امروز شنبه ، ۱۴۰۱/۰۴/۱۱
بدان
بازگشت به فهرست سوره ها

آیات سوره اسراء

جهت فیلتر سطر مطلب مورد نظر را تایپ نمایید.


نام سورهشماره سورهشماره آيهمتن آيهترجمه فولادوندحزبجزءسجده
2044اسراء170بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان115
2045اسراء171سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ البَصِيرُ {1}منزه است آن [خدایی] كه بنده‏اش را شبانگاهی از مسجد الحرام به سوی مسجد الاقصی كه پیرامون آن را بركت داده‏ایم سیر داد تا از نشانه‏های خود به او بنمایانیم كه او همان شنوای بیناست {1}115
2046اسراء172وَآتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِّبَنِي إِسْرَائِيلَ أَلاَّ تَتَّخِذُواْ مِن دُونِي وَكِيلاً {2}و كتاب آسمانی را به موسی دادیم و آن را برای فرزندان اسرائیل رهنمودی گردانیدیم كه زنهار غیر از من كارسازی مگیرید {2}115
2047اسراء173ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ إِنَّهُ كَانَ عَبْدًا شَكُورًا {3}[ای] فرزندان كسانی كه [آنان را در كشتی] با نوح برداشتیم راستی كه او بنده‏ای سپاسگزار بود {3}115
2048اسراء174وَقَضَيْنَا إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيرًا {4}و در كتاب آسمانی[شان] به فرزندان اسرائیل خبر دادیم كه قطعا دو بار در زمین فساد خواهید كرد و قطعا به سركشی بسیار بزرگی برخواهید خاست {4}115
2049اسراء175فَإِذَا جَاء وَعْدُ أُولاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَا أُوْلِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُواْ خِلاَلَ الدِّيَارِ وَكَانَ وَعْدًا مَّفْعُولاً {5}پس آنگاه كه وعده [تحقق] نخستین آن دو فرا رسد بندگانی از خود را كه سخت نیرومندند بر شما می‏گماریم تا میان خانه‏ها[یتان برای قتل و غارت شما] به جستجو درآیند و این تهدید تحقق‏یافتنی است {5}115
2050اسراء176ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَأَمْدَدْنَاكُم بِأَمْوَالٍ وَبَنِينَ وَجَعَلْنَاكُمْ أَكْثَرَ نَفِيرًا {6}پس [از چندی] دوباره شما را بر آنان چیره می‏كنیم و شما را با اموال و پسران یاری می‏دهیم و [تعداد] نفرات شما را بیشتر می‏گردانیم {6}115
2051اسراء177إِنْ أَحْسَنتُمْ أَحْسَنتُمْ لِأَنفُسِكُمْ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا فَإِذَا جَاء وَعْدُ الآخِرَةِ لِيَسُوؤُواْ وُجُوهَكُمْ وَلِيَدْخُلُواْ الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَلِيُتَبِّرُواْ مَا عَلَوْاْ تَتْبِيرًا {7}اگر نیكی كنید به خود نیكی كرده‏اید و اگر بدی كنید به خود [بد نموده‏اید] و چون تهدید آخر فرا رسد [بیایند] تا شما را اندوهگین كنند و در معبد[تان] چنانكه بار اول داخل شدند [به زور] درآیند و بر هر چه دست‏یافتند یكسره [آن را] نابود كنند {7}115
2052اسراء178عَسَى رَبُّكُمْ أَن يَرْحَمَكُمْ وَإِنْ عُدتُّمْ عُدْنَا وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِرِينَ حَصِيرًا {8}امید است كه پروردگارتان شما را رحمت كند و[لی] اگر [به گناه] بازگردید [ما نیز به كیفر شما] بازمی‏گردیم و دوزخ را برای كافران زندان قرار دادیم {8}115
2053اسراء179إِنَّ هَـذَا الْقُرْآنَ يِهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا كَبِيرًا {9}قطعا این قرآن به [آیینی] كه خود پایدارتر است راه می‏نماید و به آن مؤمنانی كه كارهای شایسته می‏كنند مژده می‏دهد كه پاداشی بزرگ برایشان خواهد بود {9}115
2054اسراء1710وأَنَّ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا {10}و اینكه برای كسانی كه به آخرت ایمان نمی‏آورند عذابی پر درد آماده كرده‏ایم {10}115
2055اسراء1711وَيَدْعُ الإِنسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاءهُ بِالْخَيْرِ وَكَانَ الإِنسَانُ عَجُولاً {11}و انسان [همان گونه كه] خیر را فرا می‏خواند [پیشامد] بد را می‏خواند و انسان همواره شتابزده است {11}115
2056اسراء1712وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ آيَتَيْنِ فَمَحَوْنَا آيَةَ اللَّيْلِ وَجَعَلْنَا آيَةَ النَّهَارِ مُبْصِرَةً لِتَبْتَغُواْ فَضْلاً مِّن رَّبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُواْ عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ وَكُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْنَاهُ تَفْصِيلاً {12}و شب و روز را دو نشانه قرار دادیم نشانه شب را تیره‏گون و نشانه روز را روشنی‏بخش گردانیدیم تا [در آن] فضلی از پروردگارتان بجویید و تا شماره سالها و حساب [عمرها و رویدادها] را بدانید و هر چیزی را به روشنی باز نمودیم {12}115
2057اسراء1713وَكُلَّ إِنسَانٍ أَلْزَمْنَاهُ طَآئِرَهُ فِي عُنُقِهِ وَنُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كِتَابًا يَلْقَاهُ مَنشُورًا {13}و كارنامه هر انسانی را به گردن او بسته‏ایم و روز قیامت برای او نامه‏ای كه آن را گشاده می‏بیند بیرون می‏آوریم {13}115
2058اسراء1714اقْرَأْ كَتَابَكَ كَفَى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا {14}نامه‏ات را بخوان كافی است كه امروز خودت حسابرس خود باشی {14}115
2059اسراء1715مَّنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدي لِنَفْسِهِ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَلاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولاً {15}هر كس به راه آمده تنها به سود خود به راه آمده و هر كس بیراهه رفته تنها به زیان خود بیراهه رفته است و هیچ بردارنده‏ای بار گناه دیگری را بر نمی‏دارد و ما تا پیامبری برنینگیزیم به عذاب نمی‏پردازیم {15}115
2060اسراء1716وَإِذَا أَرَدْنَا أَن نُّهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُواْ فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا {16}و چون بخواهیم شهری را هلاك كنیم خوشگذرانانش را وا می‏داریم تا در آن به انحراف [و فساد] بپردازند و در نتیجه عذاب بر آن [شهر] لازم گردد پس آن را [یكسره] زیر و زبر كنیم {16}115
2061اسراء1717وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِنَ الْقُرُونِ مِن بَعْدِ نُوحٍ وَكَفَى بِرَبِّكَ بِذُنُوبِ عِبَادِهِ خَبِيرًَا بَصِيرًا {17}و چه بسیار نسلها را كه ما پس از نوح به هلاكت رساندیم و پروردگار تو به گناهان بندگانش بس آگاه و بیناست {17}115
2062اسراء1718مَّن كَانَ يُرِيدُ الْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهُ فِيهَا مَا نَشَاء لِمَن نُّرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلاهَا مَذْمُومًا مَّدْحُورًا {18}هر كس خواهان [دنیای] زودگذر است به زودی هر كه را خواهیم [نصیبی] از آن می‏دهیم آنگاه جهنم را كه در آن خوار و رانده داخل خواهد شد برای او مقرر می‏داریم {18}115
2063اسراء1719وَمَنْ أَرَادَ الآخِرَةَ وَسَعَى لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَئِكَ كَانَ سَعْيُهُم مَّشْكُورًا {19}و هر كس خواهان آخرت است و نهایت كوشش را برای آن بكند و مؤمن باشد آنانند كه تلاش آنها مورد حق‏شناسی واقع خواهد شد {19}115
2064اسراء1720كُلاًّ نُّمِدُّ هَـؤُلاء وَهَـؤُلاء مِنْ عَطَاء رَبِّكَ وَمَا كَانَ عَطَاء رَبِّكَ مَحْظُورًا {20}هر دو [دسته] اینان و آنان را از عطای پروردگارت مدد می‏بخشیم و عطای پروردگارت [از كسی] منع نشده است {20}115
2065اسراء1721انظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَلَلآخِرَةُ أَكْبَرُ دَرَجَاتٍ وَأَكْبَرُ تَفْضِيلاً {21}ببین چگونه بعضی از آنان را بر بعضی دیگر برتری داده‏ایم و قطعا درجات آخرت و برتری آن بزرگتر و بیشتر است {21}115
2066اسراء1722لاَّ تَجْعَل مَعَ اللّهِ إِلَـهًا آخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُومًا مَّخْذُولاً {22}معبود دیگری با خدا قرار مده تا نكوهیده و وامانده بنشینی {22}115
2067اسراء1723وَقَضَى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلاَهُمَا فَلاَ تَقُل لَّهُمَآ أُفٍّ وَلاَ تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلاً كَرِيمًا {23}و پروردگار تو مقرر كرد كه جز او را مپرستید و به پدر و مادر [خود] احسان كنید اگر یكی از آن دو یا هر دو در كنار تو به سالخوردگی رسیدند به آنها [حتی] اوف مگو و به آنان پ رخاش مكن و با آنها سخنی شایسته بگوی {23}115
2068اسراء1724وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُل رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرًا {24}و از سر مهربانی بال فروتنی بر آنان بگستر و بگو پروردگارا آن دو را رحمت كن چنانكه مرا در خردی پروردند {24}115
2069اسراء1725رَّبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا فِي نُفُوسِكُمْ إِن تَكُونُواْ صَالِحِينَ فَإِنَّهُ كَانَ لِلأَوَّابِينَ غَفُورًا {25}پروردگار شما به آنچه در دلهای خود دارید آگاه‏تر است اگر شایسته باشید قطعا او آمرزنده توبه‏كنندگان است {25}115
2070اسراء1726وَآتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَلاَ تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا {26}و حق خویشاوند را به او بده و مستمند و در راه‏مانده را [دستگیری كن] و ولخرجی و اسراف مكن {26}115
2071اسراء1727إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُواْ إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا {27}چرا كه اسرافكاران برادران شیطانهایند و شیطان همواره نسبت به پروردگارش ناسپاس بوده است {27}115
2072اسراء1728وَإِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغَاء رَحْمَةٍ مِّن رَّبِّكَ تَرْجُوهَا فَقُل لَّهُمْ قَوْلاً مَّيْسُورًا {28}و اگر به امید رحمتی كه از پروردگارت جویای آنی از ایشان روی می‏گردانی پس با آنان سخنی نرم بگوی {28}115
2073اسراء1729وَلاَ تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَى عُنُقِكَ وَلاَ تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُومًا مَّحْسُورًا {29}و دستت را به گردنت زنجیر مكن و بسیار [هم] گشاده‏دستی منما تا ملامت‏شده و حسرت‏زده بر جای مانی {29}115
2074اسراء1730إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاء وَيَقْدِرُ إِنَّهُ كَانَ بِعِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا {30}بی‏گمان پروردگار تو برای هر كه بخواهد روزی را گشاده یا تنگ می‏گرداند در حقیقت او به [حال] بندگانش آگاه بیناست {30}115
2075اسراء1731وَلاَ تَقْتُلُواْ أَوْلادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلاقٍ نَّحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَإِيَّاكُم إنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْءًا كَبِيرًا {31}و از بیم تنگدستی فرزندان خود را مكشید ماییم كه به آنها و شما روزی می‏بخشیم آری كشتن آنان همواره خطایی بزرگ است {31}115
2076اسراء1732وَلاَ تَقْرَبُواْ الزِّنَى إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاء سَبِيلاً {32}و به زنا نزدیك مشوید چرا كه آن همواره زشت و بد راهی است {32}115
2077اسراء1733وَلاَ تَقْتُلُواْ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللّهُ إِلاَّ بِالحَقِّ وَمَن قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا فَلاَ يُسْرِف فِّي الْقَتْلِ إِنَّهُ كَانَ مَنْصُورًا {33}و نفسی را كه خداوند حرام كرده است جز به حق مكشید و هر كس مظلوم كشته شود به سرپرست وی قدرتی داده‏ایم پس [او] نباید در قتل زیاده‏روی كند زیرا او [از طرف شرع] یاری شده است {33}115
2078اسراء1734وَلاَ تَقْرَبُواْ مَالَ الْيَتِيمِ إِلاَّ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَأَوْفُواْ بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْؤُولاً {34}و به مال یتیم جز به بهترین وجه نزدیك مشوید تا به رشد برسد و به پیمان [خود] وفا كنید زیرا كه از پیمان پرسش خواهد شد {34}115
2079اسراء1735وَأَوْفُوا الْكَيْلَ إِذا كِلْتُمْ وَزِنُواْ بِالقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلاً {35}و چون پیمانه می‏كنید پیمانه را تمام دهید و با ترازوی درست بسنجید كه این بهتر و خوش فرجام‏تر است {35}115
2080اسراء1736وَلاَ تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولـئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْؤُولاً {36}و چیزی را كه بدان علم نداری دنبال مكن زیرا گوش و چشم و قلب همه مورد پرسش واقع خواهند شد {36}115
2081اسراء1737وَلاَ تَمْشِ فِي الأَرْضِ مَرَحًا إِنَّكَ لَن تَخْرِقَ الأَرْضَ وَلَن تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولاً {37}و در [روی] زمین به نخوت گام برمدار چرا كه هرگز زمین را نمی‏توانی شكافت و در بلندی به كوهها نمی‏توانی رسید {37}115
2082اسراء1738كُلُّ ذَلِكَ كَانَ سَيٍّئُهُ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوهًا {38}همه این [كارها] بدش نزد پروردگار تو ناپسندیده است {38}115
2083اسراء1739ذَلِكَ مِمَّا أَوْحَى إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِ وَلاَ تَجْعَلْ مَعَ اللّهِ إِلَهًا آخَرَ فَتُلْقَى فِي جَهَنَّمَ مَلُومًا مَّدْحُورًا {39}این [سفارشها] از حكمتهایی است كه پروردگارت به تو وحی كرده است و با خدای یگانه معبودی دیگر قرار مده و گرنه حسرت‏زده و مطرود در جهنم افكنده خواهی شد {39}115
2084اسراء1740أَفَأَصْفَاكُمْ رَبُّكُم بِالْبَنِينَ وَاتَّخَذَ مِنَ الْمَلآئِكَةِ إِنَاثًا إِنَّكُمْ لَتَقُولُونَ قَوْلاً عَظِيمًا {40}آیا [پنداشتید كه] پروردگارتان شما را به [داشتن] پسران اختصاص داده و خود از فرشتگان دخترانی برگرفته است‏حقا كه شما سخنی بس بزرگ می‏گویید {40}115
2085اسراء1741وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِي هَـذَا الْقُرْآنِ لِيَذَّكَّرُواْ وَمَا يَزِيدُهُمْ إِلاَّ نُفُورًا {41}و به راستی ما در این قرآن [حقایق را] گونه‏گون بیان كردیم تا پند گیرند و[لی] آنان را جز نفرت نمی‏افزاید {41}115
2086اسراء1742قُل لَّوْ كَانَ مَعَهُ آلِهَةٌ كَمَا يَقُولُونَ إِذًا لاَّبْتَغَوْاْ إِلَى ذِي الْعَرْشِ سَبِيلاً {42}بگو اگر چنانكه می‏گویند با او خدایانی [دیگر] بود در آن صورت حتما در صدد جستن راهی به سوی [خداوند] صاحب عرش برمی‏آمدند {42}115
2087اسراء1743سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يَقُولُونَ عُلُوًّا كَبِيرًا {43}او [پاك و] منزه است و از آنچه می‏گویند بسی والاتر است {43}115
2088اسراء1744تُسَبِّحُ لَهُ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَالأَرْضُ وَمَن فِيهِنَّ وَإِن مِّن شَيْءٍ إِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدَهِ وَلَـكِن لاَّ تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا {44}آسمانهای هفتگانه و زمین و هر كس كه در آنهاست او را تسبیح می‏گویند و هیچ چیز نیست مگر اینكه در حال ستایش تسبیح او می‏گوید ولی شما تسبیح آنها را درنمی‏یابید به راستی كه او همواره بردبار [و] آمرزنده است {44}115
2089اسراء1745وَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرآنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ حِجَابًا مَّسْتُورًا {45}و چون قرآن بخوانی میان تو و كسانی كه به آخرت ایمان ندارند پرده‏ای پوشیده قرار می‏دهیم {45}115
2090اسراء1746وَجَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْاْ عَلَى أَدْبَارِهِمْ نُفُورًا {46}و بر دلهایشان پوششها می‏نهیم تا آن را نفهمند و در گوشهایشان سنگینی [قرار می‏دهیم] و چون در قرآن پروردگار خود را به یگانگی یاد كنی با نفرت پشت می‏كنند {46}115
2091اسراء1747نَّحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُونَ بِهِ إِذْ يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ وَإِذْ هُمْ نَجْوَى إِذْ يَقُولُ الظَّالِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلاَّ رَجُلاً مَّسْحُورًا {47}هنگامی كه به سوی تو گوش فرا می‏دارند ما بهتر می‏دانیم به چه [منظور] گوش می‏دهند و [نیز] آنگاه كه به نجوا می‏پردازند وقتی كه ستمگران گویند جز مردی افسون‏شده را پیروی نمی‏كنید {47}115
2092اسراء1748انظُرْ كَيْفَ ضَرَبُواْ لَكَ الأَمْثَالَ فَضَلُّواْ فَلاَ يَسْتَطِيعْونَ سَبِيلاً {48}ببین چگونه برای تو م ث لها زدند و گمراه شدند در نتیجه راه به جایی نمی‏توانند ببرند {48}115
2093اسراء1749وَقَالُواْ أَئِذَا كُنَّا عِظَامًا وَرُفَاتًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقًا جَدِيدًا {49}و گفتند آیا وقتی استخوان و خاك شدیم [باز] به آفرینشی جدید برانگیخته می‏شویم {49}115
2094اسراء1750قُل كُونُواْ حِجَارَةً أَوْ حَدِيدًا {50}بگو سنگ باشید یا آهن {50}215
2095اسراء1751أَوْ خَلْقًا مِّمَّا يَكْبُرُ فِي صُدُورِكُمْ فَسَيَقُولُونَ مَن يُعِيدُنَا قُلِ الَّذِي فَطَرَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَسَيُنْغِضُونَ إِلَيْكَ رُؤُوسَهُمْ وَيَقُولُونَ مَتَى هُوَ قُلْ عَسَى أَن يَكُونَ قَرِيبًا {51}یا آفریده‏ای از آنچه در خاطر شما بزرگ می‏نماید [باز هم برانگیخته خواهید شد] پس خواهند گفت چه كسی ما را بازمی‏گرداند بگو همان كس كه نخستین بار شما را پدید آورد [باز] سرهای خود را به طرف تو تكان می‏دهند و می‏گویندآن كی خواهد بود بگو شاید كه نزدیك باشد {51}215
2096اسراء1752يَوْمَ يَدْعُوكُمْ فَتَسْتَجِيبُونَ بِحَمْدِهِ وَتَظُنُّونَ إِن لَّبِثْتُمْ إِلاَّ قَلِيلاً {52}روزی كه شما را فرا می‏خواند پس در حالی كه او را ستایش می‏كنید اجابتش می‏نمایید و می‏پندارید كه جز اندكی [در دنیا] نمانده‏اید {52}215
2097اسراء1753وَقُل لِّعِبَادِي يَقُولُواْ الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ الشَّيْطَانَ يَنزَغُ بَيْنَهُمْ إِنَّ الشَّيْطَانَ كَانَ لِلإِنْسَانِ عَدُوًّا مُّبِينًا {53}و به بندگانم بگو آنچه را كه بهتر است بگویند كه شیطان میانشان را به هم می‏زند زیرا شیطان همواره برای انسان دشمنی آشكار است {53}215
2098اسراء1754رَّبُّكُمْ أَعْلَمُ بِكُمْ إِن يَشَأْ يَرْحَمْكُمْ أَوْ إِن يَشَأْ يُعَذِّبْكُمْ وَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ وَكِيلاً {54}پروردگار شما به [حال] شما داناتر است اگر بخواهد بر شما رحمت می‏آورد یا اگر بخواهد شما را عذاب می‏كند و تو را بر ایشان نگهبان نفرستاده‏ایم {54}215
2099اسراء1755وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَى بَعْضٍ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا {55}و پروردگار تو به هر كه [و هر چه] در آسمانها و زمین است داناتر است و در حقیقت بعضی از انبیا را بر بعضی برتری بخشیدیم و به داوود زبور دادیم {55}215
2100اسراء1756قُلِ ادْعُواْ الَّذِينَ زَعَمْتُم مِّن دُونِهِ فَلاَ يَمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنكُمْ وَلاَ تَحْوِيلاً {56}بگو كسانی را كه به جای او [معبود خود] پنداشتید بخوانید [آنها] نه اختیاری دارند كه از شما دفع زیان كنند و نه [آنكه بلایی را از شما] بگردانند {56}215
2101اسراء1757أُولَـئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُورًا {57}آن كسانی را كه ایشان می‏خوانند [خود] به سوی پروردگارشان تقرب می‏جویند [تا بدانند] كدام یك از آنها [به او] نزدیكترند و به رحمت وی امیدوارند و از عذابش می‏ترسند چرا كه عذاب پروردگارت همواره در خور پرهیز است {57}215
2102اسراء1758وَإِن مَّن قَرْيَةٍ إِلاَّ نَحْنُ مُهْلِكُوهَا قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ أَوْ مُعَذِّبُوهَا عَذَابًا شَدِيدًا كَانَ ذَلِك فِي الْكِتَابِ مَسْطُورًا {58}و هیچ شهری نیست مگر اینكه ما آن را [در صورت نافرمانی] پیش از روز رستاخیز به هلاكت می‏رسانیم یا آن را سخت عذاب می‏كنیم این [عقوبت] در كتاب [الهی] به قلم رفته است {58}215
2103اسراء1759وَمَا مَنَعَنَا أَن نُّرْسِلَ بِالآيَاتِ إِلاَّ أَن كَذَّبَ بِهَا الأَوَّلُونَ وَآتَيْنَا ثَمُودَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُواْ بِهَا وَمَا نُرْسِلُ بِالآيَاتِ إِلاَّ تَخْوِيفًا {59}و [چیزی] ما را از فرستادن معجزات باز نداشت جز اینكه پیشینیان آنها را به دروغ گرفتند و به ثمود ماده‏شتر دادیم كه [پدیده‏ای] روشنگر بود و[لی] به آن ستم كردند و ما معجزه‏ها را جز برای بیم‏دادن [مردم] نمی‏فرستیم {59}215
2104اسراء1760وَإِذْ قُلْنَا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحَاطَ بِالنَّاسِ وَمَا جَعَلْنَا الرُّؤيَا الَّتِي أَرَيْنَاكَ إِلاَّ فِتْنَةً لِّلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي القُرْآنِ وَنُخَوِّفُهُمْ فَمَا يَزِيدُهُمْ إِلاَّ طُغْيَانًا كَبِيرًا {60}و [یاد كن] هنگامی را كه به تو گفتیم به راستی پروردگارت بر مردم احاطه دارد و آن رؤیایی را كه به تو نمایاندیم و [نیز] آن درخت لعنت‏شده در قرآن را جز برای آزمایش مردم قرار ندادیم و ما آنان را بیم می‏دهیم ولی جز بر طغیان بیشتر آنها نمی‏افزاید {60}215
2105اسراء1761وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلآئِكَةِ اسْجُدُواْ لآدَمَ فَسَجَدُواْ إَلاَّ إِبْلِيسَ قَالَ أَأَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِينًا {61}و هنگامی را كه به فرشتگان گفتیم برای آدم سجده كنید پس [همه] جز ابلیس سجده كردند گفت آیا برای كسی كه از گل آفریدی سجده كنم {61}215
2106اسراء1762قَالَ أَرَأَيْتَكَ هَـذَا الَّذِي كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَئِنْ أَخَّرْتَنِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُ إَلاَّ قَلِيلاً {62}[سپس] گفت به من بگو این كسی را كه بر من برتری دادی [برای چه بود] اگر تا روز قیامت مهلتم دهی قطعا فرزندانش را جز اندكی [از آنها] ریشه‏كن خواهم كرد {62}215
2107اسراء1763قَالَ اذْهَبْ فَمَن تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزَآؤُكُمْ جَزَاء مَّوْفُورًا {63}فرمود برو كه هر كس از آنان تو را پیروی كند مسلما جهنم سزایتان خواهد بود كه كیفری تمام است {63}215
2108اسراء1764وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَأَجْلِبْ عَلَيْهِم بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِي الأَمْوَالِ وَالأَوْلادِ وَعِدْهُمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلاَّ غُرُورًا {64}و از ایشان هر كه را توانستی با آوای خود تحریك كن و با سواران و پیادگانت بر آنها بتاز و با آنان در اموال و اولاد شركت كن و به ایشان وعده بده و شیطان جز فریب به آنها وعده نمی‏دهد {64}215
2109اسراء1765إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ وَكَفَى بِرَبِّكَ وَكِيلاً {65}در حقیقت تو را بر بندگان من تسلطی نیست و حمایتگری [چون] پروردگارت بس است {65}215
2110اسراء1766رَّبُّكُمُ الَّذِي يُزْجِي لَكُمُ الْفُلْكَ فِي الْبَحْرِ لِتَبْتَغُواْ مِن فَضْلِهِ إِنَّهُ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا {66}پروردگار شما كسی است كه كشتی را در دریا برای شما به حركت در می‏آورد تا از فضل او برای خود بجویید چرا كه او همواره به شما مهربان است {66}215
2111اسراء1767وَإِذَا مَسَّكُمُ الْضُّرُّ فِي الْبَحْرِ ضَلَّ مَن تَدْعُونَ إِلاَّ إِيَّاهُ فَلَمَّا نَجَّاكُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ وَكَانَ الإِنْسَانُ كَفُورًا {67}و چون در دریا به شما صدمه‏ای برسد هر كه را جز او می‏خوانید ناپدید [و فراموش] می‏گردد و چون [خدا] شما را به سوی خشكی رهانید رویگردان می‏شوید و انسان همواره ناسپاس است {67}215
2112اسراء1768أَفَأَمِنتُمْ أَن يَخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ الْبَرِّ أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا ثُمَّ لاَ تَجِدُواْ لَكُمْ وَكِيلاً {68}مگر ایمن شدید از اینكه شما را در كنار خشكی در زمین فرو برد یا بر شما طوفانی از سنگریزه‏ها بفرستد سپس برای خود نگاهبانی نیابید {68}215
2113اسراء1769أَمْ أَمِنتُمْ أَن يُعِيدَكُمْ فِيهِ تَارَةً أُخْرَى فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قَاصِفا مِّنَ الرِّيحِ فَيُغْرِقَكُم بِمَا كَفَرْتُمْ ثُمَّ لاَ تَجِدُواْ لَكُمْ عَلَيْنَا بِهِ تَبِيعًا {69}یا [مگر] ایمن شدید از اینكه بار دیگر شما را در آن [دریا] باز گرداند و تندبادی شكننده بر شما بفرستد و به سزای آنكه كفر ورزیدید غرقتان كند آنگاه برای خود در برابر ما كسی را نیابید كه آن را دنبال كند {69}215
2114اسراء1770وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُم مِّنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى كَثِيرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلاً {70}و به راستی ما فرزندان آدم را گرامی داشتیم و آنان را در خشكی و دریا [بر مركبها] برنشاندیم و از چیزهای پاكیزه به ایشان روزی دادیم و آنها را بر بسیاری از آفریده‏های خود برتری آشكار دادیم {70}215
2115اسراء1771يَوْمَ نَدْعُو كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ فَمَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَأُوْلَـئِكَ يَقْرَؤُونَ كِتَابَهُمْ وَلاَ يُظْلَمُونَ فَتِيلاً {71}[یاد كن] روزی را كه هر گروهی را با پیشوایشان فرا می‏خوانیم پس هر كس كارنامه‏اش را به دست راستش دهند آنان كارنامه خود را می‏خوانند و به قدر نخك هسته خرمایی به آنها ستم نمی‏شود {71}215
2116اسراء1772وَمَن كَانَ فِي هَـذِهِ أَعْمَى فَهُوَ فِي الآخِرَةِ أَعْمَى وَأَضَلُّ سَبِيلاً {72}و هر كه در این [دنیا] كور[دل] باشد در آخرت [هم] كور[دل] و گمراهتر خواهد بود {72}215
2117اسراء1773وَإِن كَادُواْ لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ لِتفْتَرِيَ عَلَيْنَا غَيْرَهُ وَإِذًا لاَّتَّخَذُوكَ خَلِيلاً {73}و چیزی نمانده بود كه تو را از آنچه به سوی تو وحی كرده‏ایم گمراه كنند تا غیر از آن را بر ما ببندی و در آن صورت تو را به دوستی خود بگیرند {73}215
2118اسراء1774وَلَوْلاَ أَن ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدتَّ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئًا قَلِيلاً {74}و اگر تو را استوار نمی‏داشتیم قطعا نزدیك بود كمی به سوی آنان متمایل شوی {74}215
2119اسراء1775إِذاً لَّأَذَقْنَاكَ ضِعْفَ الْحَيَاةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لاَ تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيرًا {75}در آن صورت حتما تو را دو برابر [در] زندگی و دو برابر [پس از] مرگ [عذاب] می‏چشانیدیم آنگاه در برابر ما برای خود یاوری نمی‏یافتی {75}215
2120اسراء1776وَإِن كَادُواْ لَيَسْتَفِزُّونَكَ مِنَ الأَرْضِ لِيُخْرِجوكَ مِنْهَا وَإِذًا لاَّ يَلْبَثُونَ خِلافَكَ إِلاَّ قَلِيلاً {76}و چیزی نمانده بود كه تو را از این سرزمین ب رك ن ند تا تو را از آنجا بیرون سازند و در آن صورت آنان [هم] پس از تو جز [زمان] اندكی نمی‏ماندند {76}215
2121اسراء1777سُنَّةَ مَن قَدْ أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِن رُّسُلِنَا وَلاَ تَجِدُ لِسُنَّتِنَا تَحْوِيلاً {77}سنتی كه همواره در میان [امتهای] فرستادگانی كه پیش از تو گسیل داشته‏ایم [جاری] بوده است و برای سنت [و قانون] ما تغییری نخواهی یافت {77}215
2122اسراء1778أَقِمِ الصَّلاَةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلَى غَسَقِ اللَّيْلِ وَقُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا {78}نماز را از زوال آفتاب تا نهایت تاریكی شب برپادار و [نیز] نماز صبح را زیرا نماز صبح همواره [مقرون با] حضور [فرشتگان] است {78}215
2123اسراء1779وَمِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَّكَ عَسَى أَن يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَّحْمُودًا {79}و پاسی از شب را زنده بدار تا برای تو [به منزله] نافله‏ای باشد امید كه پروردگارت تو را به مقامی ستوده برساند {79}215
2124اسراء1780وَقُل رَّبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلْطَانًا نَّصِيرًا {80}و بگو پروردگارا مرا [در هر كاری] به طرز درست داخل كن و به طرز درست‏خارج ساز و از جانب خود برای من تسلطی یاری‏بخش قرار ده {80}215
2125اسراء1781وَقُلْ جَاء الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا {81}و بگو حق آمد و باطل نابود شد آری باطل همواره نابودشدنی است {81}215
2126اسراء1782وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ وَلاَ يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إَلاَّ خَسَارًا {82}و ما آنچه را برای مؤمنان مایه درمان و رحمت است از قرآن نازل می‏كنیم و[لی] ستمگران را جز زیان نمی‏افزاید {82}215
2127اسراء1783وَإِذَآ أَنْعَمْنَا عَلَى الإِنسَانِ أَعْرَضَ وَنَأَى بِجَانِبِهِ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَؤُوسًا {83}و چون به انسان نعمت ارزانی داریم روی می‏گرداند و پهلو تهی می‏كند و چون آسیبی به وی رسد نومید می‏گردد {83}215
2128اسراء1784قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلَى شَاكِلَتِهِ فَرَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَنْ هُوَ أَهْدَى سَبِيلاً {84}بگو هر كس بر حسب ساختار [روانی و بدنی] خود عمل می‏كند و پروردگار شما به هر كه راه‏یافته‏تر باشد داناتر است {84}215
2129اسراء1785وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَمَا أُوتِيتُم مِّن الْعِلْمِ إِلاَّ قَلِيلاً {85}و در باره روح از تو می‏پرسند بگو روح از [سنخ] فرمان پروردگار من است و به شما از دانش جز اندكی داده نشده است {85}215
2130اسراء1786وَلَئِن شِئْنَا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ ثُمَّ لاَ تَجِدُ لَكَ بِهِ عَلَيْنَا وَكِيلاً {86}و اگر بخواهیم قطعا آنچه را به تو وحی كرده‏ایم می‏ب ریم آنگاه برای [حفظ] آن در برابر ما برای خود مدافعی نمی‏یابی {86}215
2131اسراء1787إِلاَّ رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ إِنَّ فَضْلَهُ كَانَ عَلَيْكَ كَبِيرًا {87}مگر رحمتی از جانب پروردگارت [به تو برسد] زیرا فضل او بر تو همواره بسیار است {87}215
2132اسراء1788قُل لَّئِنِ اجْتَمَعَتِ الإِنسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَن يَأْتُواْ بِمِثْلِ هَـذَا الْقُرْآنِ لاَ يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا {88}بگو اگر انس و جن گرد آیند تا نظیر این قرآن را بیاورند مانند آن را نخواهند آورد هر چند برخی از آنها پشتیبان برخی [دیگر] باشند {88}215
2133اسراء1789وَلَقَدْ صَرَّفْنَا لِلنَّاسِ فِي هَـذَا الْقُرْآنِ مِن كُلِّ مَثَلٍ فَأَبَى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلاَّ كُفُورًا {89}و به راستی در این قرآن از هر گونه م ث لی گوناگون آوردیم ولی بیشتر مردم جز سر انكار ندارند {89}215
2134اسراء1790وَقَالُواْ لَن نُّؤْمِنَ لَكَ حَتَّى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الأَرْضِ يَنبُوعًا {90}و گفتند تا از زمین چشمه‏ای برای ما نجوشانی هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد {90}215
2135اسراء1791أَوْ تَكُونَ لَكَ جَنَّةٌ مِّن نَّخِيلٍ وَعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الأَنْهَارَ خِلالَهَا تَفْجِيرًا {91}یا [باید] برای تو باغی از درختان خرما و انگور باشد و آشكارا از میان آنها جویبارها روان سازی {91}215
2136اسراء1792أَوْ تُسْقِطَ السَّمَاء كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا أَوْ تَأْتِيَ بِاللّهِ وَالْمَلآئِكَةِ قَبِيلاً {92}یا چنانكه ادعا می‏كنی آسمان را پاره پاره بر [سر] ما فرو اندازی یا خدا و فرشتگان را در برابر [ما حاضر] آوری {92}215
2137اسراء1793أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِّن زُخْرُفٍ أَوْ تَرْقَى فِي السَّمَاء وَلَن نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتَابًا نَّقْرَؤُهُ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّي هَلْ كُنتُ إَلاَّ بَشَرًا رَّسُولاً {93}یا برای تو خانه‏ای از طلا[كاری] باشد یا به آسمان بالا روی و به بالا رفتن تو [هم] اطمینان نخواهیم داشت تا بر ما كتابی نازل كنی كه آن را بخوانیم بگو پاك است پروردگار من آیا [من] جز بشری فرستاده هستم {93}215
2138اسراء1794وَمَا مَنَعَ النَّاسَ أَن يُؤْمِنُواْ إِذْ جَاءهُمُ الْهُدَى إِلاَّ أَن قَالُواْ أَبَعَثَ اللّهُ بَشَرًا رَّسُولاً {94}و [چیزی] مردم را از ایمان آوردن باز نداشت آنگاه كه هدایت برایشان آمد جز اینكه گفتند آیا خدا بشری را به سم ت رسول مبعوث كرده است {94}215
2139اسراء1795قُل لَّوْ كَانَ فِي الأَرْضِ مَلآئِكَةٌ يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ لَنَزَّلْنَا عَلَيْهِم مِّنَ السَّمَاء مَلَكًا رَّسُولاً {95}بگو اگر در روی زمین فرشتگانی بودند كه با اطمینان راه می‏رفتند البته بر آنان [نیز] فرشته‏ای را بعنوان پیامبر از آسمان نازل می‏كردیم {95}215
2140اسراء1796قُلْ كَفَى بِاللّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ إِنَّهُ كَانَ بِعِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا {96}بگو میان من و شما گواه بودن خدا كافی است چرا كه او همواره به [حال] بندگانش آگاه بینا است {96}215
2141اسراء1797وَمَن يَهْدِ اللّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُمْ أَوْلِيَاء مِن دُونِهِ وَنَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى وُجُوهِهِمْ عُمْيًا وَبُكْمًا وَصُمًّا مَّأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَاهُمْ سَعِيرًا {97}و هر كه را خدا هدایت كند او رهیافته است و هر كه را گمراه سازد در برابر او برای آنان هرگز دوستانی نیابی و روز قیامت آنها را كور و لال و كر به روی چهره‏شان درافتاده برخواهیم انگیخت جایگاهشان دوزخ است هر بار كه آتش آن فرو نشیند شراره‏ای [تازه] برایشان می‏افزاییم {97}215
2142اسراء1798ذَلِكَ جَزَآؤُهُم بِأَنَّهُمْ كَفَرُواْ بِآيَاتِنَا وَقَالُواْ أَئِذَا كُنَّا عِظَامًا وَرُفَاتًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقًا جَدِيدًا {98}جزای آنها این است چرا كه آیات ما را انكار كردند و گفتند آیا وقتی ما استخوان و خاك شدیم [باز] در آفرینشی جدید برانگیخته خواهیم شد {98}215
2143اسراء1799أَوَلَمْ يَرَوْاْ أَنَّ اللّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ قَادِرٌ عَلَى أَن يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ وَجَعَلَ لَهُمْ أَجَلاً لاَّ رَيْبَ فِيهِ فَأَبَى الظَّالِمُونَ إَلاَّ كُفُورًا {99}آیا ندانستند كه خدایی كه آسمانها و زمین را آفریده تواناست كه مانند آنان را بیافریند و [همان خداست كه] برایشان زمانی مقرر فرموده كه در آن هیچ شكی نیست و[لی] ستمگران جز انكار [چیزی را] نپذیرفتند {99}315
2144اسراء17100قُل لَّوْ أَنتُمْ تَمْلِكُونَ خَزَآئِنَ رَحْمَةِ رَبِّي إِذًا لَّأَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الإِنفَاقِ وَكَانَ الإنسَانُ قَتُورًا {100}بگو اگر شما مالك گنجینه‏های رحمت پروردگارم بودید باز هم از بیم خرج كردن قطعا امساك می‏ورزیدید و انسان همواره بخیل است {100}315
2145اسراء17101وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى تِسْعَ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ فَاسْأَلْ بَنِي إِسْرَائِيلَ إِذْ جَاءهُمْ فَقَالَ لَهُ فِرْعَونُ إِنِّي لَأَظُنُّكَ يَا مُوسَى مَسْحُورًا {101}و در حقیقت ما به موسی نه نشانه آشكار دادیم پس از فرزندان اسرائیل بپرس آنگاه كه نزد آنان آمد و فرعون به او گفت ای موسی من جدا تو را افسون‏شده می‏پندارم {101}315
2146اسراء17102قَالَ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا أَنزَلَ هَـؤُلاء إِلاَّ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ بَصَآئِرَ وَإِنِّي لَأَظُنُّكَ يَا فِرْعَونُ مَثْبُورًا {102}گفت قطعا می‏دانی كه این [نشانه‏ها] را كه باعث بینشهاست جز پروردگار آسمانها و زمین نازل نكرده است و راستی ای فرعون تو را تباه شده می‏پندارم {102}315
2147اسراء17103فَأَرَادَ أَن يَسْتَفِزَّهُم مِّنَ الأَرْضِ فَأَغْرَقْنَاهُ وَمَن مَّعَهُ جَمِيعًا {103}پس [فرعون] تصمیم گرفت كه آنان را از سرزمین [مصر] برك ند پس او و هر كه را با وی بود همه را غرق كردیم {103}315
2148اسراء17104وَقُلْنَا مِن بَعْدِهِ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ اسْكُنُواْ الأَرْضَ فَإِذَا جَاء وَعْدُ الآخِرَةِ جِئْنَا بِكُمْ لَفِيفًا {104}و پس از او به فرزندان اسرائیل گفتیم در این سرزمین ساكن شوید پس چون وعده آخرت فرا رسد شما را همه با هم محشور می‏كنیم {104}315
2149اسراء17105وَبِالْحَقِّ أَنزَلْنَاهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَ وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلاَّ مُبَشِّرًا وَنَذِيرًا {105}و آن [قرآن] را به حق فرود آوردیم و به حق فرود آمد و تو را جز بشارت‏دهنده و بیم‏رسان نفرستادیم {105}315
2150اسراء17106وَقُرْآناً فَرَقْنَاهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلَى مُكْثٍ وَنَزَّلْنَاهُ تَنزِيلاً {106}و قرآنی [با عظمت را] بخش بخش [بر تو] نازل كردیم تا آن را به آرامی به مردم بخوانی و آن را به تدریج نازل كردیم {106}315
2151اسراء17107قُلْ آمِنُواْ بِهِ أَوْ لاَ تُؤْمِنُواْ إِنَّ الَّذِينَ أُوتُواْ الْعِلْمَ مِن قَبْلِهِ إِذَا يُتْلَى عَلَيْهِمْ يَخِرُّونَ لِلأَذْقَانِ سُجَّدًا {107}بگو [چه] به آن ایمان بیاورید یا نیاورید بی‏گمان كسانی كه پیش از [نزول] آن دانش یافته‏اند چون [این كتاب] بر آنان خوانده شود سجده‏كنان به روی درمی‏افتند {107}315سجده
2152اسراء17108وَيَقُولُونَ سُبْحَانَ رَبِّنَا إِن كَانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُولاً {108}و می‏گویند منزه است پروردگار ما كه وعده پروردگار ما قطعا انجام‏شدنی است {108}315
2153اسراء17109وَيَخِرُّونَ لِلأَذْقَانِ يَبْكُونَ وَيَزِيدُهُمْ خُشُوعًا {109}و بر روی زمین می‏افتند و می‏گریند و بر فروتنی آنها می‏افزاید {109}315
2154اسراء17110قُلِ ادْعُواْ اللّهَ أَوِ ادْعُواْ الرَّحْمَـنَ أَيًّا مَّا تَدْعُواْ فَلَهُ الأَسْمَاء الْحُسْنَى وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلاً {110}بگو خدا را بخوانید یا رحمان را بخوانید هر كدام را بخوانید برای او نامهای نیكوتر است و نمازت را به آواز بلند مخوان و بسیار آهسته‏اش مكن و میان این [و آن] راهی [میانه] جوی {110}315
2155اسراء17111وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَم يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَّهُ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلَّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا {111}و بگو ستایش خدایی را كه نه فرزندی گرفته و نه در جهانداری شریكی دارد و نه خوار بوده كه [نیاز به] دوستی داشته باشد و او را بسیار بزرگ شمار {111}315