امروز شنبه ، ۱۴۰۱/۰۴/۱۱
بدان
بازگشت به فهرست سوره ها

آیات سوره روم

جهت فیلتر سطر مطلب مورد نظر را تایپ نمایید.


نام سورهشماره سورهشماره آيهمتن آيهترجمه فولادوندحزبجزءسجده
3437روم300بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان121
3438روم301الم {1}الف لام میم {1}121
3439روم302غُلِبَتِ الرُّومُ {2}رومیان شكست‏خوردند {2}121
3440روم303فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَهُم مِّن بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ {3}در نزدیكترین سرزمین و[لی] بعد از شكستشان در ظرف چند سالی به زودی پیروز خواهند گردید {3}121
3441روم304فِي بِضْعِ سِنِينَ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِن قَبْلُ وَمِن بَعْدُ وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ {4}[فرجام] كار در گذشته و آینده از آن خداست و در آن روز است كه مؤمنان از یاری خدا شاد می‏گردند {4}121
3442روم305بِنَصْرِ اللَّهِ يَنصُرُ مَن يَشَاء وَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ {5}هر كه را بخواهد یاری می‏كند و اوست‏شكست‏ناپذیر مهربان {5}121
3443روم306وَعْدَ اللَّهِ لَا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ {6}وعده خداست‏خدا وعده‏اش را خلاف نمی‏كند ولی بیشتر مردم نمی‏دانند {6}121
3444روم307يَعْلَمُونَ ظَاهِرًا مِّنَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ {7}از زندگی دنیا ظاهری را می‏شناسند و حال آنكه از آخرت غافلند {7}121
3445روم308أَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا فِي أَنفُسِهِمْ مَا خَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَأَجَلٍ مُّسَمًّى وَإِنَّ كَثِيرًا مِّنَ النَّاسِ بِلِقَاء رَبِّهِمْ لَكَافِرُونَ {8}آیا در خودشان به تفكر نپرداخته‏اند خداوند آسمانها و زمین و آنچه را كه میان آن دو است جز به حق و تا هنگامی معین نیافریده است و [با این همه] بسیاری از مردم لقای پروردگارشان را سخت منكرند {8}121
3446روم309أَوَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ كَانُوا أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَأَثَارُوا الْأَرْضَ وَعَمَرُوهَا أَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوهَا وَجَاءتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا كَانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَكِن كَانُوا أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ {9}آیا در زمین نگردیده‏اند تا ببینند فرجام كسانی كه پیش از آنان بودند چگونه بوده است آنها بس نیرومندتر از ایشان بودند و زمین را زیر و رو كردند و بیش از آنچه آنها آبادش كردند آن را آباد ساختند و پیامبرانشان دلایل آشكار برایشان آوردند بنابراین خدا بر آن نبود كه بر ایشان ستم كند لیكن خودشان بر خود ستم می‏كردند {9}121
3447روم3010ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذِينَ أَسَاؤُوا السُّوأَى أَن كَذَّبُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَكَانُوا بِهَا يَسْتَهْزِؤُون {10}آنگاه فرجام كسانی كه بدی كردند [بسی] بدتر بود [چرا] كه آیات خدا را تكذیب كردند و آنها را به ریشخند می‏گرفتند {10}121
3448روم3011اللَّهُ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ {11}خداست كه آفرینش را آغاز و سپس آن را تجدید می‏كند آنگاه به سوی او بازگردانیده می‏شوید {11}121
3449روم3012وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُبْلِسُ الْمُجْرِمُونَ {12}و روزی كه قیامت برپا شود مجرمان نومید می‏گردند {12}121
3450روم3013وَلَمْ يَكُن لَّهُم مِّن شُرَكَائِهِمْ شُفَعَاء وَكَانُوا بِشُرَكَائِهِمْ كَافِرِينَ {13}و برای آنان از شریكانشان شفیعانی نیست و خود منكر شریكان خود می‏شوند {13}121
3451روم3014وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَتَفَرَّقُونَ {14}و روزی كه رستاخیز برپا گردد آن روز [مردم] پراكنده می‏شوند {14}121
3452روم3015فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَهُمْ فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ {15}اما كسانی كه ایمان آورده و كارهای شایسته كرده‏اند در گلستانی شادمان می‏گردند {15}121
3453روم3016وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَلِقَاء الْآخِرَةِ فَأُوْلَئِكَ فِي الْعَذَابِ مُحْضَرُونَ {16}و اما كسانی كه كافر شده و آیات ما و دیدار آخرت را به دروغ گرفته‏اند پس آنان در عذاب حاضر آیند {16}121
3454روم3017فَسُبْحَانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْبِحُونَ {17}پس خدا را تسبیح گویید آنگاه كه به عصر درمی‏آیید و آنگاه كه به بامداد درمی‏شوید {17}121
3455روم3018وَلَهُ الْحَمْدُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَعَشِيًّا وَحِينَ تُظْهِرُونَ {18}و ستایش از آن اوست در آسمانها و زمین و شامگاهان و وقتی كه به نیمروز می‏رسید {18}121
3456روم3019يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَيُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَكَذَلِكَ تُخْرَجُونَ {19}زنده را از مرده بیرون می‏آورد و مرده را از زنده بیرون می‏آورد و زمین را بعد از مرگش زنده می‏سازد و بدین گونه [از گورها] بیرون آورده می‏شوید {19}121
3457روم3020وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَكُم مِّن تُرَابٍ ثُمَّ إِذَا أَنتُم بَشَرٌ تَنتَشِرُونَ {20}و از نشانه‏های او این است كه شما را از خاك آفرید پس بناگاه شما [به صورت] بشری هر سو پراكنده شدید {20}121
3458روم3021وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِّتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ {21}و از نشانه‏های او اینكه از [نوع] خودتان همسرانی برای شما آفرید تا بدانها آرام گیرید و میانتان دوستی و رحمت نهاد آری در این [نعمت] برای مردمی كه می‏اندیشند قطعا نشانه‏هایی است {21}121
3459روم3022وَمِنْ آيَاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافُ أَلْسِنَتِكُمْ وَأَلْوَانِكُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّلْعَالِمِينَ {22}و از نشانه‏های [قدرت] او آفرینش آسمانها و زمین و اختلاف زبانهای شما و رنگهای شماست قطعا در این [امر نیز] برای دانشوران نشانه‏هایی است {22}121
3460روم3023وَمِنْ آيَاتِهِ مَنَامُكُم بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَابْتِغَاؤُكُم مِّن فَضْلِهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَسْمَعُونَ {23}و از نشانه‏های [حكمت] او خواب شما در شب و [نیم] روز و جستجوی شما [روزی خود را] از فزون‏بخشی اوست در این [معنی نیز] برای مردمی كه می‏شنوند قطعا نشانه‏هایی است {23}121
3461روم3024وَمِنْ آيَاتِهِ يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاء مَاء فَيُحْيِي بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ {24}و از نشانه‏های او [اینكه] برق را برای شما بیم‏آور و امیدبخش می‏نمایاند و از آسمان به تدریج آبی فرو می‏فرستد كه به وسیله آن زمین را پس از مرگش زنده می‏گرداند در این [امر هم] برای مردمی كه تعقل می‏كنند قطعا نشانه‏هایی است {24}121
3462روم3025وَمِنْ آيَاتِهِ أَن تَقُومَ السَّمَاء وَالْأَرْضُ بِأَمْرِهِ ثُمَّ إِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِّنَ الْأَرْضِ إِذَا أَنتُمْ تَخْرُجُونَ {25}و از نشانه‏های او این است كه آسمان و زمین به فرمانش برپایند پس چون شما را با یك بار خواندن فرا خوان د بناگاه [از گورها] خارج می‏شوید {25}121
3463روم3026وَلَهُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ كُلٌّ لَّهُ قَانِتُونَ {26}و هر كه در آسمانها و زمین است از آن اوست همه او را گردن نهاده‏اند {26}121
3464روم3027وَهُوَ الَّذِي يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَهُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ وَلَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلَى فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ {27}و اوست آن كس كه آفرینش را آغاز می‏كند و باز آن را تجدید می‏نماید و این [كار] بر او آسانتر است و در آسمانها و زمین نمونه والا[ی هر صفت برتر] از آن اوست و اوست‏شكست‏ناپذیر سنجیده‏كار {27}121
3465روم3028ضَرَبَ لَكُم مَّثَلًا مِنْ أَنفُسِكُمْ هَل لَّكُم مِّن مَّا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُم مِّن شُرَكَاء فِي مَا رَزَقْنَاكُمْ فَأَنتُمْ فِيهِ سَوَاء تَخَافُونَهُمْ كَخِيفَتِكُمْ أَنفُسَكُمْ كَذَلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ {28}[خداوند] برای شما از خودتان م ث لی زده است آیا در آنچه به شما روزی داده‏ایم شریكانی از بردگانتان دارید كه در آن [مال با هم] مساوی باشید و همان طور كه شما از یكدیگر بیم دارید از آنها بیم داشته باشید این گونه آیات خود را برای مردمی كه می‏اندیشند به تفصیل بیان می‏كنیم {28}121
3466روم3029بَلِ اتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَهْوَاءهُم بِغَيْرِ عِلْمٍ فَمَن يَهْدِي مَنْ أَضَلَّ اللَّهُ وَمَا لَهُم مِّن نَّاصِرِينَ {29}نه [این چنین نیست] بلكه كسانی كه ستم كرده‏اند بدون هیچ گونه دانشی هوسهای خود را پیروی كرده‏اند پس آن كس را كه خدا گمراه كرده چه كسی هدایت می‏كند و برای آنان یاورانی نخواهد بود {29}121
3467روم3030فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ {30}پس روی خود را با گرایش تمام به حق به سوی این دین كن با همان سرشتی كه خدا مردم را بر آن سرشته است آفرینش خدای تغییرپذیر نیست این است همان دین پایدار ولی بیشتر مردم نمی‏دانند {30}121
3468روم3031مُنِيبِينَ إِلَيْهِ وَاتَّقُوهُ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ {31}به سویش توبه برید و از او پروا بدارید و نماز را برپا كنید و از مشركان مباشید {31}221
3469روم3032مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ {32}از كسانی كه دین خود را قطعه قطعه كردند و فرقه فرقه شدند هر حزبی بدانچه پیش آنهاست دلخوش شدند {32}221
3470روم3033وَإِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُم مُّنِيبِينَ إِلَيْهِ ثُمَّ إِذَا أَذَاقَهُم مِّنْهُ رَحْمَةً إِذَا فَرِيقٌ مِّنْهُم بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ {33}و چون مردم را زیانی رسد پروردگار خود را در حالی كه به درگاه او توبه می‏كنند می‏خوانند و آنگاه كه از جانب خود رحمتی به آنان چشانید بناگاه دسته‏ای از ایشان به پروردگارشان شرك می‏آورند {33}221
3471روم3034لِيَكْفُرُوا بِمَا آتَيْنَاهُمْ فَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ {34}بگذار تا به آنچه بدانها عطا كرده‏ایم كفران ورزند [بگو] برخوردار شوید زودا كه خواهید دانست {34}221
3472روم3035أَمْ أَنزَلْنَا عَلَيْهِمْ سُلْطَانًا فَهُوَ يَتَكَلَّمُ بِمَا كَانُوا بِهِ يُشْرِكُونَ {35}یا [مگر] حجتی بر آنان نازل كرده‏ایم كه آن [حجت] در باره آنچه با [خدا] شریك می‏گردانیده‏اند سخن می‏گوید {35}221
3473روم3036وَإِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوا بِهَا وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ إِذَا هُمْ يَقْنَطُونَ {36}و چون مردم را رحمتی بچشانیم بدان شاد می‏گردند و چون به [سزای] آنچه دستاورد گذشته آنان است صدمه‏ای به ایشان برسد بناگاه نومید می‏شوند {36}221
3474روم3037أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاء وَيَقْدِرُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ {37}آیا ندانسته‏اند كه [این] خداست كه روزی را برای هر كس كه بخواهد فراخ یا تنگ می‏گرداند قطعا در این [امر] برای مردمی كه ایمان می‏آورند عبرتهاست {37}221
3475روم3038فَآتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ ذَلِكَ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ يُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ {38}پس حق خویشاوند و تنگدست و در راه‏مانده را بده این [انفاق] برای كسانی كه خواهان خشنودی خدایند بهتر است و اینان همان رستگارانند {38}221
3476روم3039وَمَا آتَيْتُم مِّن رِّبًا لِّيَرْبُوَ فِي أَمْوَالِ النَّاسِ فَلَا يَرْبُو عِندَ اللَّهِ وَمَا آتَيْتُم مِّن زَكَاةٍ تُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُضْعِفُونَ {39}و آنچه [به قصد] ربا می‏دهید تا در اموال مردم سود و افزایش بردارد نزد خدا فزونی نمی‏گیرد و[لی] آنچه را از زكات در حالی كه خشنودی خدا را خواستارید دادید پس آنان همان فزونی‏یافتگانند [و مضاعف می‏شود] {39}221
3477روم3040اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ هَلْ مِن شُرَكَائِكُم مَّن يَفْعَلُ مِن ذَلِكُم مِّن شَيْءٍ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ {40}خدا همان كسی است كه شما را آفرید سپس به شما روزی بخشید آنگاه شما را می‏میراند و پس از آن زنده می‏گرداند آیا در میان شریكان شما كسی هست كه كاری از این [قبیل] كند منزه است او و برتر است از آنچه [با وی] شریك می‏گردانند {40}221
3478روم3041ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُم بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ {41}به سبب آنچه دستهای مردم فراهم آورده فساد در خشكی و دریا نمودار شده است تا [سزای] بعضی از آنچه را كه كرده‏اند به آنان بچشاند باشد كه بازگردند {41}221
3479روم3042قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلُ كَانَ أَكْثَرُهُم مُّشْرِكِينَ {42}بگو در زمین بگردید و بنگرید فرجام كسانی كه پیشتر بوده [و] بیشترشان مشرك بودند چگونه بوده است {42}221
3480روم3043فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ الْقَيِّمِ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لَّا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ يَوْمَئِذٍ يَصَّدَّعُونَ {43}پس به سوی این دین پایدار روی بیاور پیش از آنكه روزی از جانب خدا فرا رسد كه برگشت‏ناپذیر باشد و در آن روز [مردم] دسته دسته می‏شوند {43}221
3481روم3044مَن كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِأَنفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ {44}هر كه كفر ورزد كفرش به زیان اوست و كسانی كه كار شایسته كنند [فرجام نیك را] به سود خودشان آماده می‏كنند {44}221
3482روم3045لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِن فَضْلِهِ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ {45}تا [خدا] كسانی را كه ایمان آورده و كارهای شایسته كرده‏اند به فضل خویش پاداش دهد كه او كافران را دوست نمی‏دارد {45}221
3483روم3046وَمِنْ آيَاتِهِ أَن يُرْسِلَ الرِّيَاحَ مُبَشِّرَاتٍ وَلِيُذِيقَكُم مِّن رَّحْمَتِهِ وَلِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِأَمْرِهِ وَلِتَبْتَغُوا مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ {46}و از نشانه‏های او این است كه بادهای بشارت‏آور را می‏فرستد تا بخشی از رحمتش را به شما بچشاند و تا كشتی به فرمانش روان گردد و تا از فضل او [روزی] بجویید و امید كه سپاسگزاری كنید {46}221
3484روم3047وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ رُسُلًا إِلَى قَوْمِهِمْ فَجَاؤُوهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَانتَقَمْنَا مِنَ الَّذِينَ أَجْرَمُوا وَكَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ {47}و در حقیقت پیش از تو فرستادگانی به سوی قومشان گسیل داشتیم پس دلایل آشكار برایشان آوردند و از كسانی كه مرتكب جرم شدند انتقام گرفتیم و یاری‏كردن مؤمنان بر ما فرض است {47}221
3485روم3048اللَّهُ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَابًا فَيَبْسُطُهُ فِي السَّمَاء كَيْفَ يَشَاء وَيَجْعَلُهُ كِسَفًا فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَالِهِ فَإِذَا أَصَابَ بِهِ مَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ {48}خدا همان كسی است كه بادها را می‏فرستد و ابری برمی‏انگیزد و آن را در آسمان هر گونه بخواهد می‏گستراند و انبوهش می‏گرداند پس می‏بینی باران از لابلای آن بیرون می‏آید و چون آن را به هر كس از بندگانش كه بخواهد رسانید بناگاه آنان شادمانی می‏كنند {48}221
3486روم3049وَإِن كَانُوا مِن قَبْلِ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْهِم مِّن قَبْلِهِ لَمُبْلِسِينَ {49}و قطعا پیش از آنكه بر ایشان فرو ریزد [آری] پیش از آن سخت نومید بودند {49}221
3487روم3050فَانظُرْ إِلَى آثَارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ ذَلِكَ لَمُحْيِي الْمَوْتَى وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ {50}پس به آثار رحمت‏خدا بنگر كه چگونه زمین را پس از مرگش زنده می‏گرداند در حقیقت هم اوست كه قطعا زنده‏كننده مردگان است و اوست كه بر هر چیزی تواناست {50}221
3488روم3051وَلَئِنْ أَرْسَلْنَا رِيحًا فَرَأَوْهُ مُصْفَرًّا لَّظَلُّوا مِن بَعْدِهِ يَكْفُرُونَ {51}و اگر بادی [آفت‏زا] بفرستیم و [كشت‏خود را] زردشده ببینند قطعا پس از آن كفران می‏كنند {51}221
3489روم3052فَإِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاء إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ {52}و در حقیقت تو مردگان را شنوا نمی‏گردانی و این دعوت را به كران آنگاه كه به ادبار پشت می‏گردانند نمی‏توانی بشنوانی {52}221
3490روم3053وَمَا أَنتَ بِهَادِي الْعُمْيِ عَن ضَلَالَتِهِمْ إِن تُسْمِعُ إِلَّا مَن يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا فَهُم مُّسْلِمُونَ {53}و تو كوران را از گمراهی‏شان به راه نمی‏آوری تو تنها كسانی را می‏شنوانی كه به آیات ما ایمان می‏آورند و خود تسلیمند {53}221
3491روم3054اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِن بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِن بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفًا وَشَيْبَةً يَخْلُقُ مَا يَشَاء وَهُوَ الْعَلِيمُ الْقَدِيرُ {54}خداست آن كس كه شما را ابتدا ناتوان آفرید آنگاه پس از ناتوانی قوت بخشید سپس بعد از قوت ناتوانی و پیری داد هر چه بخواهد می‏آفریند و هموست دانای توانا {54}221
3492روم3055وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُقْسِمُ الْمُجْرِمُونَ مَا لَبِثُوا غَيْرَ سَاعَةٍ كَذَلِكَ كَانُوا يُؤْفَكُونَ {55}و روزی كه رستاخیز بر پا شود مجرمان سوگند یاد می‏كنند كه جز ساعتی [بیش] درنگ نكرده‏اند [در دنیا هم] این گونه به دروغ كشانیده می‏شدند {55}221
3493روم3056وَقَالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَالْإِيمَانَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِي كِتَابِ اللَّهِ إِلَى يَوْمِ الْبَعْثِ فَهَذَا يَوْمُ الْبَعْثِ وَلَكِنَّكُمْ كُنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ {56}و[لی] كسانی كه دانش و ایمان یافته‏اند می‏گویند قطعا شما [به موجب آنچه] در كتاب خدا[ست] تا روز رستاخیز مانده‏اید و این روز رستاخیز است ولی شما خودتان نمی‏دانستید {56}221
3494روم3057فَيَوْمَئِذٍ لَّا يَنفَعُ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَعْذِرَتُهُمْ وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ {57}و در چنین روزی [دیگر] پوزش آنان كه ستم كرده‏اند سود نمی‏بخشد و بازگشت به سوی حق از آنان خواسته نمی‏شود {57}221
3495روم3058وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِي هَذَا الْقُرْآنِ مِن كُلِّ مَثَلٍ وَلَئِن جِئْتَهُم بِآيَةٍ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ أَنتُمْ إِلَّا مُبْطِلُونَ {58}و به راستی در این قرآن برای مردم از هر گونه م ث لی آوردیم و چون برای ایشان آیه‏ای بیاوری آنان كه كفر ورزیده‏اند حتما خواهند گفت‏شما جز بر باطل نیستید {58}221
3496روم3059كَذَلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ {59}این گونه خدا بر دلهای كسانی كه نمی‏دانند مهر می‏نهد {59}221
3497روم3060فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَلَا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لَا يُوقِنُونَ {60}پس صبر كن كه وعده خدا حق است و زنهار تا كسانی كه یقین ندارند تو را به سبكسری واندارند {60}221