امروز شنبه ، ۱۴۰۱/۰۴/۱۱
بدان
بازگشت به فهرست سوره ها

آیات سوره شورى

جهت فیلتر سطر مطلب مورد نظر را تایپ نمایید.


نام سورهشماره سورهشماره آيهمتن آيهترجمه فولادوندحزبجزءسجده
4312شورى420بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان125
4313شورى421حم {1}حاء میم {1}125
4314شورى422عسق {2}عین سین قاف {2}125
4315شورى423كَذَلِكَ يُوحِي إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكَ اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ {3}این گونه خدای نیرومند حكیم به سوی تو و به سوی كسانی كه پیش از تو بودند وحی می‏كند {3}125
4316شورى424لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ {4}آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن اوست و او بلندمرتبه بزرگ است {4}125
4317شورى425تَكَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِن فَوْقِهِنَّ وَالْمَلَائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِي الْأَرْضِ أَلَا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ {5}چیزی نمانده كه آسمانها از فرازشان بشكافند و [حال آنكه] فرشتگان به سپاس پروردگارشان تسبیح می‏گویند و برای كسانی كه در زمین هستند آمرزش می‏طلبند آگاه باش در قیقت‏خداست كه آمرزنده مهربان است {5}125
4318شورى426وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ أَولِيَاء اللَّهُ حَفِيظٌ عَلَيْهِمْ وَمَا أَنتَ عَلَيْهِم بِوَكِيلٍ {6}و كسانی كه به جای او دوستانی برای خود گرفته‏اند خدا بر ایشان نگهبان است و تو بر آنان گمارده نیستی {6}125
4319شورى427وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لَا رَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ {7}و بدین گونه قرآن عربی به سوی تو وحی كردیم تا [مردم] مكه و كسانی را كه پیرامون آنند هشدار دهی و از روز گردآمدن [خلق] كه تردیدی در آن نیست بیم دهی گروهی در بهشتند و گروهی در آتش {7}125
4320شورى428وَلَوْ شَاء اللَّهُ لَجَعَلَهُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَكِن يُدْخِلُ مَن يَشَاء فِي رَحْمَتِهِ وَالظَّالِمُونَ مَا لَهُم مِّن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ {8}و اگر خدا می‏خواست قطعا آنان را امتی یگانه می‏گردانید لیكن هر كه را بخواهد به حمت‏خویش درمی‏آورد و ستمگران نه یاری دارند و نه یاوری {8}125
4321شورى429أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ أَوْلِيَاء فَاللَّهُ هُوَ الْوَلِيُّ وَهُوَ يُحْيِي المَوْتَى وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ {9}آیا به جای او دوستانی برای خود گرفته‏اند خداست كه دوست راستین است و اوست كه مردگان را زنده می‏كند و هموست كه بر هر چیزی تواناست {9}125
4322شورى4210وَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِيهِ مِن شَيْءٍ فَحُكْمُهُ إِلَى اللَّهِ ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبِّي عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ {10}و در باره هر چیزی اختلاف پیدا كردید داوریش به خدا [ارجاع می‏گردد] چنین خدایی پروردگار من است بر او توكل كردم و به سوی او بازمی‏گردم {10}125
4323شورى4211فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ جَعَلَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا وَمِنَ الْأَنْعَامِ أَزْوَاجًا يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَهُوَ السَّمِيعُ البَصِيرُ {11}پدیدآورنده آسمانها و زمین است از خودتان برای شما جفتهایی قرار داد و از دامها [نیز] نر و ماده [قرار داد] بدین وسیله شما را بسیار می‏گرداند چیزی مانند او نیست و اوست‏شنوای بینا {11}125
4324شورى4212لَهُ مَقَالِيدُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاء وَيَقْدِرُ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ {12}كلیدهای آسمانها و زمین از آن اوست برای هر كس كه بخواهد روزی را گشاده یا تنگ می‏گرداند اوست كه بر هر چیزی داناست {12}125
4325شورى4213شَرَعَ لَكُم مِّنَ الدِّينِ مَا وَصَّى بِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَن يَشَاء وَيَهْدِي إِلَيْهِ مَن يُنِيبُ {13}از [احكام] دین آنچه را كه به نوح در باره آن سفارش كرد برای شما تشریع كرد و آنچه را به تو وحی كردیم و آنچه را كه در باره آن به ابراهیم و موسی و عیسی سفارش نمودیم كه دین را برپا دارید و در آن تفرقه‏اندازی مكنید بر مشركان آنچه كه ایشان را به سوی آن فرا می‏خوانی گران می‏آید خدا هر كه را بخواهد به سوی خود برمی‏گزیند و هر كه را كه از در توبه درآید به سوی خود راه می‏نماید {13}125
4326شورى4214وَمَا تَفَرَّقُوا إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَاءهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى لَّقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْكِتَابَ مِن بَعْدِهِمْ لَفِي شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيبٍ {14}و فقط پس از آنكه علم برایشان آمد راه تفرقه پیمودند [آن هم] به صرف حسد [و برتری جویی] میان همدیگر و اگر سخنی [دایر بر تاخیر عذاب] از جانب پروردگارت تا زمانی معین پیشی نگرفته بود قطعا میانشان داوری شده بود و كسانی كه بعد از آنان كتاب [تورات] را میراث یافتند واقعا در باره او در تردیدی سخت [دچار]اند {14}125
4327شورى4215فَلِذَلِكَ فَادْعُ وَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ وَقُلْ آمَنتُ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ مِن كِتَابٍ وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ اللَّهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ لَا حُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ {15}بنابراین به دعوت پرداز و همان گونه كه ماموری ایستادگی كن و هوسهای آنان را پیروی مكن و بگو به هر كتابی كه خدا نازل كرده است ایمان آوردم و مامور شدم كه میان شما عدالت كنم خدا پروردگار ما و پروردگار شماست اعمال ما از آن ما و اعمال شما از آن شماست میان ما و شما خصومتی نیست‏خدا میان ما را جمع می‏كند و فرجام به سوی اوست {15}125
4328شورى4216وَالَّذِينَ يُحَاجُّونَ فِي اللَّهِ مِن بَعْدِ مَا اسْتُجِيبَ لَهُ حُجَّتُهُمْ دَاحِضَةٌ عِندَ رَبِّهِمْ وَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ {16}و كسانی كه در باره خدا پس از اجابت [دعوت] او به مجادله می‏پردازند حجتشان پیش پروردگارشان باطل است و خشمی [از خدا] برایشان است و برای آنان عذابی سخت‏خواهد بود {16}125
4329شورى4217اللَّهُ الَّذِي أَنزَلَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ وَالْمِيزَانَ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ {17}خدا همان كسی است كه كتاب و وسیله سنجش را به حق فرود آورد و تو چه می‏دانی شاید رستاخیز نزدیك باشد {17}125
4330شورى4218يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِهَا وَالَّذِينَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْهَا وَيَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ أَلَا إِنَّ الَّذِينَ يُمَارُونَ فِي السَّاعَةِ لَفِي ضَلَالٍ بَعِيدٍ {18}كسانی كه به آن ایمان ندارند شتابزده آن را می‏خواهند و كسانی كه ایمان آورده‏اند از آن هراسناكند و می‏دانند كه آن حق است بدان كه آنان كه در مورد قیامت تردید می‏ورزند قطعا در گمراهی دور و درازی‏اند {18}125
4331شورى4219اللَّهُ لَطِيفٌ بِعِبَادِهِ يَرْزُقُ مَن يَشَاء وَهُوَ الْقَوِيُّ العَزِيزُ {19}خدا نسبت به بندگانش مهربان است هر كه را بخواهد روزی می‏دهد و اوست نیرومند غالب {19}125
4332شورى4220مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِن نَّصِيبٍ {20}كسی كه كشت آخرت بخواهد برای وی در كشته‏اش می‏افزاییم و كسی كه كشت این دنیا را بخواهد به او از آن می‏دهیم و[لی] در آخرت او را نصیبی نیست {20}125
4333شورى4221أَمْ لَهُمْ شُرَكَاء شَرَعُوا لَهُم مِّنَ الدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَن بِهِ اللَّهُ وَلَوْلَا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ {21}آیا برای آنان شریكانی است كه در آنچه خدا بدان اجازه نداده برایشان بنیاد آیینی نهاده‏اند و اگر فرمان قاطع [در باره تاخیر عذاب در كار] نبود مسلما میانشان داوری می‏شد و برای ستمكاران شكنجه‏ای پر درد است {21}125
4334شورى4222تَرَى الظَّالِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا كَسَبُوا وَهُوَ وَاقِعٌ بِهِمْ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فِي رَوْضَاتِ الْجَنَّاتِ لَهُم مَّا يَشَاؤُونَ عِندَ رَبِّهِمْ ذَلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الكَبِيرُ {22}[در قیامت] ستمگران را از آنچه انجام داده‏اند هراسناك می‏بینی و [جزای عملشان] به آنان خواهد رسید و كسانی كه ایمان آورده و كارهای شایسته كرده‏اند در باغهای بهشتند آنچه را بخواهند نزد پروردگارشان خواهند داشت این است همان فضل عظیم {22}125
4335شورى4223ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَن يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ {23}این همان [پاداشی] است كه خدا بندگان خود را كه ایمان آورده و كارهای شایسته كرده‏اند [بدان] مژده داده است بگو به ازای آن [رسالت] پاداشی از شما خواستار نیستم مگر دوستی در باره خویشاوندان و هر كس نیكی به جای آورد [و طاعتی اندوزد] برای او در ثواب آن خواهیم افزود قطعا خدا آمرزنده و قدرشناس است {23}125
4336شورى4224أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا فَإِن يَشَأِ اللَّهُ يَخْتِمْ عَلَى قَلْبِكَ وَيَمْحُ اللَّهُ الْبَاطِلَ وَيُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ {24}آیا می‏گویند بر خدا دروغی بسته است پس اگر خدا بخواهد بر دلت مهر می نهد و خدا باطل را محو و حقیقت را با كلمات خویش پا برجا می‏كند اوست كه به راز دلها داناست {24}125
4337شورى4225وَهُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَعْفُو عَنِ السَّيِّئَاتِ وَيَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ {25}و اوست كسی كه توبه را از بندگان خود می‏پذیرد و از گناهان درمی‏گذرد و آنچه می‏كنید می‏داند {25}125
4338شورى4226وَيَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَيَزِيدُهُم مِّن فَضْلِهِ وَالْكَافِرُونَ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ {26}و [درخواست] كسانی را كه ایمان آورده و كارهای شایسته انجام داده‏اند اجابت می‏كند و از فضل خویش به آنان زیاده می‏دهد و[لی] برای كافران عذاب سختی خواهد بود {26}125
4339شورى4227وَلَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ وَلَكِن يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَّا يَشَاء إِنَّهُ بِعِبَادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ {27}و اگر خدا روزی را بر بندگانش فراخ گرداند مسلما در زمین سر به عصیان برمی‏دارند لیكن آنچه را بخواهد به اندازه‏ای [كه مصلحت است] فرو می‏فرستد به راستی كه او به [حال] بندگانش آگاه بیناست {27}225
4340شورى4228وَهُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِن بَعْدِ مَا قَنَطُوا وَيَنشُرُ رَحْمَتَهُ وَهُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ {28}و اوست كسی كه باران را پس از آنكه [مردم] نومید شدند فرود می‏آورد و رحمت‏خویش را می‏گسترد و هموست‏سرپرست‏ستوده {28}225
4341شورى4229وَمِنْ آيَاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَثَّ فِيهِمَا مِن دَابَّةٍ وَهُوَ عَلَى جَمْعِهِمْ إِذَا يَشَاء قَدِيرٌ {29}و از نشانه‏های [قدرت] اوست آفرینش آسمانها و زمین و آنچه از [انواع] جنبنده در میان آن دو پراكنده است و او هرگاه بخواهد بر گردآوردن آنان تواناست {29}225
4342شورى4230وَمَا أَصَابَكُم مِّن مُّصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَن كَثِيرٍ {30}و هر [گونه] مصیبتی به شما برسد به سبب دستاورد خود شماست و [خدا] از بسیاری درمی‏گذرد {30}225
4343شورى4231وَمَا أَنتُم بِمُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ {31}و شما در زمین درمانده كننده [خدا] نیستید و جز خدا شما را سرپرست و یاوری نیست {31}225
4344شورى4232وَمِنْ آيَاتِهِ الْجَوَارِ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلَامِ {32}و از نشانه‏های او سفینه‏های كوه‏آسا در دریاست {32}225
4345شورى4233إِن يَشَأْ يُسْكِنِ الرِّيحَ فَيَظْلَلْنَ رَوَاكِدَ عَلَى ظَهْرِهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ {33}اگر بخواهد باد را ساكن می‏گرداند و [سفینه‏ها] بر پشت [آب] متوقف می‏مانند قطعا در این [امر] برای هر شكیبای شكرگزاری نشانه‏هاست {33}225
4346شورى4234أَوْ يُوبِقْهُنَّ بِمَا كَسَبُوا وَيَعْفُ عَن كَثِيرٍ {34}یا به [سزای] آنچه [كشتی‏نشینان] مرتكب شده‏اند هلاكشان كند و[لی] از بسیاری درمی‏گذرد {34}225
4347شورى4235وَيَعْلَمَ الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فِي آيَاتِنَا مَا لَهُم مِّن مَّحِيصٍ {35}و [تا] آنان كه در آیات ما مجادله می‏كنند بدانند كه ایشان را [روی] گریزی نیست {35}225
4348شورى4236فَمَا أُوتِيتُم مِّن شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَا عِندَ اللَّهِ خَيْرٌ وَأَبْقَى لِلَّذِينَ آمَنُوا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ {36}و آنچه به شما داده شده برخورداری [و كالای] زندگی دنیاست و آنچه پیش خداست برای كسانی كه گرویده‏اند و به پروردگارشان اعتماد دارند بهتر و پایدارتر است {36}225
4349شورى4237وَالَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَإِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ {37}و كسانی كه از گناهان بزرگ و زشتكاریها خود را به دور می‏دارند و چون به خشم درمی‏آیند درمی‏گذرند {37}225
4350شورى4238وَالَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ {38}و كسانی كه [ندای] پروردگارشان را پاسخ [مثبت] داده و نماز برپا كرده‏اند و كارشان در میانشان مشورت است و از آنچه روزیشان داده‏ایم انفاق می‏كنند {38}225
4351شورى4239وَالَّذِينَ إِذَا أَصَابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنتَصِرُونَ {39}و كسانی كه چون ستم بر ایشان رسد یاری می‏جویند [و به انتقام بر می‏خیزند] {39}225
4352شورى4240وَجَزَاء سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ {40}و جزای بدی مانند آن بدی است پس هر كه درگذرد و نیكوكاری كند پاداش او بر [عهده] خداست به راستی او ستمگران را دوست نمی‏دارد {40}225
4353شورى4241وَلَمَنِ انتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُوْلَئِكَ مَا عَلَيْهِم مِّن سَبِيلٍ {41}و هر كه پس از ستم [دیدن] خود یاری جوید [و انتقام گیرد] راه [نكوهشی] بر ایشان نیست {41}225
4354شورى4242إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَيَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ أُوْلَئِكَ لَهُم عَذَابٌ أَلِيمٌ {42}راه [نكوهش] تنها بر كسانی است كه به مردم ستم می‏كنند و در [روی] زمین به ناحق سر برمی‏دارند آنان عذابی دردناك [در پیش] خواهند داشت {42}225
4355شورى4243وَلَمَن صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ {43}و هر كه صبر كند و درگذرد مسلما این [خویشتن داری حاكی] از اراده قوی [در] كارهاست {43}225
4356شورى4244وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِن وَلِيٍّ مِّن بَعْدِهِ وَتَرَى الظَّالِمِينَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ يَقُولُونَ هَلْ إِلَى مَرَدٍّ مِّن سَبِيلٍ {44}و هر كه را خدا بی‏راه گذارد پس از او یار [و یاور]ی نخواهد داشت و ستمگران را می‏بینی كه چون عذاب را بنگرند می‏گویند آیا راهی برای برگشتن [به دنیا] هست {44}225
4357شورى4245وَتَرَاهُمْ يُعْرَضُونَ عَلَيْهَا خَاشِعِينَ مِنَ الذُّلِّ يَنظُرُونَ مِن طَرْفٍ خَفِيٍّ وَقَالَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ الْخَاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلَا إِنَّ الظَّالِمِينَ فِي عَذَابٍ مُّقِيمٍ {45}آنان را می‏بینی [كه چون] بر [آتش] عرضه می‏شوند از [شدت] زبونی فروتن شده‏اند زیرچشمی می‏نگرند و كسانی كه گرویده‏اند می‏گویند در حقیقت زیانكاران كسانی‏اند كه روز قیامت‏خودشان و كسانشان را دچار زیان كرده‏اند آری ستمكاران در عذابی پایدارند {45}225
4358شورى4246وَمَا كَانَ لَهُم مِّنْ أَوْلِيَاء يَنصُرُونَهُم مِّن دُونِ اللَّهِ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِن سَبِيلٍ {46}و جز خدا برای آنان دوستانی [دیگر] نیست كه آنها را یاری كنند و هر كه را خدا بی‏راه كذارد هیچ راهی برای او نخواهد بود {46}225
4359شورى4247اسْتَجِيبُوا لِرَبِّكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لَّا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ مَا لَكُم مِّن مَّلْجَأٍ يَوْمَئِذٍ وَمَا لَكُم مِّن نَّكِيرٍ {47}پیش از آنكه روزی فرا رسد كه آن را از جانب خدا برگشتی نباشد پروردگارتان را اجابت كنید آن روز نه برای شما پناهی و نه برایتان [مجال] انكاری هست {47}225
4360شورى4248فَإِنْ أَعْرَضُوا فَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا إِنْ عَلَيْكَ إِلَّا الْبَلَاغُ وَإِنَّا إِذَا أَذَقْنَا الْإِنسَانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِهَا وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَإِنَّ الْإِنسَانَ كَفُورٌ {48}پس اگر روی برتابند ما تو را بر آنان نگهبان نفرستاده‏ایم بر عهده تو جز رسانیدن [پیام] نیست و ما چون رحمتی از جانب خود به انسان بچشانیم بدان شاد و سرمست گردد و چون به [سزای] دستاورد پیشین آنها به آنان بدی رسد انسان ناسپاسی می‏كند {48}225
4361شورى4249لِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَخْلُقُ مَا يَشَاء يَهَبُ لِمَنْ يَشَاء إِنَاثًا وَيَهَبُ لِمَن يَشَاء الذُّكُورَ {49}فرمانروایی [مطلق] آسمانها و زمین از آن خداست هر چه بخواهد می‏آفریند به هر كس بخواهد فرزند دختر و به هركس بخواهد فرزند پسر می‏دهد {49}225
4362شورى4250أَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْرَانًا وَإِنَاثًا وَيَجْعَلُ مَن يَشَاء عَقِيمًا إِنَّهُ عَلِيمٌ قَدِيرٌ {50}یا آنها را پسر[ان] و دختر[انی] توام با یكدیگر می‏گرداند و هر كه را بخواهد عقیم می‏سازد اوست دانای توانا {50}225
4363شورى4251وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْيًا أَوْ مِن وَرَاء حِجَابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ مَا يَشَاء إِنَّهُ عَلِيٌّ حَكِيمٌ {51}و هیچ بشری را نرسد كه خدا با او سخن گوید جز [از راه] وحی یا از فراسوی حجابی یا فرستاده‏ای بفرستد و به اذن او هر چه بخواهد وحی نماید آری اوست بلندمرتبه سنجیده‏كار {51}225
4364شورى4252وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحًا مِّنْ أَمْرِنَا مَا كُنتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِيمَانُ وَلَكِن جَعَلْنَاهُ نُورًا نَّهْدِي بِهِ مَنْ نَّشَاء مِنْ عِبَادِنَا وَإِنَّكَ لَتَهْدِي إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ {52}وهمین گونه روحی از امر خودمان به سوی تو وحی كردیم تو نمی‏دانستی كتاب چیست و نه ایمان [كدام است] ولی آن را نوری گردانیدیم كه هر كه از بندگان خود را بخواهیم به وسیله آن راه می‏نماییم و به راستی كه تو به خوبی به راه راست هدایت می‏كنی {52}225
4365شورى4253صِرَاطِ اللَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ أَلَا إِلَى اللَّهِ تَصِيرُ الأمُورُ {53}راه همان خدایی كه آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن اوست هش‏دار كه [همه] كارها به خدا بازمی‏گردد {53}225