امروز شنبه ، ۱۴۰۱/۰۴/۱۱
بدان
بازگشت به فهرست سوره ها

آیات سوره نمل

جهت فیلتر سطر مطلب مورد نظر را تایپ نمایید.


نام سورهشماره سورهشماره آيهمتن آيهترجمه فولادوندحزبجزءسجده
3184نمل270بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان419
3185نمل271طس تِلْكَ آيَاتُ الْقُرْآنِ وَكِتَابٍ مُّبِينٍ {1}طا سین این است آیات قرآن و [آیات] كتابی روشنگر {1}419
3186نمل272هُدًى وَبُشْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ {2}كه [مایه] هدایت و بشارت برای مؤمنان است {2}419
3187نمل273الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُم بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ {3}همانان كه نماز برپا می‏دارند و زكات می‏دهند و خود به آخرت یقین دارند {3}419
3188نمل274إِنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ أَعْمَالَهُمْ فَهُمْ يَعْمَهُونَ {4}كسانی كه به آخرت ایمان ندارند كردارهایشان را در نظرشان بیاراستیم [تا همچنان] سرگشته بمانند {4}419
3189نمل275أُوْلَئِكَ الَّذِينَ لَهُمْ سُوءُ الْعَذَابِ وَهُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْأَخْسَرُونَ {5}آنان كسانی‏اند كه عذاب سخت برای ایشان خواهد بود و در آخرت خود زیانكارترین [مردم] اند {5}419
3190نمل276وَإِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ مِن لَّدُنْ حَكِيمٍ عَلِيمٍ {6}و حقا تو قرآن را از سوی حكیمی دانا دریافت می‏داری {6}419
3191نمل277إِذْ قَالَ مُوسَى لِأَهْلِهِ إِنِّي آنَسْتُ نَارًا سَآتِيكُم مِّنْهَا بِخَبَرٍ أَوْ آتِيكُم بِشِهَابٍ قَبَسٍ لَّعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ {7}[یادكن] هنگامی را كه موسی به خانواده خود گفت من آتشی به نظرم رسید به زودی برای شما خبری از آن خواهم آورد یا شعله آتشی برای شما می‏آورم باشد كه خود را گرم كنید {7}419
3192نمل278فَلَمَّا جَاءهَا نُودِيَ أَن بُورِكَ مَن فِي النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَا وَسُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ {8}چون نزد آن آمد آوا رسید كه خجسته [و مبارك گردید] آنكه در كنار این آتش و آنكه پیرامون آن است و منزه است‏خدا پروردگار جهانیان {8}419
3193نمل279يَا مُوسَى إِنَّهُ أَنَا اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ {9}ای موسی این منم خدای عزیز حكیم {9}419
3194نمل2710وَأَلْقِ عَصَاكَ فَلَمَّا رَآهَا تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَانٌّ وَلَّى مُدْبِرًا وَلَمْ يُعَقِّبْ يَا مُوسَى لَا تَخَفْ إِنِّي لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَ {10}و عصایت را بیفكن پس چون آن را همچون ماری دید كه می‏جنبد پشت گردانید و به عقب بازنگشت ای موسی مترس كه فرستادگان پیش من نمی‏ترسند {10}419
3195نمل2711إِلَّا مَن ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًا بَعْدَ سُوءٍ فَإِنِّي غَفُورٌ رَّحِيمٌ {11}لیكن كسی كه ستم كرده سپس بعد از بدی نیكی را جایگزین [آن] گردانیده [بداند] كه من آمرزنده مهربانم {11}419
3196نمل2712وَأَدْخِلْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاء مِنْ غَيْرِ سُوءٍ فِي تِسْعِ آيَاتٍ إِلَى فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهِ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ {12}و دستت را در گریبانت كن تا سپید بی‏عیب بیرون آید [اینها] از [جمله] نشانه‏های نه‏گانه‏ای است [كه باید] به سوی فرعون و قومش [بب ری] زیرا كه آنان مردمی نافرمانند {12}419
3197نمل2713فَلَمَّا جَاءتْهُمْ آيَاتُنَا مُبْصِرَةً قَالُوا هَذَا سِحْرٌ مُّبِينٌ {13}و هنگامی كه آیات روشنگر ما به سویشان آمد گفتند این سحری آشكار است {13}419
3198نمل2714وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَا أَنفُسُهُمْ ظُلْمًا وَعُلُوًّا فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ {14}و با آنكه دلهایشان بدان یقین داشت از روی ظلم و تكبر آن را انكار كردند پس ببین فرجام فسادگران چگونه بود {14}419
3199نمل2715وَلَقَدْ آتَيْنَا دَاوُودَ وَسُلَيْمَانَ عِلْمًا وَقَالَا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي فَضَّلَنَا عَلَى كَثِيرٍ مِّنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِينَ {15}و به راستی به داوود و سلیمان دانشی عطا كردیم و آن دو گفتند ستایش خدایی را كه ما را بر بسیاری از بندگان باایمانش برتری داده است {15}419
3200نمل2716وَوَرِثَ سُلَيْمَانُ دَاوُودَ وَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنطِقَ الطَّيْرِ وَأُوتِينَا مِن كُلِّ شَيْءٍ إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِينُ {16}و سلیمان از داوود میراث یافت و گفت ای مردم ما زبان پرندگان را تعلیم یافته‏ایم و از هر چیزی به ما داده شده است راستی كه این همان امتیاز آشكار است {16}419
3201نمل2717وَحُشِرَ لِسُلَيْمَانَ جُنُودُهُ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ وَالطَّيْرِ فَهُمْ يُوزَعُونَ {17}و برای سلیمان سپاهیانش از جن و انس و پرندگان جمع‏آوری شدند و [برای رژه] دسته دسته گردیدند {17}419
3202نمل2718حَتَّى إِذَا أَتَوْا عَلَى وَادِي النَّمْلِ قَالَتْ نَمْلَةٌ يَا أَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَسَاكِنَكُمْ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمَانُ وَجُنُودُهُ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ {18}تا آنگاه كه به وادی مورچگان رسیدند مورچه‏ای [به زبان خویش] گفت ای مورچگان به خانه‏هایتان داخل شوید مبادا سلیمان و سپاهیانش ندیده و ندانسته شما را پایمال كنند {18}419
3203نمل2719فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِّن قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَى وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ {19}[سلیمان] از گفتار او دهان به خنده گشود و گفت پروردگارا در دلم افكن تا نعمتی را كه به من و پدر و مادرم ارزانی داشته‏ای سپاس بگزارم و به كار شایسته‏ای كه آن را می‏پسندی بپردازم و مرا به رحمت‏خویش در میان بندگان شایسته‏ات داخل كن {19}419
3204نمل2720وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ الْغَائِبِينَ {20}و جویای [حال] پرندگان شد و گفت مرا چه شده است كه هدهد را نمی‏بینم یا شاید از غایبان است {20}419
3205نمل2721لَأُعَذِّبَنَّهُ عَذَابًا شَدِيدًا أَوْ لَأَذْبَحَنَّهُ أَوْ لَيَأْتِيَنِّي بِسُلْطَانٍ مُّبِينٍ {21}قطعا او را به عذابی سخت عذاب می‏كنم یا سرش را می‏برم مگر آنكه دلیلی روشن برای من بیاورد {21}419
3206نمل2722فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍ فَقَالَ أَحَطتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهِ وَجِئْتُكَ مِن سَبَإٍ بِنَبَإٍ يَقِينٍ {22}پس دیری نپایید كه [هدهد آمد و] گفت از چیزی آگاهی یافتم كه از آن آگاهی نیافته‏ای و برای تو از سبا گزارشی درست آورده‏ام {22}419
3207نمل2723إِنِّي وَجَدتُّ امْرَأَةً تَمْلِكُهُمْ وَأُوتِيَتْ مِن كُلِّ شَيْءٍ وَلَهَا عَرْشٌ عَظِيمٌ {23}من [آنجا] زنی را یافتم كه بر آنها سلطنت می‏كرد و از هر چیزی به او داده شده بود و تختی بزرگ داشت {23}419
3208نمل2724وَجَدتُّهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِن دُونِ اللَّهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُونَ {24}او و قومش را چنین یافتم كه به جای خدا به خورشید سجده می‏كنند و شیطان اعمالشان را برایشان آراسته و آنان را از راه [راست] باز داشته بود در نتیجه [به حق] راه نیافته بودند {24}419
3209نمل2725أَلَّا يَسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُونَ وَمَا تُعْلِنُونَ {25}[آری شیطان چنین كرده بود] تا برای خدایی كه نهان را در آسمانها و زمین بیرون می‏آورد و آنچه را پنهان می‏دارید و آنچه را آشكار می‏نمایید می‏داند سجده نكنند {25}419
3210نمل2726اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ {26}خدای یكتا كه هیچ خدایی جز او نیست پروردگار عرش بزرگ است {26}419سجده
3211نمل2727قَالَ سَنَنظُرُ أَصَدَقْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ الْكَاذِبِينَ {27}گفت‏خواهیم دید آیا راست گفته‏ای یا از دروغگویان بوده‏ای {27}419
3212نمل2728اذْهَب بِّكِتَابِي هَذَا فَأَلْقِهْ إِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَانظُرْ مَاذَا يَرْجِعُونَ {28}این نامه مرا ببر و به سوی آنها بیفكن آنگاه از ایشان روی برتاب پس ببین چه پاسخ می‏دهند {28}419
3213نمل2729قَالَتْ يَا أَيُّهَا المَلَأُ إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ كِتَابٌ كَرِيمٌ {29}[ملكه سبا] گفت ای سران [كشور] نامه‏ای ارجمند برای من آمده است {29}419
3214نمل2730إِنَّهُ مِن سُلَيْمَانَ وَإِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ {30}كه از طرف سلیمان است و [مضمون آن] این است به نام خداوند رحمتگر مهربان {30}419
3215نمل2731أَلَّا تَعْلُوا عَلَيَّ وَأْتُونِي مُسْلِمِينَ {31}بر من بزرگی مكنید و مرا از در اطاعت درآیید {31}419
3216نمل2732قَالَتْ يَا أَيُّهَا المَلَأُ أَفْتُونِي فِي أَمْرِي مَا كُنتُ قَاطِعَةً أَمْرًا حَتَّى تَشْهَدُونِ {32}گفت ای سران [كشور] در كارم به من نظر دهید كه بی‏حضور شما [تا به حال] كاری را فیصله نداده‏ام {32}419
3217نمل2733قَالُوا نَحْنُ أُوْلُوا قُوَّةٍ وَأُولُوا بَأْسٍ شَدِيدٍ وَالْأَمْرُ إِلَيْكِ فَانظُرِي مَاذَا تَأْمُرِينَ {33}گفتند ما سخت نیرومند و دلاوریم و[لی] اختیار كار با توست بنگر چه دستور می‏دهی {33}419
3218نمل2734قَالَتْ إِنَّ الْمُلُوكَ إِذَا دَخَلُوا قَرْيَةً أَفْسَدُوهَا وَجَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِهَا أَذِلَّةً وَكَذَلِكَ يَفْعَلُونَ {34}[ملكه] گفت پادشاهان چون به شهری درآیند آن را تباه و عزیزانش را خوار می‏گردانند و این گونه می‏كنند {34}419
3219نمل2735وَإِنِّي مُرْسِلَةٌ إِلَيْهِم بِهَدِيَّةٍ فَنَاظِرَةٌ بِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُونَ {35}و [اینك] من ارمغانی به سویشان می‏فرستم و می‏نگرم كه فرستادگان [من] با چه چیز بازمی‏گردند {35}419
3220نمل2736فَلَمَّا جَاء سُلَيْمَانَ قَالَ أَتُمِدُّونَنِ بِمَالٍ فَمَا آتَانِيَ اللَّهُ خَيْرٌ مِّمَّا آتَاكُم بَلْ أَنتُم بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ {36}و چون [فرستاده] نزد سلیمان آمد [سلیمان] گفت آیا مرا به مالی كمك می‏دهید آنچه خدا به من عطا كرده بهتر است از آنچه به شما داده‏است [نه] بلكه شما به ارمغان خود شادمانی می‏نمایید {36}419
3221نمل2737ارْجِعْ إِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُودٍ لَّا قِبَلَ لَهُم بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُم مِّنْهَا أَذِلَّةً وَهُمْ صَاغِرُونَ {37}به سوی آنان بازگرد كه قطعا سپاهیانی بر [سر] ایشان می‏آوریم كه در برابر آنها تاب ایستادگی نداشته باشند و از آن [دیار] به خواری و زبونی بیرونشان می‏كنیم {37}419
3222نمل2738قَالَ يَا أَيُّهَا المَلَأُ أَيُّكُمْ يَأْتِينِي بِعَرْشِهَا قَبْلَ أَن يَأْتُونِي مُسْلِمِينَ {38}[سپس] گفت ای سران [كشور] كدام یك از شما تخت او را پیش از آنكه مطیعانه نزد من آیند برای من می‏آورد {38}419
3223نمل2739قَالَ عِفْريتٌ مِّنَ الْجِنِّ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَن تَقُومَ مِن مَّقَامِكَ وَإِنِّي عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ أَمِينٌ {39}عفریتی از جن گفت من آن را پیش از آنكه از مجلس خود برخیزی برای تو می‏آورم و بر این [كار] سخت توانا و مورد اعتمادم {39}419
3224نمل2740قَالَ الَّذِي عِندَهُ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتَابِ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَن يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمَّا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِندَهُ قَالَ هَذَا مِن فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَمَن شَكَرَ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ {40}كسی كه نزد او دانشی از كتاب [الهی] بود گفت من آن را پیش از آنكه چشم خود را بر هم زنی برایت می‏آورم پس چون [سلیمان] آن [تخت] را نزد خود مستقر دید گفت این از فضل پروردگار من است تا مرا بیازماید كه آیا سپاسگزارم یا ناسپاسی می‏كنم و هر كس سپاس گزارد تنها به سود خویش سپاس می‏گزارد و هر كس ناسپاسی كند بی‏گمان پروردگارم بی‏نیاز و كریم است {40}419
3225نمل2741قَالَ نَكِّرُوا لَهَا عَرْشَهَا نَنظُرْ أَتَهْتَدِي أَمْ تَكُونُ مِنَ الَّذِينَ لَا يَهْتَدُونَ {41}گفت تخت [ملكه] را برایش ناشناس گردانید تا ببینیم آیا پی می‏برد یا از كسانی است كه پی نمی‏برند {41}419
3226نمل2742فَلَمَّا جَاءتْ قِيلَ أَهَكَذَا عَرْشُكِ قَالَتْ كَأَنَّهُ هُوَ وَأُوتِينَا الْعِلْمَ مِن قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِينَ {42}پس وقتی [ملكه] آمد [بدو] گفته شد آیا تخت تو همین گونه است گفت گویا این همان است و پیش از این ما آگاه شده و از در اطاعت درآمده بودیم {42}419
3227نمل2743وَصَدَّهَا مَا كَانَت تَّعْبُدُ مِن دُونِ اللَّهِ إِنَّهَا كَانَتْ مِن قَوْمٍ كَافِرِينَ {43}و [در حقیقت قبلا] آنچه غیر از خدا می‏پرستید مانع [ایمان] او شده بود و او از جمله گروه كافران بود {43}419
3228نمل2744قِيلَ لَهَا ادْخُلِي الصَّرْحَ فَلَمَّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَكَشَفَتْ عَن سَاقَيْهَا قَالَ إِنَّهُ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّن قَوَارِيرَ قَالَتْ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمَانَ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ {44}به او گفته شد وارد ساحت كاخ [پادشاهی] شو و چون آن را دید بركه‏ای پنداشت و ساقهایش را نمایان كرد [سلیمان] گفت این كاخی مفروش از آبگینه است [ملكه] گفت پروردگارا من به خود ستم كردم و [اینك] با سلیمان در برابر خدا پروردگار جهانیان تسلیم شدم {44}419
3229نمل2745وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ فَإِذَا هُمْ فَرِيقَانِ يَخْتَصِمُونَ {45}و به راستی به سوی ثمود برادرشان صالح را فرستادیم كه خدا را بپرستید پس به ناگاه آنان دو دسته متخاصم شدند {45}419
3230نمل2746قَالَ يَا قَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُونَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ لَوْلَا تَسْتَغْفِرُونَ اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ {46}[صالح] گفت ای قوم من چرا پیش از [جستن] نیكی شتابزده خواهان بدی هستید چرا از خدا آمرزش نمی‏خواهید باشد كه مورد رحمت قرار گیرید {46}419
3231نمل2747قَالُوا اطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَن مَّعَكَ قَالَ طَائِرُكُمْ عِندَ اللَّهِ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُونَ {47}گفتند ما به تو و به هر كس كه همراه توست‏شگون بد زدیم گفت‏سرنوشت‏خوب و بدتان پیش خداست بلكه شما مردمی هستید كه مورد آزمایش قرار گرفته‏اید {47}419
3232نمل2748وَكَانَ فِي الْمَدِينَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ {48}و در آن شهر نه دسته بودند كه در آن سرزمین فساد می‏كردند و از در اصلاح درنمی‏آمدند {48}419
3233نمل2749قَالُوا تَقَاسَمُوا بِاللَّهِ لَنُبَيِّتَنَّهُ وَأَهْلَهُ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِيِّهِ مَا شَهِدْنَا مَهْلِكَ أَهْلِهِ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ {49}[با هم] گفتند با یكدیگر سوگند بخورید كه حتما به [صالح] و كسانش شبیخون می‏زنیم سپس به ولی او خواهیم گفت ما در محل قتل كسانش حاضر نبودیم و ما قطعا راست می‏گوییم {49}419
3234نمل2750وَمَكَرُوا مَكْرًا وَمَكَرْنَا مَكْرًا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ {50}و دست به نیرنگ زدند و [ما نیز] دست به نیرنگ زدیم و خبر نداشتند {50}419
3235نمل2751فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ مَكْرِهِمْ أَنَّا دَمَّرْنَاهُمْ وَقَوْمَهُمْ أَجْمَعِينَ {51}پس بنگر كه فرجام نیرنگشان چگونه بود ما آنان و قومشان را همگی هلاك كردیم {51}419
3236نمل2752فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خَاوِيَةً بِمَا ظَلَمُوا إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً لِّقَوْمٍ يَعْلَمُونَ {52}و این [هم] خانه‏های خالی آنهاست به [سزای] بیدادی كه كرده‏اند قطعا در این [كیفر] برای مردمی كه می‏دانند عبرتی خواهد بود {52}419
3237نمل2753وَأَنجَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ {53}و كسانی را كه ایمان آورده و تقوا پیشه كرده بودند رهانیدیم {53}419
3238نمل2754وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ وَأَنتُمْ تُبْصِرُونَ {54}و [یاد كن] لوط را كه چون به قوم خود گفت آیا دیده و دانسته مرتكب عمل ناشایست [لواط] می‏شوید {54}419
3239نمل2755أَئِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّن دُونِ النِّسَاء بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ {55}آیا شما به جای زنان از روی شهوت با مردها در می‏آمیزید [نه] بلكه شما مردمی جهالت‏پیشه‏اید {55}419
3240نمل2756فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَن قَالُوا أَخْرِجُوا آلَ لُوطٍ مِّن قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُنَاسٌ يَتَطَهَّرُونَ {56}و[لی] پاسخ قومش غیر از این نبود كه گفتند خاندان لوط را از شهرتان بیرون كنید كه آنها مردمی هستند كه به پاكی تظاهر می‏نمایند {56}120
3241نمل2757فَأَنجَيْنَاهُ وَأَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ قَدَّرْنَاهَا مِنَ الْغَابِرِينَ {57}پس او و خانواده‏اش را نجات دادیم جز زنش را كه مقدر كردیم از باقی‏ماندگان [در خاكستر آتش] باشد {57}120
3242نمل2758وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًا فَسَاء مَطَرُ الْمُنذَرِينَ {58}و بارانی [از سجیل] بر ایشان فرو باریدیم و باران هشدارداده‏شدگان چه بد بارانی بود {58}120
3243نمل2759قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَسَلَامٌ عَلَى عِبَادِهِ الَّذِينَ اصْطَفَى آللَّهُ خَيْرٌ أَمَّا يُشْرِكُونَ {59}بگو سپاس برای خداست و درود بر آن بندگانش كه [آنان را] برگزیده است آیا خدا بهتر ست‏یا آنچه [با او] شریك می‏گردانند {59}120
3244نمل2760أَمَّنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَأَنزَلَ لَكُم مِّنَ السَّمَاء مَاء فَأَنبَتْنَا بِهِ حَدَائِقَ ذَاتَ بَهْجَةٍ مَّا كَانَ لَكُمْ أَن تُنبِتُوا شَجَرَهَا أَإِلَهٌ مَّعَ اللَّهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ يَعْدِلُونَ {60}[آیا آنچه شریك می‏پندارند بهتر است] یا آن كس كه آسمانها و زمین را خلق كرد و برای شما آبی از آسمان فرود آورد پس به وسیله آن باغهای بهجت‏انگیز رویانیدیم كار شما نبود كه درختانش را برویانید آیا معبودی با خداست [نه] بلكه آنان قومی منحرفند {60}120
3245نمل2761أَمَّن جَعَلَ الْأَرْضَ قَرَارًا وَجَعَلَ خِلَالَهَا أَنْهَارًا وَجَعَلَ لَهَا رَوَاسِيَ وَجَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حَاجِزًا أَإِلَهٌ مَّعَ اللَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ {61}[آیا شریكانی كه می‏پندارند بهتر است] یا آن كس كه زمین را قرارگاهی ساخت و در آن رودها پدید آورد و برای آن كوه‏ها را [مانند لنگر] قرار داد و میان دو دریا برزخی گذاشت آیا معبودی با خداست [نه] بلكه بیشترشان نمی‏دانند {61}120
3246نمل2762أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاء الْأَرْضِ أَإِلَهٌ مَّعَ اللَّهِ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ {62}یا [كیست] آن كس كه درمانده را چون وی را بخواند اجابت می‏كند و گرفتاری را برطرف می‏گرداند و شما را جانشینان این زمین قرار می‏دهد آیا معبودی با خداست چه كم پند می‏پذیرید {62}120
3247نمل2763أَمَّن يَهْدِيكُمْ فِي ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَن يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشْرًا بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ أَإِلَهٌ مَّعَ اللَّهِ تَعَالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ {63}یا آن كس كه شما را در تاریكیهای خشكی و دریا راه می‏نماید و آن كس كه بادها[ی باران زا] را پیشاپیش رحمتش بشارتگر می‏فرستد آیا معبودی با خداست‏خدا برتر [و بزرگتر] است از آنچه [با او] شریك می‏گردانند {63}120
3248نمل2764أَمَّن يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَمَن يَرْزُقُكُم مِّنَ السَّمَاء وَالْأَرْضِ أَإِلَهٌ مَّعَ اللَّهِ قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ {64}یا آن كس كه خلق را آغاز می‏كند و سپس آن را بازمی‏آورد و آن كس كه از آسمان و زمین به شما روزی می‏دهد آیا معبودی با خداست بگو اگر راست می‏گویید برهان خویش را بیاورید {64}120
3249نمل2765قُل لَّا يَعْلَمُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ الْغَيْبَ إِلَّا اللَّهُ وَمَا يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ {65}بگو هر كه در آسمانها و زمین است جز خدا غیب را نمی‏شناسند و نمی‏دانند كی برانگیخته خواهند شد {65}120
3250نمل2766بَلِ ادَّارَكَ عِلْمُهُمْ فِي الْآخِرَةِ بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ مِّنْهَا بَلْ هُم مِّنْهَا عَمِونَ {66}[نه] بلكه علم آنان در باره آخرت نارساست [نه] بلكه ایشان در باره آن تردید دارند [نه] بلكه آنان در مورد آن كوردلند {66}120
3251نمل2767وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَئِذَا كُنَّا تُرَابًا وَآبَاؤُنَا أَئِنَّا لَمُخْرَجُونَ {67}و كسانی كه كفر ورزیدند گفتند آیا وقتی ما و پدرانمان خاك شدیم آیا حتما [زنده از گور] بیرون آورده می‏شویم {67}120
3252نمل2768لَقَدْ وُعِدْنَا هَذَا نَحْنُ وَآبَاؤُنَا مِن قَبْلُ إِنْ هَذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ {68}در حقیقت این را به ما و پدرانمان قبلا وعده داده‏اند این جز افسانه‏های پیشینیان نیست {68}120
3253نمل2769قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ {69}بگو در زمین بگردید و بنگرید فرجام گنه‏پیشگان چگونه بوده است {69}120
3254نمل2770وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُن فِي ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُونَ {70}و بر آنان غم مخور و از آنچه مكر می‏كنند تنگدل مباش {70}120
3255نمل2771وَيَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ {71}و می‏گویند اگر راست می‏گویید این وعده كی خواهد بود {71}120
3256نمل2772قُلْ عَسَى أَن يَكُونَ رَدِفَ لَكُم بَعْضُ الَّذِي تَسْتَعْجِلُونَ {72}بگو شاید برخی از آنچه را به شتاب می‏خواهید در پی شما باشد {72}120
3257نمل2773وَإِنَّ رَبَّكَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُونَ {73}و راستی پروردگارت بر [این] مردم دارای بخشش است ولی بیشترشان سپاس نمی‏دارند {73}120
3258نمل2774وَإِنَّ رَبَّكَ لَيَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُورُهُمْ وَمَا يُعْلِنُونَ {74}و در حقیقت پروردگار تو آنچه را در سینه‏هایشان نهفته و آنچه را آشكار می‏دارند نیك می‏داند {74}120
3259نمل2775وَمَا مِنْ غَائِبَةٍ فِي السَّمَاء وَالْأَرْضِ إِلَّا فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ {75}و هیچ پنهانی در آسمان و زمین نیست مگر اینكه در كتابی روشن [درج] است {75}120
3260نمل2776إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ يَقُصُّ عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ أَكْثَرَ الَّذِي هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ {76}بی‏گمان این قرآن بر فرزندان اسرائیل بیشتر آنچه را كه آنان در باره‏اش اختلاف دارند حكایت می‏كند {76}120
3261نمل2777وَإِنَّهُ لَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ {77}و به راستی كه آن رهنمود و رحمتی برای مؤمنان است {77}120
3262نمل2778إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُم بِحُكْمِهِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ {78}در حقیقت پروردگار تو طبق حكم خود میان آنان داوری می‏كند و اوست‏شكست‏ناپذیر دانا {78}120
3263نمل2779فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّكَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِينِ {79}پس بر خدا توكل كن كه تو واقعا بر حق آشكاری {79}120
3264نمل2780إِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاء إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ {80}البته تو مردگان را شنوا نمی‏گردانی و این ندا را به كران چون پشت بگردانند نمی‏توانی بشنوانی {80}120
3265نمل2781وَمَا أَنتَ بِهَادِي الْعُمْيِ عَن ضَلَالَتِهِمْ إِن تُسْمِعُ إِلَّا مَن يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا فَهُم مُّسْلِمُونَ {81}و راهبر كوران [و بازگرداننده] از گمراهی‏شان نیستی تو جز كسانی را كه به نشانه‏های ما ایمان آورده‏اند و مسلمانند نمی‏توانی بشنوانی {81}120
3266نمل2782وَإِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةً مِّنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كَانُوا بِآيَاتِنَا لَا يُوقِنُونَ {82}و چون قول [عذاب] بر ایشان واجب گردد جنبنده‏ای را از زمین برای آنان بیرون می‏آوریم كه با ایشان سخن گوید كه مردم [چنانكه باید] به نشانه‏های ما یقین نداشتند {82}120
3267نمل2783وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ {83}و آن روز كه از هر امتی گروهی از كسانی را كه آیات ما را تكذیب كرده‏اند محشور می‏گردانیم پس آنان نگاه داشته می‏شوند تا همه به هم بپیوندند {83}120
3268نمل2784حَتَّى إِذَا جَاؤُوا قَالَ أَكَذَّبْتُم بِآيَاتِي وَلَمْ تُحِيطُوا بِهَا عِلْمًا أَمَّاذَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ {84}تا چون [همه كافران] بیایند [خدا] می‏فرماید آیا نشانه‏های مرا به دروغ گرفتید و حال آنكه از نظر علم بدانها احاطه نداشتید آیا [در طول حیات] چه می‏كردید {84}120
3269نمل2785وَوَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِم بِمَا ظَلَمُوا فَهُمْ لَا يَنطِقُونَ {85}و به [كیفر] آنكه ستم كردند حكم [عذاب] بر آنان واجب گردد در نتیجه ایشان د م برنیارند {85}120
3270نمل2786أَلَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِيَسْكُنُوا فِيهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ {86}آیا ندیده‏اند كه ما شب را قرار داده‏ایم تا در آن بیاسایند و روز را روشنی‏بخش [گردانیدیم] قطعا در این [امر] برای مردمی كه ایمان می‏آورند مایه‏های عبرت است {86}120
3271نمل2787وَيَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَمَن فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَن شَاء اللَّهُ وَكُلٌّ أَتَوْهُ دَاخِرِينَ {87}و روزی كه در صور دمیده شود پس هر كه در آسمانها و هر كه در زمین است به هراس افتد مگر آن كس كه خدا بخواهد و جملگی با زبونی رو به سوی او آورند {87}120
3272نمل2788وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَهِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍ إِنَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَفْعَلُونَ {88}و كوهها را می‏بینی [و] می‏پنداری كه آنها بی‏حركتند و حال آنكه آنها ابرآسا در حركتند [این] صنع خدایی است كه هر چیزی را در كمال استواری پدید آورده است در حقیقت او به آنچه انجام می‏دهید آگاه است {88}120
3273نمل2789مَن جَاء بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِّنْهَا وَهُم مِّن فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ {89}هر كس نیكی به میان آورد پاداشی بهتر از آن خواهد داشت و آنان از هراس آن روز ایمنند {89}120
3274نمل2790وَمَن جَاء بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ {90}و هر كس بدی به میان آورد به رو در آتش [دوزخ] سرنگون شوند آیا جز آنچه می‏كردید سزا داده می‏شوید {90}120
3275نمل2791إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هَذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِي حَرَّمَهَا وَلَهُ كُلُّ شَيْءٍ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ {91}من مامورم كه تنها پروردگار این شهر را كه آن را مقدس شمرده و هر چیزی از آن اوست پرستش كنم و مامورم كه از مسلمانان باشم {91}120
3276نمل2792وَأَنْ أَتْلُوَ الْقُرْآنَ فَمَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَن ضَلَّ فَقُلْ إِنَّمَا أَنَا مِنَ الْمُنذِرِينَ {92}و اینكه قرآن را بخوانم پس هر كه راه یابد تنها به سود خود راه یافته است و هر كه گمراه شود بگو من فقط از هشداردهندگانم {92}120
3277نمل2793وَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ سَيُرِيكُمْ آيَاتِهِ فَتَعْرِفُونَهَا وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ {93}و بگو ستایش از آن خداست به زودی آیاتش را به شما نشان خواهد داد و آن را خواهید شناخت و پروردگار تو از آنچه می‏كنید غافل نیست {93}120