امروز شنبه ، ۱۴۰۱/۰۴/۱۱
بدان
بازگشت به فهرست سوره ها

آیات سوره طلاق

جهت فیلتر سطر مطلب مورد نظر را تایپ نمایید.


نام سورهشماره سورهشماره آيهمتن آيهترجمه فولادوندحزبجزءسجده
5280طلاق650بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان428
5281طلاق651يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاء فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَأَحْصُوا الْعِدَّةَ وَاتَّقُوا اللَّهَ رَبَّكُمْ لَا تُخْرِجُوهُنَّ مِن بُيُوتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ إِلَّا أَن يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ لَا تَدْرِي لَعَلَّ اللَّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذَلِكَ أَمْرًا {1}ای پیامبر چون زنان را طلاق گویید در [زمان‏بندی] عده آنان طلاقشان گویید و حساب آن عده را نگه دارید و از خدا پروردگارتان بترسید آنان را از خانه‏هایشان بیرون مكنید و بیرون نروند مگر آنكه مرتكب كار زشت آشكاری شده باشند این است احكام الهی و هر كس از مقررات خدا [پای] فراتر نهد قطعا به خودش ستم كرده است نمی‏دانی شاید خدا پس از این پیشامدی پدید آورد {1}428
5282طلاق652فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ فَارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَأَشْهِدُوا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنكُمْ وَأَقِيمُوا الشَّهَادَةَ لِلَّهِ ذَلِكُمْ يُوعَظُ بِهِ مَن كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مَخْرَجًا {2}پس چون عده آنان به سر رسید [یا] به شایستگی نگاهشان دارید یا به شایستگی از آنان جدا شوید و دو تن [مرد] عادل را از میان خود گواه گیرید و گواهی را برای خدا به پا دارید این است اندرزی كه به آن كس كه به خدا و روز بازپسین ایمان دارد داده می‏شود و هر كس از خدا پروا كند [خدا] برای او راه بیرون‏شدنی قرار می‏دهد {2}428
5283طلاق653وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا {3}و از جایی كه حسابش را نمی‏كند به او روزی می‏رساند و هر كس بر خدا اعتماد كند او برای وی بس است‏خدا فرمانش را به انجام‏رساننده است به راستی خدا برای هر چیزی اندازه‏ای مقرر كرده است {3}428
5284طلاق654وَاللَّائِي يَئِسْنَ مِنَ الْمَحِيضِ مِن نِّسَائِكُمْ إِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلَاثَةُ أَشْهُرٍ وَاللَّائِي لَمْ يَحِضْنَ وَأُوْلَاتُ الْأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَن يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْرًا {4}و آن زنان شما كه از خون‏دیدن [ماهانه] نومیدند اگر شك دارید [كه خون می‏بینند یا نه] عده آنان سه ماه است و [دخترانی] كه [هنوز] خون ندیده‏اند [نیز عده‏شان سه ماه است] و زنان آبستن مدتشان این است كه وضع حمل كنند و هر كس از خدا پروا دارد [خدا] برای او در كارش تسهیلی فراهم سازد {4}428
5285طلاق655ذَلِكَ أَمْرُ اللَّهِ أَنزَلَهُ إِلَيْكُمْ وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُعْظِمْ لَهُ أَجْرًا {5}این است فرمان خدا كه آن را به سوی شما فرستاده است و هر كس از خدا پروا كند بدیهایش را از او بزداید و پاداشش را بزرگ گرداند {5}428
5286طلاق656أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنتُم مِّن وُجْدِكُمْ وَلَا تُضَارُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّ وَإِن كُنَّ أُولَاتِ حَمْلٍ فَأَنفِقُوا عَلَيْهِنَّ حَتَّى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَكُمْ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَأْتَمِرُوا بَيْنَكُم بِمَعْرُوفٍ وَإِن تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهُ أُخْرَى {6}همانجا كه [خود] سكونت دارید به قدر استطاعت‏خویش آنان را جای دهید و به آنها آسیب [و زیان] مرسانید تا عرصه را بر آنان تنگ كنید و اگر باردارند خرجشان را بدهید تا وضع حمل كنند و اگر برای شما [بچه] شیر می‏دهند مزدشان را به ایشان بدهید و به شایستگی میان خود به مشورت پردازید و اگر كارتان [در این مورد] با هم به دشواری كشید [زن] دیگری [بچه را] شیر دهد {6}428
5287طلاق657لِيُنفِقْ ذُو سَعَةٍ مِّن سَعَتِهِ وَمَن قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنفِقْ مِمَّا آتَاهُ اللَّهُ لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا مَا آتَاهَا سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْرًا {7}بر توانگر است كه از دارایی خود هزینه كند و هر كه روزی او تنگ باشد باید از آنچه خدا به او داده خرج كند خدا هیچ كس را جز [به قدر] آنچه به او داده است تكلیف نمی‏كند خدا به زودی پس از دشواری آسانی فراهم می‏كند {7}428
5288طلاق658وَكَأَيِّن مِّن قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِ فَحَاسَبْنَاهَا حِسَابًا شَدِيدًا وَعَذَّبْنَاهَا عَذَابًا نُّكْرًا {8}و چه بسیار شهرها كه از فرمان پروردگار خود و پیامبرانش سر پیچیدند و از آنها حسابی سخت كشیدیم و آنان را به عذابی [بس] زشت عذاب كردیم {8}428
5289طلاق659فَذَاقَتْ وَبَالَ أَمْرِهَا وَكَانَ عَاقِبَةُ أَمْرِهَا خُسْرًا {9}تا كیفر زشت عمل خود را چشیدند و پایان كارشان زیان بود {9}428
5290طلاق6510أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا فَاتَّقُوا اللَّهَ يَا أُوْلِي الْأَلْبَابِ الَّذِينَ آمَنُوا قَدْ أَنزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ ذِكْرًا {10}خدا برای آنان عذابی سخت آماده كرده است پس ای خردمندانی كه ایمان آورده‏اید از خدا بترسید راستی كه خدا سوی شما تذكاری فرو فرستاده است {10}428
5291طلاق6511رَّسُولًا يَتْلُو عَلَيْكُمْ آيَاتِ اللَّهِ مُبَيِّنَاتٍ لِّيُخْرِجَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا قَدْ أَحْسَنَ اللَّهُ لَهُ رِزْقًا {11}پیامبری كه آیات روشنگر خدا را بر شما تلاوت می‏كند تا كسانی را كه ایمان آورده و كارهای شایسته كرده‏اند از تاریكیها به سوی روشنایی بیرون برد و هر كس به خدا بگرود و كار شایسته كند او را در باغهایی كه از زیر [درختان] آن جویبارها روان است درمی‏آورد جاودانه در آن می‏مانند قطعا خدا روزی را برای او خوش كرده است {11}428
5292طلاق6512اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَمِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَأَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحَاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْمًا {12}خدا همان كسی است كه هفت آسمان و همانند آنها هفت زمین آفرید فرمان [خدا] در میان آنها فرود می‏آید تا بدانید كه خدا بر هر چیزی تواناست و به راستی دانش وی هر چیزی را در بر گرفته است {12}428