امروز شنبه ، ۱۴۰۱/۰۴/۱۱
بدان
بازگشت به فهرست سوره ها

آیات سوره مريم

جهت فیلتر سطر مطلب مورد نظر را تایپ نمایید.


نام سورهشماره سورهشماره آيهمتن آيهترجمه فولادوندحزبجزءسجده
2267مريم190بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان116
2268مريم191كهيعص {1}كاف‏ها یا عین صاد {1}116
2269مريم192ذِكْرُ رَحْمَةِ رَبِّكَ عَبْدَهُ زَكَرِيَّا {2}[این] یادی از رحمت پروردگار تو [در باره] بنده‏اش زكریاست {2}116
2270مريم193إِذْ نَادَى رَبَّهُ نِدَاء خَفِيًّا {3}آنگاه كه [زكریا] پروردگارش را آهسته ندا كرد {3}116
2271مريم194قَالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَلَمْ أَكُن بِدُعَائِكَ رَبِّ شَقِيًّا {4}گفت پروردگارا من استخوانم سست گردیده و [موی] سرم از پیری سپید گشته و ای پروردگار من هرگز در دعای تو ناامید نبوده‏ام {4}116
2272مريم195وَإِنِّي خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِن وَرَائِي وَكَانَتِ امْرَأَتِي عَاقِرًا فَهَبْ لِي مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا {5}و من پس از خویشتن از بستگانم بیمناكم و زنم نازاست پس از جانب خود ولی [و جانشینی] به من ببخش {5}116
2273مريم196يَرِثُنِي وَيَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا {6}كه از من ارث برد و از خاندان یعقوب [نیز] ارث برد و او را ای پروردگار من پسندیده گردان {6}116
2274مريم197يَا زَكَرِيَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَامٍ اسْمُهُ يَحْيَى لَمْ نَجْعَل لَّهُ مِن قَبْلُ سَمِيًّا {7}ای زكریا ما تو را به پسری كه نامش یحیی است مژده می‏دهیم كه قبلا همنامی برای او قرار نداده‏ایم {7}116
2275مريم198قَالَ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَكَانَتِ امْرَأَتِي عَاقِرًا وَقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا {8}گفت پروردگارا چگونه مرا پسری خواهد بود و حال آنكه زنم نازاست و من از سالخوردگی ناتوان شده‏ام {8}116
2276مريم199قَالَ كَذَلِكَ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَقَدْ خَلَقْتُكَ مِن قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْئًا {9}[فرشته] گفت [فرمان] چنین است پروردگار تو گفته كه این [كار] بر من آسان است و تو را در حالی كه چیزی نبودی قبلا آفریده‏ام {9}116
2277مريم1910قَالَ رَبِّ اجْعَل لِّي آيَةً قَالَ آيَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلَاثَ لَيَالٍ سَوِيًّا {10}گفت پروردگارا نشانه‏ای برای من قرار ده فرمود نشانه تو این است كه سه شبانه [روز] با اینكه سالمی با مردم سخن نمی‏گویی {10}116
2278مريم1911فَخَرَجَ عَلَى قَوْمِهِ مِنَ الْمِحْرَابِ فَأَوْحَى إِلَيْهِمْ أَن سَبِّحُوا بُكْرَةً وَعَشِيًّا {11}پس از محراب بر قوم خویش درآمد و ایشان را آگاه گردانید كه روز و شب به نیایش بپردازید {11}116
2279مريم1912يَا يَحْيَى خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ وَآتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا {12}ای یحیی كتاب [خدا] را به جد و جهد بگیر و از كودكی به او نبوت دادیم {12}116
2280مريم1913وَحَنَانًا مِّن لَّدُنَّا وَزَكَاةً وَكَانَ تَقِيًّا {13}و [نیز] از جانب خود مهربانی و پاكی [به او دادیم] و تقواپیشه بود {13}116
2281مريم1914وَبَرًّا بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُن جَبَّارًا عَصِيًّا {14}و با پدر و مادر خود نیك‏رفتار بود و زورگویی نافرمان نبود {14}116
2282مريم1915وَسَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا {15}و درود بر او روزی كه زاده شد و روزی كه می‏میرد و روزی كه زنده برانگیخته می‏شود {15}116
2283مريم1916وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ مَرْيَمَ إِذِ انتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا {16}و در این كتاب از مریم یاد كن آنگاه كه از كسان خود در مكانی شرقی به كناری شتافت {16}116
2284مريم1917فَاتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا {17}و در برابر آنان پرده‏ای بر خود گرفت پس روح خود را به سوی او فرستادیم تا به [شكل] بشری خوش‏اندام بر او نمایان شد {17}116
2285مريم1918قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمَن مِنكَ إِن كُنتَ تَقِيًّا {18}[مریم] گفت اگر پرهیزگاری من از تو به خدای رحمان پناه می‏برم {18}116
2286مريم1919قَالَ إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَامًا زَكِيًّا {19}گفت من فقط فرستاده پروردگار توام برای اینكه به تو پسری پاكیزه ببخشم {19}116
2287مريم1920قَالَتْ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَلَمْ أَكُ بَغِيًّا {20}گفت چگونه مرا پسری باشد با آنكه دست بشری به من نرسیده و بدكار نبوده‏ام {20}116
2288مريم1921قَالَ كَذَلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَلِنَجْعَلَهُ آيَةً لِلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّا وَكَانَ أَمْرًا مَّقْضِيًّا {21}گفت [فرمان] چنین است پروردگار تو گفته كه آن بر من آسان است و تا او را نشانه‏ای برای مردم و رحمتی از جانب خویش قرار دهیم و [این] دستوری قطعی بود {21}116
2289مريم1922فَحَمَلَتْهُ فَانتَبَذَتْ بِهِ مَكَانًا قَصِيًّا {22}پس [مریم] به او [=عیسی] آبستن شد و با او به مكان دورافتاده‏ای پناه جست {22}216
2290مريم1923فَأَجَاءهَا الْمَخَاضُ إِلَى جِذْعِ النَّخْلَةِ قَالَتْ يَا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هَذَا وَكُنتُ نَسْيًا مَّنسِيًّا {23}تا درد زایمان او را به سوی تنه درخت‏خرمایی كشانید گفت ای كاش پیش از این مرده بودم و یكسر فراموش‏شده بودم {23}216
2291مريم1924فَنَادَاهَا مِن تَحْتِهَا أَلَّا تَحْزَنِي قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا {24}پس از زیر [پای] او [فرشته] وی را ندا داد كه غم مدار پروردگارت زیر [پای] تو چشمه آبی پدید آورده است {24}216
2292مريم1925وَهُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا {25}و تنه درخت‏خرما را به طرف خود [بگیر و] بتكان بر تو خرمای تازه می‏ریزد {25}216
2293مريم1926فَكُلِي وَاشْرَبِي وَقَرِّي عَيْنًا فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَنِ صَوْمًا فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنسِيًّا {26}و بخور و بنوش و دیده روشن دار پس اگر كسی از آدمیان را دیدی بگوی من برای [خدای] رحمان روزه نذر كرده‏ام و امروز مطلقا با انسانی سخن نخواهم گفت {26}216
2294مريم1927فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَهَا تَحْمِلُهُ قَالُوا يَا مَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْئًا فَرِيًّا {27}پس [مریم] در حالی كه او را در آغوش گرفته بود به نزد قومش آورد گفتند ای مریم به راستی كار بسیار ناپسندی مرتكب شده‏ای {27}216
2295مريم1928يَا أُخْتَ هَارُونَ مَا كَانَ أَبُوكِ امْرَأَ سَوْءٍ وَمَا كَانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّا {28}ای خواهر هارون پدرت مرد بدی نبود و مادرت [نیز] بدكاره نبود {28}216
2296مريم1929فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ قَالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَن كَانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا {29}[مریم] به سوی [عیسی] اشاره كرد گفتند چگونه با كسی كه در گهواره [و] كودك است‏سخن بگوییم {29}216
2297مريم1930قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا {30}[كودك] گفت منم بنده خدا به من كتاب داده و مرا پیامبر قرار داده است {30}216
2298مريم1931وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنتُ وَأَوْصَانِي بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيًّا {31}و هر جا كه باشم مرا با بركت‏ساخته و تا زنده‏ام به نماز و زكات سفارش كرده است {31}216
2299مريم1932وَبَرًّا بِوَالِدَتِي وَلَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّارًا شَقِيًّا {32}و مرا نسبت به مادرم نیكوكار كرده و زورگو و نافرمانم نگردانیده است {32}216
2300مريم1933وَالسَّلَامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدتُّ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا {33}و درود بر من روزی كه زاده شدم و روزی كه می‏میرم و روزی كه زنده برانگیخته می‏شوم {33}216
2301مريم1934ذَلِكَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ قَوْلَ الْحَقِّ الَّذِي فِيهِ يَمْتَرُونَ {34}این است [ماجرای] عیسی پسر مریم [همان] گفتار درستی كه در آن شك می‏كنند {34}216
2302مريم1935مَا كَانَ لِلَّهِ أَن يَتَّخِذَ مِن وَلَدٍ سُبْحَانَهُ إِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ {35}خدا را نسزد كه فرزندی برگیرد منزه است او چون كاری را اراده كند همین قدر به آن می‏گوید موجود شو پس بی‏درنگ موجود می‏شود {35}216
2303مريم1936وَإِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هَذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ {36}و در حقیقت‏خداست كه پروردگار من و پروردگار شماست پس او را بپرستید این است راه راست {36}216
2304مريم1937فَاخْتَلَفَ الْأَحْزَابُ مِن بَيْنِهِمْ فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا مِن مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيمٍ {37}اما دسته‏ها[ی گوناگون] از میان آنها به اختلاف پرداختند پس وای بر كسانی كه كافر شدند از مشاهده روزی دهشتناك {37}216
2305مريم1938أَسْمِعْ بِهِمْ وَأَبْصِرْ يَوْمَ يَأْتُونَنَا لَكِنِ الظَّالِمُونَ الْيَوْمَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ {38}چه شنوا و بینایند روزی كه به سوی ما می‏آیند ولی ستمگران امروز در گمراهی آشكارند {38}216
2306مريم1939وَأَنذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ وَهُمْ فِي غَفْلَةٍ وَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ {39}و آنان را از روز حسرت بیم ده آنگاه كه داوری انجام گیرد و حال آنكه آنها [اكنون] در غفلتند و سر ایمان آوردن ندارند {39}216
2307مريم1940إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْأَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَإِلَيْنَا يُرْجَعُونَ {40}ماییم كه زمین را با هر كه در آن است به میراث می‏بریم و [همه] به سوی ما بازگردانیده می‏شوند {40}216
2308مريم1941وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقًا نَّبِيًّا {41}و در این كتاب به یاد ابراهیم پرداز زیرا او پیامبری بسیار راستگوی بود {41}216
2309مريم1942إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ يَا أَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِي عَنكَ شَيْئًا {42}چون به پدرش گفت پدر جان چرا چیزی را كه نمی‏شنود و نمی‏بیند و از تو چیزی را دور نمی‏كند می‏پرستی {42}216
2310مريم1943يَا أَبَتِ إِنِّي قَدْ جَاءنِي مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِي أَهْدِكَ صِرَاطًا سَوِيًّا {43}ای پدر به راستی مرا از دانش [وحی حقایقی به دست] آمده كه تو را نیامده است پس از من پیروی كن تا تو را به راهی راست هدایت نمایم {43}216
2311مريم1944يَا أَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطَانَ إِنَّ الشَّيْطَانَ كَانَ لِلرَّحْمَنِ عَصِيًّا {44}پدر جان شیطان را مپرست كه شیطان [خدای] رحمان را عصیانگر است {44}216
2312مريم1945يَا أَبَتِ إِنِّي أَخَافُ أَن يَمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمَن فَتَكُونَ لِلشَّيْطَانِ وَلِيًّا {45}پدر جان من می‏ترسم از جانب [خدای] رحمان عذابی به تو رسد و تو یار شیطان باشی {45}216
2313مريم1946قَالَ أَرَاغِبٌ أَنتَ عَنْ آلِهَتِي يَا إِبْراهِيمُ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ لَأَرْجُمَنَّكَ وَاهْجُرْنِي مَلِيًّا {46}گفت ای ابراهیم آیا تو از خدایان من متنفری اگر باز نایستی تو را سنگسار خواهم كرد و [برو] برای مدتی طولانی از من دور شو {46}216
2314مريم1947قَالَ سَلَامٌ عَلَيْكَ سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّي إِنَّهُ كَانَ بِي حَفِيًّا {47}[ابراهیم] گفت درود بر تو باد به زودی از پروردگارم برای تو آمرزش می‏خواهم زیرا او همواره نسبت به من پر مهر بوده است {47}216
2315مريم1948وَأَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ وَأَدْعُو رَبِّي عَسَى أَلَّا أَكُونَ بِدُعَاء رَبِّي شَقِيًّا {48}و از شما و [از] آنچه غیر از خدا می‏خوانید كناره می‏گیرم و پروردگارم را می‏خوانم امیدوارم كه در خواندن پروردگارم ناامید نباشم {48}216
2316مريم1949فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ وَهَبْنَا لَهُ إِسْحَقَ وَيَعْقُوبَ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا {49}و چون از آنها و [از] آنچه به جای خدا می‏پرستیدند كناره گرفت اسحاق و یعقوب را به او عطا كردیم و همه را پیامبر گردانیدیم {49}216
2317مريم1950وَوَهَبْنَا لَهُم مِّن رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا {50}و از رحمت‏خویش به آنان ارزانی داشتیم و ذكر خیر بلندی برایشان قرار دادیم {50}216
2318مريم1951وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ مُوسَى إِنَّهُ كَانَ مُخْلَصًا وَكَانَ رَسُولًا نَّبِيًّا {51}و در این كتاب از موسی یاد كن زیرا كه او پاكدل و فرستاده‏ای پیامبر بود {51}216
2319مريم1952وَنَادَيْنَاهُ مِن جَانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ وَقَرَّبْنَاهُ نَجِيًّا {52}و از جانب راست طور او را ندا دادیم و در حالی كه با وی راز گفتیم او را به خود نزدیك ساختیم {52}216
2320مريم1953وَوَهَبْنَا لَهُ مِن رَّحْمَتِنَا أَخَاهُ هَارُونَ نَبِيًّا {53}و به رحمت‏خویش برادرش هارون پیامبر را به او بخشیدیم {53}216
2321مريم1954وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِسْمَاعِيلَ إِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُولًا نَّبِيًّا {54}و در این كتاب از اسماعیل یاد كن زیرا كه او درست‏وعده و فرستاده‏ای پیامبر بود {54}216
2322مريم1955وَكَانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَكَانَ عِندَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا {55}و خاندان خود را به نماز و زكات فرمان می‏داد و همواره نزد پروردگارش پسندیده[رفتار] بود {55}216
2323مريم1956وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِدْرِيسَ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقًا نَّبِيًّا {56}و در این كتاب از ادریس یاد كن كه او راستگویی پیامبر بود {56}216
2324مريم1957وَرَفَعْنَاهُ مَكَانًا عَلِيًّا {57}و [ما] او را به مقامی بلند ارتقا دادیم {57}216
2325مريم1958أُوْلَئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ مِن ذُرِّيَّةِ آدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ وَمِن ذُرِّيَّةِ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْرَائِيلَ وَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَا إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُ الرَّحْمَن خَرُّوا سُجَّدًا وَبُكِيًّا {58}آنان كسانی از پیامبران بودند كه خداوند بر ایشان نعمت ارزانی داشت از فرزندان آدم بودند و از كسانی كه همراه نوح [بر كشتی] سوار كردیم و از فرزندان ابراهیم و اسرائیل و از كسانی كه [آنان را] هدایت نمودیم و برگزیدیم [و] هر گاه آیات [خدای] رحمان بر ایشان خوانده می‏شد سجده‏كنان و گریان به خاك می‏افتادند {58}216سجده
2326مريم1959فَخَلَفَ مِن بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضَاعُوا الصَّلَاةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوَاتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا {59}آنگاه پس از آنان جانشینانی به جای ماندند كه نماز را تباه ساخته و از هوسها پیروی كردند و به زودی [سزای] گمراهی [خود] را خواهند دید {59}216
2327مريم1960إِلَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَأُوْلَئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ شَيْئًا {60}مگر آنان كه توبه كرده و ایمان آورده و كار شایسته انجام دادند كه آنان به بهشت درمی‏آیند و ستمی بر ایشان نخواهد رفت {60}216
2328مريم1961جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدَ الرَّحْمَنُ عِبَادَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّهُ كَانَ وَعْدُهُ مَأْتِيًّا {61}باغهای جاودانی كه [خدای] رحمان به بندگانش در جهان ناپیدا وعده داده است در حقیقت وعده او انجام‏شدنی است {61}216
2329مريم1962لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا إِلَّا سَلَامًا وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيهَا بُكْرَةً وَعَشِيًّا {62}در آنجا سخن بیهوده‏ای نمی‏شنوند جز درود و روزی‏شان صبح و شام در آنجا [آماده] است {62}216
2330مريم1963تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي نُورِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَن كَانَ تَقِيًّا {63}این همان بهشتی است كه به هر یك از بندگان ما كه پرهیزگار باشند به میراث می‏دهیم {63}216
2331مريم1964وَمَا نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمْرِ رَبِّكَ لَهُ مَا بَيْنَ أَيْدِينَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذَلِكَ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا {64}و [ما فرشتگان] جز به فرمان پروردگارت نازل نمی‏شویم آنچه پیش روی ما و آنچه پشت‏سر ما و آنچه میان این دو است [همه] به او اختصاص دارد و پروردگارت هرگز فراموشكار نبوده است {64}216
2332مريم1965رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهِ هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيًّا {65}پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است پس او را بپرست و در پرستش او شكیبا باش آیا برای او همنامی می‏شناسی {65}216
2333مريم1966وَيَقُولُ الْإِنسَانُ أَئِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَيًّا {66}و انسان می‏گوید آیا وقتی بمیرم راستی زنده [از قبر] بیرون آورده می‏شوم {66}216
2334مريم1967أَوَلَا يَذْكُرُ الْإِنسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِن قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْئًا {67}آیا انسان به یاد نمی‏آورد كه ما او را قبلا آفریده‏ایم و حال آنكه چیزی نبوده است {67}216
2335مريم1968فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيَاطِينَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا {68}پس به پروردگارت سوگند كه آنها را با شیاطین محشور خواهیم ساخت‏سپس در حالی كه به زانو درآمده‏اند آنان را گرداگرد دوزخ حاضر خواهیم كرد {68}216
2336مريم1969ثُمَّ لَنَنزِعَنَّ مِن كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى الرَّحْمَنِ عِتِيًّا {69}آنگاه از هر دسته‏ای كسانی از آنان را كه بر [خدای] رحمان سركش‏تر بوده‏اند بیرون خواهیم كشید {69}216
2337مريم1970ثُمَّ لَنَحْنُ أَعْلَمُ بِالَّذِينَ هُمْ أَوْلَى بِهَا صِلِيًّا {70}پس از آن به كسانی كه برای درآمدن به [جهنم] سزاوارترند خود داناتریم {70}216
2338مريم1971وَإِن مِّنكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا كَانَ عَلَى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا {71}و هیچ كس از شما نیست مگر [اینكه] در آن وارد می‏گردد این [امر] همواره بر پروردگارت حكمی قطعی است {71}216
2339مريم1972ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوا وَّنَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيهَا جِثِيًّا {72}آنگاه كسانی را كه پرهیزگار بوده‏اند می‏رهانیم و ستمگران را به زانو درافتاده در [دوزخ] رها می‏كنیم {72}216
2340مريم1973وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَيُّ الْفَرِيقَيْنِ خَيْرٌ مَّقَامًا وَأَحْسَنُ نَدِيًّا {73}و چون آیات روشن ما بر آنان خوانده شود كسانی كه كفر ورزیده‏اند به آنان كه ایمان آورده‏اند می‏گویند كدام یك از [ما] دو گروه جایگاهش بهتر و محفلش آراسته‏تر است {73}216
2341مريم1974وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّن قَرْنٍ هُمْ أَحْسَنُ أَثَاثًا وَرِئْيًا {74}و چه بسیار نسلها را پیش از آنان نابود كردیم كه اثاثی بهتر و ظاهری فریباتر داشتند {74}216
2342مريم1975قُلْ مَن كَانَ فِي الضَّلَالَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمَنُ مَدًّا حَتَّى إِذَا رَأَوْا مَا يُوعَدُونَ إِمَّا الْعَذَابَ وَإِمَّا السَّاعَةَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَّكَانًا وَأَضْعَفُ جُندًا {75}بگو هر كه در گمراهی است [خدای] رحمان به او تا زمانی مهلت می‏دهد تا وقتی آنچه به آنان وعده داده می‏شود یا عذاب یا روز رستاخیز را ببینند پس به زودی خواهند دانست جایگاه چه كسی بدتر و سپاهش ناتوان‏تر است {75}216
2343مريم1976وَيَزِيدُ اللَّهُ الَّذِينَ اهْتَدَوْا هُدًى وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيْرٌ مَّرَدًّا {76}و خداوند كسانی را كه هدایت‏یافته‏اند بر هدایتشان می‏افزاید و نیكیهای ماندگار نزد پروردگارت از حیث پاداش بهتر و خوش‏فرجام‏تر است {76}216
2344مريم1977أَفَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآيَاتِنَا وَقَالَ لَأُوتَيَنَّ مَالًا وَوَلَدًا {77}آیا دیدی آن كسی را كه به آیات ما كفر ورزید و گفت قطعا به من مال و فرزند [بسیار] داده خواهد شد {77}216
2345مريم1978أَاطَّلَعَ الْغَيْبَ أَمِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحْمَنِ عَهْدًا {78}آیا بر غیب آگاه شده یا از [خدای] رحمان عهدی گرفته است {78}216
2346مريم1979كَلَّا سَنَكْتُبُ مَا يَقُولُ وَنَمُدُّ لَهُ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا {79}نه چنین است به زودی آنچه را می‏گوید می‏نویسیم و عذاب را برای او خواهیم افزود {79}216
2347مريم1980وَنَرِثُهُ مَا يَقُولُ وَيَأْتِينَا فَرْدًا {80}و آنچه را می‏گوید از او به ارث می‏بریم و تنها به سوی ما خواهد آمد {80}216
2348مريم1981وَاتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لِّيَكُونُوا لَهُمْ عِزًّا {81}و به جای خدا معبودانی اختیار كردند تا برای آنان [مایه] عزت باشد {81}216
2349مريم1982كَلَّا سَيَكْفُرُونَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا {82}نه چنین است به زودی [آن معبودان] عبادت ایشان را انكار می‏كنند و دشمن آنان می‏گردند {82}216
2350مريم1983أَلَمْ تَرَ أَنَّا أَرْسَلْنَا الشَّيَاطِينَ عَلَى الْكَافِرِينَ تَؤُزُّهُمْ أَزًّا {83}آیا ندانستی كه ما شیطانها را بر كافران گماشته‏ایم تا آنان را [به گناهان] تحریك كنند {83}216
2351مريم1984فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْ إِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا {84}پس بر ضد آنان شتاب مكن كه ما [روزها] را برای آنها شماره می‏كنیم {84}216
2352مريم1985يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَنِ وَفْدًا {85}[یاد كن] روزی را كه پرهیزگاران را به سوی [خدای] رحمان گروه گروه محشور می‏كنیم {85}216
2353مريم1986وَنَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلَى جَهَنَّمَ وِرْدًا {86}و مجرمان را با حال تشنگی به سوی دوزخ می‏رانیم {86}216
2354مريم1987لَا يَمْلِكُونَ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحْمَنِ عَهْدًا {87}[آنان] اختیار شفاعت را ندارند جز آن كس كه از جانب [خدای] رحمان پیمانی گرفته است {87}216
2355مريم1988وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمَنُ وَلَدًا {88}و گفتند [خدای] رحمان فرزندی اختیار كرده است {88}216
2356مريم1989لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئًا إِدًّا {89}واقعا چیز زشتی را [بر زبان] آوردید {89}216
2357مريم1990تَكَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنشَقُّ الْأَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبَالُ هَدًّا {90}چیزی نمانده است كه آسمانها از این [سخن] بشكافند و زمین چاك خورد و كوهها به شدت فرو ریزند {90}216
2358مريم1991أَن دَعَوْا لِلرَّحْمَنِ وَلَدًا {91}از اینكه برای [خدای] رحمان فرزندی قایل شدند {91}216
2359مريم1992وَمَا يَنبَغِي لِلرَّحْمَنِ أَن يَتَّخِذَ وَلَدًا {92}[خدای] رحمان را نسزد كه فرزندی اختیار كند {92}216
2360مريم1993إِن كُلُّ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ إِلَّا آتِي الرَّحْمَنِ عَبْدًا {93}هر كه در آسمانها و زمین است جز بنده‏وار به سوی [خدای] رحمان نمی‏آید {93}216
2361مريم1994لَقَدْ أَحْصَاهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا {94}و یقینا آنها را به حساب آورده و به دقت‏شماره كرده است {94}216
2362مريم1995وَكُلُّهُمْ آتِيهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَرْدًا {95}و روز قیامت همه آنها تنها به سوی او خواهند آمد {95}216
2363مريم1996إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَنُ وُدًّا {96}كسانی كه ایمان آورده و كارهای شایسته كرده‏اند به زودی [خدای] رحمان برای آنان محبتی [در دلها] قرار می‏دهد {96}216
2364مريم1997فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ وَتُنذِرَ بِهِ قَوْمًا لُّدًّا {97}در حقیقت ما این [قرآن] را بر زبان تو آسان ساختیم تا پرهیزگاران را بدان نوید و مردم ستیزه‏جو را بدان بیم دهی {97}216
2365مريم1998وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّن قَرْنٍ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُم مِّنْ أَحَدٍ أَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا {98}و چه بسیار نسلها كه پیش از آنان هلاك كردیم آیا كسی از آنان را می‏یابی یا صدایی از ایشان می‏شنوی {98}216