امروز شنبه ، ۱۴۰۱/۰۴/۱۱
بدان
بازگشت به فهرست سوره ها

آیات سوره ابراهيم

جهت فیلتر سطر مطلب مورد نظر را تایپ نمایید.


نام سورهشماره سورهشماره آيهمتن آيهترجمه فولادوندحزبجزءسجده
1762ابراهيم140بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان313
1763ابراهيم141الَر كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلَى صِرَاطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ {1}الف لام راء كتابی است كه آن را به سوی تو فرود آوردیم تا مردم را به اذن پروردگارشان از تاریكیها به سوی روشنایی بیرون آوری به سوی راه آن شكست ناپذیر ستوده {1}313
1764ابراهيم142اللّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَوَيْلٌ لِّلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ {2}خدایی كه آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن اوست و وای بر كافران از عذابی سخت {2}313
1765ابراهيم143الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الآخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا أُوْلَـئِكَ فِي ضَلاَلٍ بَعِيدٍ {3}همانان كه زندگی دنیا را بر آخرت ترجیح می‏دهند و مانع راه خدا می‏شوند و آن را كج می‏شمارند آنانند كه در گمراهی دور و درازی هستند {3}313
1766ابراهيم144وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ فَيُضِلُّ اللّهُ مَن يَشَاء وَيَهْدِي مَن يَشَاء وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ {4}و ما هیچ پیامبری را جز به زبان قومش نفرستادیم تا [حقایق را] برای آنان بیان كند پس خدا هر كه را بخواهد بی‏راه می‏گذارد و هر كه را بخواهد هدایت می‏كند و اوست ارجمند حكیم {4}313
1767ابراهيم145وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللّهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَاتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ {5}و در حقیقت موسی را با آیات خود فرستادیم [و به او فرمودیم] كه قوم خود را از تاریكیها به سوی روشنایی بیرون آور و روزهای خدا را به آنان یادآوری كن كه قطعا در این [یادآوری] برای هر شكیبای سپاسگزاری عبرتهاست {5}313
1768ابراهيم146وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ اذْكُرُواْ نِعْمَةَ اللّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ أَنجَاكُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُونَ أَبْنَاءكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءكُمْ وَفِي ذَلِكُم بَلاء مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ {6}و [به خاطر بیاور] هنگامی را كه موسی به قوم خود گفت نعمت‏خدا را بر خود به یاد آورید آنگاه كه شما را از فرعونیان رهانید [همانان] كه بر شما عذاب سخت روا می‏داشتند و پسرانتان را سر می‏بریدند و زنانتان را زنده می‏گذاشتند و در این [امر] برای شما از جانب پروردگارتان آزمایشی بزرگ بود {6}313
1769ابراهيم147وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِن شَكَرْتُمْ لأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِن كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ {7}و آنگاه كه پروردگارتان اعلام كرد كه اگر واقعا سپاسگزاری كنید [نعمت] شما را افزون خواهم كرد و اگر ناسپاسی نمایید قطعا عذاب من سخت‏خواهد بود {7}313
1770ابراهيم148وَقَالَ مُوسَى إِن تَكْفُرُواْ أَنتُمْ وَمَن فِي الأَرْضِ جَمِيعًا فَإِنَّ اللّهَ لَغَنِيٌّ حَمِيدٌ {8}و موسی گفت اگر شما و هر كه در روی زمین است همگی كافر شوید بی‏گمان خدا بی‏نیاز ستوده[صفات] است {8}313
1771ابراهيم149أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَأُ الَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوحٍ وَعَادٍ وَثَمُودَ وَالَّذِينَ مِن بَعْدِهِمْ لاَ يَعْلَمُهُمْ إِلاَّ اللّهُ جَاءتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَرَدُّواْ أَيْدِيَهُمْ فِي أَفْوَاهِهِمْ وَقَالُواْ إِنَّا كَفَرْنَا بِمَا أُرْسِلْتُم بِهِ وَإِنَّا لَفِي شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُونَنَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ {9}آیا خبر كسانی كه پیش از شما بودند قوم نوح و عاد و ثمود و آنانكه بعد از ایشان بودند [و] كسی جز خدا از آنان آگاهی ندارد به شما نرسیده است فرستادگانشان دلایل آشكار برایشان آوردند ولی آنان دستهایشان را [به نشانه اعتراض] بر دهانهایشان نهادند و گفتند ما به آنچه شما بدان ماموریت دارید كافریم و از آنچه ما را بدان می‏خوانید سخت در شكیم {9}313
1772ابراهيم1410قَالَتْ رُسُلُهُمْ أَفِي اللّهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ يَدْعُوكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ إِلَى أَجَلٍ مُّسَـمًّى قَالُواْ إِنْ أَنتُمْ إِلاَّ بَشَرٌ مِّثْلُنَا تُرِيدُونَ أَن تَصُدُّونَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَآؤُنَا فَأْتُونَا بِسُلْطَانٍ مُّبِينٍ {10}پیامبرانشان گفتند مگر در باره خدا پدید آورنده آسمانها و زمین تردیدی هست او شما را دعوت می‏كند تا پاره‏ای از گناهانتان را بر شما ببخشاید و تا زمان معینی شما را مهلت دهد گفتند شما جز بشری مانند ما نیستید می‏خواهید ما را از آنچه پدرانمان می‏پرستیدند باز دارید پس برای ما حجتی آشكار بیاورید {10}413
1773ابراهيم1411قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِن نَّحْنُ إِلاَّ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ وَلَـكِنَّ اللّهَ يَمُنُّ عَلَى مَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ وَمَا كَانَ لَنَا أَن نَّأْتِيَكُم بِسُلْطَانٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللّهِ وَعلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ {11}پیامبرانشان به آنان گفتند ما جز بشری مثل شما نیستیم ولی خدا بر هر یك از بندگانش كه بخواهد منت می‏نهد و ما را نرسد كه جز به اذن خدا برای شما حجتی بیاوریم و مؤمنان باید تنها بر خدا توكل كنند {11}413
1774ابراهيم1412وَمَا لَنَا أَلاَّ نَتَوَكَّلَ عَلَى اللّهِ وَقَدْ هَدَانَا سُبُلَنَا وَلَنَصْبِرَنَّ عَلَى مَا آذَيْتُمُونَا وَعَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ {12}و چرا بر خدا توكل نكنیم و حال آنكه ما را به راه‏هایمان رهبری كرده است و البته ما بر آزاری كه به ما رساندید شكیبایی خواهیم كرد و توكل‏كنندگان باید تنها بر خدا توكل كنند {12}413
1775ابراهيم1413وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُواْ لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّـكُم مِّنْ أَرْضِنَآ أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا فَأَوْحَى إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظَّالِمِينَ {13}و كسانی كه كافر شدند به پیامبرانشان گفتند شما را از سرزمین خودمان بیرون خواهیم كرد مگر اینكه به كیش ما بازگردید پس پروردگارشان به آنان وحی كرد كه حتما ستمگران را هلاك خواهیم كرد {13}413
1776ابراهيم1414وَلَنُسْكِنَنَّـكُمُ الأَرْضَ مِن بَعْدِهِمْ ذَلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِي وَخَافَ وَعِيدِ {14}و قطعا شما را پس از ایشان در آن سرزمین سكونت‏خواهیم داد این برای كسی است كه از ایستادن [در محشر به هنگام حساب] در پیشگاه من بترسد و از تهدیدم بیم داشته باشد {14}413
1777ابراهيم1415وَاسْتَفْتَحُواْ وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ {15}و [پیامبران از خدا] گشایش خواستند و [سرانجام] هر زورگوی لجوجی نومید شد {15}413
1778ابراهيم1416مِّن وَرَآئِهِ جَهَنَّمُ وَيُسْقَى مِن مَّاء صَدِيدٍ {16}[آن كس كه] دوزخ پیش روی اوست و به او آبی چركین نوشانده می‏شود {16}413
1779ابراهيم1417يَتَجَرَّعُهُ وَلاَ يَكَادُ يُسِيغُهُ وَيَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِن كُلِّ مَكَانٍ وَمَا هُوَ بِمَيِّتٍ وَمِن وَرَآئِهِ عَذَابٌ غَلِيظٌ {17}آن را جرعه جرعه می‏نوشد و نمی‏تواند آن را فرو برد و مرگ از هر جانبی به سویش می‏آید ولی نمی‏میرد و عذابی سنگین به دنبال دارد {17}413
1780ابراهيم1418مَّثَلُ الَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِمْ أَعْمَالُهُمْ كَرَمَادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيحُ فِي يَوْمٍ عَاصِفٍ لاَّ يَقْدِرُونَ مِمَّا كَسَبُواْ عَلَى شَيْءٍ ذَلِكَ هُوَ الضَّلاَلُ الْبَعِيدُ {18}م ث ل كسانی كه به پروردگار خود كافر شدند كردارهایشان به خاكستری می‏ماند كه بادی تند در روزی طوفانی بر آن بوزد از آنچه به دست آورده‏اند هیچ [بهره‏ای] نمی‏توانند برد این است همان گمراهی دور و دراز {18}413
1781ابراهيم1419أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللّهَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ بِالْحقِّ إِن يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ {19}آیا در نیافته‏ای كه خدا آسمانها و زمین را به حق آفریده اگر بخواهد شما را می‏برد و خلق تازه‏ای می‏آورد {19}413
1782ابراهيم1420وَمَا ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ {20}و این [كار] بر خدا دشوار نیست {20}413
1783ابراهيم1421وَبَرَزُواْ لِلّهِ جَمِيعًا فَقَالَ الضُّعَفَاء لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُواْ إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ أَنتُم مُّغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللّهِ مِن شَيْءٍ قَالُواْ لَوْ هَدَانَا اللّهُ لَهَدَيْنَاكُمْ سَوَاء عَلَيْنَآ أَجَزِعْنَا أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِن مَّحِيصٍ {21}و همگی در برابر خدا ظاهر می‏شوند پس ناتوانان به گردنكشان می‏گویند ما پیروان شما بودیم آیا چیزی از عذاب خدا را از ما دور می‏كنید می‏گویند اگر خدا ما را هدایت كرده بود قطعا شما را هدایت می‏كردیم چه بی‏تابی كنیم چه صبر نماییم برای ما یكسان است ما را راه گریزی نیست {21}413
1784ابراهيم1422وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الأَمْرُ إِنَّ اللّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدتُّكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُم مِّن سُلْطَانٍ إِلاَّ أَن دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي فَلاَ تَلُومُونِي وَلُومُواْ أَنفُسَكُم مَّا أَنَاْ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَا أَنتُمْ بِمُصْرِخِيَّ إِنِّي كَفَرْتُ بِمَآ أَشْرَكْتُمُونِ مِن قَبْلُ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ {22}و چون كار از كار گذشت [و داوری صورت گرفت] شیطان می‏گوید در حقیقت‏خدا به شما وعده داد وعده راست و من به شما وعده دادم و با شما خلاف كردم و مرا بر شما هیچ تسلطی نبود جز اینكه شما را دعوت كردم و اجابتم نمودید پس مرا ملامت نكنید و خود را ملامت كنید من فریادرس شما نیستم و شما هم فریادرس من نیستید من به آنچه پیش از این مرا [در كار خدا] شریك می‏دانستید كافرم آری ستمكاران عذابی پردرد خواهند داشت {22}413
1785ابراهيم1423وَأُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلاَمٌ {23}و كسانی كه ایمان آورده و كارهای شایسته كرده‏اند به بهشتهایی درآورده می‏شوند كه از زیر [درختان] آن جویبارها روان است كه به اذن پروردگارشان در آنجا جاودانه به سر می‏برند و درودشان در آنجا سلام است {23}413
1786ابراهيم1424أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاء {24}آیا ندیدی خدا چگونه م ث ل زده سخنی پاك كه مانند درختی پاك است كه ریشه‏اش استوار و شاخه‏اش در آسمان است {24}413
1787ابراهيم1425تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا وَيَضْرِبُ اللّهُ الأَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ {25}میوه‏اش را هر دم به اذن پروردگارش می‏دهد و خدا م ث لها را برای مردم می‏زند شاید كه آنان پند گیرند {25}413
1788ابراهيم1426وَمَثلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِن فَوْقِ الأَرْضِ مَا لَهَا مِن قَرَارٍ {26}و م ث ل سخنی ناپاك چون درختی ناپاك است كه از روی زمین كنده شده و قراری ندارد {26}413
1789ابراهيم1427يُثَبِّتُ اللّهُ الَّذِينَ آمَنُواْ بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الآخِرَةِ وَيُضِلُّ اللّهُ الظَّالِمِينَ وَيَفْعَلُ اللّهُ مَا يَشَاء {27}خدا كسانی را كه ایمان آورده‏اند در زندگی دنیا و در آخرت با سخن استوار ثابت می‏گرداند و ستمگران را بی‏راه می‏گذارد و خدا هر چه بخواهد انجام می‏دهد {27}413
1790ابراهيم1428أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُواْ نِعْمَةَ اللّهِ كُفْرًا وَأَحَلُّواْ قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِ {28}آیا به كسانی كه [شكر] نعمت‏خدا را به كفر تبدیل كردند و قوم خود را به سرای هلاكت درآوردند ننگریستی {28}413
1791ابراهيم1429جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا وَبِئْسَ الْقَرَارُ {29}[در آن سرای هلاكت كه] جهنم است [و] در آن وارد می‏شوند و چه بد قرارگاهی است {29}413
1792ابراهيم1430وَجَعَلُواْ لِلّهِ أَندَادًا لِّيُضِلُّواْ عَن سَبِيلِهِ قُلْ تَمَتَّعُواْ فَإِنَّ مَصِيرَكُمْ إِلَى النَّارِ {30}و برای خدا مانندهایی قرار دادند تا [مردم را] از راه او گمراه كنند بگو برخوردار شوید كه قطعا بازگشت‏شما به سوی آتش است {30}413
1793ابراهيم1431قُل لِّعِبَادِيَ الَّذِينَ آمَنُواْ يُقِيمُواْ الصَّلاَةَ وَيُنفِقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلانِيَةً مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لاَّ بَيْعٌ فِيهِ وَلاَ خِلاَلٌ {31}به آن بندگانم كه ایمان آورده‏اند بگو نماز را بر پا دارند و از آنچه به ایشان روزی داده‏ایم پنهان و آشكارا انفاق كنند پیش از آنكه روزی فرا رسد كه در آن نه داد و ستدی باشد و نه دوستیی {31}413
1794ابراهيم1432اللّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَأَنزَلَ مِنَ السَّمَاء مَاء فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَّكُمْ وَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَسَخَّرَ لَكُمُ الأَنْهَارَ {32}خداست كه آسمانها و زمین را آفرید و از آسمان آبی فرستاد و به وسیله آن از میوه‏ها برای شما روزی بیرون آورد و كشتی را برای شما رام گردانید تا به فرمان او در دریا روان شود و رودها را برای شما مسخر كرد {32}413
1795ابراهيم1433وَسَخَّر لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَآئِبَينَ وَسَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ {33}و خورشید و ماه را كه پیوسته روانند برای شما رام گردانید و شب و روز را [نیز] مسخر شما ساخت {33}413
1796ابراهيم1434وَآتَاكُم مِّن كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ وَإِن تَعُدُّواْ نِعْمَتَ اللّهِ لاَ تُحْصُوهَا إِنَّ الإِنسَانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ {34}و از هر چه از او خواستید به شما عطا كرد و اگر نعمت‏خدا را شماره كنید نمی‏توانید آن را به شمار درآورید قطعا انسان ستم‏پیشه ناسپاس است {34}413
1797ابراهيم1435وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَـذَا الْبَلَدَ آمِنًا وَاجْنُبْنِي وَبَنِيَّ أَن نَّعْبُدَ الأَصْنَامَ {35}و [یاد كن] هنگامی را كه ابراهیم گفت پروردگارا این شهر را ایمن گردان و مرا و فرزندانم را از پرستیدن بتان دور دار {35}413
1798ابراهيم1436رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيرًا مِّنَ النَّاسِ فَمَن تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي وَمَنْ عَصَانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ {36}پروردگارا آنها بسیاری از مردم را گمراه كردند پس هر كه از من پیروی كند بی گمان او از من است و هر كه مرا نافرمانی كند به یقین تو آمرزنده و مهربانی {36}413
1799ابراهيم1437رَّبَّنَا إِنِّي أَسْكَنتُ مِن ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِندَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُواْ الصَّلاَةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُم مِّنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ {37}پروردگارا من [یكی از] فرزندانم را در دره‏ای بی‏كشت نزد خانه محترم تو سكونت دادم پروردگارا تا نماز را به پا دارند پس دلهای برخی از مردم را به سوی آنان گرایش ده و آنان را از محصولات [مورد نیازشان] روزی ده باشد كه سپاسگزاری كنند {37}413
1800ابراهيم1438رَبَّنَا إِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِي وَمَا نُعْلِنُ وَمَا يَخْفَى عَلَى اللّهِ مِن شَيْءٍ فَي الأَرْضِ وَلاَ فِي السَّمَاء {38}پروردگارا بی‏گمان تو آنچه را كه پنهان می‏داریم و آنچه را كه آشكار می‏سازیم می‏دانی و چیزی در زمین و در آسمان بر خدا پوشیده نمی‏ماند {38}413
1801ابراهيم1439الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَقَ إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ الدُّعَاء {39}سپاس خدای را كه با وجود سالخوردگی اسماعیل و اسحاق را به من بخشید به راستی پروردگار من شنونده دعاست {39}413
1802ابراهيم1440رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلاَةِ وَمِن ذُرِّيَّتِي رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاء {40}پروردگارا مرا برپادارنده نماز قرار ده و از فرزندان من نیز پروردگارا و دعای مرا بپذیر {40}413
1803ابراهيم1441رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ {41}پروردگارا روزی كه حساب برپا می‏شود بر من و پدر و مادرم و بر مؤمنان ببخشای {41}413
1804ابراهيم1442وَلاَ تَحْسَبَنَّ اللّهَ غَافِلاً عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الأَبْصَارُ {42}و خدا را از آنچه ستمكاران می‏كنند غافل مپندار جز این نیست كه [كیفر] آنان را برای روزی به تاخیر می‏اندازد كه چشمها در آن خیره می‏شود {42}413
1805ابراهيم1443مُهْطِعِينَ مُقْنِعِي رُءُوسِهِمْ لاَ يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ وَأَفْئِدَتُهُمْ هَوَاء {43}شتابان سر برداشته و چشم بر هم نمی‏زنند و [از وحشت] دلهایشان تهی است {43}413
1806ابراهيم1444وَأَنذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذَابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُواْ رَبَّنَا أَخِّرْنَا إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَ أَوَلَمْ تَكُونُواْ أَقْسَمْتُم مِّن قَبْلُ مَا لَكُم مِّن زَوَالٍ {44}و مردم را از روزی كه عذاب بر آنان می‏آید بترسان پس آنان كه ستم كرده‏اند می‏گویند پروردگارا ما را تا چندی مهلت بخش تا دعوت تو را پاسخ گوییم و از فرستادگان [تو] پیروی كنیم [به آنان گفته می‏شود] مگر شما پیش از این سوگند نمی‏خوردید كه شما را فنایی نیست {44}413
1807ابراهيم1445وَسَكَنتُمْ فِي مَسَـاكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ الأَمْثَالَ {45}و در سراهای كسانی كه بر خود ستم روا داشتند سكونت گزیدید و برای شما آشكار گردید كه با آنان چگونه معامله كردیم و م ث لها برای شما زدیم {45}413
1808ابراهيم1446وَقَدْ مَكَرُواْ مَكْرَهُمْ وَعِندَ اللّهِ مَكْرُهُمْ وَإِن كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبَالُ {46}و به یقین آنان نیرنگ خود را به كار بردند و [جزای] مكرشان با خداست هر چند از مكرشان كوهها از جای كنده می‏شد {46}413
1809ابراهيم1447فَلاَ تَحْسَبَنَّ اللّهَ مُخْلِفَ وَعْدِهِ رُسُلَهُ إِنَّ اللّهَ عَزِيزٌ ذُو انْتِقَامٍ {47}پس مپندار كه خدا وعده خود را به پیامبرانش خلاف می‏كند كه خدا شكست‏ناپذیر انتقام‏گیرنده است {47}413
1810ابراهيم1448يَوْمَ تُبَدَّلُ الأَرْضُ غَيْرَ الأَرْضِ وَالسَّمَاوَاتُ وَبَرَزُواْ للّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ {48}روزی كه زمین به غیر این زمین و آسمانها [به غیر این آسمانها] مبدل گردد و [مردم] در برابر خدای یگانه قهار ظاهر شوند {48}413
1811ابراهيم1449وَتَرَى الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ مُّقَرَّنِينَ فِي الأَصْفَادِ {49}و گناهكاران را در آن روز می‏بینی كه با هم در زنجیرها بسته شده‏اند {49}413
1812ابراهيم1450سَرَابِيلُهُم مِّن قَطِرَانٍ وَتَغْشَى وُجُوهَهُمْ النَّارُ {50}تن‏پوشهایشان از قطران است و چهره‏هایشان را آتش می‏پوشاند {50}413
1813ابراهيم1451لِيَجْزِي اللّهُ كُلَّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ إِنَّ اللّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ {51}تا خدا به هر كس هر چه به دست آورده است جزا دهد كه خدا زودشمار است {51}413
1814ابراهيم1452هَـذَا بَلاَغٌ لِّلنَّاسِ وَلِيُنذَرُواْ بِهِ وَلِيَعْلَمُواْ أَنَّمَا هُوَ إِلَـهٌ وَاحِدٌ وَلِيَذَّكَّرَ أُوْلُواْ الأَلْبَابِ {52}این [قرآن] ابلاغی برای مردم است [تا به وسیله آن هدایت‏شوند] و بدان بیم یابند و بدانند كه او معبودی یگانه است و تا صاحبان خرد پند گیرند {52}413