امروز شنبه ، ۱۴۰۱/۰۴/۱۱
بدان
بازگشت به فهرست سوره ها

آیات سوره ص

جهت فیلتر سطر مطلب مورد نظر را تایپ نمایید.


نام سورهشماره سورهشماره آيهمتن آيهترجمه فولادوندحزبجزءسجده
4006ص380بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان323
4007ص381ص وَالْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ {1}صاد سوگند به قرآن پراندرز {1}323
4008ص382بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ {2}آری آنان كه كفر ورزیدند در سركشی و ستیزه‏اند {2}323
4009ص383كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّن قَرْنٍ فَنَادَوْا وَلَاتَ حِينَ مَنَاصٍ {3}چه بسیار نسلها كه پیش از ایشان هلاك كردیم كه [ما را] به فریاد خواندند و[لی] دیگر مجال گریز نبود {3}323
4010ص384وَعَجِبُوا أَن جَاءهُم مُّنذِرٌ مِّنْهُمْ وَقَالَ الْكَافِرُونَ هَذَا سَاحِرٌ كَذَّابٌ {4}و از اینكه هشداردهنده‏ای از خودشان برایشان آمده درشگفتند و كافران می گویند این ساحری شیاد است {4}323
4011ص385أَجَعَلَ الْآلِهَةَ إِلَهًا وَاحِدًا إِنَّ هَذَا لَشَيْءٌ عُجَابٌ {5}آیا خدایان [متعدد] را خدای واحدی قرار داده این واقعا چیز عجیبی است {5}323
4012ص386وَانطَلَقَ الْمَلَأُ مِنْهُمْ أَنِ امْشُوا وَاصْبِرُوا عَلَى آلِهَتِكُمْ إِنَّ هَذَا لَشَيْءٌ يُرَادُ {6}و بزرگانشان روان شدند [و گفتند] بروید و بر خدایان خود ایستادگی نمایید كه این امر قطعا هدف [ما]ست {6}323
4013ص387مَا سَمِعْنَا بِهَذَا فِي الْمِلَّةِ الْآخِرَةِ إِنْ هَذَا إِلَّا اخْتِلَاقٌ {7}[از طرفی] این [مطلب] را در آیین اخیر [عیسوی هم] نشنیده‏ایم این [ادعا] جز دروغ‏بافی نیست {7}323
4014ص388أَأُنزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِن بَيْنِنَا بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ مِّن ذِكْرِي بَلْ لَمَّا يَذُوقُوا عَذَابِ {8}آیا از میان ما قرآن بر او نازل شده است [نه] بلكه آنان در باره قرآن من دودلند [نه] بلكه هنوز عذاب [مرا] نچشیده‏اند {8}323
4015ص389أَمْ عِندَهُمْ خَزَائِنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزِيزِ الْوَهَّابِ {9}آیا گنجینه‏های رحمت پروردگار ارجمند بسیار بخشنده تو نزد ایشان است {9}323
4016ص3810أَمْ لَهُم مُّلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَلْيَرْتَقُوا فِي الْأَسْبَابِ {10}آیا فرمانروایی آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است از آن ایشان است [اگر چنین است] پس [با چنگ زدن] در آن اسباب به بالا روند {10}323
4017ص3811جُندٌ مَّا هُنَالِكَ مَهْزُومٌ مِّنَ الْأَحْزَابِ {11}این سپاهك دسته‏های دشمن در آنجا [=ب در] در هم شكستنی‏اند {11}323
4018ص3812كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَعَادٌ وَفِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتَادِ {12}پیش از ایشان قوم نوح و عاد و فرعون صاحب [عمارت و] خرگاهها تكذیب كردند {12}323
4019ص3813وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الأَيْكَةِ أُوْلَئِكَ الْأَحْزَابُ {13}و ثمود و قوم لوط و اصحاب ایكه [نیز به تكذیب پرداختند] آنها دسته‏های مخالف بودند {13}323
4020ص3814إِن كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ {14}هیچ كدام نبودند كه پیامبران [ما] را تكذیب نكنند پس عقوبت [من بر آنان] سزاوار آمد {14}323
4021ص3815وَمَا يَنظُرُ هَؤُلَاء إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً مَّا لَهَا مِن فَوَاقٍ {15}و اینان جز یك فریاد را انتظار نمی‏ب رند كه هیچ [مجال] سر خاراندنی در آن نیست {15}323
4022ص3816وَقَالُوا رَبَّنَا عَجِّل لَّنَا قِطَّنَا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسَابِ {16}و گفتند پروردگارا پیش از [رسیدن] روز حساب بهره ما را [از عذاب] به شتاب به ما بده {16}323
4023ص3817اصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ {17}بر آنچه می‏گویند صبر كن و داوود بنده ما را كه دارای امكانات [متعدد] بود به یاد آور آری او بسیار بازگشت‏كننده [به سوی خدا] بود {17}323
4024ص3818إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْإِشْرَاقِ {18}ما كوهها را با او مسخر ساختیم [كه] شامگاهان و بامدادان خداوند را نیایش می‏كردند {18}323
4025ص3819وَالطَّيْرَ مَحْشُورَةً كُلٌّ لَّهُ أَوَّابٌ {19}و پرندگان را از هر سو [بر او] گرد [آوردیم] همگی [به نوای دلنوازش] به سوی او بازگشت‏كننده [و خدا را ستایشگر] بودند {19}323
4026ص3820وَشَدَدْنَا مُلْكَهُ وَآتَيْنَاهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ {20}و پادشاهیش را استوار كردیم و او را حكمت و كلام فیصله‏دهنده عطا كردیم {20}323
4027ص3821وَهَلْ أَتَاكَ نَبَأُ الْخَصْمِ إِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَ {21}و آیا خبر دادخواهان چون از نمازخانه [او] بالا رفتند به تو رسید {21}323
4028ص3822إِذْ دَخَلُوا عَلَى دَاوُودَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوا لَا تَخَفْ خَصْمَانِ بَغَى بَعْضُنَا عَلَى بَعْضٍ فَاحْكُم بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَا إِلَى سَوَاء الصِّرَاطِ {22}وقتی [به طور ناگهانی] بر داوود درآمدند و او از آنان به هراس افتاد گفتند مترس [ما] دو مدعی [هستیم] كه یكی از ما بر دیگری تجاوز كرده پس میان ما به حق داوری كن و از حق دور مشو و ما را به راه راست راهبر باش {22}323
4029ص3823إِنَّ هَذَا أَخِي لَهُ تِسْعٌ وَتِسْعُونَ نَعْجَةً وَلِيَ نَعْجَةٌ وَاحِدَةٌ فَقَالَ أَكْفِلْنِيهَا وَعَزَّنِي فِي الْخِطَابِ {23}این [شخص] برادر من است او را نود و نه میش و مرا یك میش است و می‏گوید آن را به من بسپار و در سخنوری بر من غالب آمده است {23}323
4030ص3824قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَى نِعَاجِهِ وَإِنَّ كَثِيرًا مِّنْ الْخُلَطَاء لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَقَلِيلٌ مَّا هُمْ وَظَنَّ دَاوُودُ أَنَّمَا فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ رَاكِعًا وَأَنَابَ {24}[داوود] گفت قطعا او در مطالبه میش تو [اضافه] بر میش‏های خودش بر تو ستم كرده و در حقیقت بسیاری از شریكان به همدیگر ستم روا می‏دارند به استثنای كسانی كه ایمان آورده و كارهای شایسته كرده‏اند و اینها بس اندكند و داوود دانست كه ما او را آزمایش كرده‏ایم پس از پروردگارش آمرزش خواست و به رو درافتاد و توبه كرد {24}323سجده
4031ص3825فَغَفَرْنَا لَهُ ذَلِكَ وَإِنَّ لَهُ عِندَنَا لَزُلْفَى وَحُسْنَ مَآبٍ {25}و بر او این [ماجرا] را بخشودیم و در حقیقت برای او پیش ما تقرب و فرجامی خوش خواهد بود {25}323
4032ص3826يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُم بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوَى فَيُضِلَّكَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا نَسُوا يَوْمَ الْحِسَابِ {26}ای داوود ما تو را در زمین خلیفه [و جانشین] گردانیدیم پس میان مردم به حق داوری كن و زنهار از هوس پیروی مكن كه تو را از راه خدا به در كند در حقیقت كسانی كه از راه خدا به در می‏روند به [سزای] آنكه روز حساب را فراموش كرده‏اند عذابی سخت‏خواهند داشت {26}323
4033ص3827وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاء وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلًا ذَلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا مِنَ النَّارِ {27}و آسمان و زمین و آنچه را كه میان این دو است به باطل نیافریدیم این گمان كسانی است كه كافر شده [و حق‏پوشی كرده]اند پس وای از آتش بر كسانی كه كافر شده‏اند {27}323
4034ص3828أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ {28}یا [مگر] كسانی را كه گرویده و كارهای شایسته كرده‏اند چون مفسدان در زمین می‏گردانیم یا پرهیزگاران را چون پلیدكاران قرار می‏دهیم {28}323
4035ص3829كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ مُبَارَكٌ لِّيَدَّبَّرُوا آيَاتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ {29}[این] كتابی مبارك است كه آن را به سوی تو نازل كرده‏ایم تا در [باره] آیات آن بیندیشند و خردمندان پند گیرند {29}323
4036ص3830وَوَهَبْنَا لِدَاوُودَ سُلَيْمَانَ نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ {30}و سلیمان را به داوود بخشیدیم چه نیكو بنده‏ای به راستی او توبه‏كار [و ستایشگر] بود {30}323
4037ص3831إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصَّافِنَاتُ الْجِيَادُ {31}هنگامی كه [طرف] غروب اسبهای اصیل را بر او عرضه كردند {31}323
4038ص3832فَقَالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَن ذِكْرِ رَبِّي حَتَّى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ {32}[سلیمان] گفت واقعا من دوستی اسبان را بر یاد پروردگارم ترجیح دادم تا [هنگام نماز گذشت و خورشید] در پس حجاب ظلمت‏شد {32}323
4039ص3833رُدُّوهَا عَلَيَّ فَطَفِقَ مَسْحًا بِالسُّوقِ وَالْأَعْنَاقِ {33}[گفت اسبها] را نزد من باز آورید پس شروع كرد به دست كشیدن بر ساقها و گردن آنها [و سرانجام وقف كردن آنها در راه خدا] {33}323
4040ص3834وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمَانَ وَأَلْقَيْنَا عَلَى كُرْسِيِّهِ جَسَدًا ثُمَّ أَنَابَ {34}و قطعا سلیمان را آزمودیم و بر تخت او جسدی بیفكندیم پس به توبه باز آمد {34}323
4041ص3835قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَهَبْ لِي مُلْكًا لَّا يَنبَغِي لِأَحَدٍ مِّنْ بَعْدِي إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ {35}گفت پروردگارا مرا ببخش و ملكی به من ارزانی دار كه هیچ كس را پس از من سزاوار نباشد در حقیقت تویی كه خود بسیار بخشنده‏ای {35}323
4042ص3836فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخَاء حَيْثُ أَصَابَ {36}پس باد را در اختیار او قرار دادیم كه هر جا تصمیم می‏گرفت به فرمان او نرم روان می‏شد {36}323
4043ص3837وَالشَّيَاطِينَ كُلَّ بَنَّاء وَغَوَّاصٍ {37}و شیطانها را [از] بنا و غواص {37}323
4044ص3838وَآخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفَادِ {38}تا [وحشیان] دیگر را كه جفت جفت با زنجیرها به هم بسته بودند [تحت فرمانش درآوردیم] {38}323
4045ص3839هَذَا عَطَاؤُنَا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ {39}[گفتیم] این بخشش ماست [آن را] بی‏شمار ببخش یا نگاه دار {39}323
4046ص3840وَإِنَّ لَهُ عِندَنَا لَزُلْفَى وَحُسْنَ مَآبٍ {40}و قطعا برای او در پیشگاه ما تقرب و فرجام نیكوست {40}323
4047ص3841وَاذْكُرْ عَبْدَنَا أَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطَانُ بِنُصْبٍ وَعَذَابٍ {41}و بنده ما ایوب را به یاد آور آنگاه كه پروردگارش را ندا داد كه شیطان مرا به رنج و عذاب مبتلا كرد {41}323
4048ص3842ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هَذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَشَرَابٌ {42}[به او گفتیم] با پای خود [به زمین] بكوب اینك این چشمه‏ساری است‏سرد و آشامیدنی {42}323
4049ص3843وَوَهَبْنَا لَهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُم مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنَّا وَذِكْرَى لِأُوْلِي الْأَلْبَابِ {43}و [مجددا] كسانش را و نظایر آنها را همراه آنها به او بخشیدیم تا رحمتی از جانب ما و عبرتی برای خردمندان باشد {43}323
4050ص3844وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِب بِّهِ وَلَا تَحْنَثْ إِنَّا وَجَدْنَاهُ صَابِرًا نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ {44}[و به او گفتیم] یك بسته تركه به دستت برگیر و [همسرت را] با آن بزن و سوگند مشكن ما او را شكیبا یافتیم چه نیكوبنده‏ای به راستی او توبه‏كار بود {44}323
4051ص3845وَاذْكُرْ عِبَادَنَا إبْرَاهِيمَ وَإِسْحَقَ وَيَعْقُوبَ أُوْلِي الْأَيْدِي وَالْأَبْصَارِ {45}و بندگان ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب را كه نیرومند و دیده‏ور بودند به یادآور {45}323
4052ص3846إِنَّا أَخْلَصْنَاهُم بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ {46}ما آنان را با موهبت ویژه‏ای كه یادآوری آن سرای بود خالص گردانیدیم {46}323
4053ص3847وَإِنَّهُمْ عِندَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْأَخْيَارِ {47}و آنان در پیشگاه ما جدا از برگزیدگان نیكانند {47}323
4054ص3848وَاذْكُرْ إِسْمَاعِيلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ وَكُلٌّ مِّنْ الْأَخْيَارِ {48}و اسماعیل و یسع و ذوالكفل را به یاد آور [كه] همه از نیكانند {48}323
4055ص3849هَذَا ذِكْرٌ وَإِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ {49}این یادكردی است و قطعا برای پرهیزگاران فرجامی نیك است {49}323
4056ص3850جَنَّاتِ عَدْنٍ مُّفَتَّحَةً لَّهُمُ الْأَبْوَابُ {50}باغهای همیشگی در حالی كه درهای [آنها] برایشان گشوده‏است {50}323
4057ص3851مُتَّكِئِينَ فِيهَا يَدْعُونَ فِيهَا بِفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ وَشَرَابٍ {51}در آنجا تكیه می‏زنند [و] میوه‏های فراوان و نوشیدنی در آنجا طلب می‏كنند {51}323
4058ص3852وَعِندَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ أَتْرَابٌ {52}و نزدشان [دلبران] فروهشته‏نگاه همسال است {52}423
4059ص3853هَذَا مَا تُوعَدُونَ لِيَوْمِ الْحِسَابِ {53}این است آنچه برای روز حساب به شما وعده داده می‏شد {53}423
4060ص3854إِنَّ هَذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهُ مِن نَّفَادٍ {54}[می‏گویند] در حقیقت این روزی ماست و آن را پایانی نیست {54}423
4061ص3855هَذَا وَإِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ {55}این است [حال بهشتیان] و [اما] برای طغیانگران واقعا بد فرجامی است {55}423
4062ص3856جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا فَبِئْسَ الْمِهَادُ {56}به جهنم درمی‏آیند و چه بد آرامگاهی است {56}423
4063ص3857هَذَا فَلْيَذُوقُوهُ حَمِيمٌ وَغَسَّاقٌ {57}این جوشاب و چركاب است باید آن را بچشند {57}423
4064ص3858وَآخَرُ مِن شَكْلِهِ أَزْوَاجٌ {58}و از همین گونه انواع دیگر [عذابها] {58}423
4065ص3859هَذَا فَوْجٌ مُّقْتَحِمٌ مَّعَكُمْ لَا مَرْحَبًا بِهِمْ إِنَّهُمْ صَالُوا النَّارِ {59}اینها گروهی‏اند كه با شما به اجبار [در آتش] درمی‏آیند بدا به حال آنها زیرا آنان داخل آتش می‏شوند {59}423
4066ص3860قَالُوا بَلْ أَنتُمْ لَا مَرْحَبًا بِكُمْ أَنتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنَا فَبِئْسَ الْقَرَارُ {60}[به رؤسای خود] می‏گویند بلكه بر خود شما خوش مباد این [عذاب] را شما خود برای ما از پیش فراهم آوردید و چه بد قرارگاهی است {60}423
4067ص3861قَالُوا رَبَّنَا مَن قَدَّمَ لَنَا هَذَا فَزِدْهُ عَذَابًا ضِعْفًا فِي النَّارِ {61}می‏گویند پروردگارا هر كس این [عذاب] را از پیش برای ما فراهم آورده عذاب او را در آتش دو چندان كن {61}423
4068ص3862وَقَالُوا مَا لَنَا لَا نَرَى رِجَالًا كُنَّا نَعُدُّهُم مِّنَ الْأَشْرَارِ {62}و می‏گویند ما را چه شده است كه مردانی را كه ما آنان را از [زمره] اشرار می‏شمردیم نمی‏بینیم {62}423
4069ص3863أَتَّخَذْنَاهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ الْأَبْصَارُ {63}آیا آنان را [در دنیا] به ریشخند می‏گرفتیم یا چشمها[ی ما] بر آنها نمی‏افتد {63}423
4070ص3864إِنَّ ذَلِكَ لَحَقٌّ تَخَاصُمُ أَهْلِ النَّارِ {64}این مجادله اهل آتش قطعا راست است {64}423
4071ص3865قُلْ إِنَّمَا أَنَا مُنذِرٌ وَمَا مِنْ إِلَهٍ إِلَّا اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ {65}بگو من فقط هشداردهنده‏ای هستم و جز خدای یگانه قهار معبودی دیگر نیست {65}423
4072ص3866رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ {66}پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است همان شكست‏ناپذیر آمرزنده {66}423
4073ص3867قُلْ هُوَ نَبَأٌ عَظِيمٌ {67}بگو این خبری بزرگ است {67}423
4074ص3868أَنتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ {68}[كه] شما از آن روی برمی‏تابید {68}423
4075ص3869مَا كَانَ لِي مِنْ عِلْمٍ بِالْمَلَإِ الْأَعْلَى إِذْ يَخْتَصِمُونَ {69}مرا در باره ملاء اعلی هیچ دانشی نبود آنگاه كه مجادله می‏كردند {69}423
4076ص3870إِن يُوحَى إِلَيَّ إِلَّا أَنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ مُّبِينٌ {70}به من هیچ [چیز] وحی نمی‏شود جز اینكه من هشداردهنده‏ای آشكارم {70}423
4077ص3871إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِن طِينٍ {71}آنگاه كه پروردگارت به فرشتگان گفت من بشری را از گل خواهم آفرید {71}423
4078ص3872فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ {72}پس چون او را [كاملا] درست كردم و از روح خویش در آن دمیدم سجده‏كنان برای او [به خاك] بیفتید {72}423
4079ص3873فَسَجَدَ الْمَلَائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ {73}پس همه فرشتگان یكسره سجده كردند {73}423
4080ص3874إِلَّا إِبْلِيسَ اسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنْ الْكَافِرِينَ {74}مگر ابلیس [كه] تكبر نمود و از كافران شد {74}423
4081ص3875قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ الْعَالِينَ {75}فرمود ای ابلیس چه چیز تو را مانع شد كه برای چیزی كه به دستان قدرت خویش خلق كردم سجده آوری آیا تكبر نمودی یا از [جمله] برتری‏جویانی {75}423
4082ص3876قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِي مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِينٍ {76}گفت من از او بهترم مرا از آتش آفریده‏ای و او را از گل آفریده‏ای {76}423
4083ص3877قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ {77}فرمود پس از آن [مقام] بیرون شو كه تو رانده‏ای {77}423
4084ص3878وَإِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلَى يَوْمِ الدِّينِ {78}و تا روز جزا لعنت من بر تو باد {78}423
4085ص3879قَالَ رَبِّ فَأَنظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ {79}گفت پروردگارا پس مرا تا روزی كه برانگیخته می‏شوند مهلت ده {79}423
4086ص3880قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ {80}فرمود در حقیقت تو از مهلت‏یافتگانی {80}423
4087ص3881إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ {81}تا روز معین معلوم {81}423
4088ص3882قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ {82}[شیطان] گفت پس به عزت تو سوگند كه همگی را جدا از راه به در می‏برم {82}423
4089ص3883إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ {83}مگر آن بندگان پاكدل تو را {83}423
4090ص3884قَالَ فَالْحَقُّ وَالْحَقَّ أَقُولُ {84}فرمود حق [از من] است و حق را می‏گویم {84}423
4091ص3885لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنكَ وَمِمَّن تَبِعَكَ مِنْهُمْ أَجْمَعِينَ {85}هرآینه جهنم را از تو و از هر كس از آنان كه تو را پیروی كند از همگی‏شان خواهم انباشت {85}423
4092ص3886قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِينَ {86}بگو مزدی بر این [رسالت] از شما طلب نمی‏كنم و من از كسانی نیستم كه چیزی از خود بسازم و به خدا نسبت دهم {86}423
4093ص3887إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ {87}این [قرآن] جز پندی برای جهانیان نیست {87}423
4094ص3888وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حِينٍ {88}و قطعا پس از چندی خبر آن را خواهید دانست {88}423