امروز شنبه ، ۱۴۰۱/۰۴/۱۱
بدان
بازگشت به فهرست سوره ها

آیات سوره قمر

جهت فیلتر سطر مطلب مورد نظر را تایپ نمایید.


نام سورهشماره سورهشماره آيهمتن آيهترجمه فولادوندحزبجزءسجده
4898قمر540بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان227
4899قمر541اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانشَقَّ الْقَمَرُ {1}نزدیك شد قیامت و از هم شكافت ماه {1}227
4900قمر542وَإِن يَرَوْا آيَةً يُعْرِضُوا وَيَقُولُوا سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ {2}و هر گاه نشانه‏ای ببینند روی بگردانند و گویند سحری دایم است {2}227
4901قمر543وَكَذَّبُوا وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءهُمْ وَكُلُّ أَمْرٍ مُّسْتَقِرٌّ {3}و به تكذیب دست زدند و هوسهای خویش را دنبال كردند و [لی] هر كاری را [آخر] قراری است {3}227
4902قمر544وَلَقَدْ جَاءهُم مِّنَ الْأَنبَاء مَا فِيهِ مُزْدَجَرٌ {4}و قطعا از اخبار آنچه در آن مایه انزجار [از كفر] است به ایشان رسید {4}227
4903قمر545حِكْمَةٌ بَالِغَةٌ فَمَا تُغْنِ النُّذُرُ {5}حكمت بالغه [حق این بود] ولی هشدارها سود نكرد {5}227
4904قمر546فَتَوَلَّ عَنْهُمْ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ إِلَى شَيْءٍ نُّكُرٍ {6}پس از آنان روی برتاب روزی كه داعی [حق] به سوی امری دهشتناك دعوت می‏كند {6}227
4905قمر547خُشَّعًا أَبْصَارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ كَأَنَّهُمْ جَرَادٌ مُّنتَشِرٌ {7}در حالی كه دیدگان خود را فروهشته‏اند چون ملخهای پراكنده از گورها[ی خود] برمی‏آیند {7}227
4906قمر548مُّهْطِعِينَ إِلَى الدَّاعِ يَقُولُ الْكَافِرُونَ هَذَا يَوْمٌ عَسِرٌ {8}به سرعت‏سوی آن دعوتگر می‏شتابند كافران می‏گویند امروز [چه] روز دشواری است {8}227
4907قمر549كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنَا وَقَالُوا مَجْنُونٌ وَازْدُجِرَ {9}پیش از آنان قوم نوح [نیز] به تكذیب پرداختند و بنده ما را دروغزن خواندند و گفتند دیوانه‏ای است و [بسی] آزار كشید {9}227
4908قمر5410فَدَعَا رَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانتَصِرْ {10}تا پروردگارش را خواند كه من مغلوب شدم به داد من برس {10}227
4909قمر5411فَفَتَحْنَا أَبْوَابَ السَّمَاء بِمَاء مُّنْهَمِرٍ {11}پس درهای آسمان را به آبی ریزان گشودیم {11}227
4910قمر5412وَفَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُونًا فَالْتَقَى الْمَاء عَلَى أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ {12}و از زمین چشمه‏ها جوشانیدیم تا آب [زمین و آسمان] برای امری كه مقدر شده بود به هم پیوستند {12}227
4911قمر5413وَحَمَلْنَاهُ عَلَى ذَاتِ أَلْوَاحٍ وَدُسُرٍ {13}و او را بر [كشتی] تخته‏دار و میخ‏آجین سوار كردیم {13}227
4912قمر5414تَجْرِي بِأَعْيُنِنَا جَزَاء لِّمَن كَانَ كُفِرَ {14}[كشتی] زیر نظر ما روان بود [این] پاداش كسی بود كه مورد انكار واقع شده بود {14}227
4913قمر5415وَلَقَد تَّرَكْنَاهَا آيَةً فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ {15}و به راستی آن [سفینه] را بر جای نهادیم [تا] عبرتی [باشد] پس آیا پندگیرنده‏ای هست {15}227
4914قمر5416فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ {16}پس چگونه بود عذاب من و هشدارها[ی من] {16}227
4915قمر5417وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ {17}و قطعا قرآن را برای پندآموزی آسان كرده‏ایم پس آیا پندگیرنده‏ای هست {17}227
4916قمر5418كَذَّبَتْ عَادٌ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ {18}عادیان به تكذیب پرداختند پس چگونه بود عذاب من و هشدارها[ی من] {18}227
4917قمر5419إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُّسْتَمِرٍّ {19}ما بر [سر] آنان در روز شومی به طور مداوم تندبادی توفنده فرستادیم {19}227
4918قمر5420تَنزِعُ النَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ مُّنقَعِرٍ {20}[كه] مردم را از جا می‏كند گویی تنه‏های نخلی بودند كه ریشه‏كن شده بودند {20}227
4919قمر5421فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ {21}پس چگونه بود عذاب من و هشدارها[ی من] {21}227
4920قمر5422وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ {22}و قطعا قرآن را برای پندآموزی آسان كرده‏ایم پس آیا پندگیرنده‏ای هست {22}227
4921قمر5423كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ {23}قوم ثمود هشداردهندگان را تكذیب كردند {23}227
4922قمر5424فَقَالُوا أَبَشَرًا مِّنَّا وَاحِدًا نَّتَّبِعُهُ إِنَّا إِذًا لَّفِي ضَلَالٍ وَسُعُرٍ {24}و گفتند آیا تنها بشری از خودمان را پیروی كنیم در این صورت ما واقعا در گمراهی و جنون خواهیم بود {24}227
4923قمر5425أَؤُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِن بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ {25}آیا از میان ما [وحی] بر او القا شده است [نه] بلكه او دروغگویی گستاخ است {25}227
4924قمر5426سَيَعْلَمُونَ غَدًا مَّنِ الْكَذَّابُ الْأَشِرُ {26}به زودی فردا بدانند دروغگوی گستاخ كیست {26}227
4925قمر5427إِنَّا مُرْسِلُو النَّاقَةِ فِتْنَةً لَّهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَاصْطَبِرْ {27}ما برای آزمایش آنان [آن] ماده‏شتر را فرستادیم و [به صالح گفتیم]مراقب آنان باش و شكیبایی كن {27}227
4926قمر5428وَنَبِّئْهُمْ أَنَّ الْمَاء قِسْمَةٌ بَيْنَهُمْ كُلُّ شِرْبٍ مُّحْتَضَرٌ {28}و به آنان خبر ده كه آب میانشان بخش شده‏است هر كدام را آب به نوبت‏خواهد بود {28}227
4927قمر5429فَنَادَوْا صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطَى فَعَقَرَ {29}پس رفیقشان را صدا كردند و [او] شمشیر كشید و [شتر را] پی كرد {29}227
4928قمر5430فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ {30}پس چگونه بود عذاب من و هشدارها[ی من] {30}227
4929قمر5431إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً وَاحِدَةً فَكَانُوا كَهَشِيمِ الْمُحْتَظِرِ {31}ما بر [سر]شان یك فریاد [مرگبار] فرستادیم و چون گیاه خشكیده [كومه‏ها] ریزریز شدند {31}227
4930قمر5432وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ {32}و قطعا قرآن را برای پندآموزی آسان كردیم پس آیا پندگیرنده‏ای هست {32}227
4931قمر5433كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ بِالنُّذُرِ {33}قوم لوط هشداردهندگان را تكذیب كردند {33}227
4932قمر5434إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا إِلَّا آلَ لُوطٍ نَّجَّيْنَاهُم بِسَحَرٍ {34}ما بر [سر] آنان سنگبارانی [انفجاری] فروفرستادیم [و] فقط خانواده لوط بودند كه سحرگاهشان رهانیدیم {34}227
4933قمر5435نِعْمَةً مِّنْ عِندِنَا كَذَلِكَ نَجْزِي مَن شَكَرَ {35}[و این] رحمتی از جانب ما بود هر كه سپاس دارد بدین‏سان [او را] پاداش می‏دهیم {35}227
4934قمر5436وَلَقَدْ أَنذَرَهُم بَطْشَتَنَا فَتَمَارَوْا بِالنُّذُرِ {36}و [لوط] آنها را از عذاب ما سخت بیم داده بود و[لی] در تهدیدها[ی ما] به جدال برخاستند {36}227
4935قمر5437وَلَقَدْ رَاوَدُوهُ عَن ضَيْفِهِ فَطَمَسْنَا أَعْيُنَهُمْ فَذُوقُوا عَذَابِي وَنُذُرِ {37}و از مهمان[های] او كام دل خواستند پس فروغ دیدگانشان را ستردیم و [گفتیم] [مزه] عذاب و هشدارهای مرا بچشید {37}227
4936قمر5438وَلَقَدْ صَبَّحَهُم بُكْرَةً عَذَابٌ مُّسْتَقِرٌّ {38}و به راستی كه سپیده‏دم عذابی پیگیر به سر وقت آنان آمد {38}227
4937قمر5439فَذُوقُوا عَذَابِي وَنُذُرِ {39}پس عذاب و هشدارهای مرا بچشید {39}227
4938قمر5440وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ {40}و قطعا قرآن را برای پندآموزی آسان كردیم پس آیا پندگیرنده‏ای هست {40}227
4939قمر5441وَلَقَدْ جَاء آلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُ {41}و در حقیقت هشداردهندگان به جانب فرعونیان آمدند {41}227
4940قمر5442كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كُلِّهَا فَأَخَذْنَاهُمْ أَخْذَ عَزِيزٍ مُّقْتَدِرٍ {42}[اما آنها] همه معجزات ما را تكذیب كردند تا چون زبردستی زورمند [گریبان] آنان را گرفتیم {42}227
4941قمر5443أَكُفَّارُكُمْ خَيْرٌ مِّنْ أُوْلَئِكُمْ أَمْ لَكُم بَرَاءةٌ فِي الزُّبُرِ {43}آیا كافران شما از اینان [كه برشمردیم] برترند یا شما را در نوشته‏ها[ی آسمانی] خط امانی است {43}227
4942قمر5444أَمْ يَقُولُونَ نَحْنُ جَمِيعٌ مُّنتَصِرٌ {44}یا می‏گویند ما همگی انتقام‏گیرنده [و یار و یاور همدیگر]یم {44}227
4943قمر5445سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَيُوَلُّونَ الدُّبُرَ {45}زودا كه این جمع در هم شكسته شود و پشت كنند {45}227
4944قمر5446بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَالسَّاعَةُ أَدْهَى وَأَمَرُّ {46}بلكه موعدشان قیامت است و قیامت [بسی] سخت‏تر و تلخ‏تر است {46}227
4945قمر5447إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي ضَلَالٍ وَسُعُرٍ {47}قطعا بزهكاران در گمراهی و جنونند {47}227
4946قمر5448يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلَى وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ {48}روزی كه در آتش به رو كشیده می‏شوند [و به آنان گفته می‏شود] لهیب آتش را بچشید [و احساس كنید] {48}227
4947قمر5449إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ {49}ماییم كه هر چیزی را به اندازه آفریده‏ایم {49}227
4948قمر5450وَمَا أَمْرُنَا إِلَّا وَاحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ {50}و فرمان ما جز یك بار نیست [آن هم] چون چشم به هم زدنی {50}227
4949قمر5451وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا أَشْيَاعَكُمْ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ {51}و هم مسلكان شما را سخت به هلاكت رساندیم پس آیا پندگیرنده‏ای هست {51}227
4950قمر5452وَكُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ {52}و هر چه كرده‏اند در كتابها[ی اعمالشان درج] است {52}227
4951قمر5453وَكُلُّ صَغِيرٍ وَكَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ {53}و هر خرد و بزرگی [در آن] نوشته شده {53}227
4952قمر5454إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ {54}در حقیقت مردم پرهیزگار در میان باغها و نهرها {54}227
4953قمر5455فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ مَلِيكٍ مُّقْتَدِرٍ {55}در قرارگاه صدق نزد پادشاهی توانایند {55}227