امروز شنبه ، ۱۴۰۱/۰۴/۱۱
بدان
بازگشت به فهرست سوره ها

آیات سوره طه

جهت فیلتر سطر مطلب مورد نظر را تایپ نمایید.


نام سورهشماره سورهشماره آيهمتن آيهترجمه فولادوندحزبجزءسجده
2366طه200بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان316
2367طه201طه {1}طه {1}316
2368طه202مَا أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَى {2}قرآن را بر تو نازل نكردیم تا به رنج افتی {2}316
2369طه203إِلَّا تَذْكِرَةً لِّمَن يَخْشَى {3}جز اینكه برای هر كه می‏ترسد پندی باشد {3}316
2370طه204تَنزِيلًا مِّمَّنْ خَلَقَ الْأَرْضَ وَالسَّمَاوَاتِ الْعُلَى {4}[كتابی است] نازل شده از جانب كسی كه زمین و آسمانهای بلند را آفریده است {4}316
2371طه205الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى {5}خدای رحمان كه بر عرش استیلا یافته است {5}316
2372طه206لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرَى {6}آنچه در آسمانها و آنچه در زمین و آنچه میان آن دو و آنچه زیر خاك است از آن اوست {6}316
2373طه207وَإِن تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَإِنَّهُ يَعْلَمُ السِّرَّ وَأَخْفَى {7}و اگر سخن به آواز گویی او نهان و نهان‏تر را می‏داند {7}316
2374طه208اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْأَسْمَاء الْحُسْنَى {8}خدایی كه جز او معبودی نیست [و] نامهای نیكو به او اختصاص دارد {8}316
2375طه209وَهَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَى {9}و آیا خبر موسی به تو رسید {9}316
2376طه2010إِذْ رَأَى نَارًا فَقَالَ لِأَهْلِهِ امْكُثُوا إِنِّي آنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّي آتِيكُم مِّنْهَا بِقَبَسٍ أَوْ أَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى {10}هنگامی كه آتشی دید پس به خانواده خود گفت درنگ كنید زیرا من آتشی دیدم امید كه پاره‏ای از آن برای شما بیاورم یا در پرتو آتش راه [خود را باز] یابم {10}316
2377طه2011فَلَمَّا أَتَاهَا نُودِي يَا مُوسَى {11}پس چون بدان رسید ندا داده شد كه ای موسی {11}316
2378طه2012إِنِّي أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى {12}این منم پروردگار تو پای‏پوش خویش بیرون آور كه تو در وادی مقدس طوی هستی {12}316
2379طه2013وَأَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوحَى {13}و من تو را برگزیده‏ام پس بدانچه وحی می‏شود گوش فرا ده {13}316
2380طه2014إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي {14}منم من خدایی كه جز من خدایی نیست پس مرا پرستش كن و به یاد من نماز برپا دار {14}316
2381طه2015إِنَّ السَّاعَةَ ءاَتِيَةٌ أَكَادُ أُخْفِيهَا لِتُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا تَسْعَى {15}در حقیقت قیامت فرارسنده است می‏خواهم آن را پوشیده دارم تا هر كسی به [موجب] آنچه می‏كوشد جزا یابد {15}316
2382طه2016فَلاَ يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لاَ يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَتَرْدَى {16}پس هرگز نباید كسی كه به آن ایمان ندارد و از هوس خویش پیروی كرده است تو را از [ایمان به] آن باز دارد كه هلاك خواهی شد {16}316
2383طه2017وَمَا تِلْكَ بِيَمِينِكَ يَا مُوسَى {17}و ای موسی در دست راست تو چیست {17}316
2384طه2018قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَى غَنَمِي وَلِيَ فِيهَا مَآرِبُ أُخْرَى {18}گفت این عصای من است بر آن تكیه می‏دهم و با آن برای گوسفندانم برگ می تكانم و كارهای دیگری هم برای من از آن برمی‏آید {18}316
2385طه2019قَالَ أَلْقِهَا يَا مُوسَى {19}فرمود ای موسی آن را بینداز {19}316
2386طه2020فَأَلْقَاهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعَى {20}پس آن را انداخت و ناگاه ماری شد كه به سرعت می‏خزید {20}316
2387طه2021قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا الْأُولَى {21}فرمود آن را بگیر و مترس به زودی آن را به حال نخستینش بازخواهیم گردانید {21}316
2388طه2022وَاضْمُمْ يَدَكَ إِلَى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاء مِنْ غَيْرِ سُوءٍ آيَةً أُخْرَى {22}و دست‏خود را به پهلویت ببر سپید بی‏گزند برمی‏آید [این] معجزه‏ای دیگر است {22}316
2389طه2023لِنُرِيَكَ مِنْ آيَاتِنَا الْكُبْرَى {23}تا به تو معجزات بزرگ خود را بنمایانیم {23}316
2390طه2024اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى {24}به سوی فرعون برو كه او به سركشی برخاسته است {24}316
2391طه2025قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي {25}گفت پروردگارا سینه‏ام را گشاده گردان {25}316
2392طه2026وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي {26}و كارم را برای من آسان ساز {26}316
2393طه2027وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِّن لِّسَانِي {27}و از زبانم گره بگشای {27}316
2394طه2028يَفْقَهُوا قَوْلِي {28}[تا] سخنم را بفهمند {28}316
2395طه2029وَاجْعَل لِّي وَزِيرًا مِّنْ أَهْلِي {29}و برای من دستیاری از كسانم قرار ده {29}316
2396طه2030هَارُونَ أَخِي {30}هارون برادرم را {30}316
2397طه2031اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي {31}پشتم را به او استوار كن {31}316
2398طه2032وَأَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي {32}و او را شریك كارم گردان {32}316
2399طه2033كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيرًا {33}تا تو را فراوان تسبیح گوییم {33}316
2400طه2034وَنَذْكُرَكَ كَثِيرًا {34}و بسیار به یاد تو باشیم {34}316
2401طه2035إِنَّكَ كُنتَ بِنَا بَصِيرًا {35}زیرا تو همواره به [حال] ما بینایی {35}316
2402طه2036قَالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يَا مُوسَى {36}فرمود ای موسی خواسته‏ات به تو داده شد {36}316
2403طه2037وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرَى {37}و به راستی بار دیگر [هم] بر تو منت نهادیم {37}316
2404طه2038إِذْ أَوْحَيْنَا إِلَى أُمِّكَ مَا يُوحَى {38}هنگامی كه به مادرت آنچه را كه [باید] وحی می‏شد وحی كردیم {38}316
2405طه2039أَنِ اقْذِفِيهِ فِي التَّابُوتِ فَاقْذِفِيهِ فِي الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّي وَعَدُوٌّ لَّهُ وَأَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّي وَلِتُصْنَعَ عَلَى عَيْنِي {39}كه او را در صندوقچه‏ای بگذار سپس در دریایش افكن تا دریا [=رود نیل] او را به كرانه اندازد [و] دشمن من و دشمن وی او را برگیرد و مهری از خودم بر تو افكندم تا زیر نظر من پرورش یابی {39}316
2406طه2040إِذْ تَمْشِي أُخْتُكَ فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى مَن يَكْفُلُهُ فَرَجَعْنَاكَ إِلَى أُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنَاكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنَّاكَ فُتُونًا فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِي أَهْلِ مَدْيَنَ ثُمَّ جِئْتَ عَلَى قَدَرٍ يَا مُوسَى {40}آنگاه كه خواهر تو می‏رفت و می‏گفت آیا شما را بر كسی كه عهده‏دار او گردد دلالت كنم پس تو را به سوی مادرت بازگردانیدیم تا دیده‏اش روشن شود و غم نخورد و [سپس] شخصی را كشتی و [ما] تو را از اندوه رهانیدیم و تو را بارها آزمودیم و سالی چند در میان اهل مدین ماندی سپس ای موسی در زمان مقدر [و مقتضی] آمدی {40}316
2407طه2041وَاصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِي {41}و تو را برای خود پروردم {41}316
2408طه2042اذْهَبْ أَنتَ وَأَخُوكَ بِآيَاتِي وَلَا تَنِيَا فِي ذِكْرِي {42}تو و برادرت معجزه‏های مرا [برای مردم] ببرید و در یادكردن من سستی مكنید {42}316
2409طه2043اذْهَبَا إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى {43}به سوی فرعون بروید كه او به سركشی برخاسته {43}316
2410طه2044فَقُولَا لَهُ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشَى {44}و با او سخنی نرم گویید شاید كه پند پذیرد یا بترسد {44}316
2411طه2045قَالَا رَبَّنَا إِنَّنَا نَخَافُ أَن يَفْرُطَ عَلَيْنَا أَوْ أَن يَطْغَى {45}آن دو گفتند پروردگارا ما می‏ترسیم كه [او] آسیبی به ما برساند یا آنكه سركشی كند {45}316
2412طه2046قَالَ لَا تَخَافَا إِنَّنِي مَعَكُمَا أَسْمَعُ وَأَرَى {46}فرمود مترسید من همراه شمایم می‏شنوم و می‏بینم {46}316
2413طه2047فَأْتِيَاهُ فَقُولَا إِنَّا رَسُولَا رَبِّكَ فَأَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ وَلَا تُعَذِّبْهُمْ قَدْ جِئْنَاكَ بِآيَةٍ مِّن رَّبِّكَ وَالسَّلَامُ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى {47}پس به سوی او بروید و بگویید ما دو فرستاده پروردگار توایم پس فرزندان اسرائیل را با ما بفرست و عذابشان مكن به راستی ما برای تو از جانب پروردگارت معجزه‏ای آورده‏ایم و بر هر كس كه از هدایت پیروی كند درود باد {47}316
2414طه2048إِنَّا قَدْ أُوحِيَ إِلَيْنَا أَنَّ الْعَذَابَ عَلَى مَن كَذَّبَ وَتَوَلَّى {48}در حقیقت به سوی ما وحی آمده كه عذاب بر كسی است كه تكذیب كند و روی گرداند {48}316
2415طه2049قَالَ فَمَن رَّبُّكُمَا يَا مُوسَى {49}[فرعون] گفت ای موسی پروردگار شما دو تن كیست {49}316
2416طه2050قَالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطَى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى {50}گفت پروردگار ما كسی است كه هر چیزی را خلقتی كه درخور اوست داده سپس آن را هدایت فرموده است {50}316
2417طه2051قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُونِ الْأُولَى {51}گفت‏حال نسلهای گذشته چون است {51}316
2418طه2052قَالَ عِلْمُهَا عِندَ رَبِّي فِي كِتَابٍ لَّا يَضِلُّ رَبِّي وَلَا يَنسَى {52}گفت علم آن در كتابی نزد پروردگار من است پروردگارم نه خطا می‏كند و نه فراموش می‏نماید {52}316
2419طه2053الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْدًا وَسَلَكَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلًا وَأَنزَلَ مِنَ السَّمَاء مَاء فَأَخْرَجْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِّن نَّبَاتٍ شَتَّى {53}همان كسی كه زمین را برایتان گهواره‏ای ساخت و برای شما در آن راهها ترسیم كرد و از آسمان آبی فرود آورد پس به وسیله آن رستنیهای گوناگون جفت جفت بیرون آوردیم {53}316
2420طه2054كُلُوا وَارْعَوْا أَنْعَامَكُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّأُوْلِي النُّهَى {54}بخورید و دامهایتان را بچرانید كه قطعا در اینها برای خردمندان نشانه‏هایی است {54}316
2421طه2055مِنْهَا خَلَقْنَاكُمْ وَفِيهَا نُعِيدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً أُخْرَى {55}از این [زمین] شما را آفریده‏ایم در آن شما را بازمی‏گردانیم و بار دیگر شما را از آن بیرون می‏آوریم {55}316
2422طه2056وَلَقَدْ أَرَيْنَاهُ آيَاتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَأَبَى {56}در حقیقت [ما] همه آیات خود را به [فرعون] نشان دادیم ولی [او آنها را] دروغ پنداشت و نپذیرفت {56}316
2423طه2057قَالَ أَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ أَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يَا مُوسَى {57}گفت ای موسی آمده‏ای تا با سحر خود ما را از سرزمینمان بیرون كنی {57}316
2424طه2058فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِّثْلِهِ فَاجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِدًا لَّا نُخْلِفُهُ نَحْنُ وَلَا أَنتَ مَكَانًا سُوًى {58}ما [هم] قطعا برای تو سحری مثل آن خواهیم آورد پس میان ما و خودت موعدی بگذار كه نه ما آن را خلاف كنیم و نه تو [آن هم] در جایی هموار {58}316
2425طه2059قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّينَةِ وَأَن يُحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى {59}[موسی] گفت موعد شما روز جشن باشد كه مردم پیش از ظهر گرد می‏آیند {59}316
2426طه2060فَتَوَلَّى فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَهُ ثُمَّ أَتَى {60}پس فرعون رفت و [همه] نیرنگ خود را گرد آورد و بازآمد {60}316
2427طه2061قَالَ لَهُم مُّوسَى وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ كَذِبًا فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذَابٍ وَقَدْ خَابَ مَنِ افْتَرَى {61}موسی به [ساحران] گفت وای بر شما به خدا دروغ مبندید كه شما را به عذابی [سخت] هلاك می‏كند و هر كه دروغ بندد نومید می‏گردد {61}316
2428طه2062فَتَنَازَعُوا أَمْرَهُم بَيْنَهُمْ وَأَسَرُّوا النَّجْوَى {62}[ساحران] میان خود در باره كارشان به نزاع برخاستند و به نجوا پرداختند {62}316
2429طه2063قَالُوا إِنْ هَذَانِ لَسَاحِرَانِ يُرِيدَانِ أَن يُخْرِجَاكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيقَتِكُمُ الْمُثْلَى {63}[فرعونیان] گفتند قطعا این دو تن ساحرند [و] می‏خواهند شما را با سحر خود از سرزمینتان بیرون كنند و آیین والای شما را براندازند {63}316
2430طه2064فَأَجْمِعُوا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوا صَفًّا وَقَدْ أَفْلَحَ الْيَوْمَ مَنِ اسْتَعْلَى {64}پس نیرنگ خود را گرد آورید و به صف پیش آیید در حقیقت امروز هر كه فایق آید خوشبخت می‏شود {64}316
2431طه2065قَالُوا يَا مُوسَى إِمَّا أَن تُلْقِيَ وَإِمَّا أَن نَّكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَلْقَى {65}[ساحران] گفتند ای موسی یا تو می‏افكنی یا [ما] نخستین كس باشیم كه می اندازیم {65}316
2432طه2066قَالَ بَلْ أَلْقُوا فَإِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِن سِحْرِهِمْ أَنَّهَا تَسْعَى {66}گفت [نه] بلكه شما بیندازید پس ناگهان ریسمانها و چوبدستی‏هایشان بر اثر سحرشان در خیال او [چنین] می‏نمود كه آنها به شتاب می‏خزند {66}316
2433طه2067فَأَوْجَسَ فِي نَفْسِهِ خِيفَةً مُّوسَى {67}و موسی در خود بیمی احساس كرد {67}316
2434طه2068قُلْنَا لَا تَخَفْ إِنَّكَ أَنتَ الْأَعْلَى {68}گفتیم مترس كه تو خود برتری {68}316
2435طه2069وَأَلْقِ مَا فِي يَمِينِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوا إِنَّمَا صَنَعُوا كَيْدُ سَاحِرٍ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ أَتَى {69}و آنچه در دست راست داری بینداز تا هر چه را ساخته‏اند ببلعد در حقیقت آنچه سرهم‏بندی كرده‏اند افسون افسونگر است و افسونگر هر جا برود رستگار نمی شود {69}316
2436طه2070فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ هَارُونَ وَمُوسَى {70}پس ساحران به سجده درافتادند گفتند به پروردگار موسی و هارون ایمان آوردیم {70}316
2437طه2071قَالَ آمَنتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ فِي جُذُوعِ النَّخْلِ وَلَتَعْلَمُنَّ أَيُّنَا أَشَدُّ عَذَابًا وَأَبْقَى {71}[فرعون] گفت آیا پیش از آنكه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید قطعا او بزرگ شماست كه به شما سحر آموخته است پس بی‏شك دستهای شما و پاهایتان را یكی از راست و یكی از چپ قطع می‏كنم و شما را بر تنه‏های درخت‏خرما به دار می‏آویزم تا خوب بدانید عذاب كدام یك از ما سخت‏تر و پایدارتر است {71}316
2438طه2072قَالُوا لَن نُّؤْثِرَكَ عَلَى مَا جَاءنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالَّذِي فَطَرَنَا فَاقْضِ مَا أَنتَ قَاضٍ إِنَّمَا تَقْضِي هَذِهِ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا {72}گفتند ما هرگز تو را بر معجزاتی كه به سوی ما آمده و [بر] آن كس كه ما را پدید آورده است ترجیح نخواهیم داد پس هر حكمی می‏خواهی بكن كه تنها در این زندگی دنیاست كه [تو] حكم می‏رانی {72}316
2439طه2073إِنَّا آمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطَايَانَا وَمَا أَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِ وَاللَّهُ خَيْرٌ وَأَبْقَى {73}ما به پروردگارمان ایمان آوردیم تا گناهان ما و آن سحری كه ما را بدان واداشتی بر ما ببخشاید و خدا بهتر و پایدارتر است {73}316
2440طه2074إِنَّهُ مَن يَأْتِ رَبَّهُ مُجْرِمًا فَإِنَّ لَهُ جَهَنَّمَ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيى {74}در حقیقت هر كه به نزد پروردگارش گنهكار رود جهنم برای اوست در آن نه می‏میرد و نه زندگی می‏یابد {74}316
2441طه2075وَمَنْ يَأْتِهِ مُؤْمِنًا قَدْ عَمِلَ الصَّالِحَاتِ فَأُوْلَئِكَ لَهُمُ الدَّرَجَاتُ الْعُلَى {75}و هر كه مؤمن به نزد او رود در حالی كه كارهای شایسته انجام داده باشد برای آنان درجات والا خواهد بود {75}316
2442طه2076جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَذَلِكَ جَزَاء مَن تَزَكَّى {76}بهشتهای عدن كه از زیر [درختان] آن جویبارها روان است جاودانه در آن می‏مانند و این است پاداش كسی كه به پاكی گراید {76}316
2443طه2077وَلَقَدْ أَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقًا فِي الْبَحْرِ يَبَسًا لَّا تَخَافُ دَرَكًا وَلَا تَخْشَى {77}و در حقیقت به موسی وحی كردیم كه بندگانم را شبانه ببر و راهی خشك در دریا برای آنان باز كن كه نه از فرارسیدن [دشمن] بترسی و نه [از غرق‏شدن] بیمناك باشی {77}316
2444طه2078فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُودِهِ فَغَشِيَهُم مِّنَ الْيَمِّ مَا غَشِيَهُمْ {78}پس فرعون با لشكریانش آنها را دنبال كرد و[لی] از دریا آنچه آنان را فرو پوشانید فرو پوشانید {78}316
2445طه2079وَأَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهُ وَمَا هَدَى {79}و فرعون قوم خود را گمراه كرد و هدایت ننمود {79}316
2446طه2080يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ قَدْ أَنجَيْنَاكُم مِّنْ عَدُوِّكُمْ وَوَاعَدْنَاكُمْ جَانِبَ الطُّورِ الْأَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى {80}ای فرزندان اسرائیل در حقیقت [ما] شما را از [دست] دشمنتان رهانیدیم و در جانب راست طور با شما وعده نهادیم و بر شما ترنجبین و بلدرچین فرو فرستادیم {80}316
2447طه2081كُلُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَلَا تَطْغَوْا فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِي وَمَن يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوَى {81}از خوراكیهای پاكیزه‏ای كه روزی شما كردیم بخورید و[لی] در آن زیاده‏روی مكنید كه خشم من بر شما فرود آید و هر كس خشم من بر او فرود آید قطعا در [ورطه] هلاكت افتاده است {81}316
2448طه2082وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِّمَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدَى {82}و به یقین من آمرزنده كسی هستم كه توبه كند و ایمان بیاورد و كار شایسته نماید و به راه راست راهسپر شود {82}316
2449طه2083وَمَا أَعْجَلَكَ عَن قَوْمِكَ يَا مُوسَى {83}و ای موسی چه چیز تو را [دور] از قوم خودت به شتاب واداشته است {83}416
2450طه2084قَالَ هُمْ أُولَاء عَلَى أَثَرِي وَعَجِلْتُ إِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضَى {84}گفت اینان در پی منند و من ای پروردگارم به سویت‏شتافتم تا خشنود شوی {84}416
2451طه2085قَالَ فَإِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِن بَعْدِكَ وَأَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ {85}فرمود در حقیقت ما قوم تو را پس از [عزیمت] تو آزمودیم و سامری آنها را گمراه ساخت {85}416
2452طه2086فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ يَا قَوْمِ أَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا أَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ أَمْ أَرَدتُّمْ أَن يَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِّن رَّبِّكُمْ فَأَخْلَفْتُم مَّوْعِدِي {86}پس موسی خشمگین و اندوهناك به سوی قوم خود برگشت [و] گفت ای قوم من آیا پروردگارتان به شما وعده نیكو نداد آیا این مدت بر شما طولانی می‏نمود یا خواستید خشمی از پروردگارتان بر شما فرود آید كه با وعده من مخالفت كردید {86}416
2453طه2087قَالُوا مَا أَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلَكِنَّا حُمِّلْنَا أَوْزَارًا مِّن زِينَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْنَاهَا فَكَذَلِكَ أَلْقَى السَّامِرِيُّ {87}گفتند ما به اختیار خود با تو خلاف وعده نكردیم ولی از زینت‏آلات قوم بارهایی سنگین بر دوش داشتیم و آنها را افكندیم و [خود] سامری [هم زینت‏آلاتش را] همین گونه بینداخت {87}416
2454طه2088فَأَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَدًا لَهُ خُوَارٌ فَقَالُوا هَذَا إِلَهُكُمْ وَإِلَهُ مُوسَى فَنَسِيَ {88}پس برای آنان پیكر گوساله‏ای كه صدایی داشت بیرون آورد و [او و پیروانش] گفتند این خدای شما و خدای موسی است و [پیمان خدا را] فراموش كرد {88}416
2455طه2089أَفَلَا يَرَوْنَ أَلَّا يَرْجِعُ إِلَيْهِمْ قَوْلًا وَلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا {89}مگر نمی‏بینند كه [گوساله] پاسخ سخن آنان را نمی‏دهد و به حالشان سود و زیانی ندارد {89}416
2456طه2090وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هَارُونُ مِن قَبْلُ يَا قَوْمِ إِنَّمَا فُتِنتُم بِهِ وَإِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمَنُ فَاتَّبِعُونِي وَأَطِيعُوا أَمْرِي {90}و در حقیقت هارون قبلا به آنان گفته بود ای قوم من شما به وسیله این [گوساله] مورد آزمایش قرار گرفته‏اید و پروردگار شما [خدای] رحمان است پس مرا پیروی كنید و فرمان مرا پذیرا باشید {90}416
2457طه2091قَالُوا لَن نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عَاكِفِينَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَيْنَا مُوسَى {91}گفتند ما هرگز از پرستش آن دست بر نخواهیم داشت تا موسی به سوی ما بازگردد {91}416
2458طه2092قَالَ يَا هَارُونُ مَا مَنَعَكَ إِذْ رَأَيْتَهُمْ ضَلُّوا {92}[موسی] گفت ای هارون وقتی دیدی آنها گمراه شدند چه چیز مانع تو شد {92}416
2459طه2093أَلَّا تَتَّبِعَنِ أَفَعَصَيْتَ أَمْرِي {93}كه از من پیروی كنی آیا از فرمانم سر باز زدی {93}416
2460طه2094قَالَ يَا ابْنَ أُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَلَا بِرَأْسِي إِنِّي خَشِيتُ أَن تَقُولَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِي {94}گفت ای پسر مادرم نه ریش مرا بگیر و نه [موی] سرم را من ترسیدم بگویی میان بنی‏اسرائیل تفرقه انداختی و سخنم را مراعات نكردی {94}416
2461طه2095قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يَا سَامِرِيُّ {95}[موسی] گفت ای سامری منظور تو چه بود {95}416
2462طه2096قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوا بِهِ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ أَثَرِ الرَّسُولِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذَلِكَ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي {96}گفت به چیزی كه [دیگران] به آن پی نبردند پی بردم و به قدر مشتی از رد پای فرستاده [خدا جبرئیل] برداشتم و آن را در پیكر [گوساله] انداختم و نفس من برایم چنین فریبكاری كرد {96}416
2463طه2097قَالَ فَاذْهَبْ فَإِنَّ لَكَ فِي الْحَيَاةِ أَن تَقُولَ لَا مِسَاسَ وَإِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَّنْ تُخْلَفَهُ وَانظُرْ إِلَى إِلَهِكَ الَّذِي ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا لَّنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنسِفَنَّهُ فِي الْيَمِّ نَسْفًا {97}گفت پس برو كه بهره تو در زندگی این باشد كه [به هر كه نزدیك تو آمد] بگویی [به من] دست مزنید و تو را موعدی خواهد بود كه هرگز از آن تخلف نخواهی كرد و [اینك] به آن خدایی كه پیوسته ملازمش بودی بنگر آن را قطعا می‏سوزانیم و خاكسترش می‏كنیم [و] در دریا فرو می‏پاشیم {97}416
2464طه2098إِنَّمَا إِلَهُكُمُ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا {98}معبود شما تنها آن خدایی است كه جز او معبودی نیست و دانش او همه چیز را در بر گرفته است {98}416
2465طه2099كَذَلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنبَاء مَا قَدْ سَبَقَ وَقَدْ آتَيْنَاكَ مِن لَّدُنَّا ذِكْرًا {99}این گونه از اخبار پیشین بر تو حكایت می‏رانیم و مسلما به تو از جانب خود قرآنی داده‏ایم {99}416
2466طه20100مَنْ أَعْرَضَ عَنْهُ فَإِنَّهُ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وِزْرًا {100}هر كس از [پیروی] آن روی برتابد روز قیامت بار گناهی بر دوش می‏گیرد {100}416
2467طه20101خَالِدِينَ فِيهِ وَسَاء لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حِمْلًا {101}پیوسته در آن [حال] می‏ماند و چه بد باری روز قیامت‏خواهند داشت {101}416
2468طه20102يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ وَنَحْشُرُ الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ زُرْقًا {102}[همان] روزی كه در صور دمیده می‏شود و در آن روز مجرمان را كبودچشم برمی‏انگیزیم {102}416
2469طه20103يَتَخَافَتُونَ بَيْنَهُمْ إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا عَشْرًا {103}میان خود به طور پنهانی با یكدیگر می‏گویند شما [در دنیا] جز ده [روز بیش] نمانده‏اید {103}416
2470طه20104نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ إِذْ يَقُولُ أَمْثَلُهُمْ طَرِيقَةً إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا يَوْمًا {104}ما داناتریم به آنچه می‏گویند آنگاه كه نیك‏آیین‏ترین آنان می‏گوید جز یك روز بیش نمانده‏اید {104}416
2471طه20105وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنسِفُهَا رَبِّي نَسْفًا {105}و از تو در باره كوهها می‏پرسند بگو پروردگارم آنها را [در قیامت] ریز ریز خواهد ساخت {105}416
2472طه20106فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا {106}پس آنها را پهن و هموار خواهد كرد {106}416
2473طه20107لَا تَرَى فِيهَا عِوَجًا وَلَا أَمْتًا {107}نه در آن كژی می‏بینی و نه ناهمواری {107}416
2474طه20108يَوْمَئِذٍ يَتَّبِعُونَ الدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهُ وَخَشَعَت الْأَصْوَاتُ لِلرَّحْمَنِ فَلَا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْسًا {108}در آن روز [همه مردم] داعی [حق] را كه هیچ انحرافی در او نیست پیروی می‏كنند و صداها در مقابل [خدای] رحمان خاشع می‏گردد و جز صدایی آهسته نمی‏شنوی {108}416
2475طه20109يَوْمَئِذٍ لَّا تَنفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَرَضِيَ لَهُ قَوْلًا {109}در آن روز شفاعت [به كسی] سود نبخشد مگر كسی را كه [خدای] رحمان اجازه دهد و سخنش او را پسند آید {109}416
2476طه20110يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْمًا {110}آنچه را كه آنان در پیش دارند و آنچه را كه پشت‏سر گذاشته‏اند می‏داند و حال آنكه ایشان بدان دانشی ندارند {110}416
2477طه20111وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا {111}و چهره‏ها برای آن [خدای] زنده پاینده خضوع می‏كنند و آن كس كه ظلمی بر دوش دارد نومید می‏ماند {111}416
2478طه20112وَمَن يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا يَخَافُ ظُلْمًا وَلَا هَضْمًا {112}و هر كس كارهای شایسته كند در حالی كه مؤمن باشد نه از ستمی می‏هراسد و نه از كاسته شدن [حقش] {112}416
2479طه20113وَكَذَلِكَ أَنزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا وَصَرَّفْنَا فِيهِ مِنَ الْوَعِيدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ أَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا {113}و این گونه آن را [به صورت] قرآنی عربی نازل كردیم و در آن از انواع هشدارها سخن آوردیم شاید آنان راه تقوا در پیش گیرند یا [این كتاب] پندی تازه برای آنان بیاورد {113}416
2480طه20114فَتَعَالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِن قَبْلِ أَن يُقْضَى إِلَيْكَ وَحْيُهُ وَقُل رَّبِّ زِدْنِي عِلْمًا {114}پس بلندمرتبه است‏خدا فرمانروای بر حق و در [خواندن] قرآن پیش از آنكه وحی آن بر تو پایان یابد شتاب مكن و بگو پروردگارا بر دانشم بیفزای {114}416
2481طه20115وَلَقَدْ عَهِدْنَا إِلَى آدَمَ مِن قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْمًا {115}و به یقین پیش از این با آدم پیمان بستیم و[لی آن را] فراموش كرد و برای او عزمی [استوار] نیافتیم {115}416
2482طه20116وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَى {116}و [یاد كن] هنگامی را كه به فرشتگان گفتیم برای آدم سجده كنید پس جز ابلیس كه سر باز زد [همه] سجده كردند {116}416
2483طه20117فَقُلْنَا يَا آدَمُ إِنَّ هَذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقَى {117}پس گفتیم ای آدم در حقیقت این [ابلیس] برای تو و همسرت دشمنی [خطرناك] است زنهار تا شما را از بهشت به در نكند تا تیره‏بخت گردی {117}416
2484طه20118إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيهَا وَلَا تَعْرَى {118}در حقیقت برای تو در آنجا این [امتیاز] است كه نه گرسنه می‏شوی و نه برهنه می‏مانی {118}416
2485طه20119وَأَنَّكَ لَا تَظْمَأُ فِيهَا وَلَا تَضْحَى {119}و [هم] اینكه در آنجا نه تشنه می‏گردی و نه آفتاب‏زده {119}416
2486طه20120فَوَسْوَسَ إِلَيْهِ الشَّيْطَانُ قَالَ يَا آدَمُ هَلْ أَدُلُّكَ عَلَى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلَى {120}پس شیطان او را وسوسه كرد گفت ای آدم آیا تو را به درخت جاودانگی و ملكی كه زایل نمی‏شود راه نمایم {120}416
2487طه20121فَأَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِن وَرَقِ الْجَنَّةِ وَعَصَى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوَى {121}آنگاه از آن [درخت ممنوع] خوردند و برهنگی آنان برایشان نمایان شد و شروع كردند به چسبانیدن برگهای بهشت بر خود و [این گونه] آدم به پروردگار خود عصیان ورزید و بیراهه رفت {121}416
2488طه20122ثُمَّ اجْتَبَاهُ رَبُّهُ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدَى {122}سپس پروردگارش او را برگزید و بر او ببخشود و [وی را] هدایت كرد {122}416
2489طه20123قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعًا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدًى فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقَى {123}فرمود همگی از آن [مقام] فرود آیید در حالی كه بعضی از شما دشمن بعضی دیگر است پس اگر برای شما از جانب من رهنمودی رسد هر كس از هدایتم پیروی كند نه گمراه می‏شود و نه تیره‏بخت {123}416
2490طه20124وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكًا وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى {124}و هر كس از یاد من دل بگرداند در حقیقت زندگی تنگ [و سختی] خواهد داشت و روز رستاخیز او را نابینا محشور می‏كنیم {124}416
2491طه20125قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَى وَقَدْ كُنتُ بَصِيرًا {125}می‏گوید پروردگارا چرا مرا نابینا محشور كردی با آنكه بینا بودم {125}416
2492طه20126قَالَ كَذَلِكَ أَتَتْكَ آيَاتُنَا فَنَسِيتَهَا وَكَذَلِكَ الْيَوْمَ تُنسَى {126}می‏فرماید همان طور كه نشانه‏های ما بر تو آمد و آن را به فراموشی سپردی امروز همان گونه فراموش می‏شوی {126}416
2493طه20127وَكَذَلِكَ نَجْزِي مَنْ أَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِن بِآيَاتِ رَبِّهِ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَشَدُّ وَأَبْقَى {127}و این گونه هر كه را به افراط گراییده و به نشانه‏های پروردگارش نگرویده است‏سزا می‏دهیم و قطعا شكنجه آخرت سخت‏تر و پایدارتر است {127}416
2494طه20128أَفَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُونِ يَمْشُونَ فِي مَسَاكِنِهِمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّأُوْلِي النُّهَى {128}آیا برای هدایتشان كافی نبود كه [ببینند] چه نسلها را پیش از آنان نابود كردیم كه [اینك آنها] در سراهای ایشان راه می‏روند به راستی برای خردمندان در این [امر] نشانه‏هایی [عبرت‏انگیز] است {128}416
2495طه20129وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَأَجَلٌ مُسَمًّى {129}و اگر سخنی از پروردگارت پیشی نگرفته و موعدی معین مقرر نشده بود قطعا [عذاب آنها] لازم می‏آمد {129}416
2496طه20130فَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا وَمِنْ آنَاء اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَأَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضَى {130}پس بر آنچه می‏گویند شكیبا باش و پیش از بر آمدن آفتاب و قبل از فرو شدن آن با ستایش پروردگارت [او را] تسبیح گوی و برخی از ساعات شب و حوالی روز را به نیایش پرداز باشد كه خشنود گردی {130}416
2497طه20131وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيَاةِ الدُّنيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَأَبْقَى {131}و زنهار به سوی آنچه اصنافی از ایشان را از آن برخوردار كردیم [و فقط] زیور زندگی دنیاست تا ایشان را در آن بیازماییم دیدگان خود مدوز و [بدان كه] روزی پروردگار تو بهتر و پایدارتر است {131}416
2498طه20132وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا لَا نَسْأَلُكَ رِزْقًا نَّحْنُ نَرْزُقُكَ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوَى {132}و كسان خود را به نماز فرمان ده و خود بر آن شكیبا باش ما از تو جویای روزی نیستیم ما به تو روزی می‏دهیم و فرجام [نیك] برای پرهیزگاری است {132}416
2499طه20133وَقَالُوا لَوْلَا يَأْتِينَا بِآيَةٍ مِّن رَّبِّهِ أَوَلَمْ تَأْتِهِم بَيِّنَةُ مَا فِي الصُّحُفِ الْأُولَى {133}و گفتند چرا از جانب پروردگارش معجزه‏ای برای ما نمی‏آورد آیا دلیل روشن آنچه در صحیفه‏های پیشین است برای آنان نیامده است {133}416
2500طه20134وَلَوْ أَنَّا أَهْلَكْنَاهُم بِعَذَابٍ مِّن قَبْلِهِ لَقَالُوا رَبَّنَا لَوْلَا أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آيَاتِكَ مِن قَبْلِ أَن نَّذِلَّ وَنَخْزَى {134}و اگر ما آنان را قبل از [آمدن قرآن] به عذابی هلاك می‏كردیم قطعا می‏گفتند پروردگارا چرا پیامبری به سوی ما نفرستادی تا پیش از آنكه خوار و رسوا شویم از آیات تو پیروی كنیم {134}416
2501طه20135قُلْ كُلٌّ مُّتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحَابُ الصِّرَاطِ السَّوِيِّ وَمَنِ اهْتَدَى {135}بگو همه در انتظارند پس در انتظار باشید زودا كه بدانید یاران راه راست كیانند و چه كسی راه‏یافته است {135}416