امروز شنبه ، ۱۴۰۱/۰۴/۱۱
بدان
بازگشت به فهرست سوره ها

آیات سوره سبأ

جهت فیلتر سطر مطلب مورد نظر را تایپ نمایید.


نام سورهشماره سورهشماره آيهمتن آيهترجمه فولادوندحزبجزءسجده
3638سبأ340بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان222
3639سبأ341الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَلَهُ الْحَمْدُ فِي الْآخِرَةِ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ {1}سپاس خدایی را كه آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن اوست و در آخرت [نیز] سپاس از آن اوست و هم اوست‏سنجیده‏كار آگاه {1}222
3640سبأ342يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنزِلُ مِنَ السَّمَاء وَمَا يَعْرُجُ فِيهَا وَهُوَ الرَّحِيمُ الْغَفُورُ {2}آنچه در زمین فرو می‏رود و آنچه از آن بر می‏آید و آنچه از آسمان فرو می‏شود و آنچه در آن بالا می‏رود [همه را] می‏داند و اوست مهربان آمرزنده {2}222
3641سبأ343وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَا تَأْتِينَا السَّاعَةُ قُلْ بَلَى وَرَبِّي لَتَأْتِيَنَّكُمْ عَالِمِ الْغَيْبِ لَا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ وَلَا أَصْغَرُ مِن ذَلِكَ وَلَا أَكْبَرُ إِلَّا فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ {3}و كسانی كه كافر شدند گفتند رستاخیز برای ما نخواهد آمد بگو چرا سوگند به پروردگارم كه حتما برای شما خواهد آمد [همان] دانای نهان[ها] كه هموزن ذره‏ای نه در آسمانها و نه در زمین از وی پوشیده نیست و نه كوچكتر از آن و نه بزرگتر از آن است مگر اینكه در كتابی روشن [درج شده] است {3}222
3642سبأ344لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُوْلَئِكَ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ {4}تا كسانی را كه ایمان آورده و كارهای شایسته كرده‏اند به پاداش رساند آنانند كه آمرزش و روزی خوش برایشان خواهد بود {4}222
3643سبأ345وَالَّذِينَ سَعَوْا فِي آيَاتِنَا مُعَاجِزِينَ أُوْلَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مِّن رِّجْزٍ أَلِيمٌ {5}و كسانی كه در [ابطال] آیات ما كوشش می‏ورزند كه ما را درمانده كنند برایشان عذابی از بلایی دردناك باشد {5}222
3644سبأ346وَيَرَى الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ الَّذِي أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ هُوَ الْحَقَّ وَيَهْدِي إِلَى صِرَاطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ {6}و كسانی كه از دانش بهره یافته‏اند می‏دانند كه آنچه از جانب پروردگارت به سوی تو نازل شده حق است و به راه آن عزیز ستوده[صفات] راهبری می‏كند {6}222
3645سبأ347وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلَى رَجُلٍ يُنَبِّئُكُمْ إِذَا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّكُمْ لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ {7}و كسانی كه كفر ورزیدند گفتند آیا مردی را به شما نشان دهیم كه شما را خبر می‏دهد كه چون كاملا متلاشی شدید [باز] قطعا در آفرینشی جدید خواهید بود {7}222
3646سبأ348أَفْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَم بِهِ جِنَّةٌ بَلِ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ فِي الْعَذَابِ وَالضَّلَالِ الْبَعِيدِ {8}آیا [این مرد] بر خدا دروغی بسته یا جنونی در اوست [نه] بلكه آنان كه به آخرت ایمان ندارند در عذاب و گمراهی دور و درازند {8}222
3647سبأ349أَفَلَمْ يَرَوْا إِلَى مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُم مِّنَ السَّمَاء وَالْأَرْضِ إِن نَّشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفًا مِّنَ السَّمَاء إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً لِّكُلِّ عَبْدٍ مُّنِيبٍ {9}آیا به آنچه از آسمان و زمین در دسترسشان و پشت‏سرشان است ننگریسته‏اند اگر بخواهیم آنان را در زمین فرو می‏بریم یا پاره‏سنگهایی از آسمان بر سرشان می‏افكنیم قطعا در این [تهدید] برای هر بنده توبه‏كاری عبرت است {9}222
3648سبأ3410وَلَقَدْ آتَيْنَا دَاوُودَ مِنَّا فَضْلًا يَا جِبَالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَالطَّيْرَ وَأَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ {10}و به راستی داوود را از جانب خویش مزیتی عطا كردیم [و گفتیم] ای كوهها با او [در تسبیح خدا] همصدا شوید و ای پرندگان [هماهنگی كنید] و آهن را برای او نرم گردانیدیم {10}222
3649سبأ3411أَنِ اعْمَلْ سَابِغَاتٍ وَقَدِّرْ فِي السَّرْدِ وَاعْمَلُوا صَالِحًا إِنِّي بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ {11}[كه] زره‏های فراخ بساز و حلقه‏ها را درست اندازه‏گیری كن و كار شایسته كنید زیرا من به آنچه انجام می‏دهید بینایم {11}222
3650سبأ3412وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَرَوَاحُهَا شَهْرٌ وَأَسَلْنَا لَهُ عَيْنَ الْقِطْرِ وَمِنَ الْجِنِّ مَن يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَمَن يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ السَّعِيرِ {12}و باد را برای سلیمان [رام كردیم] كه رفتن آن بامداد یك ماه و آمدنش شبانگاه یك ماه [راه] بود و معدن مس را برای او ذوب [و روان] گردانیدیم و برخی از جن به فرمان پروردگارشان پیش او كار می‏كردند و هر كس از آنها از دستور ما سر برمی‏تافت از عذاب سوزان به او می‏چشانیدیم {12}222
3651سبأ3413يَعْمَلُونَ لَهُ مَا يَشَاء مِن مَّحَارِيبَ وَتَمَاثِيلَ وَجِفَانٍ كَالْجَوَابِ وَقُدُورٍ رَّاسِيَاتٍ اعْمَلُوا آلَ دَاوُودَ شُكْرًا وَقَلِيلٌ مِّنْ عِبَادِيَ الشَّكُورُ {13}[آن متخصصان] برای او هر چه می‏خواست از نمازخانه‏ها و مجسمه‏ها و ظروف بزرگ مانند حوضچه‏ها و دیگهای چسبیده به زمین می‏ساختند ای خاندان داوود شكرگزار باشید و از بندگان من اندكی سپاسگزارند {13}222
3652سبأ3414فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَى مَوْتِهِ إِلَّا دَابَّةُ الْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنسَأَتَهُ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ أَن لَّوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوا فِي الْعَذَابِ الْمُهِينِ {14}پس چون مرگ را بر او مقرر داشتیم جز جنبنده‏ای خاكی [=موریانه] كه عصای او را [به تدریج] می‏خورد [آدمیان را] از مرگ او آگاه نگردانید پس چون [سلیمان] فرو افتاد برای جنیان روشن گردید كه اگر غیب می‏دانستند در آن عذاب خفت‏آور [باقی] نمی‏ماندند {14}222
3653سبأ3415لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ جَنَّتَانِ عَن يَمِينٍ وَشِمَالٍ كُلُوا مِن رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَاشْكُرُوا لَهُ بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَرَبٌّ غَفُورٌ {15}قطعا برای [مردم] سبا در محل سكونتشان نشانه [رحمتی] بود دو باغستان از راست و چپ [به آنان گفتیم] از روزی پروردگارتان بخورید و او را شكر كنید شهری است‏خوش و خدایی آمرزنده {15}222
3654سبأ3416فَأَعْرَضُوا فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ وَبَدَّلْنَاهُم بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَوَاتَى أُكُلٍ خَمْطٍ وَأَثْلٍ وَشَيْءٍ مِّن سِدْرٍ قَلِيلٍ {16}پس روی گردانیدند و بر آن سیل [سد] ع رم را روانه كردیم و دو باغستان آنها را به دو باغ كه میوه‏های تلخ و شوره‏گز و نوعی از كنار تنك داشت تبدیل كردیم {16}222
3655سبأ3417ذَلِكَ جَزَيْنَاهُم بِمَا كَفَرُوا وَهَلْ نُجَازِي إِلَّا الْكَفُورَ {17}این [عقوبت] را به [سزای] آنكه كفران كردند به آنان جزا دادیم و آیا جز ناسپاس را به مجازات می‏رسانیم {17}222
3656سبأ3418وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْقُرَى الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا قُرًى ظَاهِرَةً وَقَدَّرْنَا فِيهَا السَّيْرَ سِيرُوا فِيهَا لَيَالِيَ وَأَيَّامًا آمِنِينَ {18}و میان آنان و میان آبادانیهایی كه در آنها بركت نهاده بودیم شهرهای متصل به هم قرار داده بودیم و در میان آنها مسافت را به اندازه مقرر داشته بودیم در این [راه]ها شبان و روزان آسوده‏خاطر بگردید {18}222
3657سبأ3419فَقَالُوا رَبَّنَا بَاعِدْ بَيْنَ أَسْفَارِنَا وَظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ فَجَعَلْنَاهُمْ أَحَادِيثَ وَمَزَّقْنَاهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ {19}تا گفتند پروردگارا میان [منزلهای] سفرهایمان فاصله انداز و بر خویشتن ستم كردند پس آنها را [برای آیندگان موضوع] حكایتها گردانیدیم و سخت تارومارشان كردیم قطعا در این [ماجرا] برای هر شكیبای سپاسگزاری عبرتهاست {19}222
3658سبأ3420وَلَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِيقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ {20}و قطعا شیطان گمان خود را در مورد آنها راست‏یافت و جز گروهی از مؤمنان [بقیه] از او پیروی كردند {20}222
3659سبأ3421وَمَا كَانَ لَهُ عَلَيْهِم مِّن سُلْطَانٍ إِلَّا لِنَعْلَمَ مَن يُؤْمِنُ بِالْآخِرَةِ مِمَّنْ هُوَ مِنْهَا فِي شَكٍّ وَرَبُّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ {21}و [شیطان] را بر آنان تسلطی نبود جز آنكه كسی را كه به آخرت ایمان دارد از كسی كه در باره آن در تردید است باز شناسیم و پروردگار تو بر هر چیزی نگاهبان است {21}222
3660سبأ3422قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُم مِّن دُونِ اللَّهِ لَا يَمْلِكُونَ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ وَمَا لَهُمْ فِيهِمَا مِن شِرْكٍ وَمَا لَهُ مِنْهُم مِّن ظَهِيرٍ {22}بگو كسانی را كه جز خدا [معبود خود] پنداشته‏اید بخوانید هموزن ذره‏ای نه در آسمانها و نه در زمین مالك نیستند و در آن دو شركتی ندارند و برای وی از میان آنان هیچ پشتیبانی نیست {22}222
3661سبأ3423وَلَا تَنفَعُ الشَّفَاعَةُ عِندَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُ حَتَّى إِذَا فُزِّعَ عَن قُلُوبِهِمْ قَالُوا مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ قَالُوا الْحَقَّ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ {23}و شفاعتگری در پیشگاه او سود نمی‏بخشد مگر برای آن كس كه به وی اجازه دهد تا چون هراس از دلهایشان برطرف شود می‏گویند پروردگارتان چه فرمود می گویند حقیقت و هموست بلندمرتبه و بزرگ {23}222
3662سبأ3424قُلْ مَن يَرْزُقُكُم مِّنَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ وَإِنَّا أَوْ إِيَّاكُمْ لَعَلَى هُدًى أَوْ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ {24}بگو كیست كه شما را از آسمانها و زمین روزی می‏دهد بگو خدا و در حقیقت‏یا ما یا شما بر هدایت‏یا گمراهی آشكاریم {24}322
3663سبأ3425قُل لَّا تُسْأَلُونَ عَمَّا أَجْرَمْنَا وَلَا نُسْأَلُ عَمَّا تَعْمَلُونَ {25}بگو [شما] از آنچه ما مرتكب شده‏ایم بازخواست نخواهید شد و [ما نیز] از آنچه شما انجام می‏دهید بازخواست نخواهیم شد {25}322
3664سبأ3426قُلْ يَجْمَعُ بَيْنَنَا رَبُّنَا ثُمَّ يَفْتَحُ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَهُوَ الْفَتَّاحُ الْعَلِيمُ {26}بگو پروردگارمان ما و شما را جمع خواهد كرد سپس میان ما به حق داوری می كند و اوست داور دانا {26}322
3665سبأ3427قُلْ أَرُونِي الَّذِينَ أَلْحَقْتُم بِهِ شُرَكَاء كَلَّا بَلْ هُوَ اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ {27}بگو كسانی را كه [به عنوان] شریك به او ملحق گردانیده‏اید به من نشان دهید چنین نیست بلكه اوست‏خدای عزیز حكیم {27}322
3666سبأ3428وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِّلنَّاسِ بَشِيرًا وَنَذِيرًا وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ {28}و ما تو را جز [به سمت] بشارتگر و هشداردهنده برای تمام مردم نفرستادیم لیكن بیشتر مردم نمی‏دانند {28}322
3667سبأ3429وَيَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ {29}و می‏گویند اگر راست می‏گویید این وعده چه وقت است {29}322
3668سبأ3430قُل لَّكُم مِّيعَادُ يَوْمٍ لَّا تَسْتَأْخِرُونَ عَنْهُ سَاعَةً وَلَا تَسْتَقْدِمُونَ {30}بگو میعاد شما روزی است كه نه ساعتی از آن پس توانید رفت و نه پیشی توانید جست {30}322
3669سبأ3431وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَن نُّؤْمِنَ بِهَذَا الْقُرْآنِ وَلَا بِالَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَلَوْ تَرَى إِذِ الظَّالِمُونَ مَوْقُوفُونَ عِندَ رَبِّهِمْ يَرْجِعُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ الْقَوْلَ يَقُولُ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا لَوْلَا أَنتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِينَ {31}و كسانی كه كافر شدند گفتند نه به این قرآن و نه به آن [توراتی] كه پیش از آن است هرگز ایمان نخواهیم آورد و ای كاش بیدادگران را هنگامی كه در پیشگاه پروردگارشان ازداشت‏شده‏اند می‏دیدی [كه چگونه] برخی از آنان با برخی [دیگر جدل و] گفتگو می‏كنند كسانی كه زیردست بودند به كسانی كه [ریاست و] برتری داشتند می‏گویند اگر شما نبودید قطعا ما مؤمن بودیم {31}322
3670سبأ3432قَالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا أَنَحْنُ صَدَدْنَاكُمْ عَنِ الْهُدَى بَعْدَ إِذْ جَاءكُم بَلْ كُنتُم مُّجْرِمِينَ {32}كسانی كه [ریاست و] برتری داشتند به كسانی كه زیردست بودند می‏گویند مگر ما بودیم كه شما را از هدایت پس از آنكه به سوی شما آمد بازداشتیم [نه] بلكه خودتان گناهكار بودید {32}322
3671سبأ3433وَقَالَ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا بَلْ مَكْرُ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ إِذْ تَأْمُرُونَنَا أَن نَّكْفُرَ بِاللَّهِ وَنَجْعَلَ لَهُ أَندَادًا وَأَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ وَجَعَلْنَا الْأَغْلَالَ فِي أَعْنَاقِ الَّذِينَ كَفَرُوا هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ {33}و كسانی كه زیردست بودند به كسانی كه [ریاست و] برتری داشتند می‏گویند [نه] بلكه نیرنگ شب و روز [شما بود] آنگاه كه ما را وادار می‏كردید كه به خدا كافر شویم و برای او همتایانی قرار دهیم و هنگامی كه عذاب را ببینند پشیمانی خود را آشكار كنند و در گردنهای كسانی كه كافر شده‏اند غلها می‏نهیم آیا جز به سزای آنچه انجام می‏دادند می‏رسند {33}322
3672سبأ3434وَمَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُم بِهِ كَافِرُونَ {34}و [ما] در هیچ شهری هشداردهنده‏ای نفرستادیم جز آنكه خوشگذرانان آنها گفتند ما به آنچه شما بدان فرستاده شده‏اید كافریم {34}322
3673سبأ3435وَقَالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَالًا وَأَوْلَادًا وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ {35}و گفتند ما دارایی و فرزندانمان از همه بیشتر است و ما عذاب نخواهیم شد {35}322
3674سبأ3436قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاء وَيَقْدِرُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ {36}بگو پروردگار من است كه روزی را برای هر كس كه بخواهد گشاده یا تنگ می گرداند لیكن بیشتر مردم نمی‏دانند {36}322
3675سبأ3437وَمَا أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُم بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِندَنَا زُلْفَى إِلَّا مَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَأُوْلَئِكَ لَهُمْ جَزَاء الضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوا وَهُمْ فِي الْغُرُفَاتِ آمِنُونَ {37}و اموال و فرزندانتان چیزی نیست كه شما را به پیشگاه ما نزدیك گرداند مگر كسانی كه ایمان آورده و كار شایسته كرده باشند پس برای آنان دو برابر آنچه انجام داده‏اند پاداش است و آنها در غرفه‏ها[ی بهشتی] آسوده خاطر خواهند بود {37}322
3676سبأ3438وَالَّذِينَ يَسْعَوْنَ فِي آيَاتِنَا مُعَاجِزِينَ أُوْلَئِكَ فِي الْعَذَابِ مُحْضَرُونَ {38}و كسانی كه در [ابطال] آیات ما می‏كوشند كه [ما را به خیال خود] درمانده كنند آنانند كه در عذاب احضار می‏شوند {38}322
3677سبأ3439قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ لَهُ وَمَا أَنفَقْتُم مِّن شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ {39}بگو در حقیقت پروردگار من است كه روزی را برای هر كس از بندگانش كه بخواهد گشاده یا برای او تنگ می‏گرداند و هر چه را انفاق كردید عوضش را او می‏دهد و او بهترین روزی دهندگان است {39}322
3678سبأ3440وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ يَقُولُ لِلْمَلَائِكَةِ أَهَؤُلَاء إِيَّاكُمْ كَانُوا يَعْبُدُونَ {40}و [یاد كن] روزی را كه همه آنان را محشور می‏كند آنگاه به فرشتگان می‏فرماید آیا اینها بودند كه شما را می‏پرستیدند {40}322
3679سبأ3441قَالُوا سُبْحَانَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا مِن دُونِهِم بَلْ كَانُوا يَعْبُدُونَ الْجِنَّ أَكْثَرُهُم بِهِم مُّؤْمِنُونَ {41}می‏گویند منزهی تو سرپرست ما تویی نه آنها بلكه جنیان را می‏پرستیدند بیشترشان به آنها اعتقاد داشتند {41}322
3680سبأ3442فَالْيَوْمَ لَا يَمْلِكُ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ نَّفْعًا وَلَا ضَرًّا وَنَقُولُ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذَابَ النَّارِ الَّتِي كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ {42}اكنون برای یكدیگر سود و زیانی ندارید و به كسانی كه ستم كرده‏اند می‏گوییم بچشید عذاب آتشی را كه آن را دروغ می‏شمردید {42}322
3681سبأ3443وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالُوا مَا هَذَا إِلَّا رَجُلٌ يُرِيدُ أَن يَصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُكُمْ وَقَالُوا مَا هَذَا إِلَّا إِفْكٌ مُّفْتَرًى وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءهُمْ إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ {43}و چون آیات تابناك ما بر آنان خوانده می‏شود می‏گویند این جز مردی نیست كه می‏خواهد شما را از آنچه پدرانتان می‏پرستیدند باز دارد و [نیز] می‏گویند این جز دروغی بربافته نیست و كسانی كه به حق چون به سویشان آمد كافر شدند می‏گویند این جز افسونی آشكار نیست {43}322
3682سبأ3444وَمَا آتَيْنَاهُم مِّن كُتُبٍ يَدْرُسُونَهَا وَمَا أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِن نَّذِيرٍ {44}و ما كتابهایی به آنان نداده بودیم كه آن را بخوانند و پیش از تو هشداردهنده‏ای به سویشان نفرستاده بودیم {44}322
3683سبأ3445وَكَذَّبَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَمَا بَلَغُوا مِعْشَارَ مَا آتَيْنَاهُمْ فَكَذَّبُوا رُسُلِي فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ {45}و كسانی كه پیش از اینان بودند [نیز] تكذیب كردند در حالی كه اینان به ده‏یك آنچه بدیشان داده بودیم نرسیده‏اند [آری] فرستادگان مرا دروغ شمردند پس چگونه بود كیفر من {45}322
3684سبأ3446قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ أَن تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَى وَفُرَادَى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا مَا بِصَاحِبِكُم مِّن جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَّكُم بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ {46}بگو من فقط به شما یك اندرز می‏دهم كه دو دو و به تنهایی برای خدا به پا خیزید سپس بیندیشید كه رفیق شما هیچ گونه دیوانگی ندارد او شما را از عذاب سختی كه در پیش است جز هشداردهنده‏ای [بیش] نیست {46}322
3685سبأ3447قُلْ مَا سَأَلْتُكُم مِّنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ {47}بگو هر مزدی كه از شما خواستم آن از خودتان مزد من جز بر خدا نیست و او بر هر چیزی گواه است {47}322
3686سبأ3448قُلْ إِنَّ رَبِّي يَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَّامُ الْغُيُوبِ {48}بگو بی‏گمان پروردگارم حقیقت را القا می‏كند [اوست] دانای نهانها {48}322
3687سبأ3449قُلْ جَاء الْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيدُ {49}بگو حق آمد و [دیگر] باطل از سر نمی‏گیرد و برنمی‏گردد {49}322
3688سبأ3450قُلْ إِن ضَلَلْتُ فَإِنَّمَا أَضِلُّ عَلَى نَفْسِي وَإِنِ اهْتَدَيْتُ فَبِمَا يُوحِي إِلَيَّ رَبِّي إِنَّهُ سَمِيعٌ قَرِيبٌ {50}بگو اگر گمراه شوم فقط به زیان خود گمراه شده‏ام و اگر هدایت‏یابم [این از بركت] چیزی است كه پروردگارم به سویم وحی می‏كند كه اوست‏شنوای نزدیك {50}322
3689سبأ3451وَلَوْ تَرَى إِذْ فَزِعُوا فَلَا فَوْتَ وَأُخِذُوا مِن مَّكَانٍ قَرِيبٍ {51}و ای كاش می‏دیدی هنگامی را كه [كافران] وحشت‏زده‏اند [آنجا كه راه] گریزی نمانده است و از جایی نزدیك گرفتار آمده‏اند {51}322
3690سبأ3452وَقَالُوا آمَنَّا بِهِ وَأَنَّى لَهُمُ التَّنَاوُشُ مِن مَكَانٍ بَعِيدٍ {52}و می‏گویند به او ایمان آوردیم و چگونه از جایی [چنین] دور دست‏یافتن [به ایمان] برای آنان میسر است {52}322
3691سبأ3453وَقَدْ كَفَرُوا بِهِ مِن قَبْلُ وَيَقْذِفُونَ بِالْغَيْبِ مِن مَّكَانٍ بَعِيدٍ {53}و حال آنكه پیش از این منكر او شدند و از جایی دور به نادیده [تیر تهمت] می‏افكندند {53}322
3692سبأ3454وَحِيلَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَا يَشْتَهُونَ كَمَا فُعِلَ بِأَشْيَاعِهِم مِّن قَبْلُ إِنَّهُمْ كَانُوا فِي شَكٍّ مُّرِيبٍ {54}و میان آنان و میان آنچه [به آرزو] می‏خواستند حایلی قرار می‏گیرد همان گونه كه از دیرباز با امثال ایشان چنین رفت زیرا آنها [نیز] در دودلی سختی بودند {54}322