امروز شنبه ، ۱۴۰۱/۰۴/۱۱
بدان
بازگشت به فهرست سوره ها

آیات سوره آل عمران

جهت فیلتر سطر مطلب مورد نظر را تایپ نمایید.


نام سورهشماره سورهشماره آيهمتن آيهترجمه فولادوندحزبجزءسجده
295آل عمران30بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان23
296آل عمران31الم {1}الف لام میم {1}23
297آل عمران32اللّهُ لا إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ {2}خداست كه هیچ معبود [بحقی] جز او نیست و زنده [پاینده] است {2}23
298آل عمران33نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَأَنزَلَ التَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ {3}این كتاب را در حالی كه مؤید آنچه [از كتابهای آسمانی] پیش از خود می‏باشد به حق [و به تدریج] بر تو نازل كرد و تورات و انجیل را {3}23
299آل عمران34مِن قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَأَنزَلَ الْفُرْقَانَ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ بِآيَاتِ اللّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَاللّهُ عَزِيزٌ ذُو انتِقَامٍ {4}پیش از آن برای رهنمود مردم فرو فرستاد و فرقان [=جداكننده حق از باطل] را نازل كرد كسانی كه به آیات خدا كفر ورزیدند بی‏تردید عذابی سخت‏خواهند داشت و خداوند شكست‏ناپذیر و صاحب‏انتقام است {4}23
300آل عمران35إِنَّ اللّهَ لاَ يَخْفَىَ عَلَيْهِ شَيْءٌ فِي الأَرْضِ وَلاَ فِي السَّمَاء {5}در حقیقت هیچ چیز [نه] در زمین و نه در آسمان بر خدا پوشیده نمی‏ماند {5}23
301آل عمران36هُوَ الَّذِي يُصَوِّرُكُمْ فِي الأَرْحَامِ كَيْفَ يَشَاء لاَ إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ {6}اوست كسی كه شما را آن گونه كه می‏خواهد در رحمها صورتگری می‏كند هیچ معبودی جز آن توانای حكیم نیست {6}23
302آل عمران37هُوَ الَّذِيَ أَنزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُّحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ في قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاء الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاء تَأْوِيلِهِ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلاَّ اللّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُوْلُواْ الألْبَابِ {7}اوست كسی كه این كتاب [=قرآن] را بر تو فرو فرستاد پاره‏ای از آن آیات محكم [=صریح و روشن] است آنها اساس كتابند و [پاره‏ای] دیگر متشابهاتند [كه تاویل‏پذیرند] اما كسانی كه در دلهایشان انحراف است برای فتنه‏جویی و طلب تاویل آن [به دلخواه خود] از متشابه آن پیروی می‏كنند با آنكه تاویلش را جز خدا و ریشه‏داران در دانش كسی نمی‏داند [آنان كه] می‏گویند ما بدان ایمان آوردیم همه [چه محكم و چه متشابه] از جانب پروردگار ماست و جز خردمندان كسی متذكر نمی‏شود {7}23
303آل عمران38رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ {8}[می‏گویند] پروردگارا پس از آنكه ما را هدایت كردی دلهایمان را دستخوش انحراف مگردان و از جانب خود رحمتی بر ما ارزانی دار كه تو خود بخشایشگری {8}23
304آل عمران39رَبَّنَا إِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لاَّ رَيْبَ فِيهِ إِنَّ اللّهَ لاَ يُخْلِفُ الْمِيعَادَ {9}پروردگارا به یقین تو در روزی كه هیچ تردیدی در آن نیست گردآورنده [جمله] مردمانی قطعا خداوند در وعده [خود] خلاف نمی‏كند {9}23
305آل عمران310إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلاَ أَوْلاَدُهُم مِّنَ اللّهِ شَيْئًا وَأُولَـئِكَ هُمْ وَقُودُ النَّارِ {10}در حقیقت كسانی كه كفر ورزیدند اموال و اولادشان چیزی [از عذاب خدا] را از آنان دور نخواهد كرد و آنان خود هیزم دوزخند {10}23
306آل عمران311كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا فَأَخَذَهُمُ اللّهُ بِذُنُوبِهِمْ وَاللّهُ شَدِيدُ الْعِقَابِ {11}[آنان] به شیوه فرعونیان و كسانی كه پیش از آنان بودند آیات ما را دروغ شمردند پس خداوند به [سزای] گناهانشان [گریبان] آنان را گرفت و خدا سخت‏كیفر است {11}23
307آل عمران312قُل لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ سَتُغْلَبُونَ وَتُحْشَرُونَ إِلَى جَهَنَّمَ وَبِئْسَ الْمِهَادُ {12}به كسانی كه كفر ورزیدند بگو به زودی مغلوب خواهید شد و [سپس در روز رستاخیز] در دوزخ محشور می‏شوید و چه بد بستری است {12}23
308آل عمران313قَدْ كَانَ لَكُمْ آيَةٌ فِي فِئَتَيْنِ الْتَقَتَا فِئَةٌ تُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَأُخْرَى كَافِرَةٌ يَرَوْنَهُم مِّثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ وَاللّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَن يَشَاء إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لَّأُوْلِي الأَبْصَارِ {13}قطعا در برخورد میان دو گروه برای شما نشانه‏ای [و درس عبرتی] بود گروهی در راه خدا می‏جنگیدند و دیگر [گروه] كافر بودند كه آنان [=مؤمنان] را به چشم دو برابر خود می‏دیدند و خدا هر كه را بخواهد به یاری خود تایید می‏كند یقینا در این [ماجرا] برای صاحبان بینش عبرتی است {13}23
309آل عمران314زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَاء وَالْبَنِينَ وَالْقَنَاطِيرِ الْمُقَنطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالأَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ذَلِكَ مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَاللّهُ عِندَهُ حُسْنُ الْمَآبِ {14}دوستی خواستنیها[ی گوناگون] از زنان و پسران و اموال فراوان از زر و سیم و اسب‏های نشاندار و دامها و كشتزار[ها] برای مردم آراسته شده [لیكن] این جمله مایه تمتع زندگی دنیاست و [حال آنكه] فرجام نیكو نزد خداست {14}23
310آل عمران315قُلْ أَؤُنَبِّئُكُم بِخَيْرٍ مِّن ذَلِكُمْ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَأَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللّهِ وَاللّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ {15}بگو آیا شما را به بهتر از اینها خبر دهم برای كسانی كه تقوا پیشه كرده‏اند نزد پروردگارشان باغهایی است كه از زیر [درختان] آنها نهرها روان است در آن جاودانه بمانند و همسرانی پاكیزه و [نیز] خشنودی خدا [را دارند] و خداوند به [امور] بندگان [خود] بیناست {15}33
311آل عمران316الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ {16}همان كسانی كه می‏گویند پروردگارا ما ایمان آوردیم پس گناهان ما را بر ما ببخش و ما را از عذاب آتش نگاه دار {16}33
312آل عمران317الصَّابِرِينَ وَالصَّادِقِينَ وَالْقَانِتِينَ وَالْمُنفِقِينَ وَالْمُسْتَغْفِرِينَ بِالأَسْحَارِ {17}[اینانند] شكیبایان و راستگویان و فرمانبرداران و انفاق‏كنندگان و آمرزش‏خواهان در سحرگاهان {17}33
313آل عمران318شَهِدَ اللّهُ أَنَّهُ لاَ إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ وَالْمَلاَئِكَةُ وَأُوْلُواْ الْعِلْمِ قَآئِمَاً بِالْقِسْطِ لاَ إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ {18}خدا كه همواره به عدل قیام دارد گواهی می‏دهد كه جز او هیچ معبودی نیست و فرشتگان [او] و دانشوران [نیز گواهی می‏دهند كه] جز او كه توانا و حكیم است هیچ معبودی نیست {18}33
314آل عمران319إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللّهِ الإِسْلاَمُ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوْتُواْ الْكِتَابَ إِلاَّ مِن بَعْدِ مَا جَاءهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَمَن يَكْفُرْ بِآيَاتِ اللّهِ فَإِنَّ اللّهِ سَرِيعُ الْحِسَابِ {19}در حقیقت دین نزد خدا همان اسلام است و كسانی كه كتاب [آسمانی] به آنان داده شده با یكدیگر به اختلاف نپرداختند مگر پس از آنكه علم برای آنان [حاصل] آمد آن هم به سابقه حسدی كه میان آنان وجود داشت و هر كس به آیات خدا كفر ورزد پس [بداند] كه خدا زودشمار است {19}33
315آل عمران320فَإنْ حَآجُّوكَ فَقُلْ أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ وَقُل لِّلَّذِينَ أُوْتُواْ الْكِتَابَ وَالأُمِّيِّينَ أَأَسْلَمْتُمْ فَإِنْ أَسْلَمُواْ فَقَدِ اهْتَدَواْ وَّإِن تَوَلَّوْاْ فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلاَغُ وَاللّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ {20}پس اگر با تو به محاجه برخاستند بگو من خود را تسلیم خدا نموده‏ام و هر كه مرا پیروی كرده [نیز خود را تسلیم خدا نموده است] و به كسانی كه اهل كتابند و به مشركان بگو آیا اسلام آورده‏اید پس اگر اسلام آوردند قطعا هدایت‏یافته‏اند و اگر روی برتافتند فقط رساندن پیام بر عهده توست و خداوند به [امور] بندگان بیناست {20}33
316آل عمران321إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَيَقْتُلُونَ الِّذِينَ يَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ {21}كسانی كه به آیات خدا كفر می‏ورزند و پیامبران را بناحق می‏كشند و دادگستران را به قتل می‏رسانند آنان را از عذابی دردناك خبر ده {21}33
317آل عمران322أُولَـئِكَ الَّذِينَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَمَا لَهُم مِّن نَّاصِرِينَ {22}آنان كسانی‏اند كه در [این] دنیا و [در سرای] آخرت اعمالشان به هدر رفته و برای آنان هیچ یاوری نیست {22}33
318آل عمران323أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوْتُواْ نَصِيبًا مِّنَ الْكِتَابِ يُدْعَوْنَ إِلَى كِتَابِ اللّهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِّنْهُمْ وَهُم مُّعْرِضُونَ {23}آیا داستان كسانی را كه بهره‏ای از كتاب [تورات] یافته‏اند ندانسته‏ای كه چون به سوی كتاب خدا فرا خوانده می‏شوند تا میانشان حكم كند آنگه گروهی از آنان به حال اعراض روی برمی‏تابند {23}33
319آل عمران324ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُواْ لَن تَمَسَّنَا النَّارُ إِلاَّ أَيَّامًا مَّعْدُودَاتٍ وَغَرَّهُمْ فِي دِينِهِم مَّا كَانُواْ يَفْتَرُونَ {24}این بدان سبب بود كه آنان [به پندار خود] گفتند هرگز آتش جز چند روزی به ما نخواهد رسید و برساخته‏هایشان آنان را در دینشان فریفته كرده است {24}33
320آل عمران325فَكَيْفَ إِذَا جَمَعْنَاهُمْ لِيَوْمٍ لاَّ رَيْبَ فِيهِ وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لاَ يُظْلَمُونَ {25}پس چگونه خواهد بود [حالشان] آنگاه كه آنان را در روزی كه هیچ شكی در آن نیست گرد آوریم و به هر كس [پاداش] دستاوردش به تمام [و كمال] داده شود و به آنان ستم نرسد {25}33
321آل عمران326قُلِ اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَن تَشَاء وَتَنزِعُ الْمُلْكَ مِمَّن تَشَاء وَتُعِزُّ مَن تَشَاء وَتُذِلُّ مَن تَشَاء بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلَىَ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ {26}بگو بار خدایا تویی كه فرمانفرمایی هر آن كس را كه خواهی فرمانروایی بخشی و از هر كه خواهی فرمانروایی را باز ستانی و هر كه را خواهی عزت بخشی و هر كه را خواهی خوار گردانی همه خوبیها به دست توست و تو بر هر چیز توانایی {26}33
322آل عمران327تُولِجُ اللَّيْلَ فِي الْنَّهَارِ وَتُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الَمَيَّتَ مِنَ الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَن تَشَاء بِغَيْرِ حِسَابٍ {27}شب را به روز در می‏آوری و روز را به شب در می‏آوری و زنده را از مرده بیرون می آوری و مرده را از زنده خارج می‏سازی و هر كه را خواهی بی‏حساب روزی می‏دهی {27}33
323آل عمران328لاَّ يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُوْنِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّهِ فِي شَيْءٍ إِلاَّ أَن تَتَّقُواْ مِنْهُمْ تُقَاةً وَيُحَذِّرُكُمُ اللّهُ نَفْسَهُ وَإِلَى اللّهِ الْمَصِيرُ {28}مؤمنان نباید كافران را به جای مؤمنان به دوستی بگیرند و هر كه چنین كند در هیچ چیز [او را] از [دوستی] خدا [بهره‏ای] نیست مگر اینكه از آنان به نوعی تقیه كند و خداوند شما را از [عقوبت] خود می‏ترساند و بازگشت [همه] به سوی خداست {28}33
324آل عمران329قُلْ إِن تُخْفُواْ مَا فِي صُدُورِكُمْ أَوْ تُبْدُوهُ يَعْلَمْهُ اللّهُ وَيَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأرْضِ وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ {29}بگو اگر آنچه در سینه‏های شماست نهان دارید یا آشكارش كنید خدا آن را می داند و [نیز] آنچه را در آسمانها و آنچه را در زمین است می‏داند و خداوند بر هر چیزی تواناست {29}33
325آل عمران330يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا وَمَا عَمِلَتْ مِن سُوَءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ أَمَدًا بَعِيدًا وَيُحَذِّرُكُمُ اللّهُ نَفْسَهُ وَاللّهُ رَؤُوفُ بِالْعِبَادِ {30}روزی كه هر كسی آنچه كار نیك به جای آورده و آنچه بدی مرتكب شده حاضر شده می یابد و آرزو می‏كند كاش میان او و آن [كارهای بد] فاصله‏ای دور بود و خداوند شما را از [كیفر] خود می‏ترساند و [در عین حال] خدا به بندگان [خود] مهربان است {30}33
326آل عمران331قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ {31}بگو اگر خدا را دوست دارید از من پیروی كنید تا خدا دوستتان بدارد و گناهان شما را بر شما ببخشاید و خداوند آمرزنده مهربان است {31}33
327آل عمران332قُلْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ فإِن تَوَلَّوْاْ فَإِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبُّ الْكَافِرِينَ {32}بگو خدا و پیامبر [او] را اطاعت كنید پس اگر رویگردان شدند قطعا خداوند كافران را دوست ندارد {32}33
328آل عمران333إِنَّ اللّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ {33}به یقین خداوند آدم و نوح و خاندان ابراهیم و خاندان عمران را بر مردم جهان برتری داده است {33}33
329آل عمران334ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِن بَعْضٍ وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ {34}فرزندانی كه بعضی از آنان از [نسل] بعضی دیگرند و خداوند شنوای داناست {34}33
330آل عمران335إِذْ قَالَتِ امْرَأَةُ عِمْرَانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ مَا فِي بَطْنِي مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّي إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ {35}چون زن عمران گفت پروردگارا آنچه در شكم خود دارم نذر تو كردم تا آزاد شده [از مشاغل دنیا و پرستشگر تو] باشد پس از من بپذیر كه تو خود شنوای دانایی {35}33
331آل عمران336فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنثَى وَاللّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالأُنثَى وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وِإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ {36}پس چون فرزندش را بزاد گفت پروردگارا من دختر زاده‏ام و خدا به آنچه او زایید داناتر بود و پسر چون دختر نیست و من نامش را مریم نهادم و او و فرزندانش را از شیطان رانده‏شده به تو پناه می‏دهم {36}33
332آل عمران337فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزْقاً قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هَـذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِندِ اللّهِ إنَّ اللّهَ يَرْزُقُ مَن يَشَاء بِغَيْرِ حِسَابٍ {37}پس پروردگارش وی [=مریم] را با حسن قبول پذیرا شد و او را نیكو بار آورد و زكریا را سرپرست وی قرار داد زكریا هر بار كه در محراب بر او وارد می‏شد نزد او [نوعی] خوراكی می‏یافت [می]گفت ای مریم این از كجا برای تو [آمده است او در پاسخ می]گفت این از جانب خداست كه خدا به هر كس بخواهد بی شمار روزی می‏دهد {37}33
333آل عمران338هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قَالَ رَبِّ هَبْ لِي مِن لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاء {38}آنجا [بود كه] زكریا پروردگارش را خواند [و] گفت پروردگارا از جانب خود فرزندی پاك و پسندیده به من عطا كن كه تو شنونده دعایی {38}33
334آل عمران339فَنَادَتْهُ الْمَلآئِكَةُ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرَابِ أَنَّ اللّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيَـى مُصَدِّقًا بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّهِ وَسَيِّدًا وَحَصُورًا وَنَبِيًّا مِّنَ الصَّالِحِينَ {39}پس در حالی كه وی ایستاده [و] در محراب [خود] دعا می‏كرد فرشتگان او را ندا دردادند كه خداوند تو را به [ولادت] یحیی كه تصدیق كننده [حقانیت] كلمة الله [=عیسی] است و بزرگوار و خویشتندار [=پرهیزنده از آنان] و پیامبری از شایستگان است مژده می‏دهد {39}33
335آل عمران340قَالَ رَبِّ أَنَّىَ يَكُونُ لِي غُلاَمٌ وَقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَامْرَأَتِي عَاقِرٌ قَالَ كَذَلِكَ اللّهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاء {40}گفت پروردگارا چگونه مرا فرزندی خواهد بود در حالی كه پیری من بالا گرفته است و زنم نازا است [فرشته] گفت [كار پروردگار] چنین است‏خدا هر چه بخواهد می‏كند {40}33
336آل عمران341قَالَ رَبِّ اجْعَل لِّيَ آيَةً قَالَ آيَتُكَ أَلاَّ تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ إِلاَّ رَمْزًا وَاذْكُر رَّبَّكَ كَثِيرًا وَسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالإِبْكَارِ {41}گفت پروردگارا برای من نشانه‏ای قرار ده فرمود نشانه‏ات این است كه سه روز با مردم جز به اشاره سخن نگویی و پروردگارت را بسیار یاد كن و شبانگاه و بامدادان [او را] تسبیح گوی {41}33
337آل عمران342وَإِذْ قَالَتِ الْمَلاَئِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللّهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفَاكِ عَلَى نِسَاء الْعَالَمِينَ {42}و [یاد كن] هنگامی را كه فرشتگان گفتند ای مریم خداوند تو را برگزیده و پاك ساخته و تو را بر زنان جهان برتری داده است {42}33
338آل عمران343يَا مَرْيَمُ اقْنُتِي لِرَبِّكِ وَاسْجُدِي وَارْكَعِي مَعَ الرَّاكِعِينَ {43}ای مریم فرمانبر پروردگار خود باش و سجده كن و با ركوع‏كنندگان ركوع نما {43}33
339آل عمران344ذَلِكَ مِنْ أَنبَاء الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيكَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُون أَقْلاَمَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يَخْتَصِمُونَ {44}این [جمله] از اخبار غیب است كه به تو وحی می‏كنیم و [گرنه] وقتی كه آنان قلمهای خود را [برای قرعه‏كشی به آب] می‏افكندند تا كدام یك سرپرستی مریم را به عهده گیرد نزد آنان نبودی و [نیز] وقتی با یكدیگر كشمكش می‏كردند نزدشان نبودی {44}33
340آل عمران345إِذْ قَالَتِ الْمَلآئِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيهًا فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ {45}[یاد كن] هنگامی [را] كه فرشتگان گفتند ای مریم خداوند تو را به كلمه‏ای از جانب خود كه نامش مسیح عیسی‏بن‏مریم است مژده می‏دهد در حالی كه [او] در دنیا و آخرت آبرومند و از مقربان [درگاه خدا] است {45}33
341آل عمران346وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلاً وَمِنَ الصَّالِحِينَ {46}و در گهواره [به اعجاز] و در میانسالی [به وحی] با مردم سخن می‏گوید و از شایستگان است {46}33
342آل عمران347قَالَتْ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي وَلَدٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ قَالَ كَذَلِكِ اللّهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاء إِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ {47}[مریم] گفت پروردگارا چگونه مرا فرزندی خواهد بود با آنكه بشری به من دست نزده است گفت چنین است [كار] پروردگار خدا هر چه بخواهد می‏آفریند چون به كاری فرمان دهد فقط به آن می‏گوید باش پس می‏باشد {47}33
343آل عمران348وَيُعَلِّمُهُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ {48}و به او كتاب و حكمت و تورات و انجیل می‏آموزد {48}33
344آل عمران349وَرَسُولاً إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنِّي قَدْ جِئْتُكُم بِآيَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ أَنِّي أَخْلُقُ لَكُم مِّنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَأَنفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِ اللّهِ وَأُبْرِىءُ الأكْمَهَ والأَبْرَصَ وَأُحْيِـي الْمَوْتَى بِإِذْنِ اللّهِ وَأُنَبِّئُكُم بِمَا تَأْكُلُونَ وَمَا تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ {49}و [او را به عنوان] پیامبری به سوی بنی اسرائیل [می‏فرستد كه او به آنان می‏گوید] در حقیقت من از جانب پروردگارتان برایتان معجزه‏ای آورده‏ام من از گل برای شما [چیزی] به شكل پرنده می‏سازم آنگاه در آن می‏دمم پس به اذن خدا پرنده‏ای می شود و به اذن خدا نابینای مادرزاد و پیس را بهبود می‏بخشم و مردگان را زنده می‏گردانم و شما را از آنچه می‏خورید و در خانه هایتان ذخیره می‏كنید خبر می‏دهم مسلما در این [معجزات] برای شما اگر مؤمن باشید عبرت است {49}33
345آل عمران350وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَلِأُحِلَّ لَكُم بَعْضَ الَّذِي حُرِّمَ عَلَيْكُمْ وَجِئْتُكُم بِآيَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ فَاتَّقُواْ اللّهَ وَأَطِيعُونِ {50}و [می‏گوید آمده‏ام تا] تورات را كه پیش از من [نازل شده] است تصدیق كننده باشم و تا پاره‏ای از آنچه را كه بر شما حرام گردیده برای شما حلال كنم و از جانب پروردگارتان برای شما نشانه‏ای آورده‏ام پس از خدا پروا دارید و مرا اطاعت كنید {50}33
346آل عمران351إِنَّ اللّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هَـذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ {51}در حقیقت‏خداوند پروردگار من و پروردگار شماست پس او را بپرستید [كه ] راه راست این است {51}33
347آل عمران352فَلَمَّا أَحَسَّ عِيسَى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ أَنصَارِي إِلَى اللّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنصَارُ اللّهِ آمَنَّا بِاللّهِ وَاشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ {52}چون عیسی از آنان احساس كفر كرد گفت‏یاران من در راه خدا چه كسانند حواریون گفتند ما یاران [دین] خداییم به خدا ایمان آورده‏ایم و گواه باش كه ما تسلیم [او] هستیم {52}43
348آل عمران353رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنزَلَتْ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ {53}پروردگارا به آنچه نازل كردی گرویدیم و فرستاده[ات] را پیروی كردیم پس ما را در زمره گواهان بنویس {53}43
349آل عمران354وَمَكَرُواْ وَمَكَرَ اللّهُ وَاللّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ {54}و [دشمنان] مكر ورزیدند و خدا [در پاسخشان] مكر در میان آورد و خداوند بهترین مكرانگیزان است {54}43
350آل عمران355إِذْ قَالَ اللّهُ يَا عِيسَى إِنِّي مُتَوَفِّيكَ وَرَافِعُكَ إِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِينَ كَفَرُواْ وَجَاعِلُ الَّذِينَ اتَّبَعُوكَ فَوْقَ الَّذِينَ كَفَرُواْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيمَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ {55}[یاد كن] هنگامی را كه خدا گفت ای عیسی من تو را برگرفته و به سوی خویش بالا می‏برم و تو را از [آلایش] كسانی كه كفر ورزیده‏اند پاك می‏گردانم و تا روز رستاخیز كسانی را كه از تو پیروی كرده‏اند فوق كسانی كه كافر شده‏اند قرار خواهم داد آنگاه فرجام شما به سوی من است پس در آنچه بر سر آن اختلاف می‏كردید میان شما داوری خواهم كرد {55}43
351آل عمران356فَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُواْ فَأُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَمَا لَهُم مِّن نَّاصِرِينَ {56}اما كسانی كه كفر ورزیدند در دنیا و آخرت به سختی عذابشان كنم و یاورانی نخواهند داشت {56}43
352آل عمران357وَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَاللّهُ لاَ يُحِبُّ الظَّالِمِينَ {57}و اما كسانی كه ایمان آورده و كارهای شایسته كرده‏اند [خداوند] مزدشان را به تمامی به آنان می‏دهد و خداوند بیدادگران را دوست نمی‏دارد {57}43
353آل عمران358ذَلِكَ نَتْلُوهُ عَلَيْكَ مِنَ الآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيمِ {58}اینهاست كه ما آن را از آیات و قرآن حكمت‏آمیز بر تو می‏خوانیم {58}43
354آل عمران359إِنَّ مَثَلَ عِيسَى عِندَ اللّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِن تُرَابٍ ثِمَّ قَالَ لَهُ كُن فَيَكُونُ {59}در واقع م ثل عیسی نزد خدا همچون م ثل [خلقت] آدم است [كه] او را از خاك آفرید سپس بدو گفت باش پس وجود یافت {59}43
355آل عمران360الْحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَلاَ تَكُن مِّن الْمُمْتَرِينَ {60}[آنچه درباره عیسی گفته شد] حق [و] از جانب پروردگار تو است پس از تردیدكنندگان مباش {60}43
356آل عمران361فَمَنْ حَآجَّكَ فِيهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْاْ نَدْعُ أَبْنَاءنَا وَأَبْنَاءكُمْ وَنِسَاءنَا وَنِسَاءكُمْ وَأَنفُسَنَا وأَنفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَةُ اللّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ {61}پس هر كه در این [باره] پس از دانشی كه تو را [حاصل] آمده با تو محاجه كند بگو بیایید پسرانمان و پسرانتان و زنانمان و زنانتان و ما خویشان نزدیك و شما خویشان نزدیك خود را فرا خوانیم سپس مباهله كنیم و لعنت‏خدا را بر دروغگویان قرار دهیم {61}43
357آل عمران362إِنَّ هَـذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَمَا مِنْ إِلَـهٍ إِلاَّ اللّهُ وَإِنَّ اللّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ {62}آری داستان درست [مسیح] همین است و معبودی جز خدا نیست و خداست كه در واقع همان شكست‏ناپذیر حكیم است {62}43
358آل عمران363فَإِن تَوَلَّوْاْ فَإِنَّ اللّهَ عَلِيمٌ بِالْمُفْسِدِينَ {63}پس اگر رویگردان شدند همانا خداوند به [حال] مفسدان داناست {63}43
359آل عمران364قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْاْ إِلَى كَلَمَةٍ سَوَاء بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلاَّ نَعْبُدَ إِلاَّ اللّهَ وَلاَ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلاَ يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضاً أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللّهِ فَإِن تَوَلَّوْاْ فَقُولُواْ اشْهَدُواْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ {64}بگو ای اهل كتاب بیایید بر سر سخنی كه میان ما و شما یكسان است بایستیم كه جز خدا را نپرستیم و چیزی را شریك او نگردانیم و بعضی از ما بعضی دیگر را به جای خدا به خدایی نگیرد پس اگر [از این پیشنهاد] اعراض كردند بگویید شاهد باشید كه ما مسلمانیم [نه شما] {64}43
360آل عمران365يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تُحَآجُّونَ فِي إِبْرَاهِيمَ وَمَا أُنزِلَتِ التَّورَاةُ وَالإنجِيلُ إِلاَّ مِن بَعْدِهِ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ {65}ای اهل كتاب چرا در باره ابراهیم محاجه می‏كنید با آنكه تورات و انجیل بعد از او نازل شده است آیا تعقل نمی‏كنید {65}43
361آل عمران366هَاأَنتُمْ هَؤُلاء حَاجَجْتُمْ فِيمَا لَكُم بِهِ عِلمٌ فَلِمَ تُحَآجُّونَ فِيمَا لَيْسَ لَكُم بِهِ عِلْمٌ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ {66}هان شما [اهل كتاب] همانان هستید كه در باره آنچه نسبت به آن دانشی داشتید محاجه كردید پس چرا در مورد چیزی كه بدان دانشی ندارید محاجه می‏كنید با آنكه خدا می‏داند و شما نمی‏دانید {66}43
362آل عمران367مَا كَانَ إِبْرَاهِيمُ يَهُودِيًّا وَلاَ نَصْرَانِيًّا وَلَكِن كَانَ حَنِيفًا مُّسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ {67}ابراهیم نه یهودی بود و نه نصرانی بلكه حق گرایی فرمانبردار بود و از مشركان نبود {67}43
363آل عمران368إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَهَـذَا النَّبِيُّ وَالَّذِينَ آمَنُواْ وَاللّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ {68}در حقیقت نزدیكترین مردم به ابراهیم همان كسانی هستند كه او را پیروی كرده‏اند و [نیز] این پیامبر و كسانی كه [به آیین او] ایمان آورده‏اند و خدا سرور مؤمنان است {68}43
364آل عمران369وَدَّت طَّآئِفَةٌ مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَوْ يُضِلُّونَكُمْ وَمَا يُضِلُّونَ إِلاَّ أَنفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ {69}گروهی از اهل كتاب آرزو می‏كنند كاش شما را گمراه می‏كردند در صورتی كه جز خودشان [كسی] را گمراه نمی‏كنند و نمی‏فهمند {69}43
365آل عمران370يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللّهِ وَأَنتُمْ تَشْهَدُونَ {70}ای اهل كتاب چرا به آیات خدا كفر می‏ورزید با آنكه خود [به درستی آن] گواهی می‏دهید {70}43
366آل عمران371يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ {71}ای اهل كتاب چرا حق را به باطل درمی‏آمیزید و حقیقت را كتمان می‏كنید با اینكه خود می‏دانید {71}43
367آل عمران372وَقَالَت طَّآئِفَةٌ مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ آمِنُواْ بِالَّذِيَ أُنزِلَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُواْ وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُواْ آخِرَهُ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ {72}و جماعتی از اهل كتاب گفتند در آغاز روز به آنچه بر مؤمنان نازل شد ایمان بیاورید و در پایان [روز] انكار كنید شاید آنان [از اسلام] برگردند {72}43
368آل عمران373وَلاَ تُؤْمِنُواْ إِلاَّ لِمَن تَبِعَ دِينَكُمْ قُلْ إِنَّ الْهُدَى هُدَى اللّهِ أَن يُؤْتَى أَحَدٌ مِّثْلَ مَا أُوتِيتُمْ أَوْ يُحَآجُّوكُمْ عِندَ رَبِّكُمْ قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاء وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ {73}و [گفتند] جز به كسی كه دین شما را پیروی كند ایمان نیاورید بگو هدایت هدایت‏خداست مبادا به كسی نظیر آنچه به شما داده شده داده شود یا در پیشگاه پروردگارتان با شما محاجه كنند بگو [این] تفضل به دست‏خداست آن را به هر كس كه بخواهد می‏دهد و خداوند گشایشگر داناست {73}43
369آل عمران374يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَن يَشَاء وَاللّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ {74}رحمت‏خود را به هر كس كه بخواهد مخصوص می‏گرداند و خداوند دارای بخشش بزرگ است {74}43
370آل عمران375وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِن تَأْمَنْهُ بِقِنطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَمِنْهُم مَّنْ إِن تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لاَّ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ إِلاَّ مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَآئِمًا ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُواْ لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ {75}و از اهل كتاب كسی است كه اگر او را بر مال فراوانی امین شمری آن را به تو برگرداند و از آنان كسی است كه اگر او را بر دیناری امین شمری آن را به تو نمی‏پردازد مگر آنكه دایما بر [سر] وی به پا ایستی این بدان سبب است كه آنان [به پندار خود] گفتند در مورد كسانی كه كتاب آسمانی ندارند بر زیان ما راهی نیست و بر خدا دروغ می‏بندند با اینكه خودشان [هم] می‏دانند {75}43
371آل عمران376بَلَى مَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ وَاتَّقَى فَإِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ {76}آری هر كه به پیمان خود وفا كند و پرهیزگاری نماید بی‏تردید خداوند پرهیزگاران را دوست دارد {76}43
372آل عمران377إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً أُوْلَـئِكَ لاَ خَلاَقَ لَهُمْ فِي الآخِرَةِ وَلاَ يُكَلِّمُهُمُ اللّهُ وَلاَ يَنظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ {77}كسانی كه پیمان خدا و سوگندهای خود را به بهای ناچیزی می‏فروشند آنان را در آخرت بهره‏ای نیست و خدا روز قیامت با آنان سخن نمی‏گوید و به ایشان نمی‏نگرد و پاكشان نمی‏گرداند و عذابی دردناك خواهند داشت {77}43
373آل عمران378وَإِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقًا يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُم بِالْكِتَابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتَابِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتَابِ وَيَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِندِ اللّهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِندِ اللّهِ وَيَقُولُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ {78}و از میان آنان گروهی هستند كه زبان خود را به [خواندن] كتاب [تحریف شده‏ای ] می‏پیچانند تا آن [بربافته] را از [مطالب] كتاب [آسمانی] پندارید با اینكه آن از كتاب [آسمانی] نیست و می‏گویند آن از جانب خداست در صورتی كه از جانب خدا نیست و بر خدا دروغ می‏بندند با اینكه خودشان [هم] می‏دانند {78}43
374آل عمران379مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُؤْتِيَهُ اللّهُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُواْ عِبَادًا لِّي مِن دُونِ اللّهِ وَلَـكِن كُونُواْ رَبَّانِيِّينَ بِمَا كُنتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتَابَ وَبِمَا كُنتُمْ تَدْرُسُونَ {79}هیچ بشری را نسزد كه خدا به او كتاب و حكم و پیامبری بدهد سپس او به مردم بگوید به جای خدا بندگان من باشید بلكه [باید بگوید] به سبب آنكه كتاب [آسمانی] تعلیم می‏دادید و از آن رو كه درس می‏خواندید علمای دین باشید {79}43
375آل عمران380وَلاَ يَأْمُرَكُمْ أَن تَتَّخِذُواْ الْمَلاَئِكَةَ وَالنِّبِيِّيْنَ أَرْبَابًا أَيَأْمُرُكُم بِالْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ {80}و [نیز] شما را فرمان نخواهد داد كه فرشتگان و پیامبران را به خدایی بگیرید آیا پس از آنكه سر به فرمان [خدا] نهاده‏اید [باز] شما را به كفر وامی‏دارد {80}43
376آل عمران381وَإِذْ أَخَذَ اللّهُ مِيثَاقَ النَّبِيِّيْنَ لَمَا آتَيْتُكُم مِّن كِتَابٍ وَحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاءكُمْ رَسُولٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَلَتَنصُرُنَّهُ قَالَ أَأَقْرَرْتُمْ وَأَخَذْتُمْ عَلَى ذَلِكُمْ إِصْرِي قَالُواْ أَقْرَرْنَا قَالَ فَاشْهَدُواْ وَأَنَاْ مَعَكُم مِّنَ الشَّاهِدِينَ {81}و [یاد كن] هنگامی را كه خداوند از پیامبران پیمان گرفت كه هر گاه به شما كتاب و حكمتی دادم سپس شما را فرستاده‏ای آمد كه آنچه را با شماست تصدیق كرد البته به او ایمان بیاورید و حتما یاریش كنید آنگاه فرمود آیا اقرار كردید و در این باره پیمانم را پذیرفتید گفتند آری اقرار كردیم فرمود پس گواه باشید و من با شما از گواهانم {81}43
377آل عمران382فَمَن تَوَلَّى بَعْدَ ذَلِكَ فَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ {82}پس كسانی كه بعد از این [پیمان] روی برتابند آنان خود نافرمانانند {82}43
378آل عمران383أَفَغَيْرَ دِينِ اللّهِ يَبْغُونَ وَلَهُ أَسْلَمَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ طَوْعًا وَكَرْهًا وَإِلَيْهِ يُرْجَعُونَ {83}آیا جز دین خدا را می‏جویند با آنكه هر كه در آسمانها و زمین است‏خواه و ناخواه سر به فرمان او نهاده است و به سوی او بازگردانیده می‏شوید {83}43
379آل عمران384قُلْ آمَنَّا بِاللّهِ وَمَا أُنزِلَ عَلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَقَ وَيَعْقُوبَ وَالأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَى وَعِيسَى وَالنَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ {84}بگو به خدا و آنچه بر ما نازل شده و آنچه بر ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط نازل گردیده و آنچه به موسی و عیسی و انبیای [دیگر] از جانب پروردگارشان داده شده گرویدیم و میان هیچ یك از آنان فرق نمی‏گذاریم و ما او را فرمانبرداریم {84}43
380آل عمران385وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ الإِسْلاَمِ دِينًا فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ {85}و هر كه جز اسلام دینی [دیگر] جوید هرگز از وی پذیرفته نشود و وی در آخرت از زیانكاران است {85}43
381آل عمران386كَيْفَ يَهْدِي اللّهُ قَوْمًا كَفَرُواْ بَعْدَ إِيمَانِهِمْ وَشَهِدُواْ أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَجَاءهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ {86}چگونه خداوند قومی را كه بعد از ایمانشان كافر شدند هدایت می‏كند با آنكه شهادت دادند كه این رسول بر حق است و برایشان دلایل روشن آمد و خداوند قوم بیدادگر را هدایت نمی‏كند {86}43
382آل عمران387أُوْلَـئِكَ جَزَآؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللّهِ وَالْمَلآئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ {87}آنان سزایشان این است كه لعنت‏خدا و فرشتگان و مردم همگی برایشان است {87}43
383آل عمران388خَالِدِينَ فِيهَا لاَ يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلاَ هُمْ يُنظَرُونَ {88}در آن [لعنت] جاودانه بمانند نه عذاب از ایشان كاسته گردد و نه مهلت‏یابند {88}43
384آل عمران389إِلاَّ الَّذِينَ تَابُواْ مِن بَعْدِ ذَلِكَ وَأَصْلَحُواْ فَإِنَّ الله غَفُورٌ رَّحِيمٌ {89}مگر كسانی كه پس از آن توبه كردند و درستگاری [پیشه] نمودند كه خداوند آمرزنده مهربان است {89}43
385آل عمران390إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ بَعْدَ إِيمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُواْ كُفْرًا لَّن تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَأُوْلَـئِكَ هُمُ الضَّآلُّونَ {90}كسانی كه پس از ایمان خود كافر شدند سپس بر كفر [خود] افزودند هرگز توبه آنان پذیرفته نخواهد شد و آنان خود گمراهانند {90}43
386آل عمران391إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ وَمَاتُواْ وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَن يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِم مِّلْءُ الأرْضِ ذَهَبًا وَلَوِ افْتَدَى بِهِ أُوْلَـئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ وَمَا لَهُم مِّن نَّاصِرِينَ {91}در حقیقت كسانی كه كافر شده و در حال كفر مرده‏اند اگر چه [فراخنای] زمین را پر از طلا كنند و آن را [برای خود] فدیه دهند هرگز از هیچ یك از آنان پذیرفته نگردد آنان را عذابی دردناك خواهد بود و یاورانی نخواهند داشت {91}43
387آل عمران392لَن تَنَالُواْ الْبِرَّ حَتَّى تُنفِقُواْ مِمَّا تُحِبُّونَ وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَيْءٍ فَإِنَّ اللّهَ بِهِ عَلِيمٌ {92}هرگز به نیكوكاری نخواهید رسید تا از آنچه دوست دارید انفاق كنید و از هر چه انفاق كنید قطعا خدا بدان داناست {92}14
388آل عمران393كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِـلاًّ لِّبَنِي إِسْرَائِيلَ إِلاَّ مَا حَرَّمَ إِسْرَائِيلُ عَلَى نَفْسِهِ مِن قَبْلِ أَن تُنَزَّلَ التَّوْرَاةُ قُلْ فَأْتُواْ بِالتَّوْرَاةِ فَاتْلُوهَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ {93}همه خوراكیها بر فرزندان اسرائیل حلال بود جز آنچه پیش از نزول تورات اسرائیل [=یعقوب] بر خویشتن حرام ساخته بود بگو اگر [جز این است و] راست می‏گویید تورات را بیاورید و آن را بخوانید {93}14
389آل عمران394فَمَنِ افْتَرَىَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ مِن بَعْدِ ذَلِكَ فَأُوْلَـئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ {94}پس كسانی كه بعد از این بر خدا دروغ بندند آنان خود ستمكارانند {94}14
390آل عمران395قُلْ صَدَقَ اللّهُ فَاتَّبِعُواْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ {95}بگو خدا راست گفت پس از آیین ابراهیم كه حق‏گرا بود و از مشركان نبود پیروی كنید {95}14
391آل عمران396إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبَارَكًا وَهُدًى لِّلْعَالَمِينَ {96}در حقیقت نخستین خانه‏ای كه برای [عبادت] مردم نهاده شده همان است كه در مكه است و مبارك و برای جهانیان [مایه] هدایت است {96}14
392آل عمران397فِيهِ آيَاتٌ بَيِّـنَاتٌ مَّقَامُ إِبْرَاهِيمَ وَمَن دَخَلَهُ كَانَ آمِنًا وَلِلّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلاً وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ الله غَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ {97}در آن نشانه‏هایی روشن است [از جمله] مقام ابراهیم است و هر كه در آن درآید در امان است و برای خدا حج آن خانه بر عهده مردم است [البته بر] كسی كه بتواند به سوی آن راه یابد و هر كه كفر ورزد یقینا خداوند از جهانیان بی‏نیاز است {97}14
393آل عمران398قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللّهِ وَاللّهُ شَهِيدٌ عَلَى مَا تَعْمَلُونَ {98}بگو ای اهل كتاب چرا به آیات خدا كفر می‏ورزید با آنكه خدا بر آنچه می‏كنید گواه است {98}14
394آل عمران399قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللّهِ مَنْ آمَنَ تَبْغُونَهَا عِوَجًا وَأَنتُمْ شُهَدَاء وَمَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ {99}بگو ای اهل كتاب چرا كسی را كه ایمان آورده است از راه خدا بازمی‏دارید و آن [راه] را كج می‏شمارید با آنكه خود [به راستی آن] گواهید و خدا از آنچه می‏كنید غافل نیست {99}14
395آل عمران3100يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوَاْ إِن تُطِيعُواْ فَرِيقًا مِّنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ يَرُدُّوكُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ كَافِرِينَ {100}ای كسانی كه ایمان آورده‏اید اگر از فرقه‏ای از اهل كتاب فرمان برید شما را پس از ایمانتان به حال كفر برمی‏گردانند {100}14
396آل عمران3101وَكَيْفَ تَكْفُرُونَ وَأَنتُمْ تُتْلَى عَلَيْكُمْ آيَاتُ اللّهِ وَفِيكُمْ رَسُولُهُ وَمَن يَعْتَصِم بِاللّهِ فَقَدْ هُدِيَ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ {101}و چگونه كفر می‏ورزید با اینكه آیات خدا بر شما خوانده می‏شود و پیامبر او میان شماست و هر كس به خدا تمسك جوید قطعا به راه راست هدایت‏شده است {101}14
397آل عمران3102يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ {102}ای كسانی كه ایمان آورده‏اید از خدا آن گونه كه حق پرواكردن از اوست پروا كنید و زینهار جز مسلمان نمیرید {102}14
398آل عمران3103وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ وَاذْكُرُواْ نِعْمَةَ اللّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاء فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنتُمْ عَلَىَ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنْهَا كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ {103}و همگی به ریسمان خدا چنگ زنید و پراكنده نشوید و نعمت‏خدا را بر خود یاد كنید آنگاه كه دشمنان [یكدیگر] بودید پس میان دلهای شما الفت انداخت تا به لطف او برادران هم شدید و بر كنار پرتگاه آتش بودید كه شما را از آن رهانید این گونه خداوند نشانه‏های خود را برای شما روشن می‏كند باشد كه شما راه یابید {103}14
399آل عمران3104وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ {104}و باید از میان شما گروهی [مردم را] به نیكی دعوت كنند و به كار شایسته وادارند و از زشتی بازدارند و آنان همان رستگارانند {104}14
400آل عمران3105وَلاَ تَكُونُواْ كَالَّذِينَ تَفَرَّقُواْ وَاخْتَلَفُواْ مِن بَعْدِ مَا جَاءهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَأُوْلَـئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ {105}و چون كسانی مباشید كه پس از آنكه دلایل آشكار برایشان آمد پراكنده شدند و با هم اختلاف پیدا كردند و برای آنان عذابی سهمگین است {105}14
401آل عمران3106يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَتَسْوَدُّ وُجُوهٌ فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَكْفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ فَذُوقُواْ الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ {106}[در آن] روزی كه چهره‏هایی سپید و چهره‏هایی سیاه گردد اما سیاهرویان [به آنان گویند] آیا بعد از ایمانتان كفر ورزیدید پس به سزای آنكه كفر می‏ورزیدید [این] عذاب را بچشید {106}14
402آل عمران3107وَأَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِي رَحْمَةِ اللّهِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ {107}و اما سپیدرویان همواره در رحمت‏خداوند جاویدانند {107}14
403آل عمران3108تِلْكَ آيَاتُ اللّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ وَمَا اللّهُ يُرِيدُ ظُلْمًا لِّلْعَالَمِينَ {108}اینها آیات خداست كه آن را به حق بر تو می‏خوانیم و خداوند هیچ ستمی بر جهانیان نمی‏خواهد {108}14
404آل عمران3109وَلِلّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَإِلَى اللّهِ تُرْجَعُ الأُمُورُ {109}و آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن خداست و [همه] كارها به سوی خدا بازگردانده می‏شود {109}14
405آل عمران3110كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُم مِّنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ {110}شما بهترین امتی هستید كه برای مردم پدیدار شده‏اید به كار پسندیده فرمان می‏دهید و از كار ناپسند بازمی‏دارید و به خدا ایمان دارید و اگر اهل كتاب ایمان آورده بودند قطعا برایشان بهتر بود برخی از آنان مؤمنند و[لی] بیشترشان نافرمانند {110}14
406آل عمران3111لَن يَضُرُّوكُمْ إِلاَّ أَذًى وَإِن يُقَاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الأَدُبَارَ ثُمَّ لاَ يُنصَرُونَ {111}جز آزاری [اندك] هرگز به شما زیانی نخواهند رسانید و اگر با شما بجنگند به شما پشت نمایند سپس یاری نیابند {111}14
407آل عمران3112ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُواْ إِلاَّ بِحَبْلٍ مِّنْ اللّهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَآؤُوا بِغَضَبٍ مِّنَ اللّهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُواْ يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللّهِ وَيَقْتُلُونَ الأَنبِيَاء بِغَيْرِ حَقٍّ ذَلِكَ بِمَا عَصَوا وَّكَانُواْ يَعْتَدُونَ {112}هر كجا یافته شوند به خواری دچار شده‏اند مگر آنكه به پناه امان خدا و زینهار مردم [روند] و به خشمی از خدا گرفتار آمدند و [مهر] بینوایی بر آنان زده شد این بدان سبب بود كه به آیات خدا كفر می‏ورزیدند و پیامبران را بناحق می‏كشتند [و نیز] این [عقوبت] به سزای آن بود كه نافرمانی كردند و از اندازه درمی‏گذرانیدند {112}14
408آل عمران3113لَيْسُواْ سَوَاء مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَآئِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللّهِ آنَاء اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ {113}[ولی همه آنان] یكسان نیستند از میان اهل كتاب گروهی درستكردارند كه آیات الهی را در دل شب می‏خوانند و سر به سجده می‏نهند {113}14
409آل عمران3114يُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَأُوْلَـئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ {114}به خدا و روز قیامت ایمان دارند و به كار پسندیده فرمان می‏دهند و از كار ناپسند باز می‏دارند و در كارهای نیك شتاب می‏كنند و آنان از شایستگانند {114}14
410آل عمران3115وَمَا يَفْعَلُواْ مِنْ خَيْرٍ فَلَن يُكْفَرُوْهُ وَاللّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ {115}و هر كار نیكی انجام دهند هرگز در باره آن ناسپاسی نبینند و خداوند به [حال] تقواپیشگان داناست {115}14
411آل عمران3116إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلاَ أَوْلاَدُهُم مِّنَ اللّهِ شَيْئًا وَأُوْلَـئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ {116}كسانی كه كفر ورزیدند هرگز اموالشان و اولادشان چیزی [از عذاب خدا] را از آنان دفع نخواهد كرد و آنان اهل آتشند و در آن جاودانه خواهند بود {116}14
412آل عمران3117مَثَلُ مَا يُنفِقُونَ فِي هِـذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّهُ وَلَـكِنْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ {117}مث ل آنچه [آنان] در زندگی این دنیا [در راه دشمنی با پیامبر] خرج می‏كنند همانند بادی است كه در آن سرمای سختی است كه به كشتزار قومی كه بر خود ستم نموده‏اند بوزد و آن را تباه سازد و خدا به آنان ستم نكرده بلكه آنان خود بر خویشتن ستم كرده‏اند {117}14
413آل عمران3118يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ بِطَانَةً مِّن دُونِكُمْ لاَ يَأْلُونَكُمْ خَبَالاً وَدُّواْ مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاء مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الآيَاتِ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ {118}ای كسانی كه ایمان آورده‏اید از غیر خودتان [دوست و] همراز مگیرید [آنان] از هیچ نابكاری در حق شما كوتاهی نمی‏ورزند آرزو دارند كه در رنج بیفتید دشمنی از لحن و سخنشان آشكار است و آنچه سینه‏هایشان نهان می‏دارد بزرگتر است در حقیقت ما نشانه‏ها[ی دشمنی آنان] را برای شما بیان كردیم اگر تعقل كنید {118}14
414آل عمران3119هَاأَنتُمْ أُوْلاء تُحِبُّونَهُمْ وَلاَ يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُواْ آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْاْ عَضُّواْ عَلَيْكُمُ الأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُواْ بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ {119}هان شما كسانی هستید كه آنان را دوست دارید و [حال آنكه] آنان شما را دوست ندارند و شما به همه كتابها[ی خدا] ایمان دارید و چون با شما برخورد كنند می‏گویند ایمان آوردیم و چون [با هم] خلوت كنند از شدت خشم بر شما سر انگشتان خود را می‏گزند بگو به خشم خود بمیرید كه خداوند به راز درون سینه‏ها داناست {119}14
415آل عمران3120إِن تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِن تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُواْ بِهَا وَإِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ لاَ يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا إِنَّ اللّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ {120}اگر به شما خوشی رسد آنان را بدحال می‏كند و اگر به شما گزندی رسد بدان شاد می‏شوند و اگر صبر كنید و پرهیزگاری نمایید نیرنگشان هیچ زیانی به شما نمی‏رساند یقینا خداوند به آنچه می‏كنند احاطه دارد {120}14
416آل عمران3121وَإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّىءُ الْمُؤْمِنِينَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ {121}و [یاد كن] زمانی را كه [در جنگ احد] بامدادان از پیش كسانت بیرون آمدی [تا] مؤمنان را برای جنگیدن در مواضع خود جای دهی و خداوند شنوای داناست {121}14
417آل عمران3122إِذْ هَمَّت طَّآئِفَتَانِ مِنكُمْ أَن تَفْشَلاَ وَاللّهُ وَلِيُّهُمَا وَعَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ {122}آن هنگام كه دو گروه از شما بر آن شدند كه سستی ورزند با آنكه خدا یاورشان بود و مؤمنان باید تنها بر خدا توكل كنند {122}14
418آل عمران3123وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّهُ بِبَدْرٍ وَأَنتُمْ أَذِلَّةٌ فَاتَّقُواْ اللّهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ {123}و یقینا خدا شما را در [جنگ] بدر با آنكه ناتوان بودید یاری كرد پس از خدا پروا كنید باشد كه سپاسگزاری نمایید {123}14
419آل عمران3124إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِينَ أَلَن يَكْفِيكُمْ أَن يُمِدَّكُمْ رَبُّكُم بِثَلاَثَةِ آلاَفٍ مِّنَ الْمَلآئِكَةِ مُنزَلِينَ {124}آنگاه كه به مؤمنان می‏گفتی آیا شما را بس نیست كه پروردگارتان شما را با سه هزار فرشته فرودآمده یاری كند {124}14
420آل عمران3125بَلَى إِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ وَيَأْتُوكُم مِّن فَوْرِهِمْ هَـذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُم بِخَمْسَةِ آلافٍ مِّنَ الْمَلآئِكَةِ مُسَوِّمِينَ {125}آری اگر صبر كنید و پرهیزگاری نمایید و با همین جوش [و خروش] بر شما بتازند همانگاه پروردگارتان شما را با پنج هزار فرشته نشاندار یاری خواهد كرد {125}14
421آل عمران3126وَمَا جَعَلَهُ اللّهُ إِلاَّ بُشْرَى لَكُمْ وَلِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُم بِهِ وَمَا النَّصْرُ إِلاَّ مِنْ عِندِ اللّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ {126}و خدا آن [وعده پیروزی] را جز مژده‏ای برای شما قرار نداد تا [بدین وسیله شادمان شوید و] دلهای شما بدان آرامش یابد و پیروزی جز از جانب خداوند توانای حكیم نیست {126}14
422آل عمران3127لِيَقْطَعَ طَرَفًا مِّنَ الَّذِينَ كَفَرُواْ أَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنقَلِبُواْ خَآئِبِينَ {127}تا برخی از كسانی را كه كافر شده‏اند نابود كند یا آنان را خوار سازد تا نومید بازگردند {127}14
423آل عمران3128لَيْسَ لَكَ مِنَ الأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذَّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ {128}هیچ یك از این كارها در اختیار تو نیست‏یا [خدا] بر آنان می‏بخشاید یا عذابشان می‏كند زیرا آنان ستمكارند {128}14
424آل عمران3129وَلِلّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ يَغْفِرُ لِمَن يَشَاء وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاء وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ {129}و آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن خداست هر كه را بخواهد می‏آمرزد و هر كه را بخواهد عذاب می‏كند و خداوند آمرزنده مهربان است {129}14
425آل عمران3130يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَأْكُلُواْ الرِّبَا أَضْعَافًا مُّضَاعَفَةً وَاتَّقُواْ اللّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ {130}ای كسانی كه ایمان آورده‏اید ربا را [با سود] چندین برابر مخورید و از خدا پروا كنید باشد كه رستگار شوید {130}14
426آل عمران3131وَاتَّقُواْ النَّارَ الَّتِي أُعِدَّتْ لِلْكَافِرِينَ {131}و از آتشی كه برای كافران آماده شده است بترسید {131}14
427آل عمران3132وَأَطِيعُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ {132}خدا و رسول را فرمان برید باشد كه مشمول رحمت قرار گیرید {132}14
428آل عمران3133وَسَارِعُواْ إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ {133}و برای نیل به آمرزشی از پروردگار خود و بهشتی كه پهنایش [به قدر] آسمانها و زمین است [و] برای پرهیزگاران آماده شده است بشتابید {133}24
429آل عمران3134الَّذِينَ يُنفِقُونَ فِي السَّرَّاء وَالضَّرَّاء وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ {134}همانان كه در فراخی و تنگی انفاق می‏كنند و خشم خود را فرو می‏برند و از مردم در می‏گذرند و خداوند نكوكاران را دوست دارد {134}24
430آل عمران3135وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُواْ أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُواْ اللّهَ فَاسْتَغْفَرُواْ لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللّهُ وَلَمْ يُصِرُّواْ عَلَى مَا فَعَلُواْ وَهُمْ يَعْلَمُونَ {135}و آنان كه چون كار زشتی كنند یا بر خود ستم روا دارند خدا را به یاد می‏آورند و برای گناهانشان آمرزش می‏خواهند و چه كسی جز خدا گناهان را می‏آمرزد و بر آنچه مرتكب شده‏اند با آنكه می‏دانند [كه گناه است] پافشاری نمی‏كنند {135}24
431آل عمران3136أُوْلَـئِكَ جَزَآؤُهُم مَّغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ {136}آنان پاداششان آمرزشی از جانب پروردگارشان و بوستانهایی است كه از زیر [درختان] آن جویبارها روان است جاودانه در آن بمانند و پاداش اهل عمل چه نیكوست {136}24
432آل عمران3137قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُمْ سُنَنٌ فَسِيرُواْ فِي الأَرْضِ فَانْظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذَّبِينَ {137}قطعا پیش از شما سنتهایی [بوده و] سپری شده است پس در زمین بگردید و بنگرید كه فرجام تكذیب‏كنندگان چگونه بوده است {137}24
433آل عمران3138هَـذَا بَيَانٌ لِّلنَّاسِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ {138}این [قرآن] برای مردم بیانی و برای پرهیزگاران رهنمود و اندرزی است {138}24
434آل عمران3139وَلاَ تَهِنُوا وَلاَ تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ {139}و اگر مؤمنید سستی مكنید و غمگین مشوید كه شما برترید {139}24
435آل عمران3140إِن يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهُ وَتِلْكَ الأيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللّهُ الَّذِينَ آمَنُواْ وَيَتَّخِذَ مِنكُمْ شُهَدَاء وَاللّهُ لاَ يُحِبُّ الظَّالِمِينَ {140}اگر به شما آسیبی رسیده آن قوم را نیز آسیبی نظیر آن رسید و ما این روزها[ی شكست و پیروزی] را میان مردم به نوبت می‏گردانیم [تا آنان پند گیرند] و خداوند كسانی را كه [واقعا] ایمان آورده‏اند معلوم بدارد و از میان شما گواهانی بگیرد و خداوند ستمكاران را دوست نمی‏دارد {140}24
436آل عمران3141وَلِيُمَحِّصَ اللّهُ الَّذِينَ آمَنُواْ وَيَمْحَقَ الْكَافِرِينَ {141}و تا خدا كسانی را كه ایمان آورده‏اند خالص گرداند و كافران را [به تدریج] نابود سازد {141}24
437آل عمران3142أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُواْ الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّهُ الَّذِينَ جَاهَدُواْ مِنكُمْ وَيَعْلَمَ الصَّابِرِينَ {142}آیا پنداشتید كه داخل بهشت می‏شوید بی‏آنكه خداوند جهادگران و شكیبایان شما را معلوم بدارد {142}24
438آل عمران3143وَلَقَدْ كُنتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِن قَبْلِ أَن تَلْقَوْهُ فَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ وَأَنتُمْ تَنظُرُونَ {143}و شما مرگ را پیش از آنكه با آن روبرو شوید سخت آرزو می‏كردید پس آن را دیدید و [همچنان] نگاه می‏كردید {143}24
439آل عمران3144وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِن مَّاتَ أَوْ قُتِلَ انقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَن يَنقَلِبْ عَلَىَ عَقِبَيْهِ فَلَن يَضُرَّ اللّهَ شَيْئًا وَسَيَجْزِي اللّهُ الشَّاكِرِينَ {144}و محمد جز فرستاده‏ای كه پیش از او [هم] پیامبرانی [آمده و] گذشتند نیست آیا اگر او بمیرد یا كشته شود از عقیده خود برمی‏گردید و هر كس از عقیده خود بازگردد هرگز هیچ زیانی به خدا نمی‏رساند و به زودی خداوند سپاسگزاران را پاداش می‏دهد {144}24
440آل عمران3145وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَنْ تَمُوتَ إِلاَّ بِإِذْنِ الله كِتَابًا مُّؤَجَّلاً وَمَن يُرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَن يُرِدْ ثَوَابَ الآخِرَةِ نُؤْتِهِ مِنْهَا وَسَنَجْزِي الشَّاكِرِينَ {145}و هیچ نفسی جز به فرمان خدا نمیرد [خداوند مرگ را] به عنوان سرنوشتی معین [مقرر كرده است] و هر كه پاداش این دنیا را بخواهد به او از آن می‏دهیم و هر كه پاداش آن سرای را بخواهد از آن به او می‏دهیم و به زودی سپاسگزاران را پاداش خواهیم داد {145}24
441آل عمران3146وَكَأَيِّن مِّن نَّبِيٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَمَا وَهَنُواْ لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَمَا ضَعُفُواْ وَمَا اسْتَكَانُواْ وَاللّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ {146}و چه بسیار پیامبرانی كه همراه او توده‏های انبوه كارزار كردند و در برابر آنچه در راه خدا بدیشان رسید سستی نورزیدند و ناتوان نشدند و تسلیم [دشمن] نگردیدند و خداوند شكیبایان را دوست دارد {146}24
442آل عمران3147وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلاَّ أَن قَالُواْ ربَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ {147}و سخن آنان جز این نبود كه گفتند پروردگارا گناهان ما و زیاده‏روی ما در كارمان را بر ما ببخش و گامهای ما را استوار دار و ما را بر گروه كافران یاری ده {147}24
443آل عمران3148فَآتَاهُمُ اللّهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الآخِرَةِ وَاللّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ {148}پس خداوند پاداش این دنیا و پاداش نیك آخرت را به آنان عطا كرد و خداوند نیكوكاران را دوست دارد {148}24
444آل عمران3149يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوَاْ إِن تُطِيعُواْ الَّذِينَ كَفَرُواْ يَرُدُّوكُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ فَتَنقَلِبُواْ خَاسِرِينَ {149}ای كسانی كه ایمان آورده‏اید اگر از كسانی كه كفر ورزیده‏اند اطاعت كنید شما را از عقیده‏تان بازمی‏گردانند و زیانكار خواهید گشت {149}24
445آل عمران3150بَلِ اللّهُ مَوْلاَكُمْ وَهُوَ خَيْرُ النَّاصِرِينَ {150}آری خدا مولای شماست و او بهترین یاری‏دهندگان است {150}24
446آل عمران3151سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُواْ الرُّعْبَ بِمَا أَشْرَكُواْ بِاللّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَمَأْوَاهُمُ النَّارُ وَبِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ {151}به زودی در دلهای كسانی كه كفر ورزیده‏اند بیم خواهیم افكند زیرا چیزی را با خدا شریك گردانیده‏اند كه بر [حقانیت] آن [خدا] دلیلی نازل نكرده است و جایگاهشان آتش است و جایگاه ستمگران چه بد است {151}24
447آل عمران3152وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُم بِإِذْنِهِ حَتَّى إِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِي الأَمْرِ وَعَصَيْتُم مِّن بَعْدِ مَا أَرَاكُم مَّا تُحِبُّونَ مِنكُم مَّن يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنكُم مَّن يُرِيدُ الآخِرَةَ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ وَلَقَدْ عَفَا عَنكُمْ وَاللّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ {152}و [در نبرد احد] قطعا خدا وعده خود را با شما راست گردانید آنگاه كه به فرمان او آنان را می‏كشتید تا آنكه سست‏شدید و در كار [جنگ و بر سر تقسیم غنایم] با یكدیگر به نزاع پرداختید و پس از آنكه آنچه را دوست داشتید [یعنی غنایم را] به شما نشان داد نافرمانی نمودید برخی از شما دنیا را و برخی از شما آخرت را می‏خواهد سپس برای آنكه شما را بیازماید از [تعقیب] آنان منصرفتان كرد و از شما درگذشت و خدا نسبت به مؤمنان با تفضل است {152}24
448آل عمران3153إِذْ تُصْعِدُونَ وَلاَ تَلْوُونَ عَلَى أحَدٍ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْرَاكُمْ فَأَثَابَكُمْ غُمَّاً بِغَمٍّ لِّكَيْلاَ تَحْزَنُواْ عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلاَ مَا أَصَابَكُمْ وَاللّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ {153}[یاد كنید] هنگامی را كه در حال گریز [از كوه] بالا می‏رفتید و به هیچ كس توجه نمی‏كردید و پیامبر شما را از پشت‏سرتان فرا می‏خواند پس [خداوند] به سزای [این بی‏انضباطی] غمی بر غمتان [افزود] تا سرانجام بر آنچه از كف داده‏اید و برای آنچه به شما رسیده است اندوهگین نشوید و خداوند از آنچه می‏كنید آگاه است {153}24
449آل عمران3154ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّن بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُّعَاسًا يَغْشَى طَآئِفَةً مِّنكُمْ وَطَآئِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ الأَمْرِ مِن شَيْءٍ قُلْ إِنَّ الأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ يُخْفُونَ فِي أَنفُسِهِم مَّا لاَ يُبْدُونَ لَكَ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الأَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هَاهُنَا قُل لَّوْ كُنتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ وَلِيَبْتَلِيَ اللّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحَّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ وَاللّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ {154}سپس [خداوند] بعد از آن اندوه آرامشی [به صورت] خواب سبكی بر شما فرو فرستاد كه گروهی از شما را فرا گرفت و گروهی [تنها] در فكر جان خود بودند و در باره خدا گمانهای ناروا همچون گمانهای [دوران] جاهلیت می‏بردند می‏گفتند آیا ما را در این كار اختیاری هست بگو سررشته كارها [شكست‏یا پیروزی] یكسر به دست‏خداست آنان چیزی را در دلهایشان پوشیده می‏داشتند كه برای تو آشكار نمی‏كردند می‏گفتند اگر ما را در این كار اختیاری بود [و وعده پیامبر واقعیت داشت] در اینجا كشته نمی‏شدیم بگو اگر شما در خانه‏های خود هم بودید كسانی كه كشته شدن بر آنان نوشته شده قطعا [با پای خود] به سوی قتلگاههای خویش می‏رفتند و [اینها ] برای این است كه خداوند آنچه را در دلهای شماست [در عمل] بیازماید و آنچه را در قلبهای شماست پاك گرداند و خدا به راز سینه‏ها آگاه است {154}24
450آل عمران3155إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْاْ مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُواْ وَلَقَدْ عَفَا اللّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ {155}روزی كه دو گروه [در احد] با هم رویاروی شدند كسانی كه از میان شما [به دشمن] پشت كردند در حقیقت جز این نبود كه به سبب پاره‏ای از آنچه [از گناه] حاصل كرده بودند شیطان آنان را بلغزانید و قطعا خدا از ایشان درگذشت زیرا خدا آمرزگار بردبار است {155}24
451آل عمران3156يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَكُونُواْ كَالَّذِينَ كَفَرُواْ وَقَالُواْ لإِخْوَانِهِمْ إِذَا ضَرَبُواْ فِي الأَرْضِ أَوْ كَانُواْ غُزًّى لَّوْ كَانُواْ عِندَنَا مَا مَاتُواْ وَمَا قُتِلُواْ لِيَجْعَلَ اللّهُ ذَلِكَ حَسْرَةً فِي قُلُوبِهِمْ وَاللّهُ يُحْيِـي وَيُمِيتُ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ {156}ای كسانی كه ایمان آورده‏اید همچون كسانی نباشید كه كفر ورزیدند و به برادرانشان هنگامی كه به سفر رفته [و در سفر مردند] و یا جهادگر شدند [و كشته شدند] گفتند اگر نزد ما [مانده] بودند نمی‏مردند و كشته نمی‏شدند [شما چنین سخنانی مگویید] تا خدا آن را در دلهایشان حسرتی قرار دهد و خدا[ست كه] زنده می‏كند و می‏میراند و خدا[ست كه] به آنچه می‏كنید بیناست {156}24
452آل عمران3157وَلَئِن قُتِلْتُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ أَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ {157}و اگر در راه خدا كشته شوید یا بمیرید قطعا آمرزش خدا و رحمت او از [همه] آنچه [آنان] جمع می‏كنند بهتر است {157}24
453آل عمران3158وَلَئِن مُّتُّمْ أَوْ قُتِلْتُمْ لإِلَى الله تُحْشَرُونَ {158}و اگر [در راه جهاد] بمیرید یا كشته شوید قطعا به سوی خدا گردآورده خواهید شد {158}24
454آل عمران3159فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لاَنفَضُّواْ مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّهِ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ {159}پس به [بركت] رحمت الهی با آنان نرمخو [و پرمهر] شدی و اگر تندخو و سختدل بودی قطعا از پیرامون تو پراكنده می‏شدند پس از آنان درگذر و برایشان آمرزش بخواه و در كار[ها] با آنان مشورت كن و چون تصمیم گرفتی بر خدا توكل كن زیرا خداوند توكل‏كنندگان را دوست می‏دارد {159}24
455آل عمران3160إِن يَنصُرْكُمُ اللّهُ فَلاَ غَالِبَ لَكُمْ وَإِن يَخْذُلْكُمْ فَمَن ذَا الَّذِي يَنصُرُكُم مِّن بَعْدِهِ وَعَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكِّلِ الْمُؤْمِنُونَ {160}اگر خدا شما را یاری كند هیچ كس بر شما غالب نخواهد شد و اگر دست از یاری شما بردارد چه كسی بعد از او شما را یاری خواهد كرد و مؤمنان باید تنها بر خدا توكل كنند {160}24
456آل عمران3161وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَغُلَّ وَمَن يَغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لاَ يُظْلَمُونَ {161}و هیچ پیامبری را نسزد كه خیانت ورزد و هر كس خیانت ورزد روز قیامت با آنچه در آن خیانت كرده بیاید آنگاه به هر كس [پاداش] آنچه كسب كرده به تمامی داده می‏شود و بر آنان ستم نرود {161}24
457آل عمران3162أَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَ اللّهِ كَمَن بَاء بِسَخْطٍ مِّنَ اللّهِ وَمَأْوَاهُ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ {162}آیا كسی كه خشنودی خدا را پیروی می‏كند چون كسی است كه به خشمی از خدا دچار گردیده و جایگاهش جهنم است و چه بد بازگشتگاهی است {162}24
458آل عمران3163هُمْ دَرَجَاتٌ عِندَ اللّهِ واللّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ {163}[هر یك از] ایشان را نزد خداوند درجاتی است و خدا به آنچه می‏كنند بیناست {163}24
459آل عمران3164لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلَى الْمُؤمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولاً مِّنْ أَنفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِن كَانُواْ مِن قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُّبِينٍ {164}به یقین خدا بر مؤمنان منت نهاد [كه] پیامبری از خودشان در میان آنان برانگیخت تا آیات خود را بر ایشان بخواند و پاكشان گرداند و كتاب و حكمت به آنان بیاموزد قطعا پیش از آن در گمراهی آشكاری بودند {164}24
460آل عمران3165أَوَلَمَّا أَصَابَتْكُم مُّصِيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُم مِّثْلَيْهَا قُلْتُمْ أَنَّى هَـذَا قُلْ هُوَ مِنْ عِندِ أَنْفُسِكُمْ إِنَّ اللّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ {165}آیا چون به شما [در نبرد احد] مصیبتی رسید [با آنكه در نبرد بدر] دو برابرش را [به دشمنان خود] رساندید گفتید این [مصیبت] از كجا [به ما رسید] بگو آن از خود شما [و ناشی از بی‏انضباطی خودتان] است آری خدا به هر چیزی تواناست {165}24
461آل عمران3166وَمَا أَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ فَبِإِذْنِ اللّهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِينَ {166}و روزی كه [در احد] آن دو گروه با هم برخورد كردند آنچه به شما رسید به اذن خدا بود [تا شما را بیازماید] و مؤمنان را معلوم بدارد {166}24
462آل عمران3167وَلْيَعْلَمَ الَّذِينَ نَافَقُواْ وَقِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْاْ قَاتِلُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ أَوِ ادْفَعُواْ قَالُواْ لَوْ نَعْلَمُ قِتَالاً لاَّتَّبَعْنَاكُمْ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلإِيمَانِ يَقُولُونَ بِأَفْوَاهِهِم مَّا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ وَاللّهُ أَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُونَ {167}همچنین كسانی را كه دو رویی نمودند [نیز] معلوم بدارد و به ایشان گفته شد بیایید در راه خدا بجنگید یا دفاع كنید گفتند اگر جنگیدن می‏دانستیم مسلما از شما پیروی می‏كردیم آن روز آنان به كفر نزدیكتر بودند تا به ایمان به زبان خویش چیزی می‏گفتند كه در دلهایشان نبود و خدا به آنچه می‏نهفتند داناتر است {167}24
463آل عمران3168الَّذِينَ قَالُواْ لإِخْوَانِهِمْ وَقَعَدُواْ لَوْ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُوا قُلْ فَادْرَؤُوا عَنْ أَنفُسِكُمُ الْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ {168}همان كسانی كه [خود در خانه] نشستند و در باره دوستان خود گفتند اگر از ما پیروی می‏كردند كشته نمی‏شدند بگو اگر راست می‏گویید مرگ را از خودتان دور كنید {168}24
464آل عمران3169وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاء عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ {169}هرگز كسانی را كه در راه خدا كشته شده‏اند مرده مپندار بلكه زنده‏اند كه نزد پروردگارشان روزی داده می‏شوند {169}24
465آل عمران3170فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُواْ بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلاَّ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ {170}به آنچه خدا از فضل خود به آنان داده است‏شادمانند و برای كسانی كه از پی ایشانند و هنوز به آنان نپیوسته‏اند شادی می‏كنند كه نه بیمی بر ایشان است و نه اندوهگین می‏شوند {170}24
466آل عمران3171يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّهِ وَفَضْلٍ وَأَنَّ اللّهَ لاَ يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ {171}بر نعمت و فضل خدا و اینكه خداوند پاداش مؤمنان را تباه نمی‏گرداند شادی می‏كنند {171}34
467آل عمران3172الَّذِينَ اسْتَجَابُواْ لِلّهِ وَالرَّسُولِ مِن بَعْدِ مَآ أَصَابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذِينَ أَحْسَنُواْ مِنْهُمْ وَاتَّقَواْ أَجْرٌ عَظِيمٌ {172}كسانی كه [در نبرد احد] پس از آنكه زخم برداشته بودند دعوت خدا و پیامبر [او] را اجابت كردند برای كسانی از آنان كه نیكی و پرهیزگاری كردند پاداشی بزرگ است {172}34
468آل عمران3173الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُواْ لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَاناً وَقَالُواْ حَسْبُنَا اللّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ {173}همان كسانی كه [برخی از] مردم به ایشان گفتند مردمان برای [جنگ با] شما گرد آمده‏اند پس از آن بترسید و[لی این سخن] بر ایمانشان افزود و گفتند خدا ما را بس است و نیكو حمایتگری است {173}34
469آل عمران3174فَانقَلَبُواْ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَاتَّبَعُواْ رِضْوَانَ اللّهِ وَاللّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ {174}پس با نعمت و بخششی از جانب خدا [از میدان نبرد] بازگشتند در حالی كه هیچ آسیبی به آنان نرسیده بود و همچنان خشنودی خدا را پیروی كردند و خداوند دارای بخششی عظیم است {174}34
470آل عمران3175إِنَّمَا ذَلِكُمُ الشَّيْطَانُ يُخَوِّفُ أَوْلِيَاءهُ فَلاَ تَخَافُوهُمْ وَخَافُونِ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ {175}در واقع این شیطان است كه دوستانش را می‏ترساند پس اگر مؤمنید از آنان مترسید و از من بترسید {175}34
471آل عمران3176وَلاَ يَحْزُنكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَن يَضُرُّواْ اللّهَ شَيْئاً يُرِيدُ اللّهُ أَلاَّ يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِي الآخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ {176}و كسانی كه در كفر می‏كوشند تو را اندوهگین نسازند كه آنان هرگز به خدا هیچ زیانی نمی‏رسانند خداوند می‏خواهد در آخرت برای آنان بهره‏ای قرار ندهد و برای ایشان عذابی بزرگ است {176}34
472آل عمران3177إِنَّ الَّذِينَ اشْتَرَوُاْ الْكُفْرَ بِالإِيمَانِ لَن يَضُرُّواْ اللّهَ شَيْئًا وَلهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ {177}در حقیقت كسانی كه كفر را به [بهای] ایمان خریدند هرگز به خداوند هیچ زیانی نخواهند رسانید و برای آنان عذابی دردناك است {177}34
473آل عمران3178وَلاَ يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ أَنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِّأَنفُسِهِمْ إِنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدَادُواْ إِثْمًا وَلَهْمُ عَذَابٌ مُّهِينٌ {178}و البته نباید كسانی كه كافر شده‏اند تصور كنند اینكه به ایشان مهلت می‏دهیم برای آنان نیكوست ما فقط به ایشان مهلت می‏دهیم تا بر گناه [خود] بیفزایند و [آنگاه] عذابی خفت‏آور خواهند داشت {178}34
474آل عمران3179مَّا كَانَ اللّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ حَتَّىَ يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَمَا كَانَ اللّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلَكِنَّ اللّهَ يَجْتَبِي مِن رُّسُلِهِ مَن يَشَاء فَآمِنُواْ بِاللّهِ وَرُسُلِهِ وَإِن تُؤْمِنُواْ وَتَتَّقُواْ فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ {179}خدا بر آن نیست كه مؤمنان را به این [حالی] كه شما بر آن هستید واگذارد تا آنكه پلید را از پاك جدا كند و خدا بر آن نیست كه شما را از غیب آگاه گرداند ولی خدا از میان فرستادگانش هر كه را بخواهد برمی‏گزیند پس به خدا و پیامبرانش ایمان بیاورید و اگر بگروید و پرهیزگاری كنید برای شما پاداشی بزرگ خواهد بود {179}34
475آل عمران3180وَلاَ يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُواْ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلِلّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ {180}و كسانی كه به آنچه خدا از فضل خود به آنان عطا كرده بخل می‏ورزند هرگز تصور نكنند كه آن [بخل] برای آنان خوب است بلكه برایشان بد است به زودی آنچه كه به آن بخل ورزیده‏اند روز قیامت طوق گردنشان می‏شود میراث آسمانها و زمین از آن خداست و خدا به آنچه می‏كنید آگاه است {180}34
476آل عمران3181لَّقَدْ سَمِعَ اللّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَاء سَنَكْتُبُ مَا قَالُواْ وَقَتْلَهُمُ الأَنبِيَاء بِغَيْرِ حَقٍّ وَنَقُولُ ذُوقُواْ عَذَابَ الْحَرِيقِ {181}مسلما خداوند سخن كسانی را كه گفتند خدا نیازمند است و ما توانگریم شنید به زودی آنچه را گفتند و بناحق كشتن آنان پیامبران را خواهیم نوشت و خواهیم گفت بچشید عذاب سوزان را {181}34
477آل عمران3182ذَلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنَّ اللّهَ لَيْسَ بِظَلاَّمٍ لِّلْعَبِيدِ {182}این [عقوبت] به خاطر كار و كردار پیشین شماست [و گر نه] خداوند هرگز نسبت به بندگان [خود] بیدادگر نیست {182}34
478آل عمران3183الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ عَهِدَ إِلَيْنَا أَلاَّ نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّىَ يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ قُلْ قَدْ جَاءكُمْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِي بِالْبَيِّنَاتِ وَبِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ {183}همانان كه گفتند خدا با ما پیمان بسته كه به هیچ پیامبری ایمان نیاوریم تا برای ما قربانیی بیاورد كه آتش [آسمانی] آن را [به نشانه قبول] بسوزاند بگو قطعا پیش از من پیامبرانی بودند كه دلایل آشكار را با آنچه گفتید برای شما آوردند اگر راست می گویید پس چرا آنان را كشتید {183}34
479آل عمران3184فَإِن كَذَّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّن قَبْلِكَ جَآؤُوا بِالْبَيِّنَاتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتَابِ الْمُنِيرِ {184}پس اگر تو را تكذیب كردند بدان كه پیامبرانی [هم] كه پیش از تو دلایل روشن و نوشته‏ها و كتاب روشن آورده بودند تكذیب شدند {184}34
480آل عمران3185كُلُّ نَفْسٍ ذَآئِقَةُ الْمَوْتِ وَإِنَّمَا تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَمَن زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَأُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ وَما الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلاَّ مَتَاعُ الْغُرُورِ {185}هر جانداری چشنده [طعم] مرگ است و همانا روز رستاخیز پاداشهایتان به طور كامل به شما داده می‏شود پس هر كه را از آتش به دور دارند و در بهشت درآورند قطعا كامیاب شده است و زندگی دنیا جز مایه فریب نیست {185}34
481آل عمران3186لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُواْ أَذًى كَثِيرًا وَإِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ فَإِنَّ ذَلِكَ مِنْ عَزْمِ الأُمُورِ {186}قطعا در مالها و جانهایتان آزموده خواهید شد و از كسانی كه پیش از شما به آنان كتاب داده شده و [نیز] از كسانی كه به شرك گراییده‏اند [سخنان دل]آزار بسیاری خواهید شنید و[لی] اگر صبر كنید و پرهیزگاری نمایید این [ایستادگی] حاكی از عزم استوار [شما] در كارهاست {186}34
482آل عمران3187وَإِذْ أَخَذَ اللّهُ مِيثَاقَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَلاَ تَكْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَرَاء ظُهُورِهِمْ وَاشْتَرَوْاْ بِهِ ثَمَناً قَلِيلاً فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُونَ {187}و [یاد كن] هنگامی را كه خداوند از كسانی كه به آنان كتاب داده شده پیمان گرفت كه حتما باید آن را [به وضوح] برای مردم بیان نمایید و كتمانش مكنید پس آن [عهد] را پشت‏سر خود انداختند و در برابر آن بهایی ناچیز به دست آوردند و چه بد معامله‏ای كردند {187}34
483آل عمران3188لاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِمَا أَتَواْ وَّيُحِبُّونَ أَن يُحْمَدُواْ بِمَا لَمْ يَفْعَلُواْ فَلاَ تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفَازَةٍ مِّنَ الْعَذَابِ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ {188}البته گمان مبر كسانی كه بدانچه كرده‏اند شادمانی می‏كنند و دوست دارند به آنچه نكرده‏اند مورد ستایش قرار گیرند قطعا گمان مبر كه برای آنان نجاتی از عذاب است [كه] عذابی دردناك خواهند داشت {188}34
484آل عمران3189وَلِلّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَاللّهُ عَلَىَ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ {189}و فرمانروایی آسمانها و زمین از آن خداست و خداوند بر هر چیزی تواناست {189}34
485آل عمران3190إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَاخْتِلاَفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لآيَاتٍ لِّأُوْلِي الألْبَابِ {190}مسلما در آفرینش آسمانها و زمین و در پی یكدیگر آمدن شب و روز برای خردمندان نشانه‏هایی [قانع كننده] است {190}34
486آل عمران3191الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذا بَاطِلاً سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ {191}همانان كه خدا را [در همه احوال] ایستاده و نشسته و به پهلو آرمیده یاد می‏كنند و در آفرینش آسمانها و زمین می‏اندیشند [كه] پروردگارا اینها را بیهوده نیافریده‏ای منزهی تو پس ما را از عذاب آتش دوزخ در امان بدار {191}34
487آل عمران3192رَبَّنَا إِنَّكَ مَن تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ {192}پروردگارا هر كه را تو در آتش درآوری یقینا رسوایش كرده‏ای و برای ستمكاران یاورانی نیست {192}34
488آل عمران3193رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلإِيمَانِ أَنْ آمِنُواْ بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الأبْرَارِ {193}پروردگارا ما شنیدیم كه دعوتگری به ایمان فرا می‏خواند كه به پروردگار خود ایمان آورید پس ایمان آوردیم پروردگارا گناهان ما را بیامرز و بدیهای ما را بزدای و ما را در زمره نیكان بمیران {193}34
489آل عمران3194رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَى رُسُلِكَ وَلاَ تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لاَ تُخْلِفُ الْمِيعَادَ {194}پروردگارا و آنچه را كه به وسیله فرستادگانت به ما وعده داده‏ای به ما عطا كن و ما را روز رستاخیز رسوا مگردان زیرا تو وعده‏ات را خلاف نمی‏كنی {194}34
490آل عمران3195فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لاَ أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَى بَعْضُكُم مِّن بَعْضٍ فَالَّذِينَ هَاجَرُواْ وَأُخْرِجُواْ مِن دِيَارِهِمْ وَأُوذُواْ فِي سَبِيلِي وَقَاتَلُواْ وَقُتِلُواْ لأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ ثَوَابًا مِّن عِندِ اللّهِ وَاللّهُ عِندَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ {195}پس پروردگارشان دعای آنان را اجابت كرد [و فرمود كه] من عمل هیچ صاحب عملی از شما را از مرد یا زن كه همه از یكدیگرید تباه نمی‏كنم پس كسانی كه هجرت كرده و از خانه‏های خود رانده شده و در راه من آزار دیده و جنگیده و كشته شده‏اند بدیهایشان را از آنان می‏زدایم و آنان را در باغهایی كه از زیر [درختان] آن نهرها روان است درمی‏آورم [این] پاداشی است از جانب خدا و پاداش نیكو نزد خداست {195}34
491آل عمران3196لاَ يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُواْ فِي الْبِلاَدِ {196}مبادا رفت و آمد [و جنب و جوش] كافران در شهرها تو را دستخوش فریب كند {196}34
492آل عمران3197مَتَاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمِهَادُ {197}[این] كالای ناچیز [و برخورداری اندكی] است‏سپس جایگاهشان دوزخ است و چه بد قرارگاهی است {197}34
493آل عمران3198لَكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْاْ رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا نُزُلاً مِّنْ عِندِ اللّهِ وَمَا عِندَ اللّهِ خَيْرٌ لِّلأَبْرَارِ {198}ولی كسانی كه پروای پروردگارشان را پیشه ساخته‏اند باغهایی خواهند داشت كه از زیر [درختان] آن نهرها روان است در آنجا جاودانه بمانند [این] پذیرایی از جانب خداست و آنچه نزد خداست برای نیكان بهتر است {198}34
494آل عمران3199وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَن يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلّهِ لاَ يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللّهِ ثَمَنًا قَلِيلاً أُوْلَـئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ {199}و البته از میان اهل كتاب كسانی هستند كه به خدا و بدانچه به سوی شما نازل شده و به آنچه به سوی خودشان فرود آمده ایمان دارند در حالی كه در برابر خدا خاشعند و آیات خدا را به بهای ناچیزی نمی‏فروشند اینانند كه نزد پروردگارشان پاداش خود را خواهند داشت آری خدا زودشمار است {199}34
495آل عمران3200يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اصْبِرُواْ وَصَابِرُواْ وَرَابِطُواْ وَاتَّقُواْ اللّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ {200}ای كسانی كه ایمان آورده‏اید صبر كنید و ایستادگی ورزید و مرزها را نگهبانی كنید و از خدا پروا نمایید امید است كه رستگار شوید {200}34