امروز شنبه ، ۱۴۰۱/۰۴/۱۱
بدان
بازگشت به فهرست سوره ها

آیات سوره لقمان

جهت فیلتر سطر مطلب مورد نظر را تایپ نمایید.


نام سورهشماره سورهشماره آيهمتن آيهترجمه فولادوندحزبجزءسجده
3498لقمان310بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان221
3499لقمان311الم {1}الف لام میم {1}221
3500لقمان312تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْحَكِيمِ {2}این است آیات كتاب حكمت‏آموز {2}221
3501لقمان313هُدًى وَرَحْمَةً لِّلْمُحْسِنِينَ {3}[كه] برای نیكوكاران رهنمود و رحمتی است {3}221
3502لقمان314الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُم بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ {4}[همان] كسانی كه نماز برپا می‏دارند و زكات می‏دهند و [هم] ایشانند كه به آخرت یقین دارند {4}221
3503لقمان315أُوْلَئِكَ عَلَى هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ {5}آنانند كه از جانب پروردگارشان از هدایت برخوردارند و ایشانند كه رستگارانند {5}221
3504لقمان316وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَن سَبِيلِ اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَيَتَّخِذَهَا هُزُوًا أُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِينٌ {6}و برخی از مردم كسانی‏اند كه سخن بیهوده را خریدارند تا [مردم را] بی[هیچ] دانشی از راه خدا گمراه كنند و [راه خدا] را به ریشخند گیرند برای آنان عذابی خواركننده خواهد بود {6}221
3505لقمان317وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِ آيَاتُنَا وَلَّى مُسْتَكْبِرًا كَأَن لَّمْ يَسْمَعْهَا كَأَنَّ فِي أُذُنَيْهِ وَقْرًا فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ {7}و چون آیات ما بر او خوانده شود با نخوت روی برمی‏گرداند چنانكه گویی آن را نشنیده [یا] گویی در گوشهایش سنگینی است پس او را از عذابی پر درد خبر ده {7}221
3506لقمان318إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ جَنَّاتُ النَّعِيمِ {8}در حقیقت كسانی كه ایمان آورده و كارهای شایسته كرده‏اند باغهای پر نعمت‏خواهند داشت {8}221
3507لقمان319خَالِدِينَ فِيهَا وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ {9}كه در آن جاودان می‏مانند وعده خداست كه حق است و هموست‏شكست‏ناپذیر سنجیده‏كار {9}221
3508لقمان3110خَلَقَ السَّمَاوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَأَلْقَى فِي الْأَرْضِ رَوَاسِيَ أَن تَمِيدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَابَّةٍ وَأَنزَلْنَا مِنَ السَّمَاء مَاء فَأَنبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ {10}آسمانها را بی‏هیچ ستونی كه آن را ببینید خلق كرد و در زمین كوههای استوار بیفكند تا [مبادا زمین] شما را بجنباند و در آن از هر گونه جنبنده‏ای پراكنده گردانید و از آسمان آبی فرو فرستادیم و از هر نوع [گیاه] نیكو در آن رویانیدیم {10}221
3509لقمان3111هَذَا خَلْقُ اللَّهِ فَأَرُونِي مَاذَا خَلَقَ الَّذِينَ مِن دُونِهِ بَلِ الظَّالِمُونَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ {11}این خلق خداست [اینك] به من نشان دهید كسانی كه غیر از اویند چه آفریده‏اند [هیچ] بلكه ستمگران در گمراهی آشكارند {11}221
3510لقمان3112وَلَقَدْ آتَيْنَا لُقْمَانَ الْحِكْمَةَ أَنِ اشْكُرْ لِلَّهِ وَمَن يَشْكُرْ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ {12}و به راستی لقمان را حكمت دادیم كه خدا را سپاس بگزار و هر كه سپاس بگزارد تنها برای خود سپاس می‏گزارد و هر كس كفران كند در حقیقت‏خدا بی‏نیاز ستوده است {12}221
3511لقمان3113وَإِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ يَعِظُهُ يَا بُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ {13}و [یاد كن] هنگامی را كه لقمان به پسر خویش در حالی كه وی او را اندرز می‏داد گفت ای پسرك من به خدا شرك میاور كه به راستی شرك ستمی بزرگ است {13}221
3512لقمان3114وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَى وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِي عَامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ لِي وَلِوَالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ {14}و انسان را در باره پدر و مادرش سفارش كردیم مادرش به او باردار شد سستی بر روی سستی و از شیر باز گرفتنش در دو سال است [آری به او سفارش كردیم] كه شكرگزار من و پدر و مادرت باش كه بازگشت [همه] به سوی من است {14}221
3513لقمان3115وَإِن جَاهَدَاكَ عَلى أَن تُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِي الدُّنْيَا مَعْرُوفًا وَاتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنَابَ إِلَيَّ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ {15}و اگر تو را وادارند تا در باره چیزی كه تو را بدان دانشی نیست به من شرك ورزی از آنان فرمان مبر و[لی] در دنیا به خوبی با آنان معاشرت كن و راه كسی را پیروی كن كه توبه‏كنان به سوی من بازمی‏گردد و [سرانجام] بازگشت‏شما به سوی من است و از [حقیقت] آنچه انجام می‏دادید شما را با خبر خواهم كرد {15}221
3514لقمان3116يَا بُنَيَّ إِنَّهَا إِن تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُن فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّمَاوَاتِ أَوْ فِي الْأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ {16}ای پسرك من اگر [عمل تو] هموزن دانه خ ردلی و در تخته‏سنگی یا در آسمانها یا در زمین باشد خدا آن را می‏آورد كه خدا بس دقیق و آگاه است {16}221
3515لقمان3117يَا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلَاةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنكَرِ وَاصْبِرْ عَلَى مَا أَصَابَكَ إِنَّ ذَلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ {17}ای پسرك من نماز را برپا دار و به كار پسندیده وادار و از كار ناپسند باز دار و بر آسیبی كه بر تو وارد آمده است‏شكیبا باش این [حاكی] از عزم [و اراده تو در] امور است {17}221
3516لقمان3118وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ {18}و از مردم [به نخوت] رخ برمتاب و در زمین خرامان راه مرو كه خدا خودپسند لافزن را دوست نمی‏دارد {18}221
3517لقمان3119وَاقْصِدْ فِي مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِن صَوْتِكَ إِنَّ أَنكَرَ الْأَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ {19}و در راه‏رفتن خود میانه‏رو باش و صدایت را آهسته‏ساز كه بدترین آوازها بانگ خران است {19}221
3518لقمان3120أَلَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُم مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً وَمِنَ النَّاسِ مَن يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدًى وَلَا كِتَابٍ مُّنِيرٍ {20}آیا ندانسته‏اید كه خدا آنچه را كه در آسمانها و آنچه را كه در زمین است مسخر شما ساخته و نعمتهای ظاهر و باطن خود را بر شما تمام كرده است و برخی از مردم در باره خدا بی[آنكه] دانش و رهنمود و كتابی روشن [داشته باشند] به مجادله برمی‏خیزند {20}221
3519لقمان3121وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءنَا أَوَلَوْ كَانَ الشَّيْطَانُ يَدْعُوهُمْ إِلَى عَذَابِ السَّعِيرِ {21}و چون به آنان گفته شود آنچه را كه خدا نازل كرده پیروی كنید می‏گویند [نه] بلكه آنچه كه پدرانمان را بر آن یافته‏ایم پیروی می‏كنیم آیا هر چند شیطان آنان را به سوی عذاب سوزان فرا خواند {21}221
3520لقمان3122وَمَن يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى وَإِلَى اللَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ {22}و هر كس خود را در حالی كه نیكوكار باشد تسلیم خدا كند قطعا در ریسمان استوارتری چنگ درزده و فرجام كارها به سوی خداست {22}321
3521لقمان3123وَمَن كَفَرَ فَلَا يَحْزُنكَ كُفْرُهُ إِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ فَنُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُوا إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ {23}و هر كس كفر ورزد نباید كفر او تو را غمگین گرداند بازگشتشان به سوی ماست و به [حقیقت] آنچه كرده‏اند آگاهشان خواهیم كرد در حقیقت‏خدا به راز دلها داناست {23}321
3522لقمان3124نُمَتِّعُهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ إِلَى عَذَابٍ غَلِيظٍ {24}[ما] آنان را اندكی برخوردار می‏سازیم سپس ایشان را در عذابی پر فشار درمانده می‏كنیم {24}321
3523لقمان3125وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ {25}و اگر از آنها بپرسی چه كسی آسمانها و زمین را آفریده است مسلما خواهند گفت‏خدا بگو ستایش از آن خداست ولی بیشترشان نمی‏دانند {25}321
3524لقمان3126لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ {26}آنچه در آسمانها و زمین است از آن خداست در حقیقت‏خدا همان بی‏نیاز ستوده[صفات] است {26}321
3525لقمان3127وَلَوْ أَنَّمَا فِي الْأَرْضِ مِن شَجَرَةٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِن بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ كَلِمَاتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ {27}و اگر آن چه درخت در زمین است قلم باشد و دریا را هفت دریای دیگر به یاری آید سخنان خدا پایان نپذیرد قطعا خداست كه شكست‏ناپذیر حكیم است {27}321
3526لقمان3128مَّا خَلْقُكُمْ وَلَا بَعْثُكُمْ إِلَّا كَنَفْسٍ وَاحِدَةٍ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ {28}آفرینش و برانگیختن شما [در نزد ما] جز مانند [آفرینش] یك تن نیست كه خدا شنوای بیناست {28}321
3527لقمان3129أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى وَأَنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ {29}آیا ندیده‏ای كه خدا شب را در روز درمی‏آورد و روز را [نیز] در شب درمی‏آورد و آفتاب و ماه را تسخیر كرده است [كه] هر یك تا وقت معلومی روانند و [نیز] خدا به آنچه می‏كنید آگاه است {29}321
3528لقمان3130ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدْعُونَ مِن دُونِهِ الْبَاطِلُ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ {30}این[ها همه] دلیل آن است كه خدا خود حق است و غیر از او هر چه را كه می‏خوانند باطل است و خدا همان بلندمرتبه بزرگ است {30}321
3529لقمان3131أَلَمْ تَرَ أَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللَّهِ لِيُرِيَكُم مِّنْ آيَاتِهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ {31}آیا ندیده‏ای كه كشتیها به نعمت‏خدا در دریا روان می‏گردند تا برخی از نشانه‏های [قدرت] خود را به شما بنمایاند قطعا در این [قدرت نمایی] برای هر شكیبای سپاسگزاری نشانه‏هاست {31}321
3530لقمان3132وَإِذَا غَشِيَهُم مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُورٍ {32}و چون موجی كوه‏آسا آنان را فرا گیرد خدا را بخوانند و اعتقاد [خود] را برای او خالص گردانند و[لی] چون نجاتشان داد و به خشكی رساند برخی از آنان میانه‏رو هستند و نشانه‏های ما را جز هر خائن ناسپاسگزاری انكار نمی‏كند {32}321
3531لقمان3133يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ وَاخْشَوْا يَوْمًا لَّا يَجْزِي وَالِدٌ عَن وَلَدِهِ وَلَا مَوْلُودٌ هُوَ جَازٍ عَن وَالِدِهِ شَيْئًا إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُم بِاللَّهِ الْغَرُورُ {33}ای مردم از پروردگارتان پروا بدارید و بترسید از روزی كه هیچ پدری به كار فرزندش نمی‏آید و هیچ فرزندی [نیز] به كار پدرش نخواهد آمد آری وعده خدا حق است زنهار تا این زندگی دنیا شما را نفریبد و زنهار تا شیطان شما را مغرور نسازد {33}321
3532لقمان3134إِنَّ اللَّهَ عِندَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ {34}در حقیقت‏خداست كه علم [به] قیامت نزد اوست و باران را فرو می‏فرستد و آنچه را كه در رحمهاست می‏داند و كسی نمی‏داند فردا چه به دست می‏آورد و كسی نمی‏داند در كدامین سرزمین می‏میرد در حقیقت‏خداست [كه] دانای آگاه است {34}321