امروز شنبه ، ۱۴۰۱/۰۴/۱۱
بدان
بازگشت به فهرست سوره ها

آیات سوره فاطر

جهت فیلتر سطر مطلب مورد نظر را تایپ نمایید.


نام سورهشماره سورهشماره آيهمتن آيهترجمه فولادوندحزبجزءسجده
3693فاطر350بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان322
3694فاطر351الْحَمْدُ لِلَّهِ فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ جَاعِلِ الْمَلَائِكَةِ رُسُلًا أُولِي أَجْنِحَةٍ مَّثْنَى وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ مَا يَشَاء إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ {1}سپاس خدای را كه پدیدآورنده آسمان و زمین است [و] فرشتگان را كه دارای بالهای دوگانه و سه‏گانه و چهارگانه‏اند پیام‏آورنده قرار داده است در آفرینش هر چه بخواهد می‏افزاید زیرا خدا بر هر چیزی تواناست {1}322
3695فاطر352مَا يَفْتَحِ اللَّهُ لِلنَّاسِ مِن رَّحْمَةٍ فَلَا مُمْسِكَ لَهَا وَمَا يُمْسِكْ فَلَا مُرْسِلَ لَهُ مِن بَعْدِهِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ {2}هر رحمتی را كه خدا برای مردم گشاید بازدارنده‏ای برای آن نیست و آنچه را كه باز دارد پس از [باز گرفتن] گشاینده‏ای ندارد و اوست همان شكست‏ناپذیر سنجیده‏كار {2}322
3696فاطر353يَا أَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَيْرُ اللَّهِ يَرْزُقُكُم مِّنَ السَّمَاء وَالْأَرْضِ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ {3}ای مردم نعمت‏خدا را بر خود یاد كنید آیا غیر از خدا آفریدگاری است كه شما را از آسمان و زمین روزی دهد خدایی جز او نیست پس چگونه [از حق] انحراف می‏یابید {3}322
3697فاطر354وَإِن يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِكَ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الأمُورُ {4}و اگر تو را تكذیب كنند قطعا پیش از تو [هم] فرستادگانی تكذیب شدند و [همه] كارها به سوی خدا بازگردانیده می‏شود {4}322
3698فاطر355يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُم بِاللَّهِ الْغَرُورُ {5}ای مردم همانا وعده خدا حق است زنهار تا این زندگی دنیا شما را فریب ندهد و زنهار تا [شیطان] فریبنده شما را در باره خدا نفریبد {5}322
3699فاطر356إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا إِنَّمَا يَدْعُو حِزْبَهُ لِيَكُونُوا مِنْ أَصْحَابِ السَّعِيرِ {6}در حقیقت‏شیطان دشمن شماست‏شما [نیز] او را دشمن گیرید [او] فقط دار و دسته خود را می‏خوان د تا آنها از یاران آتش باشند {6}322
3700فاطر357الَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ {7}كسانی كه كفر ورزیده‏اند عذابی سخت‏خواهند داشت و كسانی كه ایمان آورده و كارهای شایسته كرده‏اند برای آنان آمرزش و پاداشی بزرگ است {7}322
3701فاطر358أَفَمَن زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَنًا فَإِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَاء وَيَهْدِي مَن يَشَاء فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرَاتٍ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِمَا يَصْنَعُونَ {8}آیا آن كس كه زشتی كردارش برای او آراسته شده و آن را زیبا می‏بیند [مانند مؤمن نیكوكار است] خداست كه هر كه را بخواهد بی‏راه می‏گذارد و هر كه را بخواهد هدایت می‏كند پس مبادا به سبب حسرتها[ی گوناگون] بر آنان جانت [از كف] برود قطعا خدا به آنچه می‏كنند داناست {8}322
3702فاطر359وَاللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَابًا فَسُقْنَاهُ إِلَى بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَأَحْيَيْنَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا كَذَلِكَ النُّشُورُ {9}و خدا همان كسی است كه بادها را روانه می‏كند پس [بادها] ابری را برمی‏انگیزند و [ما] آن را به سوی سرزمینی مرده راندیم و آن زمین را بدان [وسیله] پس از مرگش زندگی بخشیدیم رستاخیز [نیز] چنین است {9}322
3703فاطر3510مَن كَانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعًا إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ وَالَّذِينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئَاتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَمَكْرُ أُوْلَئِكَ هُوَ يَبُورُ {10}هر كس سربلندی می‏خواهد سربلندی یكسره از آن خداست‏سخنان پاكیزه به سوی او بالا می‏رود و كار شایسته به آن رفعت می‏بخشد و كسانی كه با حیله و مكر كارهای بد می‏كنند عذابی سخت‏خواهند داشت و نیرنگشان خود تباه می‏گردد {10}322
3704فاطر3511وَاللَّهُ خَلَقَكُم مِّن تُرَابٍ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ أَزْوَاجًا وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنثَى وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ وَمَا يُعَمَّرُ مِن مُّعَمَّرٍ وَلَا يُنقَصُ مِنْ عُمُرِهِ إِلَّا فِي كِتَابٍ إِنَّ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ {11}و خدا[ست كه] شما را از خاكی آفرید سپس از نطفه‏ای آنگاه شما را جفت جفت گردانید و هیچ مادینه‏ای بار نمی‏گیرد و بار نمی‏نهد مگر به علم او و هیچ سالخورده‏ای عمر دراز نمی‏یابد و از عمرش كاسته نمی‏شود مگر آنكه در كتابی [مندرج] است در حقیقت این [كار] بر خدا آسان است {11}322
3705فاطر3512وَمَا يَسْتَوِي الْبَحْرَانِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَمِن كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَى الْفُلْكَ فِيهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوا مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ {12}و دو دریا یكسان نیستند این یك شیرین تشنگی‏زدا [و] نوشیدنش گواراست و آن یك شور تلخ‏مزه است و از هر یك گوشتی تازه می‏خورید و زیوری كه آن را بر خود می‏پوشید بیرون می‏آورید و كشتی را در آن موج‏شكاف می‏بینی تا از فضل او [روزی خود را] جستجو كنید و امید كه سپاس بگزارید {12}322
3706فاطر3513يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُّسَمًّى ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ وَالَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِهِ مَا يَمْلِكُونَ مِن قِطْمِيرٍ {13}شب را به روز درمی‏آورد و روز را به شب درمی‏آورد و آفتاب و ماه را تسخیر كرده است [كه] هر یك تا هنگامی معین روانند این است‏خدا پروردگار شما فرمانروایی از آن اوست و كسانی را كه بجز او می‏خوانید مالك پوست هسته خرمایی [هم] نیستند {13}322
3707فاطر3514إِن تَدْعُوهُمْ لَا يَسْمَعُوا دُعَاءكُمْ وَلَوْ سَمِعُوا مَا اسْتَجَابُوا لَكُمْ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يَكْفُرُونَ بِشِرْكِكُمْ وَلَا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيرٍ {14}اگر آنها را بخوانید دعای شما را نمی‏شنوند و اگر [فرضا] بشنوند اجابتتان نمی‏كنند و روز قیامت‏شرك شما را انكار می‏كنند و [هیچ كس] چون [خدای] آگاه تو را خبردار نمی‏كند {14}322
3708فاطر3515يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنتُمُ الْفُقَرَاء إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ {15}ای مردم شما به خدا نیازمندید و خداست كه بی‏نیاز ستوده است {15}422
3709فاطر3516إِن يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ {16}و اگر بخواهد شما را می‏ب رد و خلقی نو [بر سر كار] می‏آورد {16}422
3710فاطر3517وَمَا ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ {17}و این [امر] برای خدا دشوار نیست {17}422
3711فاطر3518وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى وَإِن تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلَى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى إِنَّمَا تُنذِرُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِالغَيْبِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَمَن تَزَكَّى فَإِنَّمَا يَتَزَكَّى لِنَفْسِهِ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ {18}و هیچ بارب ردارنده‏ای بار [گناه] دیگری را برنمی‏دارد و اگر گرانباری [دیگری را به یاری] به سوی بارش فرا خواند چیزی از آن برداشته نمی‏شود هر چند خویشاوند باشد [تو] تنها كسانی را كه از پروردگارشان در نهان می‏ترسند و نماز برپا می‏دارند هشدار می‏دهی و هر كس پاكیزگی جوید تنها برای خود پاكیزگی می‏جوید و فرجام [كارها] به سوی خداست {18}422
3712فاطر3519وَمَا يَسْتَوِي الْأَعْمَى وَالْبَصِيرُ {19}و نابینا و بینا یكسان نیستند {19}422
3713فاطر3520وَلَا الظُّلُمَاتُ وَلَا النُّورُ {20}و نه تیرگیها و روشنایی {20}422
3714فاطر3521وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُورُ {21}و نه سایه و گرمای آفتاب {21}422
3715فاطر3522وَمَا يَسْتَوِي الْأَحْيَاء وَلَا الْأَمْوَاتُ إِنَّ اللَّهَ يُسْمِعُ مَن يَشَاء وَمَا أَنتَ بِمُسْمِعٍ مَّن فِي الْقُبُورِ {22}و زندگان و مردگان یكسان نیستند خداست كه هر كه را بخواهد شنوا می‏گرداند و تو كسانی را كه در گورهایند نمی‏توانی شنوا سازی {22}422
3716فاطر3523إِنْ أَنتَ إِلَّا نَذِيرٌ {23}تو جز هشداردهنده‏ای [بیش] نیستی {23}422
3717فاطر3524إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا وَإِن مِّنْ أُمَّةٍ إِلَّا خلَا فِيهَا نَذِيرٌ {24}ما تو را بحق [به سم ت] بشارتگر و هشداردهنده گسیل داشتیم و هیچ امتی نبوده مگر اینكه در آن هشداردهنده‏ای گذشته است {24}422
3718فاطر3525وَإِن يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ جَاءتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ وَبِالزُّبُرِ وَبِالْكِتَابِ الْمُنِيرِ {25}و اگر تو را تكذیب كنند قطعا كسانی كه پیش از آنها بودند [نیز] به تكذیب پرداختند پیامبرانشان دلایل آشكار و نوشته‏ها و كتاب روشن برای آنان آوردند {25}422
3719فاطر3526ثُمَّ أَخَذْتُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ {26}آنگاه كسانی را كه كافر شده بودند فرو گرفتم پس چگونه بود كیفر من {26}422
3720فاطر3527أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنزَلَ مِنَ السَّمَاء مَاء فَأَخْرَجْنَا بِهِ ثَمَرَاتٍ مُّخْتَلِفًا أَلْوَانُهَا وَمِنَ الْجِبَالِ جُدَدٌ بِيضٌ وَحُمْرٌ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَانُهَا وَغَرَابِيبُ سُودٌ {27}آیا ندیده‏ای كه خدا از آسمان آبی فرود آورد و به [وسیله] آن میوه‏هایی كه رنگهای آنها گوناگون است بیرون آوردیم و از برخی كوهها راهها [و رگه‏ها]ی سپید و گلگون به رنگهای مختلف و سیاه پر رنگ [آفریدیم] {27}422
3721فاطر3528وَمِنَ النَّاسِ وَالدَّوَابِّ وَالْأَنْعَامِ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ كَذَلِكَ إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاء إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ غَفُورٌ {28}و از مردمان و جانوران و دامها كه رنگهایشان همان گونه مختلف است [پدید آوردیم] از بندگان خدا تنها دانایانند كه از او می‏ترسند آری خدا ارجمند آمرزنده است {28}422
3722فاطر3529إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَنفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً يَرْجُونَ تِجَارَةً لَّن تَبُورَ {29}در حقیقت كسانی كه كتاب خدا را می‏خوانند و نماز برپا می‏دارند و از آنچه بدیشان روزی داده‏ایم نهان و آشكارا انفاق می‏كنند امید به تجارتی بسته‏اند كه هرگز زوال نمی‏پذیرد {29}422
3723فاطر3530لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدَهُم مِّن فَضْلِهِ إِنَّهُ غَفُورٌ شَكُورٌ {30}تا پاداششان را تمام بدیشان عطا كند و از فزون‏بخشی خود در حق آنان بیفزاید كه او آمرزنده حق‏شناس است {30}422
3724فاطر3531وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ إِنَّ اللَّهَ بِعِبَادِهِ لَخَبِيرٌ بَصِيرٌ {31}و آنچه از كتاب به سوی تو وحی كرده‏ایم خود حق [و] تصدیق‏كننده [كتابهای] پیش از آن است قطعا خدا نسبت به بندگانش آگاه بیناست {31}422
3725فاطر3532ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ وَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ {32}سپس این كتاب را به آن بندگان خود كه [آنان را] برگزیده بودیم به میراث دادیم پس برخی از آنان بر خود ستمكارند و برخی از ایشان میانه‏رو و برخی از آنان در كارهای نیك به فرمان خدا پیشگامند و این خود توفیق بزرگ است {32}422
3726فاطر3533جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ وَلُؤْلُؤًا وَلِبَاسُهُمْ فِيهَا حَرِيرٌ {33}[در] بهشتهای همیشگی [كه] به آنها درخواهندآمد در آنجا با دستبندهایی از زر و مروارید زیور یابند و در آنجا جامه‏شان پ رنیان خواهد بود {33}422
3727فاطر3534وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ {34}و می‏گویند سپاس خدایی را كه اندوه را از ما بزدود به راستی پروردگار ما آمرزنده [و] حق‏شناس است {34}422
3728فاطر3535الَّذِي أَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِن فَضْلِهِ لَا يَمَسُّنَا فِيهَا نَصَبٌ وَلَا يَمَسُّنَا فِيهَا لُغُوبٌ {35}همان [خدایی] كه ما را به فضل خویش در سرای ابدی جای داد در اینجا رنجی به ما نمی‏رسد و در اینجا درماندگی به ما دست نمی‏دهد {35}422
3729فاطر3536وَالَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ نَارُ جَهَنَّمَ لَا يُقْضَى عَلَيْهِمْ فَيَمُوتُوا وَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُم مِّنْ عَذَابِهَا كَذَلِكَ نَجْزِي كُلَّ كَفُورٍ {36}و[لی] كسانی كه كافر شده‏اند آتش جهنم برای آنان خواهد بود حكم به مرگ بر ایشان [جاری] نمی‏شود تا بمیرند و نه عذاب آن از ایشان كاسته شود [آری] هر ناسپاسی را چنین كیفر می‏دهیم {36}422
3730فاطر3537وَهُمْ يَصْطَرِخُونَ فِيهَا رَبَّنَا أَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ أَوَلَمْ نُعَمِّرْكُم مَّا يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَن تَذَكَّرَ وَجَاءكُمُ النَّذِيرُ فَذُوقُوا فَمَا لِلظَّالِمِينَ مِن نَّصِيرٍ {37}و آنان در آنجا فریاد برمی‏آورند پروردگارا ما را بیرون بیاور تا غیر از آنچه می‏كردیم كار شایسته كنیم مگر شما را [آن قدر] عمر دراز ندادیم كه هر كس كه باید در آن عبرت گیرد عبرت می‏گرفت و [آیا] برای شما هشداردهنده نیامد پس بچشید كه برای ستمگران یاوری نیست {37}422
3731فاطر3538إِنَّ اللَّهَ عَالِمُ غَيْبِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ {38}خدا[ست كه] دانای نهان آسمانها و زمین است و اوست كه به راز دلها داناست {38}422
3732فاطر3539هُوَ الَّذِي جَعَلَكُمْ خَلَائِفَ فِي الْأَرْضِ فَمَن كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ وَلَا يَزِيدُ الْكَافِرِينَ كُفْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ إِلَّا مَقْتًا وَلَا يَزِيدُ الْكَافِرِينَ كُفْرُهُمْ إِلَّا خَسَارًا {39}اوست آن كس كه شما را در این سرزمین جانشین گردانید پس هر كس كفر ورزد كفرش به زیان اوست و كافران را كفرشان جز دشمنی نزد پروردگارشان نمی‏افزاید و كافران را كفرشان غیر از زیان نمی‏افزاید {39}422
3733فاطر3540قُلْ أَرَأَيْتُمْ شُرَكَاءكُمُ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ أَرُونِي مَاذَا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّمَاوَاتِ أَمْ آتَيْنَاهُمْ كِتَابًا فَهُمْ عَلَى بَيِّنَةٍ مِّنْهُ بَلْ إِن يَعِدُ الظَّالِمُونَ بَعْضُهُم بَعْضًا إِلَّا غُرُورًا {40}بگو به من خبر دهید از شریكان خودتان كه به جای خدا می‏خوانید به من نشان دهید كه چه چیزی از زمین را آفریده‏اند یا آنان در [كار] آسمانها همكاری داشته‏اند یا به ایشان كتابی داده‏ایم كه دلیلی بر [حقانیت] خود از آن دارند [نه] بلكه ستمكاران جز فریب به یكدیگر وعده نمی‏دهند {40}422
3734فاطر3541إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ أَن تَزُولَا وَلَئِن زَالَتَا إِنْ أَمْسَكَهُمَا مِنْ أَحَدٍ مِّن بَعْدِهِ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا {41}همانا خدا آسمانها و زمین را نگاه می‏دارد تا نیفتند و اگر بیفتند بعد از او هیچ كس آنها را نگاه نمی‏دارد اوست بردبار آمرزنده {41}422
3735فاطر3542وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِن جَاءهُمْ نَذِيرٌ لَّيَكُونُنَّ أَهْدَى مِنْ إِحْدَى الْأُمَمِ فَلَمَّا جَاءهُمْ نَذِيرٌ مَّا زَادَهُمْ إِلَّا نُفُورًا {42}و با سوگندهای سخت‏خود به خدا سوگند یاد كردند كه اگر هرآینه هشداردهنده‏ای برای آنان بیاید قطعا از هر یك از امتها[ی دیگر] راه‏یافته‏تر شوند و[لی] چون هشداردهنده‏ای برای ایشان آمد جز بر نفرتشان نیفزود {42}422
3736فاطر3543اسْتِكْبَارًا فِي الْأَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِ وَلَا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ فَهَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ الْأَوَّلِينَ فَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِيلًا وَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِيلًا {43}[انگیزه] این كارشان فقط گردنكشی در [روی] زمین و نیرنگ زشت بود و نیرنگ زشت جز [دامن] صاحبش را نگیرد پس آیا جز سنت [و سرنوشت‏شوم] پیشینیان را انتظار می‏برند و هرگز برای سنت‏خدا دگرگونی نخواهی یافت {43}422
3737فاطر3544أَوَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَكَانُوا أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعْجِزَهُ مِن شَيْءٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ إِنَّهُ كَانَ عَلِيمًا قَدِيرًا {44}آیا در زمین نگردیده‏اند تا فرجام [كار] كسانی را كه پیش از ایشان [زیسته] و نیرومندتر از ایشان بودند بنگرند و هیچ چیز نه در آسمانها و نه در زمین خدا را درمانده نكرده است چرا كه او همواره دانای تواناست {44}422
3738فاطر3545وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوا مَا تَرَكَ عَلَى ظَهْرِهَا مِن دَابَّةٍ وَلَكِن يُؤَخِّرُهُمْ إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى فَإِذَا جَاء أَجَلُهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِعِبَادِهِ بَصِيرًا {45}و اگر خدا مردم را به [سزای] آنچه انجام داده‏اند مؤاخذه می‏كرد هیچ جنبنده‏ای را بر پشت زمین باقی نمی‏گذاشت ولی تا مدتی معین مهلتشان می‏دهد و چون اجلشان فرا رسد خدا به [كار] بندگانش بیناست {45}422