى رَبِّهِمْ أَلاَ لَعْنَةُ اللّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ {18}و چه كسی ستمكارتر از آن كس است كه بر خدا دروغ بندد آنان بر پروردگارشان دروغ عرضه می‏شوند و گواهان خواهند گفت اینان بودند كه بر پروردگارشان دروغ بستند هان لعنت‏خدا بر ستمگران باد {18}112
1501هود1119الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا وَهُم بِالآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ {19}همانان كه [مردم را] از راه خدا باز می‏دارند و آن را كج می‏شمارند و خود آخرت را باور ندارند {19}112
1502هود1120أُولَـئِكَ لَمْ يَكُونُواْ مُعْجِزِينَ فِي الأَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُم مِّن دُونِ اللّهِ مِنْ أَوْلِيَاء يُضَاعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ مَا كَانُواْ يَسْتَطِيعُونَ السَّمْعَ وَمَا كَانُواْ يُبْصِرُونَ {20}آنان در زمین درمانده‏كنندگان [خدا] نیستند و جز خدا دوستانی برای آنان نیست عذاب برای آنان دو چندان می‏شود آنان توان شنیدن [حق را] نداشتند و [حق را] نمی‏دیدند {20}112
1503هود1121أُوْلَـئِكَ الَّذِينَ خَسِرُواْ أَنفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَفْتَرُونَ {21}اینانند كه به خویشتن زیان زده و آنچه را به دروغ برساخته بودند از دست داده‏اند {21}112
1504هود1122لاَ جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الآخِرَةِ هُمُ الأَخْسَرُونَ {22}شك نیست كه آنان در آخرت زیانكارترند {22}112
1505هود1123إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ وَأَخْبَتُواْ إِلَى رَبِّهِمْ أُوْلَـئِكَ أَصْحَابُ الجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ {23}بی‏گمان كسانی كه ایمان آورده و كارهای شایسته كرده و [با فروتنی] به سوی پروردگارشان آرام یافتند آنان اهل بهشتند و در آن جاودانه خواهند بود {23}112
1506هود1124مَثَلُ الْفَرِيقَيْنِ كَالأَعْمَى وَالأَصَمِّ وَالْبَصِيرِ وَالسَّمِيعِ هَلْ يَسْتَوِيَانِ مَثَلاً أَفَلاَ تَذَكَّرُونَ {24}م ث ل این دو گروه چون نابینا و كر [در مقایسه] با بینا و شنواست آیا در م ث ل یكسانند پس آیا پند نمی‏گیرید {24}112
1507هود1125وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُّبِينٌ {25}و به راستی نوح را به سوی قومش فرستادیم [گفت] من برای شما هشداردهنده‏ای آشكارم {25}112
1508هود1126أَن لاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ اللّهَ إِنِّيَ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ أَلِيمٍ {26}كه جز خدا را نپرستید زیرا من از عذاب روزی سهمگین بر شما بیمناكم {26}112
1509هود1127فَقَالَ الْمَلأُ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قِوْمِهِ مَا نَرَاكَ إِلاَّ بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرَاكَ اتَّبَعَكَ إِلاَّ الَّذِينَ هُمْ أَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِ وَمَا نَرَى لَكُمْ عَلَيْنَا مِن فَضْلٍ بَلْ نَظُنُّكُمْ كَاذِبِينَ {27}پس سران قومش كه كافر بودند گفتند ما تو را جز بشری مثل خود نمی‏بینیم و جز [جماعتی از] فرومایگان ما آن هم نسنجیده نمی‏بینیم كسی تو را پیروی كرده باشد و شما را بر ما امتیازی نیست بلكه شما را دروغگو می‏دانیم {27}112
1510هود1128قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَى بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّيَ وَآتَانِي رَحْمَةً مِّنْ عِندِهِ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْ أَنُلْزِمُكُمُوهَا وَأَنتُمْ لَهَا كَارِهُونَ {28}گفت ای قوم من به من بگویید اگر از طرف پروردگارم حجتی روشن داشته باشم و مرا از نزد خود رحمتی بخشیده باشد كه بر شما پوشیده است آیا ما [باید] شما را در حالی كه بدان اكراه دارید به آن وادار كنیم {28}112
1511هود1129وَيَا قَوْمِ لا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مَالاً إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلَى اللّهِ وَمَآ أَنَاْ بِطَارِدِ الَّذِينَ آمَنُواْ إِنَّهُم مُّلاَقُو رَبِّهِمْ وَلَـكِنِّيَ أَرَاكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُونَ {29}و ای قوم من بر این [رسالت] مالی از شما درخواست نمی‏كنم مزد من جز بر عهده خدا نیست و كسانی را كه ایمان آورده‏اند طرد نمی‏كنم قطعا آنان پروردگارشان را دیدار خواهند كرد ولی شما را قومی می‏بینم كه نادانی می‏كنید {29}112
1512هود1130وَيَا قَوْمِ مَن يَنصُرُنِي مِنَ اللّهِ إِن طَرَدتُّهُمْ أَفَلاَ تَذَكَّرُونَ {30}و ای قوم من اگر آنان را برانم چه كسی مرا در برابر خدا یاری خواهد كرد آیا عبرت نمی‏گیرید {30}112
1513هود1131وَلاَ أَقُولُ لَكُمْ عِندِي خَزَآئِنُ اللّهِ وَلاَ أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلاَ أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ وَلاَ أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَن يُؤْتِيَهُمُ اللّهُ خَيْرًا اللّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِي أَنفُسِهِمْ إِنِّي إِذًا لَّمِنَ الظَّالِمِينَ {31}و به شما نمی‏گویم كه گنجینه‏های خدا پیش من است و غیب نمی‏دانم و نمی‏گویم كه من فرشته‏ام و در باره كسانی كه دیدگان شما به خواری در آنان می‏نگرد نمی‏گویم خدا هرگز خیرشان نمی‏دهد خدا به آنچه در دل آنان است آگاه‏تر است [اگر جز این بگویم] من در آن صورت از ستمكاران خواهم بود {31}112
1514هود1132قَالُواْ يَا نُوحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَأَكْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتَنِا بِمَا تَعِدُنَا إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ {32}گفتند ای نوح واقعا با ما جدال كردی و بسیار [هم] جدال كردی پس اگر از راستگویانی آنچه را [از عذاب خدا] به ما وعده می‏دهی برای ما بیاور {32}112
1515هود1133قَالَ إِنَّمَا يَأْتِيكُم بِهِ اللّهُ إِن شَاء وَمَا أَنتُم بِمُعْجِزِينَ {33}گفت تنها خداست كه اگر بخواهد آن را برای شما می‏آورد و شما عاجز كننده [او] نخواهید بود {33}112
1516هود1134وَلاَ يَنفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدتُّ أَنْ أَنصَحَ لَكُمْ إِن كَانَ اللّهُ يُرِيدُ أَن يُغْوِيَكُمْ هُوَ رَبُّكُمْ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ {34}و اگر بخواهم شما را اندرز دهم در صورتی كه خدا بخواهد شما را بیراه گذارد اندرز من شما را سودی نمی‏بخشد او پروردگار شماست و به سوی او باز گردانیده می‏شوید {34}112
1517هود1135أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَعَلَيَّ إِجْرَامِي وَأَنَاْ بَرِيءٌ مِّمَّا تُجْرَمُونَ {35}یا [در باره قرآن] می‏گویند آن را بربافته است بگو اگر آن را به دروغ سر هم كرده‏ام گناه من بر عهده خود من است و[لی] من از جرمی كه به من نسبت می‏دهید بركنارم {35}112
1518هود1136وَأُوحِيَ إِلَى نُوحٍ أَنَّهُ لَن يُؤْمِنَ مِن قَوْمِكَ إِلاَّ مَن قَدْ آمَنَ فَلاَ تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُواْ يَفْعَلُونَ {36}و به نوح وحی شد كه از قوم تو جز كسانی كه [تاكنون] ایمان آورده‏اند هرگز [كسی] ایمان نخواهد آورد پس از آنچه می‏كردند غمگین مباش {36}112
1519هود1137وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلاَ تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُواْ إِنَّهُم مُّغْرَقُونَ {37}و زیر نظر ما و [به] وحی ما كشتی را بساز و در باره كسانی كه ستم كرده‏اند با من سخن مگوی چرا كه آنان غرق شدنی‏اند {37}112
1520هود1138وَيَصْنَعُ الْفُلْكَ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلأٌ مِّن قَوْمِهِ سَخِرُواْ مِنْهُ قَالَ إِن تَسْخَرُواْ مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنكُمْ كَمَا تَسْخَرُونَ {38}و [نوح] كشتی را می‏ساخت و هر بار كه اشرافی از قومش بر او می‏گذشتند او را مسخره می‏كردند می‏گفت اگر ما را مسخره می‏كنید ما [نیز] شما را همان گونه كه مسخره می‏كنید مسخره خواهیم كرد {38}112
1521هود1139فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيمٌ {39}به زودی خواهید دانست چه كسی را عذابی خواركننده درمی‏رسد و بر او عذابی پایدار فرود می‏آید {39}112
1522هود1140حَتَّى إِذَا جَاء أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ قُلْنَا احْمِلْ فِيهَا مِن كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلاَّ مَن سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ آمَنَ وَمَا آمَنَ مَعَهُ إِلاَّ قَلِيلٌ {40}تا آنگاه كه فرمان ما دررسید و تنور فوران كرد فرمودیم در آن [كشتی] از هر حیوانی یك جفت با كسانت مگر كسی كه قبلا در باره او سخن رفته است و كسانی كه ایمان آورده‏اند حمل كن و با او جز [عده] اندكی ایمان نیاورده بودند {40}112
1523هود1141وَقَالَ ارْكَبُواْ فِيهَا بِسْمِ اللّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ {41}و [نوح] گفت در آن سوار شوید به نام خداست روان‏شدنش و لنگرانداختنش بی گمان پروردگار من آمرزنده مهربان است {41}212
1524هود1142وَهِيَ تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبَالِ وَنَادَى نُوحٌ ابْنَهُ وَكَانَ فِي مَعْزِلٍ يَا بُنَيَّ ارْكَب مَّعَنَا وَلاَ تَكُن مَّعَ الْكَافِرِينَ {42}و آن [كشتی] ایشان را در میان موجی كوه‏آسا می‏برد و نوح پسرش را كه در كناری بود بانگ درداد ای پسرك من با ما سوار شو و با كافران مباش {42}212
1525هود1143قَالَ سَآوِي إِلَى جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْمَاء قَالَ لاَ عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللّهِ إِلاَّ مَن رَّحِمَ وَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ {43}گفت به زودی به كوهی پناه می‏جویم كه مرا از آب در امان نگاه می‏دارد گفت امروز در برابر فرمان خدا هیچ نگاهدارنده‏ای نیست مگر كسی كه [خدا بر او] رحم كند و موج میان آن دو حایل شد و [پسر] از غرق‏شدگان گردید {43}212
1526هود1144وَقِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءكِ وَيَا سَمَاء أَقْلِعِي وَغِيضَ الْمَاء وَقُضِيَ الأَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ وَقِيلَ بُعْداً لِّلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ {44}و گفته شد ای زمین آب خود را فرو بر و ای آسمان [از باران] خودداری كن و آب فرو كاست و فرمان گزارده شده و [كشتی] بر جودی قرار گرفت و گفته شد مرگ بر قوم ستمكار {44}212
1527هود1145وَنَادَى نُوحٌ رَّبَّهُ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ابُنِي مِنْ أَهْلِي وَإِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَأَنتَ أَحْكَمُ الْحَاكِمِينَ {45}و نوح پروردگار خود را آواز داد و گفت پروردگارا پسرم از كسان من است و قطعا وعده تو راست است و تو بهترین داورانی {45}212
1528هود1146قَالَ يَا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ فَلاَ تَسْأَلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنِّي أَعِظُكَ أَن تَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ {46}فرمود ای نوح او در حقیقت از كسان تو نیست او [دارای] كرداری ناشایسته است پس چیزی را كه بدان علم نداری از من مخواه من به تو اندرز می‏دهم كه مبادا از نادانان باشی {46}212
1529هود1147قَالَ رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَإِلاَّ تَغْفِرْ لِي وَتَرْحَمْنِي أَكُن مِّنَ الْخَاسِرِينَ {47}گفت پروردگارا من به تو پناه می‏برم كه از تو چیزی بخواهم كه بدان علم ندارم و اگر مرا نیامرزی و به من رحم نكنی از زیانكاران باشم {47}212
1530هود1148قِيلَ يَا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلاَمٍ مِّنَّا وَبَركَاتٍ عَلَيْكَ وَعَلَى أُمَمٍ مِّمَّن مَّعَكَ وَأُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ {48}گفته شد ای نوح با درودی از ما و بركتهایی بر تو و بر گروههایی كه با تواند فرود آی و گروههایی هستند كه به زودی برخوردارشان می‏كنیم سپس از جانب ما عذابی دردناك به آنان می‏رسد {48}212
1531هود1149تِلْكَ مِنْ أَنبَاء الْغَيْبِ نُوحِيهَا إِلَيْكَ مَا كُنتَ تَعْلَمُهَا أَنتَ وَلاَ قَوْمُكَ مِن قَبْلِ هَـذَا فَاصْبِرْ إِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ {49}این از خبرهای غیب است كه آن را به تو وحی می‏كنیم پیش از این نه تو آن را می‏دانستی و نه قوم تو پس شكیبا باش كه فرجام [نیك] از آن تقواپیشگان است {49}212
1532هود1150وَإِلَى عَادٍ أَخَاهُمْ هُودًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُواْ اللّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـهٍ غَيْرُهُ إِنْ أَنتُمْ إِلاَّ مُفْتَرُونَ {50}و به سوی [قوم] عاد برادرشان هود را [فرستادیم هود] گفت ای قوم من خدا را بپرستید جز او هیچ معبودی برای شما نیست‏شما فقط دروغ پردازید {50}212
1533هود1151يَا قَوْمِ لا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي أَفَلاَ تَعْقِلُونَ {51}ای قوم من برای این [رسالت] پاداشی از شما درخواست نمی‏كنم پاداش من جز بر عهده كسی كه مرا آفریده است نیست پس آیا نمی‏اندیشید {51}212
1534هود1152وَيَا قَوْمِ اسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاء عَلَيْكُم مِّدْرَارًا وَيَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلَى قُوَّتِكُمْ وَلاَ تَتَوَلَّوْاْ مُجْرِمِينَ {52}و ای قوم من از پروردگارتان آمرزش بخواهید سپس به درگاه او توبه كنید [تا] از آسمان بر شما بارش فراوان فرستد و نیرویی بر نیروی شما بیفزاید و تبهكارانه روی بر مگردانید {52}212
1535هود1153قَالُواْ يَا هُودُ مَا جِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍ وَمَا نَحْنُ بِتَارِكِي آلِهَتِنَا عَن قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ {53}گفتند ای هود برای ما دلیل روشنی نیاوردی و ما برای سخن تو دست از خدایان خود برنمی‏داریم و تو را باور نداریم {53}212
1536هود1154إِن نَّقُولُ إِلاَّ اعْتَرَاكَ بَعْضُ آلِهَتِنَا بِسُوَءٍ قَالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللّهِ وَاشْهَدُواْ أَنِّي بَرِيءٌ مِّمَّا تُشْرِكُونَ {54}[چیزی] جز این نمی‏گوییم كه بعضی از خدایان ما به تو آسیبی رسانده‏اند گفت من خدا را گواه می‏گیرم و شاهد باشید كه من از آنچه جز او شریك وی می‏گیرید بیزارم {54}212
1537هود1155مِن دُونِهِ فَكِيدُونِي جَمِيعًا ثُمَّ لاَ تُنظِرُونِ {55}پس همه شما در كار من نیرنگ كنید و مرا مهلت مدهید {55}212
1538هود1156إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّهِ رَبِّي وَرَبِّكُم مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلاَّ هُوَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا إِنَّ رَبِّي عَلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ {56}در حقیقت من بر خدا پروردگار خودم و پروردگار شما توكل كردم هیچ جنبنده‏ای نیست مگر اینكه او مهار هستی‏اش را در دست دارد به راستی پروردگار من بر راه راست است {56}212
1539هود1157فَإِن تَوَلَّوْاْ فَقَدْ أَبْلَغْتُكُم مَّا أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَيْكُمْ وَيَسْتَخْلِفُ رَبِّي قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلاَ تَضُرُّونَهُ شَيْئًا إِنَّ رَبِّي عَلَىَ كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ {57}پس اگر روی بگردانید به یقین آنچه را كه به منظور آن به سوی شما فرستاده شده بودم به شما رسانیدم و پروردگارم قومی جز شما را جانشین [شما] خواهد كرد و به او هیچ زیانی نمی‏رسانید در حقیقت پروردگارم بر هر چیزی نگاهبان است {57}212
1540هود1158وَلَمَّا جَاء أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًا وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَنَجَّيْنَاهُم مِّنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ {58}و چون فرمان ما دررسید هود و كسانی را كه با او گرویده بودند به رحمتی از جانب خود نجات بخشیدیم و آنان را از عذابی سخت رهانیدیم {58}212
1541هود1159وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُواْ بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْاْ رُسُلَهُ وَاتَّبَعُواْ أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ {59}و این [قوم] عاد بود كه آیات پروردگارشان را انكار كردند و فرستادگانش را نافرمانی نمودند و به دنبال فرمان هر زورگوی ستیزه‏جوی رفتند {59}212
1542هود1160وَأُتْبِعُواْ فِي هَـذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلا إِنَّ عَادًا كَفَرُواْ رَبَّهُمْ أَلاَ بُعْدًا لِّعَادٍ قَوْمِ هُودٍ {60}و [سرانجام] در این دنیا و روز قیامت لعنت بدرقه [راه] آنان گردید آگاه باشید كه عادیان به پروردگارشان كفر ورزیدند هان مرگ بر عادیان قوم هود {60}212
1543هود1161وَإِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُواْ اللّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـهٍ غَيْرُهُ هُوَ أَنشَأَكُم مِّنَ الأَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُّجِيبٌ {61}و به سوی [قوم] ثمود برادرشان صالح را [فرستادیم] گفت ای قوم من خدا را بپرستید برای شما هیچ معبودی جز او نیست او شما را از زمین پدید آورد و در آن شما را استقرار داد پس از او آمرزش بخواهید آنگاه به درگاه او توبه كنید كه پروردگارم نزدیك [و] اجابت‏كننده است {61}212
1544هود1162قَالُواْ يَا صَالِحُ قَدْ كُنتَ فِينَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هَـذَا أَتَنْهَانَا أَن نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ آبَاؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ {62}گفتند ای صالح به راستی تو پیش از این میان ما مایه امید بودی آیا ما را از پرستش آنچه پدرانمان می‏پرستیدند باز می‏داری و بی‏گمان ما از آنچه تو ما را بدان می‏خوانی سخت دچار شكیم {62}212
1545هود1163قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَى بَيِّنَةً مِّن رَّبِّي وَآتَانِي مِنْهُ رَحْمَةً فَمَن يَنصُرُنِي مِنَ اللّهِ إِنْ عَصَيْتُهُ فَمَا تَزِيدُونَنِي غَيْرَ تَخْسِيرٍ {63}گفت ای قوم من چه بینید اگر [در این دعوا] بر حجتی روشن از پروردگار خود باشم و از جانب خود رحمتی به من داده باشد پس اگر او را نافرمانی كنم چه كسی در برابر خدا مرا یاری می‏كند در نتیجه شما جز بر زیان من نمی‏افزایید {63}212
1546هود1164وَيَا قَوْمِ هَـذِهِ نَاقَةُ اللّهِ لَكُمْ آيَةً فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللّهِ وَلاَ تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيبٌ {64}و ای قوم من این ماده‏شتر خداست كه برای شما پدیده‏ای شگرف است پس بگذارید او در زمین خدا بخورد و آسیبش مرسانید كه شما را عذابی زودرس فرو می‏گیرد {64}212
1547هود1165فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُواْ فِي دَارِكُمْ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ ذَلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ {65}پس آن [ماده‏شتر] را پی كردند و [صالح] گفت‏سه روز در خانه‏هایتان برخوردار شوید این وعده‏ای بی‏دروغ است {65}212
1548هود1166فَلَمَّا جَاء أَمْرُنَا نَجَّيْنَا صَالِحًا وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَمِنْ خِزْيِ يَوْمِئِذٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ {66}پس چون فرمان ما در رسید صالح و كسانی را كه با او ایمان آورده بودند به رحمت‏خود رهانیدیم و از رسوایی آن روز [نجات دادیم] به یقین پروردگار تو همان نیرومند شكست‏ناپذیر است {66}212
1549هود1167وَأَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُواْ فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ {67}و كسانی را كه ستم ورزیده بودند آن بانگ [مرگبار] فرا گرفت و در خانه‏هایشان از پا درآمدند {67}212
1550هود1168كَأَن لَّمْ يَغْنَوْاْ فِيهَا أَلاَ إِنَّ ثَمُودَ كَفرُواْ رَبَّهُمْ أَلاَ بُعْدًا لِّثَمُودَ {68}گویا هرگز در آن [خانه‏ها] نبوده‏اند آگاه باشید كه ثمودیان به پروردگارشان كفر ورزیدند هان مرگ بر ثمود {68}212
1551هود1169وَلَقَدْ جَاءتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِيمَ بِالْبُـشْرَى قَالُواْ سَلاَمًا قَالَ سَلاَمٌ فَمَا لَبِثَ أَن جَاء بِعِجْلٍ حَنِيذٍ {69}و به راستی فرستادگان ما برای ابراهیم مژده آوردند سلام گفتند پاسخ داد سلام و دیری نپایید كه گوساله‏ای بریان آورد {69}212
1552هود1170فَلَمَّا رَأَى أَيْدِيَهُمْ لاَ تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قَالُواْ لاَ تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمِ لُوطٍ {70}و چون دید دستهایشان به غذا دراز نمی‏شود آنان را ناشناس یافت و از ایشان ترسی بر دل گرفت گفتند مترس ما به سوی قوم لوط فرستاده شده‏ایم {70}212
1553هود1171وَامْرَأَتُهُ قَآئِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَاهَا بِإِسْحَقَ وَمِن وَرَاء إِسْحَقَ يَعْقُوبَ {71}و زن او ایستاده بود خندید پس وی را به اسحاق و از پی اسحاق به یعقوب مژده دادیم {71}212
1554هود1172قَالَتْ يَا وَيْلَتَى أَأَلِدُ وَأَنَاْ عَجُوزٌ وَهَـذَا بَعْلِي شَيْخًا إِنَّ هَـذَا لَشَيْءٌ عَجِيبٌ {72}[همسر ابراهیم] گفت ای وای بر من آیا فرزند آورم با آنكه من پیرزنم و این شوهرم پیرمرد است واقعا این چیز بسیار عجیبی است {72}212
1555هود1173قَالُواْ أَتَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللّهِ رَحْمَتُ اللّهِ وَبَرَكَاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ إِنَّهُ حَمِيدٌ مَّجِيدٌ {73}گفتند آیا از كار خدا تعجب می‏كنی رحمت‏خدا و بركات او بر شما خاندان [رسالت] باد بی‏گمان او ستوده‏ای بزرگوار است {73}212
1556هود1174فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ وَجَاءتْهُ الْبُشْرَى يُجَادِلُنَا فِي قَوْمِ لُوطٍ {74}پس وقتی ترس ابراهیم زایل شد و مژده [فرزنددار شدن] به او رسید در باره قوم لوط با ما [به قصد شفاعت] چون و چرا می‏كرد {74}212
1557هود1175إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُّنِيبٌ {75}زیرا ابراهیم بردبار و نرمدل و بازگشت‏كننده [به سوی خدا] بود {75}212
1558هود1176يَا إِبْرَاهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هَذَا إِنَّهُ قَدْ جَاء أَمْرُ رَبِّكَ وَإِنَّهُمْ آتِيهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍ {76}ای ابراهیم از این [چون و چرا] روی برتاب كه فرمان پروردگارت آمده و برای آنان عذابی كه بی‏بازگشت است‏خواهد آمد {76}212
1559هود1177وَلَمَّا جَاءتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِيءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَقَالَ هَـذَا يَوْمٌ عَصِيبٌ {77}و چون فرستادگان ما نزد لوط آمدند به [آمدن] آنان ناراحت و دستش از حمایت ایشان كوتاه شد و گفت امروز روزی سخت است {77}212
1560هود1178وَجَاءهُ قَوْمُهُ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَمِن قَبْلُ كَانُواْ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ قَالَ يَا قَوْمِ هَـؤُلاء بَنَاتِي هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُواْ اللّهَ وَلاَ تُخْزُونِ فِي ضَيْفِي أَلَيْسَ مِنكُمْ رَجُلٌ رَّشِيدٌ {78}و قوم او شتابان به سویش آمدند و پیش از آن كارهای زشت می‏كردند [لوط] گفت ای قوم من اینان دختران منند آنان برای شما پاكیزه‏ترند پس از خدا بترسید و مرا در كار مهمانانم رسوا مكنید آیا در میان شما آدمی عقل‏رس پیدا نمی‏شود {78}212
1561هود1179قَالُواْ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِي بَنَاتِكَ مِنْ حَقٍّ وَإِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيدُ {79}گفتند تو خوب می‏دانی كه ما را به دخترانت‏حاجتی نیست و تو خوب می‏دانی كه ما چه می‏خواهیم {79}212
1562هود1180قَالَ لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ {80}[لوط] گفت كاش برای مقابله با شما قدرتی داشتم یا به تكیه‏گاهی استوار پناه می‏جستم {80}212
1563هود1181قَالُواْ يَا لُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَن يَصِلُواْ إِلَيْكَ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ اللَّيْلِ وَلاَ يَلْتَفِتْ مِنكُمْ أَحَدٌ إِلاَّ امْرَأَتَكَ إِنَّهُ مُصِيبُهَا مَا أَصَابَهُمْ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ أَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيبٍ {81}گفتند ای لوط ما فرستادگان پروردگار توییم آنان هرگز به تو دست نخواهند یافت پس پاسی از شب گذشته خانواده‏ات را حركت ده و هیچ كس از شما نباید واپس بنگرد مگر زنت كه آنچه به ایشان رسد به او [نیز] خواهد رسید بی‏گمان وعده‏گاه آنان صبح است مگر صبح نزدیك نیست {81}212
1564هود1182فَلَمَّا جَاء أَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِّن سِجِّيلٍ مَّنضُودٍ {82}پس چون فرمان ما آمد آن [شهر] را زیر و زبر كردیم و سنگ‏پاره‏هایی از [نوع] سنگ گلهای لایه لایه بر آن فرو ریختیم {82}212
1565هود1183مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ وَمَا هِيَ مِنَ الظَّالِمِينَ بِبَعِيدٍ {83}[سنگهایی] كه نزد پروردگارت نشان‏زده بود و [خرابه‏های] آن از ستمگران چندان دور نیست {83}212
1566هود1184وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُواْ اللّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـهٍ غَيْرُهُ وَلاَ تَنقُصُواْ الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ إِنِّيَ أَرَاكُم بِخَيْرٍ وَإِنِّيَ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيطٍ {84}و به سوی [اهل] م دی ن برادرشان شعیب را [فرستادیم] گفت ای قوم من خدا را بپرستید برای شما جز او معبودی نیست و پیمانه و ترازو را كم مكنید به راستی شما را در نعمت می‏بینم و[لی] از عذاب روزی فراگیر بر شما بیمناكم {84}312
1567هود1185وَيَا قَوْمِ أَوْفُواْ الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ وَلاَ تَبْخَسُواْ النَّاسَ أَشْيَاءهُمْ وَلاَ تَعْثَوْاْ فِي الأَرْضِ مُفْسِدِينَ {85}و ای قوم من پیمانه و ترازو را به داد تمام دهید و حقوق مردم را كم مدهید و در زمین به فساد سر برمدارید {85}312
1568هود1186بَقِيَّةُ اللّهِ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ وَمَا أَنَاْ عَلَيْكُم بِحَفِيظٍ {86}اگر مؤمن باشید باقیمانده [حلال] خدا برای شما بهتر است و من بر شما نگاهبان نیستم {86}312
1569هود1187قَالُواْ يَا شُعَيْبُ أَصَلاَتُكَ تَأْمُرُكَ أَن نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ آبَاؤُنَا أَوْ أَن نَّفْعَلَ فِي أَمْوَالِنَا مَا نَشَاء إِنَّكَ لَأَنتَ الْحَلِيمُ الرَّشِيدُ {87}گفتند ای شعیب آیا نماز تو به تو دستور می‏دهد كه آنچه را پدران ما می‏پرستیده‏اند رها كنیم یا در اموال خود به میل خود تصرف نكنیم راستی كه تو بردبار فرزانه‏ای {87}312
1570هود1188قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىَ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّي وَرَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَمَا أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَى مَا أَنْهَاكُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِيدُ إِلاَّ الإِصْلاَحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلاَّ بِاللّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ {88}گفت ای قوم من بیندیشید اگر از جانب پروردگارم دلیل روشنی داشته باشم و او از سوی خود روزی نیكویی به من داده باشد [آیا باز هم از پرستش او دست بردارم] من نمی‏خواهم در آنچه شما را از آن باز می‏دارم با شما مخالفت كنم [و خود مرتكب آن شوم] من قصدی جز اصلاح [جامعه] تا آنجا كه بتوانم ندارم و توفیق من جز به [یاری] خدا نیست بر او توكل كرده‏ام و به سوی او بازمی‏گردم {88}312
1571هود1189وَيَا قَوْمِ لاَ يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِي أَن يُصِيبَكُم مِّثْلُ مَا أَصَابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صَالِحٍ وَمَا قَوْمُ لُوطٍ مِّنكُم بِبَعِيدٍ {89}و ای قوم من زنهار تا مخالفت‏شما با من شما را بدانجا نكشاند كه [بلایی] مانند آنچه به قوم نوح یا قوم هود یا قوم صالح رسید به شما [نیز] برسد و قوم لوط از شما چندان دور نیست {89}312
1572هود1190وَاسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ {90}و از پروردگار خود آمرزش بخواهید سپس به درگاه او توبه كنید كه پروردگار من مهربان و دوستدار [بندگان] است {90}312
1573هود1191قَالُواْ يَا شُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيرًا مِّمَّا تَقُولُ وَإِنَّا لَنَرَاكَ فِينَا ضَعِيفًا وَلَوْلاَ رَهْطُكَ لَرَجَمْنَاكَ وَمَا أَنتَ عَلَيْنَا بِعَزِيزٍ {91}گفتند ای شعیب بسیاری از آنچه را كه می‏گویی نمی‏فهمیم و واقعا تو را در میان خود ضعیف می‏بینیم و اگر عشیره تو نبود قطعا سنگسارت می‏كردیم و تو بر ما پیروز نیستی {91}312
1574هود1192قَالَ يَا قَوْمِ أَرَهْطِي أَعَزُّ عَلَيْكُم مِّنَ اللّهِ وَاتَّخَذْتُمُوهُ وَرَاءكُمْ ظِهْرِيًّا إِنَّ رَبِّي بِمَا تَعْمَلُونَ مُحِيطٌ {92}گفت ای قوم من آیا عشیره من پیش شما از خدا عزیزتر است كه او را پشت‏سر خود گرفته‏اید [و فراموشش كرده‏اید] در حقیقت پروردگار من به آنچه انجام می‏دهید احاطه دارد {92}312
1575هود1193وَيَا قَوْمِ اعْمَلُواْ عَلَى مَكَانَتِكُمْ إِنِّي عَامِلٌ سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌ وَارْتَقِبُواْ إِنِّي مَعَكُمْ رَقِيبٌ {93}و ای قوم من شما بر حسب امكانات خود عمل كنید من [نیز] عمل می‏كنم به زودی خواهید دانست كه عذاب رسواكننده بر چه كسی فرود می‏آید و دروغگو كیست و انتظار برید كه من [هم] با شما منتظرم {93}312
1576هود1194وَلَمَّا جَاء أَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مَّنَّا وَأَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُواْ الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُواْ فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ {94}و چون فرمان ما آمد شعیب و كسانی را كه با او ایمان آورده بودند به رحمتی از جانب خویش نجات دادیم و كسانی را كه ستم كرده بودند فریاد [مرگبار] فرو گرفت و در خانه‏هایشان از پا درآمدند {94}312
1577هود1195كَأَن لَّمْ يَغْنَوْاْ فِيهَا أَلاَ بُعْدًا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُودُ {95}گویی در آن [خانه‏ها] هرگز اقامت نداشته‏اند هان مرگ بر [مردم] م دی ن همان گونه كه ثمود هلاك شدند {95}312
1578هود1196وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُّبِينٍ {96}و به راستی موسی را با آیات خود و حجتی آشكار {96}312
1579هود1197إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاتَّبَعُواْ أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَمَا أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ {97}به سوی فرعون و سران [قوم] وی فرستادیم ولی [سران] از فرمان فرعون پیروی كردند و فرمان فرعون صواب نبود {97}312
1580هود1198يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ {98}روز قیامت پیشاپیش قومش می‏رود و آنان را به آتش درمی‏آورد و [دوزخ] چه ورودگاه بدی برای واردان است {98}312
1581هود1199وَأُتْبِعُواْ فِي هَـذِهِ لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ {99}و در این دنیا و روز قیامت به لعنت بدرقه شدند و چه بد عطایی نصیب آنان می‏شود {99}312
1582هود11100ذَلِكَ مِنْ أَنبَاء الْقُرَى نَقُصُّهُ عَلَيْكَ مِنْهَا قَآئِمٌ وَحَصِيدٌ {100}این از خبرهای آن شهرهاست كه آن را بر تو حكایت می‏كنیم بعضی از آنها [هنوز] بر سر پا هستند و [بعضی] بر باد رفته‏اند {100}312
1583هود11101وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَـكِن ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ مِن شَيْءٍ لِّمَّا جَاء أَمْرُ رَبِّكَ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ {101}و ما به آنان ستم نكردیم ولی آنان به خودشان ستم كردند پس چون فرمان پروردگارت آمد خدایانی كه به جای خدا[ی حقیقی] می‏خواندند هیچ به كارشان نیامد و جز بر هلاكت آنان نیفزود {101}312
1584هود11102وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ {102}و این گونه بود [به قهر] گرفتن پروردگارت وقتی شهرها را در حالی كه ستمگر بودند [به قهر] می‏گرفت آری [به قهر] گرفتن او دردناك و سخت است {102}312
1585هود11103إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ {103}قطعا در این [یادآوریها] برای كسی كه از عذاب آخرت می‏ترسد عبرتی است آن [روز] روزی است كه مردم را برای آن گرد می‏آورند و آن [روز] روزی است كه [جملگی در آن] حاضر می‏شوند {103}312
1586هود11104وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلاَّ لِأَجَلٍ مَّعْدُودٍ {104}و ما آن را جز تا زمان معینی به تاخیر نمی‏افكنیم {104}312
1587هود11105يَوْمَ يَأْتِ لاَ تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلاَّ بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَسَعِيدٌ {105}روزی [است] كه چون فرا رسد هیچ كس جز به اذن وی سخن نگوید آنگاه بعضی از آنان تیره‏بختند و [برخی] نیكبخت {105}312
1588هود11106فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُواْ فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ {106}و اما كسانی كه تیره‏بخت‏شده‏اند در آتش فریاد و ناله‏ای دارند {106}312
1589هود11107خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ إِلاَّ مَا شَاء رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيدُ {107}تا آسمانها و زمین برجاست در آن ماندگار خواهند بود مگر آنچه پروردگارت بخواهد زیرا پروردگار تو همان كند كه خواهد {107}312
1590هود11108وَأَمَّا الَّذِينَ سُعِدُواْ فَفِي الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ إِلاَّ مَا شَاء رَبُّكَ عَطَاء غَيْرَ مَجْذُوذٍ {108}و اما كسانی كه نیكبخت‏شده‏اند تا آسمانها و زمین برجاست در بهشت جاودانند مگر آنچه پروردگارت بخواهد [كه این] بخششی است كه بریدنی نیست {108}312
1591هود11109فَلاَ تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِّمَّا يَعْبُدُ هَـؤُلاء مَا يَعْبُدُونَ إِلاَّ كَمَا يَعْبُدُ آبَاؤُهُم مِّن قَبْلُ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنقُوصٍ {109}پس در باره آنچه آنان [=مشركان] می‏پرستند در تردید مباش آنان جز همان گونه كه قبلا پدرانشان می‏پرستیدند نمی‏پرستند و ما بهره ایشان را تمام و ناكاسته خواهیم داد {109}312
1592هود11110وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَلَوْلاَ كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيبٍ {110}و به حقیقت ما به موسی كتاب [آسمانی] دادیم پس در مورد آن اختلاف شد و اگر از جانب پروردگارت وعده‏ای پیشی نگرفته بود قطعا میان آنها داوری شده بود و بی گمان آنان در باره آن در شكی بهتان‏آمیزند {110}312
1593هود11111وَإِنَّ كُـلاًّ لَّمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمَالَهُمْ إِنَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ {111}و قطعا پروردگارت [نتیجه] اعمال هر یك را به تمام [و كمال] به آنان خواهد داد چرا كه او به آنچه انجام می‏دهند آگاه است {111}312
1594هود11112فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَمَن تَابَ مَعَكَ وَلاَ تَطْغَوْاْ إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ {112}پس همان گونه كه دستور یافته‏ای ایستادگی كن و هر كه با تو توبه كرده [نیز چنین كند] و طغیان مكنید كه او به آنچه انجام می‏دهید بیناست {112}312
1595هود11113وَلاَ تَرْكَنُواْ إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُواْ فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللّهِ مِنْ أَوْلِيَاء ثُمَّ لاَ تُنصَرُونَ {113}و به كسانی كه ستم كرده‏اند متمایل مشوید كه آتش [دوزخ] به شما می‏رسد و در برابر خدا برای شما دوستانی نخواهد بود و سرانجام یاری نخواهید شد {113}312
1596هود11114وَأَقِمِ الصَّلاَةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِّنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّـيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ {114}و در دو طرف روز [=اول و آخر آن] و نخستین ساعات شب نماز را برپا دار زیرا خوبیها بدیها را از میان می‏برد این برای پندگیرندگان پندی است {114}312
1597هود11115وَاصْبِرْ فَإِنَّ اللّهَ لاَ يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ {115}و شكیبا باش كه خدا پاداش نیكوكاران را ضایع نمی‏گرداند {115}312
1598هود11116فَلَوْلاَ كَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِن قَبْلِكُمْ أُوْلُواْ بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِي الأَرْضِ إِلاَّ قَلِيلاً مِّمَّنْ أَنجَيْنَا مِنْهُمْ وَاتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ مَا أُتْرِفُواْ فِيهِ وَكَانُواْ مُجْرِمِينَ {116}پس چرا از نسلهای پیش از شما خردمندانی نبودند كه [مردم را] از فساد در زمین باز دارند جز اندكی از كسانی كه از میان آنان نجاتشان دادیم و كسانی كه ستم كردند به دنبال ناز و نعمتی كه در آن بودند رفتند و آنان بزهكار بودند {116}312
1599هود11117وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ {117}و پروردگار تو [هرگز] بر آن نبوده است كه شهرهایی را كه مردمش اصلاحگرند به ستم هلاك كند {117}312
1600هود11118وَلَوْ شَاء رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلاَ يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ {118}و اگر پروردگار تو می‏خواست قطعا همه مردم را امت واحدی قرار می‏داد در حالی كه پیوسته در اختلافند {118}312
1601هود11119إِلاَّ مَن رَّحِمَ رَبُّكَ وَلِذَلِكَ خَلَقَهُمْ وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لأَمْلأنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ {119}مگر كسانی كه پروردگار تو به آنان رحم كرده و برای همین آنان را آفریده است و وعده پروردگارت [چنین] تحقق پذیرفته است [كه] البته جهنم را از جن و انس یكسره پر خواهم كرد {119}312
1602هود11120وَكُـلاًّ نَّقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنبَاء الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِ فُؤَادَكَ وَجَاءكَ فِي هَـذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَذِكْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ {120}و هر یك از سرگذشتهای پیامبران [خود] را كه بر تو حكایت می‏كنیم چیزی است كه دلت را بدان استوار می‏گردانیم و در اینها حقیقت برای تو آمده و برای مؤمنان اندرز و تذكری است {120}312
1603هود11121وَقُل لِّلَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ اعْمَلُواْ عَلَى مَكَانَتِكُمْ إِنَّا عَامِلُونَ {121}و به كسانی كه ایمان نمی‏آورند بگو بر حسب امكانات خود عمل كنید كه ما [هم] عمل خواهیم كرد {121}312
1604هود11122وَانتَظِرُوا إِنَّا مُنتَظِرُونَ {122}و منتظر باشید كه ما [نیز] منتظر خواهیم بود {122}312
1605هود11123وَلِلّهِ غَيْبُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَإِلَيْهِ يُرْجَعُ الأَمْرُ كُلُّهُ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ {123}و نهان آسمانها و زمین از آن خداست و تمام كارها به او بازگردانده می‏شود پس او را پرستش كن و بر او توكل نمای و پروردگار تو از آنچه انجام می‏دهید غافل نیست {123}312