امروز شنبه ، ۱۴۰۱/۰۴/۱۱
بدان
بازگشت به فهرست سوره ها

آیات سوره اعراف

جهت فیلتر سطر مطلب مورد نظر را تایپ نمایید.


نام سورهشماره سورهشماره آيهمتن آيهترجمه فولادوندحزبجزءسجده
960اعراف70بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان38
961اعراف71المص {1}الف لام میم صاد {1}38
962اعراف72كِتَابٌ أُنزِلَ إِلَيْكَ فَلاَ يَكُن فِي صَدْرِكَ حَرَجٌ مِّنْهُ لِتُنذِرَ بِهِ وَذِكْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ {2}كتابی است كه به سوی تو فرو فرستاده شده است پس نباید در سینه تو از ناحیه آن تنگی باشد تا به وسیله آن هشدار دهی و برای مؤمنان پندی باشد {2}38
963اعراف73اتَّبِعُواْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ وَلاَ تَتَّبِعُواْ مِن دُونِهِ أَوْلِيَاء قَلِيلاً مَّا تَذَكَّرُونَ {3}آنچه را از جانب پروردگارتان به سوی شما فرو فرستاده شده است پیروی كنید و جز او از معبودان [دیگر] پیروی مكنید چه اندك پند می‏گیرید {3}38
964اعراف74وَكَم مِّن قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَا فَجَاءهَا بَأْسُنَا بَيَاتًا أَوْ هُمْ قَآئِلُونَ {4}و چه بسیار شهرها كه [مردم] آن را به هلاكت رسانیدیم و در حالی كه به خواب شبانگاهی رفته یا نیمروز غنوده بودند عذاب ما به آنها رسید {4}38
965اعراف75فَمَا كَانَ دَعْوَاهُمْ إِذْ جَاءهُمْ بَأْسُنَا إِلاَّ أَن قَالُواْ إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ {5}و هنگامی كه عذاب ما بر آنان آمد سخنشان جز این نبود كه گفتند راستی كه ما ستمكار بودیم {5}38
966اعراف76فَلَنَسْأَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَلَنَسْأَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ {6}پس قطعا از كسانی كه [پیامبران] به سوی آنان فرستاده شده‏اند خواهیم پرسید و قطعا از [خود] فرستادگان [نیز] خواهیم پرسید {6}38
967اعراف77فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِم بِعِلْمٍ وَمَا كُنَّا غَآئِبِينَ {7}و از روی دانش به آنان گزارش خواهیم داد و ما [از احوال آنان] غایب نبوده‏ایم {7}38
968اعراف78وَالْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ فَمَن ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ فَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ {8}و در آن روز سنجش [اعمال] درست است پس هر كس میزانهای [عمل] او گران باشد آنان خود رستگارانند {8}38
969اعراف79وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ فَأُوْلَـئِكَ الَّذِينَ خَسِرُواْ أَنفُسَهُم بِمَا كَانُواْ بِآيَاتِنَا يِظْلِمُونَ {9}و هر كس میزانهای [عمل] او سبك باشد پس آنانند كه به خود زیان زده‏اند چرا كه به آیات ما ستم كرده‏اند {9}38
970اعراف710وَلَقَدْ مَكَّنَّاكُمْ فِي الأَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيهَا مَعَايِشَ قَلِيلاً مَّا تَشْكُرُونَ {10}و قطعا شما را در زمین قدرت عمل دادیم و برای شما در آن وسایل معیشت نهادیم [اما] چه كم سپاسگزاری می‏كنید {10}38
971اعراف711وَلَقَدْ خَلَقْنَاكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنَاكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلآئِكَةِ اسْجُدُواْ لآدَمَ فَسَجَدُواْ إِلاَّ إِبْلِيسَ لَمْ يَكُن مِّنَ السَّاجِدِينَ {11}و در حقیقت‏شما را خلق كردیم سپس به صورتگری شما پرداختیم آنگاه به فرشتگان گفتیم برای آدم سجده كنید پس [همه] سجده كردند جز ابلیس كه از سجده‏كنندگان نبود {11}38
972اعراف712قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلاَّ تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ قَالَ أَنَاْ خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِي مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِينٍ {12}فرمود چون تو را به سجده امر كردم چه چیز تو را باز داشت از اینكه سجده كنی گفت من از او بهترم مرا از آتشی آفریدی و او را از گل آفریدی {12}38
973اعراف713قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُونُ لَكَ أَن تَتَكَبَّرَ فِيهَا فَاخْرُجْ إِنَّكَ مِنَ الصَّاغِرِينَ {13}فرمود از آن [مقام] فرو شو تو را نرسد كه در آن [جایگاه] تكبر نمایی پس بیرون شو كه تو از خوارشدگانی {13}38
974اعراف714قَالَ فَأَنظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ {14}گفت مرا تا روزی كه [مردم] برانگیخته خواهند شد مهلت ده {14}38
975اعراف715قَالَ إِنَّكَ مِنَ المُنظَرِينَ {15}فرمود تو از مهلت‏یافتگانی {15}38
976اعراف716قَالَ فَبِمَا أَغْوَيْتَنِي لأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيمَ {16}گفت پس به سبب آنكه مرا به بیراهه افكندی من هم برای [فریفتن] آنان حتما بر سر راه راست تو خواهم نشست {16}38
977اعراف717ثُمَّ لآتِيَنَّهُم مِّن بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَيْمَانِهِمْ وَعَن شَمَآئِلِهِمْ وَلاَ تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شَاكِرِينَ {17}آنگاه از پیش رو و از پشت‏سرشان و از طرف راست و از طرف چپشان بر آنها می‏تازم و بیشترشان را شكرگزار نخواهی یافت {17}38
978اعراف718قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْؤُومًا مَّدْحُورًا لَّمَن تَبِعَكَ مِنْهُمْ لأَمْلأنَّ جَهَنَّمَ مِنكُمْ أَجْمَعِينَ {18}فرمود نكوهیده و رانده از آن [مقام] بیرون شو كه قطعا هر كه از آنان از تو پیروی كند جهنم را از همه شما پر خواهم كرد {18}38
979اعراف719وَيَا آدَمُ اسْكُنْ أَنتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلاَ مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلاَ تَقْرَبَا هَـذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمِينَ {19}و ای آدم تو با جفت‏خویش در آن باغ سكونت گیر و از هر جا كه خواهید بخورید و[لی] به این درخت نزدیك مشوید كه از ستمكاران خواهید شد {19}38
980اعراف720فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطَانُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وُورِيَ عَنْهُمَا مِن سَوْءَاتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهَاكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هَـذِهِ الشَّجَرَةِ إِلاَّ أَن تَكُونَا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونَا مِنَ الْخَالِدِينَ {20}پس شیطان آن دو را وسوسه كرد تا آنچه را از عورتهایشان برایشان پوشیده مانده بود برای آنان نمایان گرداند و گفت پروردگارتان شما را از این درخت منع نكرد جز [برای] آنكه [مبادا] دو فرشته گردید یا از [زمره] جاودانان شوید {20}38
981اعراف721وَقَاسَمَهُمَا إِنِّي لَكُمَا لَمِنَ النَّاصِحِينَ {21}و برای آن دو سوگند یاد كرد كه من قطعا از خیرخواهان شما هستم {21}38
982اعراف722فَدَلاَّهُمَا بِغُرُورٍ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءَاتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِن وَرَقِ الْجَنَّةِ وَنَادَاهُمَا رَبُّهُمَا أَلَمْ أَنْهَكُمَا عَن تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَأَقُل لَّكُمَا إِنَّ الشَّيْطَآنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِينٌ {22}پس آن دو را با فریب به سقوط كشانید پس چون آن دو از [میوه] آن درخت [ممنوع] چشیدند برهنگی‏هایشان بر آنان آشكار شد و به چسبانیدن برگ[های درختان] بهشت بر خود آغاز كردند و پروردگارشان بر آن دو بانگ بر زد مگر شما را از این درخت منع نكردم و به شما نگفتم كه در حقیقت‏شیطان برای شما دشمنی آشكار است {22}38
983اعراف723قَالاَ رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ {23}گفتند پروردگارا ما بر خویشتن ستم كردیم و اگر بر ما نبخشایی و به ما رحم نكنی مسلما از زیانكاران خواهیم بود {23}38
984اعراف724قَالَ اهْبِطُواْ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَلَكُمْ فِي الأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَى حِينٍ {24}فرمود فرود آیید كه بعضی از شما دشمن بعضی [دیگر]ید و برای شما در زمین تا هنگامی [معین] قرارگاه و برخورداری است {24}38
985اعراف725قَالَ فِيهَا تَحْيَوْنَ وَفِيهَا تَمُوتُونَ وَمِنْهَا تُخْرَجُونَ {25}فرمود در آن زندگی می‏كنید و در آن می‏میرید و از آن برانگیخته خواهید شد {25}38
986اعراف726يَا بَنِي آدَمَ قَدْ أَنزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُوَارِي سَوْءَاتِكُمْ وَرِيشًا وَلِبَاسُ التَّقْوَىَ ذَلِكَ خَيْرٌ ذَلِكَ مِنْ آيَاتِ اللّهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ {26}ای فرزندان آدم در حقیقت ما برای شما لباسی فرو فرستادیم كه عورتهای شما را پوشیده می‏دارد و [برای شما] زینتی است و[لی] بهترین جامه [لباس] تقوا است این از نشانه‏های [قدرت] خداست باشد كه متذكر شوند {26}38
987اعراف727يَا بَنِي آدَمَ لاَ يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطَانُ كَمَا أَخْرَجَ أَبَوَيْكُم مِّنَ الْجَنَّةِ يَنزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْءَاتِهِمَا إِنَّهُ يَرَاكُمْ هُوَ وَقَبِيلُهُ مِنْ حَيْثُ لاَ تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاء لِلَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ {27}ای فرزندان آدم زنهار تا شیطان شما را به فتنه نیندازد چنانكه پدر و مادر شما را از بهشت بیرون راند و لباسشان را از ایشان بركند تا عورتهایشان را بر آنان نمایان كند در حقیقت او و قبیله‏اش شما را از آنجا كه آنها را نمی‏بینید می‏بینند ما شیاطین را دوستان كسانی قرار دادیم كه ایمان نمی‏آورند {27}38
988اعراف728وَإِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَةً قَالُواْ وَجَدْنَا عَلَيْهَا آبَاءنَا وَاللّهُ أَمَرَنَا بِهَا قُلْ إِنَّ اللّهَ لاَ يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاء أَتَقُولُونَ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ {28}و چون كار زشتی كنند می‏گویند پدران خود را بر آن یافتیم و خدا ما را بدان فرمان داده است بگو قطعا خدا به كار زشت فرمان نمی‏دهد آیا چیزی را كه نمی‏دانید به خدا نسبت می‏دهید {28}38
989اعراف729قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ وَأَقِيمُواْ وُجُوهَكُمْ عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ كَمَا بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ {29}بگو پروردگارم به دادگری فرمان داده است و [اینكه] در هر مسجدی روی خود را مستقیم [به سوی قبله] كنید و در حالی كه دین خود را برای او خالص گردانیده‏اید وی را بخوانید همان گونه كه شما را پدید آورد [به سوی او] برمی‏گردید {29}38
990اعراف730فَرِيقًا هَدَى وَفَرِيقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلاَلَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاء مِن دُونِ اللّهِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ {30}[در حالی كه] گروهی را هدایت نموده و گروهی گمراهی بر آنان ثابت‏شده است زیرا آنان شیاطین را به جای خدا دوستان [خود] گرفته‏اند و می‏پندارند كه راه‏یافتگانند {30}38
991اعراف731يَا بَنِي آدَمَ خُذُواْ زِينَتَكُمْ عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍ وكُلُواْ وَاشْرَبُواْ وَلاَ تُسْرِفُواْ إِنَّهُ لاَ يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ {31}ای فرزندان آدم جامه خود را در هر نمازی برگیرید و بخورید و بیاشامید و[لی] زیاده‏روی مكنید كه او اسرافكاران را دوست نمی‏دارد {31}38
992اعراف732قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللّهِ الَّتِيَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالْطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِي لِلَّذِينَ آمَنُواْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَذَلِكَ نُفَصِّلُ الآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ {32}[ای پیامبر] بگو زیورهایی را كه خدا برای بندگانش پدید آورده و [نیز ] روزیهای پاكیزه را چه كسی حرام گردانیده بگو این [نعمتها] در زندگی دنیا برای كسانی است كه ایمان آورده‏اند و روز قیامت [نیز] خاص آنان می‏باشد این گونه آیات [خود] را برای گروهی كه می‏دانند به روشنی بیان می‏كنیم {32}38
993اعراف733قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَن تُشْرِكُواْ بِاللّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَن تَقُولُواْ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ {33}بگو پروردگار من فقط زشتكاریها را چه آشكارش [باشد] و چه پنهان و گناه و ستم ناحق را حرام گردانیده است و [نیز] اینكه چیزی را شریك خدا سازید كه دلیلی بر [حقانیت] آن نازل نكرده و اینكه چیزی را كه نمی‏دانید به خدا نسبت دهید {33}38
994اعراف734وَلِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ فَإِذَا جَاء أَجَلُهُمْ لاَ يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَلاَ يَسْتَقْدِمُونَ {34}و برای هر امتی اجلی است پس چون اجلشان فرا رسد نه [می‏توانند] ساعتی آن را پس اندازند و نه پیش {34}38
995اعراف735يَا بَنِي آدَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي فَمَنِ اتَّقَى وَأَصْلَحَ فَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ {35}ای فرزندان آدم چون پیامبرانی از خودتان برای شما بیایند و آیات مرا بر شما بخوانند پس هر كس به پرهیزگاری و صلاح گراید نه بیمی بر آنان خواهد بود و نه اندوهگین می شوند {35}38
996اعراف736وَالَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُواْ عَنْهَا أُوْلَـَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ {36}و كسانی كه آیات ما را دروغ انگاشتند و از [پذیرش] آنها تكبر ورزیدند آنان همدم آتشند [و] در آن جاودانند {36}38
997اعراف737فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ أُوْلَـئِكَ يَنَالُهُمْ نَصِيبُهُم مِّنَ الْكِتَابِ حَتَّى إِذَا جَاءتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ قَالُواْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ قَالُواْ ضَلُّواْ عَنَّا وَشَهِدُواْ عَلَى أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُواْ كَافِرِينَ {37}پس كیست‏ستمكارتر از آن كس كه بر خدا دروغ بندد یا آیات او را تكذیب كند اینان كسانی هستند كه نصیبشان از آنچه مقرر شده به ایشان خواهد رسید تا آنگاه كه فرشتگان ما به سراغشان بیایند كه جانشان بستانند می‏گویند آنچه غیر از خدا می‏خواندید كجاست می‏گویند از [چشم] ما ناپدید شدند و علیه خود گواهی می‏دهند كه آنان كافر بودند {37}38
998اعراف738قَالَ ادْخُلُواْ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُم مِّن الْجِنِّ وَالإِنسِ فِي النَّارِ كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَّعَنَتْ أُخْتَهَا حَتَّى إِذَا ادَّارَكُواْ فِيهَا جَمِيعًا قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لأُولاَهُمْ رَبَّنَا هَـؤُلاء أَضَلُّونَا فَآتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلَـكِن لاَّ تَعْلَمُونَ {38}می‏فرماید در میان امتهایی از جن و انس كه پیش از شما بوده‏اند داخل آتش شوید هر بار كه امتی [در آتش] درآید همكیشان خود را لعنت كند تا وقتی كه همگی در آن به هم پیوندند [آنگاه] پیروانشان در باره پیشوایانشان می‏گویند پروردگارا اینان ما را گمراه كردند پس دو برابر عذاب آتش به آنان بده [خدا] می‏فرماید برای هر كدام [عذاب] دو چندان است ولی شما نمی‏دانید {38}38
999اعراف739وَقَالَتْ أُولاَهُمْ لأُخْرَاهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِن فَضْلٍ فَذُوقُواْ الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْسِبُونَ {39}و پیشوایانشان به پیروانشان می‏گویند شما را بر ما امتیازی نیست پس به سزای آنچه به دست می‏آوردید عذاب را بچشید {39}38
1000اعراف740إِنَّ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُواْ عَنْهَا لاَ تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاء وَلاَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ {40}در حقیقت كسانی كه آیات ما را دروغ شمردند و از [پذیرفتن] آنها تكبر ورزیدند درهای آسمان را برایشان نمی‏گشایند و در بهشت درنمی‏آیند مگر آنكه شتر در سوراخ سوزن داخل شود و بدینسان بزهكاران را كیفر می‏دهیم {40}38
1001اعراف741لَهُم مِّن جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَمِن فَوْقِهِمْ غَوَاشٍ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ {41}برای آنان از جهنم بستری و از بالایشان پوششهاست و این گونه بیدادگران را سزا می‏دهیم {41}38
1002اعراف742وَالَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ لاَ نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا أُوْلَـئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ {42}و كسانی كه ایمان آورده و كارهای شایسته كرده‏اند هیچ كسی را جز به قدر توانش تكلیف نمی‏كنیم آنان همدم بهشتند [كه] در آن جاودانند {42}38
1003اعراف743وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِم مِّنْ غِلٍّ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمُ الأَنْهَارُ وَقَالُواْ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي هَدَانَا لِهَـذَا وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلا أَنْ هَدَانَا اللّهُ لَقَدْ جَاءتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّ وَنُودُواْ أَن تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ {43}و هر گونه كینه‏ای را از سینه‏هایشان می‏زداییم از زیر [قصرهای]شان نهرها جاری است و می‏گویند ستایش خدایی را كه ما را بدین [راه] هدایت نمود و اگر خدا ما را رهبری نمی‏كرد ما خود هدایت نمی‏یافتیم در حقیقت فرستادگان پروردگار ما حق را آوردند و به آنان ندا داده می‏شود كه این همان بهشتی است كه آن را به [پاداش] آنچه انجام می‏دادید میراث یافته‏اید {43}38
1004اعراف744وَنَادَى أَصْحَابُ الْجَنَّةِ أَصْحَابَ النَّارِ أَن قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدتُّم مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا قَالُواْ نَعَمْ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَن لَّعْنَةُ اللّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ {44}و بهشتیان دوزخیان را آواز می‏دهند كه ما آنچه را پروردگارمان به ما وعده داده بود رست‏یافتیم آیا شما [نیز] آنچه را پروردگارتان وعده كرده بود راست و درست‏یافتید می‏گویند آری پس آوازدهنده‏ای میان آنان آواز درمی‏دهد كه لعنت‏خدا بر ستمكاران باد {44}38
1005اعراف745الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا وَهُم بِالآخِرَةِ كَافِرُونَ {45}همانان كه [مردم را] از راه خدا باز می‏دارند و آن را كج می‏خواهند و آنها آخرت را منكرند {45}38
1006اعراف746وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌ وَعَلَى الأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلاًّ بِسِيمَاهُمْ وَنَادَوْاْ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَن سَلاَمٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَهُمْ يَطْمَعُونَ {46}و میان آن دو [گروه] حایلی است و بر اعراف مردانی هستند كه هر یك [از آن دو دسته] را از سیمایشان می‏شناسند و بهشتیان را كه هنوز وارد آن نشده و[لی] [بدان] امید دارند آواز می‏دهند كه سلام بر شما {46}38
1007اعراف747وَإِذَا صُرِفَتْ أَبْصَارُهُمْ تِلْقَاء أَصْحَابِ النَّارِ قَالُواْ رَبَّنَا لاَ تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ {47}و چون چشمانشان به سوی دوزخیان گردانیده شود می‏گویند پروردگارا ما را در زمره گروه ستمكاران قرار مده {47}48
1008اعراف748وَنَادَى أَصْحَابُ الأَعْرَافِ رِجَالاً يَعْرِفُونَهُمْ بِسِيمَاهُمْ قَالُواْ مَا أَغْنَى عَنكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ {48}و اهل ا عراف مردانی را كه آنان را از سیمایشان می‏شناسند ندا می دهند [و] می‏گویند جمعیت‏شما و آن [همه] گردنكشی كه می‏كردید به حال شما سودی نداشت {48}48
1009اعراف749أَهَـؤُلاء الَّذِينَ أَقْسَمْتُمْ لاَ يَنَالُهُمُ اللّهُ بِرَحْمَةٍ ادْخُلُواْ الْجَنَّةَ لاَ خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلاَ أَنتُمْ تَحْزَنُونَ {49}آیا اینان همان كسان نبودند كه سوگند یاد می‏كردید كه خدا آنان را به رحمتی نخواهد رسانید [اینك] به بهشت درآیید نه بیمی بر شماست و نه اندوهگین می‏شوید {49}48
1010اعراف750وَنَادَى أَصْحَابُ النَّارِ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُواْ عَلَيْنَا مِنَ الْمَاء أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّهُ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكَافِرِينَ {50}و دوزخیان بهشتیان را آواز می‏دهند كه از آن آب یا از آنچه خدا روزی شما كرده بر ما فرو ریزید می‏گویند خدا آنها را بر كافران حرام كرده است {50}48
1011اعراف751الَّذِينَ اتَّخَذُواْ دِينَهُمْ لَهْوًا وَلَعِبًا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا فَالْيَوْمَ نَنسَاهُمْ كَمَا نَسُواْ لِقَاء يَوْمِهِمْ هَـذَا وَمَا كَانُواْ بِآيَاتِنَا يَجْحَدُونَ {51}همانان كه دین خود را سرگرمی و بازی پنداشتند و زندگی دنیا مغرورشان كرد پس همان گونه كه آنان دیدار امروز خود را از یاد بردند و آیات ما را انكار می‏كردند ما [هم] امروز آنان را از یاد می‏بریم {51}48
1012اعراف752وَلَقَدْ جِئْنَاهُم بِكِتَابٍ فَصَّلْنَاهُ عَلَى عِلْمٍ هُدًى وَرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ {52}و در حقیقت ما برای آنان كتابی آوردیم كه آن را از روی دانش روشن و شیوایش ساخته‏ایم و برای گروهی كه ایمان می‏آورند هدایت و رحمتی است {52}48
1013اعراف753هَلْ يَنظُرُونَ إِلاَّ تَأْوِيلَهُ يَوْمَ يَأْتِي تَأْوِيلُهُ يَقُولُ الَّذِينَ نَسُوهُ مِن قَبْلُ قَدْ جَاءتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّ فَهَل لَّنَا مِن شُفَعَاء فَيَشْفَعُواْ لَنَا أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ قَدْ خَسِرُواْ أَنفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَفْتَرُونَ {53}آیا [آنان] جز در انتظار تاویل آنند روزی كه تاویلش فرا رسد كسانی كه آن را پیش از آن به فراموشی سپرده‏اند می‏گویند حقا فرستادگان پروردگار ما حق را آوردند پس آیا [امروز] ما را شفاعتگرانی هست كه برای ما شفاعت كنند یا [ممكن است به دنیا] بازگردانیده شویم تا غیر از آنچه انجام می‏دادیم انجام دهیم به راستی كه [آنان] به خویشتن زیان زدند و آنچه را به دروغ می‏ساختند از كف دادند {53}48
1014اعراف754إِنَّ رَبَّكُمُ اللّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّرَاتٍ بِأَمْرِهِ أَلاَ لَهُ الْخَلْقُ وَالأَمْرُ تَبَارَكَ اللّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ {54}در حقیقت پروردگار شما آن خدایی است كه آسمانها و زمین را در شش روز آفرید سپس بر عرش [جهانداری] استیلا یافت روز را به شب كه شتابان آن را می طلبد می‏پوشاند و [نیز] خورشید و ماه و ستارگان را كه به فرمان او رام شده‏اند [پدید آورد] آگاه باش كه [عالم] خلق و امر از آن اوست فرخنده خدایی است پروردگار جهانیان {54}48
1015اعراف755ادْعُواْ رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً إِنَّهُ لاَ يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ {55}پروردگار خود را به زاری و نهانی بخوانید كه او از حدگذرندگان را دوست نمی‏دارد {55}48
1016اعراف756وَلاَ تُفْسِدُواْ فِي الأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاَحِهَا وَادْعُوهُ خَوْفًا وَطَمَعًا إِنَّ رَحْمَتَ اللّهِ قَرِيبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِينَ {56}و در زمین پس از اصلاح آن فساد مكنید و با بیم و امید او را بخوانید كه رحمت‏خدا به نیكوكاران نزدیك است {56}48
1017اعراف757وَهُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشْرًا بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ حَتَّى إِذَا أَقَلَّتْ سَحَابًا ثِقَالاً سُقْنَاهُ لِبَلَدٍ مَّيِّتٍ فَأَنزَلْنَا بِهِ الْمَاء فَأَخْرَجْنَا بِهِ مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ كَذَلِكَ نُخْرِجُ الْموْتَى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ {57}و اوست كه بادها را پیشاپیش [باران] رحمتش مژده‏رسان می‏فرستد تا آن گاه كه ابرهای گرانبار را بردارند آن را به سوی سرزمینی مرده برانیم و از آن باران فرود آوریم و از هر گونه میوه‏ای [از خاك] برآوریم بدینسان مردگان را [نیز از قبرها] خارج می‏سازیم باشد كه شما متذكر شوید {57}48
1018اعراف758وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَالَّذِي خَبُثَ لاَ يَخْرُجُ إِلاَّ نَكِدًا كَذَلِكَ نُصَرِّفُ الآيَاتِ لِقَوْمٍ يَشْكُرُونَ {58}و زمین پاك [و آماده] گیاهش به اذن پروردگارش برمی‏آید و آن [زمینی] كه ناپاك [و نامناسب] است [گیاهش] جز اندك و بی‏فایده برنمی‏آید این گونه آیات [خود] را برای گروهی كه شكر می‏گزارند گونه‏گون بیان می‏كنیم {58}48
1019اعراف759لَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ فَقَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُواْ اللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـهٍ غَيْرُهُ إِنِّيَ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ {59}همانا نوح را به سوی قومش فرستادیم پس گفت ای قوم من خدا را بپرستید كه برای شما معبودی جز او نیست من از عذاب روزی سترگ بر شما بیمناكم {59}48
1020اعراف760قَالَ الْمَلأُ مِن قَوْمِهِ إِنَّا لَنَرَاكَ فِي ضَلاَلٍ مُّبِينٍ {60}سران قومش گفتند واقعا ما تو را در گمراهی آشكاری می‏بینیم {60}48
1021اعراف761قَالَ يَا قَوْمِ لَيْسَ بِي ضَلاَلَةٌ وَلَكِنِّي رَسُولٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ {61}گفت ای قوم من هیچ گونه گمراهی در من نیست بلكه من فرستاده‏ای از جانب پروردگار جهانیانم {61}48
1022اعراف762أُبَلِّغُكُمْ رِسَالاَتِ رَبِّي وَأَنصَحُ لَكُمْ وَأَعْلَمُ مِنَ اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ {62}پیامهای پروردگارم را به شما می‏رسانم و اندرزتان می‏دهم و چیزهایی از خدا می‏دانم كه [شما] نمی‏دانید {62}48
1023اعراف763أَوَعَجِبْتُمْ أَن جَاءكُمْ ذِكْرٌ مِّن رَّبِّكُمْ عَلَى رَجُلٍ مِّنكُمْ لِيُنذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُواْ وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ {63}آیا تعجب كردید كه بر مردی از خودتان پندی از جانب پروردگارتان برای شما آمده تا شما را بیم دهد و تا شما پرهیزگاری كنید و باشد كه مورد رحمت قرار گیرید {63}48
1024اعراف764فَكَذَّبُوهُ فَأَنجَيْنَاهُ وَالَّذِينَ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ وَأَغْرَقْنَا الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا إِنَّهُمْ كَانُواْ قَوْماً عَمِينَ {64}پس او را تكذیب كردند و ما او و كسانی را كه با وی در كشتی بودند نجات دادیم و كسانی را كه آیات ما را دروغ پنداشتند غرق كردیم زیرا آنان گروهی كور[دل] بودند {64}48
1025اعراف765وَإِلَى عَادٍ أَخَاهُمْ هُوداً قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُواْ اللّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـهٍ غَيْرُهُ أَفَلاَ تَتَّقُونَ {65}و به سوی عاد برادرشان هود را [فرستادیم] گفت ای قوم من خدا را بپرستید كه برای شما معبودی جز او نیست پس آیا پرهیزگاری نمی‏كنید {65}48
1026اعراف766قَالَ الْمَلأُ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَوْمِهِ إِنَّا لَنَرَاكَ فِي سَفَاهَةٍ وِإِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكَاذِبِينَ {66}سران قومش كه كافر بودند گفتند در حقیقت ما تو را در [نوعی] سفاهت می‏بینیم و جدا تو را از دروغگویان می‏پنداریم {66}48
1027اعراف767قَالَ يَا قَوْمِ لَيْسَ بِي سَفَاهَةٌ وَلَكِنِّي رَسُولٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ {67}گفت ای قوم من در من سفاهتی نیست ولی من فرستاده‏ای از جانب پروردگار جهانیانم {67}48
1028اعراف768أُبَلِّغُكُمْ رِسَالاتِ رَبِّي وَأَنَاْ لَكُمْ نَاصِحٌ أَمِينٌ {68}پیامهای پروردگارم را به شما می‏رسانم و برای شما خیر خواهی امینم {68}48
1029اعراف769أَوَعَجِبْتُمْ أَن جَاءكُمْ ذِكْرٌ مِّن رَّبِّكُمْ عَلَى رَجُلٍ مِّنكُمْ لِيُنذِرَكُمْ وَاذكُرُواْ إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاء مِن بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ وَزَادَكُمْ فِي الْخَلْقِ بَسْطَةً فَاذْكُرُواْ آلاء اللّهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ {69}آیا تعجب كردید كه بر مردی از خودتان پندی از جانب پروردگارتان برای شما آمده تا شما را هشدار دهد و به خاطر آورید زمانی را كه [خداوند] شما را پس از قوم نوح جانشینان [آنان] قرار داد و در خلقت بر قوت شما افزود پس نعمتهای خدا را به یاد آورید باشد كه رستگار شوید {69}48
1030اعراف770قَالُواْ أَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللّهَ وَحْدَهُ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ {70}گفتند آیا به سوی ما آمده‏ای كه تنها خدا را بپرستیم و آنچه را كه پدرانمان می پرستیدند رها كنیم اگر راست می‏گویی آنچه را به ما وعده می‏دهی برای ما بیاور {70}48
1031اعراف771قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَغَضَبٌ أَتُجَادِلُونَنِي فِي أَسْمَاء سَمَّيْتُمُوهَا أَنتُمْ وَآبَآؤكُم مَّا نَزَّلَ اللّهُ بِهَا مِن سُلْطَانٍ فَانتَظِرُواْ إِنِّي مَعَكُم مِّنَ الْمُنتَظِرِينَ {71}گفت راستی كه عذاب و خشمی [سخت] از پروردگارتان بر شما مقرر گردیده است آیا در باره نامهایی كه خود و پدرانتان [برای بتها] نامگذاری كرده‏اید و خدا بر [حقانیت] آنها برهانی فرو نفرستاده با من مجادله می‏كنید پس منتظر باشید كه من [هم] با شما از منتظرانم {71}48
1032اعراف772فَأَنجَيْنَاهُ وَالَّذِينَ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَمَا كَانُواْ مُؤْمِنِينَ {72}پس او و كسانی را كه با او بودند به رحمتی از خود رهانیدیم و كسانی را كه آیات ما را دروغ شمردند و مؤمن نبودند ریشه‏كن كردیم {72}48
1033اعراف773وَإِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُواْ اللّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـهٍ غَيْرُهُ قَدْ جَاءتْكُم بَيِّنَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ هَـذِهِ نَاقَةُ اللّهِ لَكُمْ آيَةً فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللّهِ وَلاَ تَمَسُّوهَا بِسُوَءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ {73}و به سوی [قوم] ثمود صالح برادرشان را [فرستادیم] گفت ای قوم من خدا را بپرستید برای شما معبودی جز او نیست در حقیقت برای شما از جانب پروردگارتان دلیلی آشكار آمده است این ماده‏شتر خدا برای شماست كه پدیده‏ای شگرف است پس آن را بگذارید تا در زمین خدا بخورد و گزندی به او نرسانید تا [مبادا] شما را عذابی دردناك فرو گیرد {73}48
1034اعراف774وَاذْكُرُواْ إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاء مِن بَعْدِ عَادٍ وَبَوَّأَكُمْ فِي الأَرْضِ تَتَّخِذُونَ مِن سُهُولِهَا قُصُورًا وَتَنْحِتُونَ الْجِبَالَ بُيُوتًا فَاذْكُرُواْ آلاء اللّهِ وَلاَ تَعْثَوْا فِي الأَرْضِ مُفْسِدِينَ {74}و به یاد آورید هنگامی را كه شما را پس از [قوم] عاد جانشینان [آنان] گردانید و در زمین به شما جای [مناسب] داد در دشتهای آن [برای خود] كاخهایی اختیار می كردید و از كوهها خانه‏هایی [زمستانی] می‏تراشیدید پس نعمتهای خدا را به یاد آورید و در زمین سر به فساد برمدارید {74}48
1035اعراف775قَالَ الْمَلأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُواْ مِن قَوْمِهِ لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُواْ لِمَنْ آمَنَ مِنْهُمْ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ صَالِحًا مُّرْسَلٌ مِّن رَّبِّهِ قَالُواْ إِنَّا بِمَا أُرْسِلَ بِهِ مُؤْمِنُونَ {75}سران قوم او كه استكبار می‏ورزیدند به مستضعفانی كه ایمان آورده بودند گفتند آیا می‏دانید كه صالح از طرف پروردگارش فرستاده شده است گفتند بی‏تردید ما به آنچه وی بدان سالت‏یافته است مؤمنیم {75}48
1036اعراف776قَالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُواْ إِنَّا بِالَّذِيَ آمَنتُمْ بِهِ كَافِرُونَ {76}كسانی كه استكبار می‏ورزیدند گفتند ما به آنچه شما بدان ایمان آورده‏اید كافریم {76}48
1037اعراف777فَعَقَرُواْ النَّاقَةَ وَعَتَوْاْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُواْ يَا صَالِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِن كُنتَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ {77}پس آن ماده‏شتر را پی كردند و از فرمان پروردگار خود سرپیچیدند و گفتند ای صالح اگر از پیامبرانی آنچه را به ما وعده می‏دهی برای ما بیاور {77}48
1038اعراف778فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُواْ فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ {78}آنگاه زمین‏لرزه آنان را فرو گرفت و در خانه هایشان از پا درآمدند {78}48
1039اعراف779فَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَقَالَ يَا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّي وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلَكِن لاَّ تُحِبُّونَ النَّاصِحِينَ {79}پس [صالح] از ایشان روی برتافت و گفت ای قوم من به راستی من پیام پروردگارم را به شما رساندم و خیر شما را خواستم ولی شما [خیرخواهان و نصیحتگران] را دوست نمی‏دارید {79}48
1040اعراف780وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِّن الْعَالَمِينَ {80}و لوط را [فرستادیم] هنگامی كه به قوم خود گفت آیا آن كار زشت[ی] را مرتكب می‏شوید كه هیچ كس از جهانیان در آن بر شما پیشی نگرفته است {80}48
1041اعراف781إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّن دُونِ النِّسَاء بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ {81}شما از روی شهوت به جای زنان با مردان درمی‏آمیزید آری شما گروهی تجاوزكارید {81}48
1042اعراف782وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلاَّ أَن قَالُواْ أَخْرِجُوهُم مِّن قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُنَاسٌ يَتَطَهَّرُونَ {82}ولی پاسخ قومش جز این نبود كه گفتند آنان را از شهرتان بیرون كنید زیرا آنان كسانی‏اند كه به پاكی تظاهر می‏كنند {82}48
1043اعراف783فَأَنجَيْنَاهُ وَأَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ {83}پس او و خانواده‏اش را غیر از زنش كه از زمره باقیماندگان [در خاكستر مواد گوگردی] بود نجات دادیم {83}48
1044اعراف784وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًا فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ {84}و بر سر آنان بارشی [از مواد گوگردی] بارانیدیم پس ببین فرجام گنهكاران چسان بود {84}48
1045اعراف785وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُواْ اللّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـهٍ غَيْرُهُ قَدْ جَاءتْكُم بَيِّنَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ فَأَوْفُواْ الْكَيْلَ وَالْمِيزَانَ وَلاَ تَبْخَسُواْ النَّاسَ أَشْيَاءهُمْ وَلاَ تُفْسِدُواْ فِي الأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاَحِهَا ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ {85}و به سوی [مردم] مدین برادرشان شعیب را [فرستادیم] گفت ای قوم من خدا را بپرستید كه برای شما هیچ معبودی جز او نیست در حقیقت‏شما را از جانب پروردگارتان برهانی روشن آمده است پس پیمانه و ترازو را تمام نهید و اموال مردم را كم مدهید و در زمین پس از اصلاح آن فساد مكنید این [رهنمودها] اگر مؤمنید برای شما بهتر است {85}48
1046اعراف786وَلاَ تَقْعُدُواْ بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوعِدُونَ وَتَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللّهِ مَنْ آمَنَ بِهِ وَتَبْغُونَهَا عِوَجًا وَاذْكُرُواْ إِذْ كُنتُمْ قَلِيلاً فَكَثَّرَكُمْ وَانظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ {86}و بر سر هر راهی منشینید كه [مردم را] بترسانید و كسی را كه ایمان به خدا آورده از راه خدا باز دارید و راه او را كج بخواهید و به یاد آورید هنگامی را كه اندك بودید پس شما را بسیار گردانید و بنگرید كه فرجام فسادكاران چگونه بوده است {86}48
1047اعراف787وَإِن كَانَ طَآئِفَةٌ مِّنكُمْ آمَنُواْ بِالَّذِي أُرْسِلْتُ بِهِ وَطَآئِفَةٌ لَّمْ يْؤْمِنُواْ فَاصْبِرُواْ حَتَّى يَحْكُمَ اللّهُ بَيْنَنَا وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ {87}و اگر گروهی از شما به آنچه من بدان فرستاده شده‏ام ایمان آورده و گروه دیگر ایمان نیاورده‏اند صبر كنید تا خدا میان ما داوری كند [كه] او بهترین داوران است {87}48
1048اعراف788قَالَ الْمَلأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُواْ مِن قَوْمِهِ لَنُخْرِجَنَّكَ يَا شُعَيْبُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَكَ مِن قَرْيَتِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا قَالَ أَوَلَوْ كُنَّا كَارِهِينَ {88}سران قومش كه تكبر می‏ورزیدند گفتند ای شعیب یا تو و كسانی را كه با تو ایمان آورده‏اند از شهر خودمان بیرون خواهیم كرد یا به كیش ما برگردید گفت آیا هر چند كراهت داشته باشیم {88}19
1049اعراف789قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّهِ كَذِبًا إِنْ عُدْنَا فِي مِلَّتِكُم بَعْدَ إِذْ نَجَّانَا اللّهُ مِنْهَا وَمَا يَكُونُ لَنَا أَن نَّعُودَ فِيهَا إِلاَّ أَن يَشَاء اللّهُ رَبُّنَا وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا عَلَى اللّهِ تَوَكَّلْنَا رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَأَنتَ خَيْرُ الْفَاتِحِينَ {89}اگر بعد از آنكه خدا ما را از آن نجات بخشیده [باز] به كیش شما برگردیم در حقیقت به خدا دروغ بسته‏ایم و ما را سزاوار نیست كه به آن بازگردیم مگر آنكه خدا پروردگار ما بخواهد [كه] پروردگار ما از نظر دانش بر هر چیزی احاطه دارد بر خدا توكل كرده‏ایم بار پروردگارا میان ما و قوم ما به حق داوری كن كه تو بهترین داورانی {89}19
1050اعراف790وَقَالَ الْمَلأُ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَوْمِهِ لَئِنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْباً إِنَّكُمْ إِذاً لَّخَاسِرُونَ {90}و سران قومش كه كافر بودند گفتند اگر از شعیب پیروی كنید در این صورت قطعا زیانكارید {90}19
1051اعراف791فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُواْ فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ {91}پس زمین‏لرزه آنان را فرو گرفت و در خانه‏هایشان از پا درآمدند {91}19
1052اعراف792الَّذِينَ كَذَّبُواْ شُعَيْبًا كَأَن لَّمْ يَغْنَوْاْ فِيهَا الَّذِينَ كَذَّبُواْ شُعَيْبًا كَانُواْ هُمُ الْخَاسِرِينَ {92}كسانی كه شعیب را تكذیب كرده بودند گویی خود در آن [دیار] سكونت نداشتند كسانی كه شعیب را تكذیب كرده بودند خود همان زیانكاران بودند {92}19
1053اعراف793فَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَقَالَ يَا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسَالاَتِ رَبِّي وَنَصَحْتُ لَكُمْ فَكَيْفَ آسَى عَلَى قَوْمٍ كَافِرِينَ {93}پس [شعیب] از ایشان روی برتافت و گفت ای قوم من به راستی كه پیامهای پروردگارم را به شما رسانیدم و پندتان دادم دیگر چگونه بر گروهی كه كافرند دریغ بخورم {93}19
1054اعراف794وَمَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِّن نَّبِيٍّ إِلاَّ أَخَذْنَا أَهْلَهَا بِالْبَأْسَاء وَالضَّرَّاء لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُونَ {94}و در هیچ شهری پیامبری نفرستادیم مگر آنكه مردمش را به سختی و رنج دچار كردیم تا مگر به زاری درآیند {94}19
1055اعراف795ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتَّى عَفَواْ وَّقَالُواْ قَدْ مَسَّ آبَاءنَا الضَّرَّاء وَالسَّرَّاء فَأَخَذْنَاهُم بَغْتَةً وَهُمْ لاَ يَشْعُرُونَ {95}آنگاه به جای بدی [=بلا] نیكی [=نعمت] قرار دادیم تا انبوه شدند و گفتند پدران ما را [هم مسلما به حكم طبیعت] رنج و راحت می‏رسیده است پس در حالی كه بی خبر بودند بناگاه [گریبان] آنان را گرفتیم {95}19
1056اعراف796وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُواْ وَاتَّقَواْ لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاء وَالأَرْضِ وَلَـكِن كَذَّبُواْ فَأَخَذْنَاهُم بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَ {96}و اگر مردم شهرها ایمان آورده و به تقوا گراییده بودند قطعا بركاتی از آسمان و زمین برایشان می‏گشودیم ولی تكذیب كردند پس به [كیفر] دستاوردشان [گریبان] آنان را گرفتیم {96}19
1057اعراف797أَفَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرَى أَن يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا بَيَاتاً وَهُمْ نَآئِمُونَ {97}آیا ساكنان شهرها ایمن شده‏اند از اینكه عذاب ما شامگاهان در حالی كه به خواب فرو رفته‏اند به آنان برسد {97}19
1058اعراف798أَوَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرَى أَن يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى وَهُمْ يَلْعَبُونَ {98}و آیا ساكنان شهرها ایمن شده‏اند از اینكه عذاب ما نیمروز در حالی كه به بازی سرگرمند به ایشان دررسد {98}19
1059اعراف799أَفَأَمِنُواْ مَكْرَ اللّهِ فَلاَ يَأْمَنُ مَكْرَ اللّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْخَاسِرُونَ {99}آیا از مكر خدا خود را ایمن دانستند [با آنكه] جز مردم زیانكار [كسی] خود را از مكر خدا ایمن نمی‏داند {99}19
1060اعراف7100أَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِينَ يَرِثُونَ الأَرْضَ مِن بَعْدِ أَهْلِهَا أَن لَّوْ نَشَاء أَصَبْنَاهُم بِذُنُوبِهِمْ وَنَطْبَعُ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لاَ يَسْمَعُونَ {100}مگر برای كسانی كه زمین را پس از ساكنان [پیشین] آن به ارث می‏برند باز ننموده است كه اگر می‏خواستیم آنان را به [كیفر] گناهانشان می‏رساندیم و بر دلهایشان مهر می‏نهادیم تا دیگر نشنوند {100}19
1061اعراف7101تِلْكَ الْقُرَى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنبَآئِهَا وَلَقَدْ جَاءتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا كَانُواْ لِيُؤْمِنُواْ بِمَا كَذَّبُواْ مِن قَبْلُ كَذَلِكَ يَطْبَعُ اللّهُ عَلَىَ قُلُوبِ الْكَافِرِينَ {101}این شهرهاست كه برخی از خبرهای آن را بر تو حكایت می‏كنیم در حقیقت پیامبرانشان دلایل روشن برایشان آوردند اما آنان به آنچه قبلا تكذیب كرده بودند [باز] ایمان نمی‏آوردند این گونه خدا بر دلهای كافران مهر می‏نهد {101}19
1062اعراف7102وَمَا وَجَدْنَا لأَكْثَرِهِم مِّنْ عَهْدٍ وَإِن وَجَدْنَا أَكْثَرَهُمْ لَفَاسِقِينَ {102}و در بیشتر آنان عهدی [استوار] نیافتیم و بیشترشان را جدا نافرمان یافتیم {102}19
1063اعراف7103ثُمَّ بَعَثْنَا مِن بَعْدِهِم مُّوسَى بِآيَاتِنَا إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَظَلَمُواْ بِهَا فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ {103}آنگاه بعد از آنان موسی را با آیات خود به سوی فرعون و سران قومش فرستادیم ولی آنها به آن [آیات] كفر ورزیدند پس ببین فرجام مفسدان چگونه بود {103}19
1064اعراف7104وَقَالَ مُوسَى يَا فِرْعَوْنُ إِنِّي رَسُولٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ {104}و موسی گفت ای فرعون بی‏تردید من پیامبری از سوی پروردگار جهانیانم {104}19
1065اعراف7105حَقِيقٌ عَلَى أَن لاَّ أَقُولَ عَلَى اللّهِ إِلاَّ الْحَقَّ قَدْ جِئْتُكُم بِبَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ فَأَرْسِلْ مَعِيَ بَنِي إِسْرَائِيلَ {105}شایسته است كه بر خدا جز [سخن] حق نگویم من در حقیقت دلیلی روشن از سوی پروردگارتان برای شما آورده‏ام پس فرزندان اسرائیل را همراه من بفرست {105}19
1066اعراف7106قَالَ إِن كُنتَ جِئْتَ بِآيَةٍ فَأْتِ بِهَا إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ {106}[فرعون] گفت اگر معجزه‏ای آورده‏ای پس اگر راست می‏گویی آن را ارائه بده {106}19
1067اعراف7107فَأَلْقَى عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِينٌ {107}پس [موسی] عصایش را افكند و بناگاه اژدهایی آشكار شد {107}19
1068اعراف7108وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاء لِلنَّاظِرِينَ {108}و دست‏خود را [از گریبان] بیرون كشید و ناگهان برای تماشاگران سپید [و درخشنده] بود {108}19
1069اعراف7109قَالَ الْمَلأُ مِن قَوْمِ فِرْعَوْنَ إِنَّ هَـذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ {109}سران قوم فرعون گفتند بی‏شك این [مرد] ساحری داناست {109}19
1070اعراف7110يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُمْ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ {110}می‏خواهد شما را از سرزمینتان بیرون كند پس چه دستور می‏دهید {110}19
1071اعراف7111قَالُواْ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَأَرْسِلْ فِي الْمَدَآئِنِ حَاشِرِينَ {111}گفتند او و برادرش را بازداشت كن و گردآورندگانی را به شهرها بفرست {111}19
1072اعراف7112يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَاحِرٍ عَلِيمٍ {112}تا هر ساحر دانایی را نزد تو آرند {112}19
1073اعراف7113وَجَاء السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالْواْ إِنَّ لَنَا لأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ {113}و ساحران نزد فرعون آمدند [و] گفتند [آیا] اگر ما پیروز شویم برای ما پاداشی خواهد بود {113}19
1074اعراف7114قَالَ نَعَمْ وَإَنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ {114}گفت آری و مسلما شما از مقربان [دربار من] خواهید بود {114}19
1075اعراف7115قَالُواْ يَا مُوسَى إِمَّا أَن تُلْقِيَ وَإِمَّا أَن نَّكُونَ نَحْنُ الْمُلْقِينَ {115}گفتند ای موسی آیا تو می‏افكنی و یا اینكه ما می‏افكنیم {115}19
1076اعراف7116قَالَ أَلْقُوْاْ فَلَمَّا أَلْقَوْاْ سَحَرُواْ أَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوهُمْ وَجَاءوا بِسِحْرٍ عَظِيمٍ {116}گفت‏شما بیفكنید و چون افكندند دیدگان مردم را افسون كردند و آنان را به ترس انداختند و سحری بزرگ در میان آوردند {116}19
1077اعراف7117وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَلْقِ عَصَاكَ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ {117}و به موسی وحی كردیم كه عصایت را بینداز پس [انداخت و اژدها شد] و ناگهان آنچه را به دروغ ساخته بودند فرو بلعید {117}19
1078اعراف7118فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ {118}پس حقیقت آشكار گردید و كارهایی كه می‏كردند باطل شد {118}19
1079اعراف7119فَغُلِبُواْ هُنَالِكَ وَانقَلَبُواْ صَاغِرِينَ {119}و در آنجا مغلوب و خوار گردیدند {119}19
1080اعراف7120وَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ {120}و ساحران به سجده درافتادند {120}19
1081اعراف7121قَالُواْ آمَنَّا بِرِبِّ الْعَالَمِينَ {121}[و] گفتند به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم {121}19
1082اعراف7122رَبِّ مُوسَى وَهَارُونَ {122}پروردگار موسی و هارون {122}19
1083اعراف7123قَالَ فِرْعَوْنُ آمَنتُم بِهِ قَبْلَ أَن آذَنَ لَكُمْ إِنَّ هَـذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوهُ فِي الْمَدِينَةِ لِتُخْرِجُواْ مِنْهَا أَهْلَهَا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ {123}فرعون گفت آیا پیش از آنكه به شما رخصت دهم به او ایمان آوردید قطعا این نیرنگی است كه در شهر به راه انداخته‏اید تا مردمش را از آن بیرون كنید پس به زودی خواهید دانست {123}19
1084اعراف7124لأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلاَفٍ ثُمَّ لأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ {124}دستها و پاهایتان را یكی از چپ و یكی از راست‏خواهم برید سپس همه شما را به دار خواهم آویخت {124}19
1085اعراف7125قَالُواْ إِنَّا إِلَى رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ {125}گفتند ما به سوی پروردگارمان بازخواهیم گشت {125}19
1086اعراف7126وَمَا تَنقِمُ مِنَّا إِلاَّ أَنْ آمَنَّا بِآيَاتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاءتْنَا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ {126}و تو جز برای این ما را به كیفر نمی‏رسانی كه ما به معجزات پروردگارمان وقتی برای ما آمد ایمان آوردیم پروردگارا بر ما شكیبایی فرو ریز و ما را مسلمان بمیران {126}19
1087اعراف7127وَقَالَ الْمَلأُ مِن قَوْمِ فِرْعَونَ أَتَذَرُ مُوسَى وَقَوْمَهُ لِيُفْسِدُواْ فِي الأَرْضِ وَيَذَرَكَ وَآلِهَتَكَ قَالَ سَنُقَتِّلُ أَبْنَاءهُمْ وَنَسْتَحْيِـي نِسَاءهُمْ وَإِنَّا فَوْقَهُمْ قَاهِرُونَ {127}و سران قوم فرعون گفتند آیا موسی و قومش را رها می‏كنی تا در این سرزمین فساد كنند و [موسی] تو و خدایانت را رها كند [فرعون] گفت بزودی پسرانشان را می‏كشیم و زنانشان را زنده نگاه می‏داریم و ما بر آنان مسلطیم {127}19
1088اعراف7128قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ اسْتَعِينُوا بِاللّهِ وَاصْبِرُواْ إِنَّ الأَرْضَ لِلّهِ يُورِثُهَا مَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ {128}موسی به قوم خود گفت از خدا یاری جویید و پایداری ورزید كه زمین از آن خداست آن را به هر كس از بندگانش كه بخواهد می‏دهد و فرجام [نیك] برای پرهیزگاران است {128}19
1089اعراف7129قَالُواْ أُوذِينَا مِن قَبْلِ أَن تَأْتِينَا وَمِن بَعْدِ مَا جِئْتَنَا قَالَ عَسَى رَبُّكُمْ أَن يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِي الأَرْضِ فَيَنظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ {129}[قوم موسی] گفتند پیش از آنكه تو نزد ما بیایی و [حتی] بعد از آنكه به سوی ما آمدی مورد آزار قرار گرفتیم گفت امید است كه پروردگارتان دشمن شما را هلاك كند و شما را روی زمین جانشین [آنان] سازد آنگاه بنگرد تا چگونه عمل می‏كنید {129}19
1090اعراف7130وَلَقَدْ أَخَذْنَا آلَ فِرْعَونَ بِالسِّنِينَ وَنَقْصٍ مِّن الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ {130}و در حقیقت ما فرعونیان را به خشكسالی و كمبود محصولات دچار كردیم باشد كه عبرت گیرند {130}19
1091اعراف7131فَإِذَا جَاءتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُواْ لَنَا هَـذِهِ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُواْ بِمُوسَى وَمَن مَّعَهُ أَلا إِنَّمَا طَائِرُهُمْ عِندَ اللّهُ وَلَـكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ {131}پس هنگامی كه نیكی [و نعمت] به آنان روی می‏آورد می‏گفتند این برای [شایستگی] خود ماست و چون گزندی به آنان می‏رسید به موسی و همراهانش شگون بد می‏زدند آگاه باشید كه [سرچشمه] بدشگونی آنان تنها نزد خداست [كه آنان را به بدی اعمالشان كیفر می‏دهد] لیكن بیشترشان نمی‏دانستند {131}19
1092اعراف7132وَقَالُواْ مَهْمَا تَأْتِنَا بِهِ مِن آيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ {132}و گفتند هر گونه پدیده شگرفی كه به وسیله آن ما را افسون كنی برای ما بیاوری ما به تو ایمان آورنده نیستیم {132}19
1093اعراف7133فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ آيَاتٍ مُّفَصَّلاَتٍ فَاسْتَكْبَرُواْ وَكَانُواْ قَوْمًا مُّجْرِمِينَ {133}پس بر آنان طوفان و ملخ و كنه ریز و غوكها و خون را به صورت نشانه‏هایی آشكار فرستادیم و باز سركشی كردند و گروهی بدكار بودند {133}19
1094اعراف7134وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُواْ يَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ لَئِن كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرَآئِيلَ {134}و هنگامی كه عذاب بر آنان فرود آمد گفتند ای موسی پروردگارت را به عهدی كه نزد تو دارد برای ما بخوان اگر این عذاب را از ما برطرف كنی حتما به تو ایمان خواهیم آورد و بنی‏اسرائیل را قطعا با تو روانه خواهیم ساخت {134}19
1095اعراف7135فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَى أَجَلٍ هُم بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنكُثُونَ {135}و چون عذاب را تا سررسیدی كه آنان بدان رسیدند از آنها برداشتیم باز هم پیمان‏شكنی كردند {135}19
1096اعراف7136فَانتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَكَانُواْ عَنْهَا غَافِلِينَ {136}سرانجام از آنان انتقام گرفتیم و در دریا غرقشان ساختیم چرا كه آیات ما را تكذیب كردند و از آنها غافل بودند {136}19
1097اعراف7137وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كَانُواْ يُسْتَضْعَفُونَ مَشَارِقَ الأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنَى عَلَى بَنِي إِسْرَآئِيلَ بِمَا صَبَرُواْ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُ وَمَا كَانُواْ يَعْرِشُونَ {137}و به آن گروهی كه پیوسته تضعیف می‏شدند [بخشهای] باختر و خاوری سرزمین [فلسطین] را كه در آن بركت قرار داده بودیم به میراث عطا كردیم و به پاس آنكه صبر كردند وعده نیكوی پروردگارت به فرزندان اسرائیل تحقق یافت و آنچه را كه فرعون و قومش ساخته و افراشته بودند ویران كردیم {137}19
1098اعراف7138وَجَاوَزْنَا بِبَنِي إِسْرَآئِيلَ الْبَحْرَ فَأَتَوْاْ عَلَى قَوْمٍ يَعْكُفُونَ عَلَى أَصْنَامٍ لَّهُمْ قَالُواْ يَا مُوسَى اجْعَل لَّنَا إِلَـهًا كَمَا لَهُمْ آلِهَةٌ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ {138}و فرزندان اسرائیل را از دریا گذراندیم تا به قومی رسیدند كه بر [پرستش] بتهای خویش همت می‏گماشتند گفتند ای موسی همان گونه كه برای آنان خدایانی است برای ما [نیز] خدایی قرار ده گفت راستی شما نادانی می‏كنید {138}19
1099اعراف7139إِنَّ هَـؤُلاء مُتَبَّرٌ مَّا هُمْ فِيهِ وَبَاطِلٌ مَّا كَانُواْ يَعْمَلُونَ {139}در حقیقت آنچه ایشان در آنند نابود [و زایل] و آنچه انجام می‏دادند باطل است {139}19
1100اعراف7140قَالَ أَغَيْرَ اللّهِ أَبْغِيكُمْ إِلَـهًا وَهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ {140}گفت آیا غیر از خدا معبودی برای شما بجویم با اینكه او شما را بر جهانیان برتری داده است {140}19
1101اعراف7141وَإِذْ أَنجَيْنَاكُم مِّنْ آلِ فِرْعَونَ يَسُومُونَكُمْ سُوَءَ الْعَذَابِ يُقَتِّلُونَ أَبْنَاءكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءكُمْ وَفِي ذَلِكُم بَلاء مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ {141}و [یاد كن] هنگامی را كه شما را از فرعونیان نجات دادیم كه شما را سخت‏شكنجه می‏كردند پسرانتان را می‏كشتند و زنانتان را زنده باقی می‏گذاشتند و در این برای شما آزمایش بزرگی از جانب پروردگارتان بود {141}19
1102اعراف7142وَوَاعَدْنَا مُوسَى ثَلاَثِينَ لَيْلَةً وَأَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَقَالَ مُوسَى لأَخِيهِ هَارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَأَصْلِحْ وَلاَ تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ {142}و با موسی سی شب وعده گذاشتیم و آن را با ده شب دیگر تمام كردیم تا آنكه وقت معین پروردگارش در چهل شب به سر آمد و موسی [هنگام رفتن به كوه طور] به برادرش هارون گفت در میان قوم من جانشینم باش و [كار آنان را] اصلاح كن و راه فسادگران را پیروی مكن {142}29
1103اعراف7143وَلَمَّا جَاء مُوسَى لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنظُرْ إِلَيْكَ قَالَ لَن تَرَانِي وَلَـكِنِ انظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ موسَى صَعِقًا فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَاْ أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ {143}و چون موسی به میعاد ما آمد و پروردگارش با او سخن گفت عرض كرد پروردگارا خود را به من بنمای تا بر تو بنگرم فرمود هرگز مرا نخواهی دید لیكن به كوه بنگر پس اگر بر جای خود قرار گرفت به زودی مرا خواهی دید پس چون پروردگارش به كوه جلوه نمود آن را ریز ریز ساخت و موسی بیهوش بر زمین افتاد و چون به خود آمد گفت تو منزهی به درگاهت توبه كردم و من نخستین مؤمنانم {143}29
1104اعراف7144قَالَ يَا مُوسَى إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالاَتِي وَبِكَلاَمِي فَخُذْ مَا آتَيْتُكَ وَكُن مِّنَ الشَّاكِرِينَ {144}فرمود ای موسی تو را با رسالتها و با سخن گفتنم [با تو] بر مردم [روزگار] برگزیدم پس آنچه را به تو دادم بگیر و از سپاسگزاران باش {144}29
1105اعراف7145وَكَتَبْنَا لَهُ فِي الأَلْوَاحِ مِن كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَتَفْصِيلاً لِّكُلِّ شَيْءٍ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُواْ بِأَحْسَنِهَا سَأُرِيكُمْ دَارَ الْفَاسِقِينَ {145}و در الواح [تورات] برای او در هر موردی پندی و برای هر چیزی تفصیلی نگاشتیم پس [فرمودیم] آن را به جد و جهد بگیر و قوم خود را وادار كن كه بهترین آن را فرا گیرند به زودی سرای نافرمانان را به شما می‏نمایانم {145}29
1106اعراف7146سَأَصْرِفُ عَنْ آيَاتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَإِن يَرَوْاْ كُلَّ آيَةٍ لاَّ يُؤْمِنُواْ بِهَا وَإِن يَرَوْاْ سَبِيلَ الرُّشْدِ لاَ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلاً وَإِن يَرَوْاْ سَبِيلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلاً ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَكَانُواْ عَنْهَا غَافِلِينَ {146}به زودی كسانی را كه در زمین بناحق تكبر می‏ورزند از آیاتم رویگردان سازم [به طوری كه] اگر هر نشانه‏ای را [از قدرت من] بنگرند بدان ایمان نیاورند و اگر راه صواب را ببینند آن را برنگزینند و اگر راه گمراهی را ببینند آن را راه خود قرار دهند این بدان سبب است كه آنان آیات ما را دروغ انگاشته و غفلت ورزیدند {146}29
1107اعراف7147وَالَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَلِقَاء الآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلاَّ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ {147}و كسانی كه آیات ما و دیدار آخرت را دروغ پنداشتند اعمالشان تباه شده است آیا جز در برابر آنچه می‏كردند كیفر می‏بینند {147}29
1108اعراف7148وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَى مِن بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلاً جَسَدًا لَّهُ خُوَارٌ أَلَمْ يَرَوْاْ أَنَّهُ لاَ يُكَلِّمُهُمْ وَلاَ يَهْدِيهِمْ سَبِيلاً اتَّخَذُوهُ وَكَانُواْ ظَالِمِينَ {148}و قوم موسی پس از [عزیمت] او از زیورهای خود مجسمه گوساله‏ای برای خود ساختند كه صدای گاو داشت آیا ندیدند كه آن [گوساله] با ایشان سخن نمی‏گوید و راهی بدانها نمی‏نماید آن را [به پرستش] گرفتند و ستمكار بودند {148}29
1109اعراف7149وَلَمَّا سُقِطَ فَي أَيْدِيهِمْ وَرَأَوْاْ أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّواْ قَالُواْ لَئِن لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ {149}و چون انگشت ندامت گزیدند و دانستند كه واقعا گمراه شده‏اند گفتند اگر پروردگار ما به ما رحم نكند و ما را نبخشاید قطعا از زیانكاران خواهیم بود {149}29
1110اعراف7150وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِي مِن بَعْدِيَ أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ وَأَلْقَى الألْوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُ إِلَيْهِ قَالَ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَكَادُواْ يَقْتُلُونَنِي فَلاَ تُشْمِتْ بِيَ الأعْدَاء وَلاَ تَجْعَلْنِي مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ {150}و چون موسی خشمناك و اندوهگین به سوی قوم خود بازگشت گفت پس از من چه بد جانشینی برای من بودید آیا بر فرمان پروردگارتان پیشی گرفتید و الواح را افكند و [موی] سر برادرش را گرفت و او را به طرف خود كشید [هارون ] گفت ای فرزند مادرم این قوم مرا ناتوان یافتند و چیزی نمانده بود كه مرا بكشند پس مرا دشمن‏شاد مكن و مرا در شمار گروه ستمكاران قرار مده {150}29
1111اعراف7151قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلأَخِي وَأَدْخِلْنَا فِي رَحْمَتِكَ وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ {151}[موسی] گفت پروردگارا من و برادرم را بیامرز و ما را در [پناه] رحمت‏خود درآور و تو مهربانترین مهربانانی {151}29
1112اعراف7152إِنَّ الَّذِينَ اتَّخَذُواْ الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيَا وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُفْتَرِينَ {152}آری كسانی كه گوساله را [به پرستش] گرفتند به زودی خشمی از پروردگارشان و ذلتی در زندگی دنیا به ایشان خواهد رسید و ما این گونه دروغ‏پردازان را كیفر می‏دهیم {152}29
1113اعراف7153وَالَّذِينَ عَمِلُواْ السَّيِّئَاتِ ثُمَّ تَابُواْ مِن بَعْدِهَا وَآمَنُواْ إِنَّ رَبَّكَ مِن بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ {153}و[لی] كسانی كه مرتكب گناهان شدند آنگاه توبه كردند و ایمان آوردند قطعا پروردگار تو پس از آن آمرزنده مهربان خواهد بود {153}29
1114اعراف7154وَلَمَّا سَكَتَ عَن مُّوسَى الْغَضَبُ أَخَذَ الأَلْوَاحَ وَفِي نُسْخَتِهَا هُدًى وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ {154}و چون خشم موسی فرو نشست الواح را برگرفت و در رونویس آن برای كسانی كه از پروردگارشان بیمناك بودند هدایت و رحمتی بود {154}29
1115اعراف7155وَاخْتَارَ مُوسَى قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلاً لِّمِيقَاتِنَا فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُم مِّن قَبْلُ وَإِيَّايَ أَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاء مِنَّا إِنْ هِيَ إِلاَّ فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَن تَشَاء وَتَهْدِي مَن تَشَاء أَنتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ {155}و موسی از میان قوم خود هفتاد مرد برای میعاد ما برگزید و چون زلزله آنان را فرو گرفت گفت پروردگارا اگر می‏خواستی آنان را و مرا پیش از این هلاك می‏ساختی آیا ما را به [سزای] آنچه كم‏خردان ما كرده‏اند هلاك می‏كنی این جز آزمایش تو نیست هر كه را بخواهی به وسیله آن گمراه و هر كه را بخواهی هدایت می‏كنی تو سرور مایی پس ما را بیامرز و به ما رحم كن و تو بهترین آمرزندگانی {155}29
1116اعراف7156وَاكْتُبْ لَنَا فِي هَـذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ إِنَّا هُدْنَـا إِلَيْكَ قَالَ عَذَابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشَاء وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَـاةَ وَالَّذِينَ هُم بِآيَاتِنَا يُؤْمِنُونَ {156}و برای ما در این دنیا نیكی مقرر فرما و در آخرت [نیز] زیرا كه ما به سوی تو بازگشته‏ایم فرمود عذاب خود را به هر كس بخواهم می‏رسانم و رحمتم همه چیز را فرا گرفته است و به زودی آن را برای كسانی كه پرهیزگاری می‏كنند و زكات می‏دهند و آنان كه به آیات ما ایمان می‏آورند مقرر می‏دارم {156}29
1117اعراف7157الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُم بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَآئِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالأَغْلاَلَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُواْ بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُواْ النُّورَ الَّذِيَ أُنزِلَ مَعَهُ أُوْلَـئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ {157}همانان كه از این فرستاده پیامبر درس نخوانده كه [نام] او را نزد خود در تورات و انجیل نوشته می‏یابند پیروی می‏كنند [همان پیامبری كه] آنان را به كار پسندیده فرمان می‏دهد و از كار ناپسند باز می‏دارد و برای آنان چیزهای پاكیزه را حلال و چیزهای ناپاك را بر ایشان حرام می‏گرداند و از [دوش] آنان قید و بندهایی را كه بر ایشان بوده است برمی‏دارد پس كسانی كه به او ایمان آوردند و بزرگش داشتند و یاریش كردند و نوری را كه با او نازل شده است پیروی كردند آنان همان رستگارانند {157}29
1118اعراف7158قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ لا إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ يُحْيِـي وَيُمِيتُ فَآمِنُواْ بِاللّهِ وَرَسُولِهِ النَّبِيِّ الأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَكَلِمَاتِهِ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ {158}بگو ای مردم من پیامبر خدا به سوی همه شما هستم همان [خدایی] كه فرمانروایی آسمانها و زمین از آن اوست هیچ معبودی جز او نیست كه زنده می‏كند و می‏میراند پس به خدا و فرستاده او كه پیامبر درس‏نخوانده‏ای است كه به خدا و كلمات او ایمان دارد بگروید و او را پیروی كنید امید كه هدایت‏شوید {158}29
1119اعراف7159وَمِن قَوْمِ مُوسَى أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ {159}و از میان قوم موسی جماعتی هستند كه به حق راهنمایی می‏كنند و به حق داوری می‏نمایند {159}29
1120اعراف7160وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى كُلُواْ مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَـكِن كَانُواْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ {160}و آنان را به دوازده عشیره كه هر یك امتی بودند تقسیم كردیم و به موسی وقتی قومش از او آب خواستند وحی كردیم كه با عصایت بر آن تخته سنگ بزن پس از آن دوازده چشمه جوشید هر گروهی آبشخور خود را بشناخت و ابر را بر فراز آنان سایبان كردیم و گزانگبین و بلدرچین بر ایشان فرو فرستادیم از چیزهای پاكیزه‏ای كه روزیتان كرده‏ایم بخورید و بر ما ستم نكردند لیكن بر خودشان ستم می‏كردند {160}29
1121اعراف7161وَإِذْ قِيلَ لَهُمُ اسْكُنُواْ هَـذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُواْ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُولُواْ حِطَّةٌ وَادْخُلُواْ الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيئَاتِكُمْ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ {161}و [یاد كن] هنگامی را كه بدیشان گفته شد در این شهر سكونت گزینید و از آن هر جا كه خواستید بخورید و بگویید [خداوندا] گناهان ما را فرو ریز و سجده‏كنان از دروازه [شهر] درآیید تا گناهان شما را بر شما ببخشاییم [و] به زودی بر [اجر] نیكوكاران بیفزاییم {161}29
1122اعراف7162فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنْهُمْ قَوْلاً غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاء بِمَا كَانُواْ يَظْلِمُونَ {162}پس كسانی از آنان كه ستم كردند سخنی را كه به ایشان گفته شده بود به سخن دیگری تبدیل كردند پس به سزای آنكه ستم می‏ورزیدند عذابی از آسمان بر آنان فرو فرستادیم {162}29
1123اعراف7163واَسْأَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَيَوْمَ لاَ يَسْبِتُونَ لاَ تَأْتِيهِمْ كَذَلِكَ نَبْلُوهُم بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ {163}و از اهالی آن شهری كه كنار دریا بود از ایشان جویا شو آنگاه كه به [حكم] روز شنبه تجاوز می‏كردند آنگاه كه روز شنبه آنان ماهیهایشان روی آب می‏آمدند و روزهای غیر شنبه به سوی آنان نمی‏آمدند این گونه ما آنان را به سبب آنكه نافرمانی می‏كردند می‏آزمودیم {163}29
1124اعراف7164وَإِذَ قَالَتْ أُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْمًا اللّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا قَالُواْ مَعْذِرَةً إِلَى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ {164}و آنگاه كه گروهی از ایشان گفتند برای چه قومی را كه خدا هلاك‏كننده ایشان است‏یا آنان را به عذابی سخت عذاب خواهد كرد پند می‏دهید گفتند تا معذرتی پیش پروردگارتان باشد و شاید كه آنان پرهیزگاری كنند {164}29
1125اعراف7165فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُكِّرُواْ بِهِ أَنجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَأَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُواْ بِعَذَابٍ بَئِيسٍ بِمَا كَانُواْ يَفْسُقُونَ {165}پس هنگامی كه آنچه را بدان تذكر داده شده بودند از یاد بردند كسانی را كه از [كار] بد باز می‏داشتند نجات دادیم و كسانی را كه ستم كردند به سزای آنكه نافرمانی می‏كردند به عذابی شدید گرفتار كردیم {165}29
1126اعراف7166فَلَمَّا عَتَوْاْ عَن مَّا نُهُواْ عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُونُواْ قِرَدَةً خَاسِئِينَ {166}و چون از آنچه از آن نهی شده بودند سرپیچی كردند به آنان گفتیم بوزینگانی رانده‏شده باشید {166}29
1127اعراف7167وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَن يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ الْعِقَابِ وَإِنَّهُ لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ {167}و [یاد كن] هنگامی را كه پروردگارت اعلام داشت كه تا روز قیامت بر آنان [=یهودیان] كسانی را خواهد گماشت كه بدیشان عذاب سخت بچشانند آری پروردگار تو زودكیفر است و همو آمرزنده بسیار مهربان است {167}29
1128اعراف7168وَقَطَّعْنَاهُمْ فِي الأَرْضِ أُمَمًا مِّنْهُمُ الصَّالِحُونَ وَمِنْهُمْ دُونَ ذَلِكَ وَبَلَوْنَاهُمْ بِالْحَسَنَاتِ وَالسَّيِّئَاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ {168}و آنان را در زمین به صورت گروه‏هایی پراكنده ساختیم برخی از آنان درستكارند و برخی از آنان جز اینند و آنها را به خوشیها و ناخوشیها آزمودیم باشد كه ایشان بازگردند {168}29
1129اعراف7169فَخَلَفَ مِن بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُواْ الْكِتَابَ يَأْخُذُونَ عَرَضَ هَـذَا الأدْنَى وَيَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنَا وَإِن يَأْتِهِمْ عَرَضٌ مُّثْلُهُ يَأْخُذُوهُ أَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِم مِّيثَاقُ الْكِتَابِ أَن لاَّ يِقُولُواْ عَلَى اللّهِ إِلاَّ الْحَقَّ وَدَرَسُواْ مَا فِيهِ وَالدَّارُ الآخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ {169}آنگاه بعد از آنان جانشینانی وارث كتاب [آسمانی] شدند كه متاع این دنیای پست را می‏گیرند و می‏گویند بخشیده خواهیم شد و اگر متاعی مانند آن به ایشان برسد [باز] آن را می‏ستانند آیا از آنان پیمان كتاب [آسمانی] گرفته نشده كه جز به حق نسبت به خدا سخن نگویند با اینكه آنچه را كه در آن [كتاب] است آموخته‏اند و سرای آخرت برای كسانی كه پروا پیشه می‏كنند بهتر است آیا باز تعقل نمی‏كنید {169}29
1130اعراف7170وَالَّذِينَ يُمَسَّكُونَ بِالْكِتَابِ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ إِنَّا لاَ نُضِيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ {170}و كسانی كه به كتاب [آسمانی] چنگ درمی‏زنند و نماز برپا داشته‏اند [بدانند كه] ما اجر درستكاران را تباه نخواهیم كرد {170}29
1131اعراف7171وَإِذ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَظَنُّواْ أَنَّهُ وَاقِعٌ بِهِمْ خُذُواْ مَا آتَيْنَاكُم بِقُوَّةٍ وَاذْكُرُواْ مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ {171}و [یاد كن] هنگامی را كه كوه [طور] را بر فرازشان سایبان‏آسا برافراشتیم و چنان پنداشتند كه [كوه] بر سرشان فرو خواهد افتاد [و گفتیم] آنچه را كه به شما داده‏ایم به جد و جهد بگیرید و آنچه را در آن است به یاد داشته باشید شاید كه پرهیزگار شوید {171}39
1132اعراف7172وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِن بَنِي آدَمَ مِن ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَى أَنفُسِهِمْ أَلَسْتَ بِرَبِّكُمْ قَالُواْ بَلَى شَهِدْنَا أَن تَقُولُواْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَذَا غَافِلِينَ {172}و هنگامی را كه پروردگارت از پشت فرزندان آدم ذریه آنان را برگرفت و ایشان را بر خودشان گواه ساخت كه آیا پروردگار شما نیستم گفتند چرا گواهی دادیم تا مبادا روز قیامت بگویید ما از این [امر] غافل بودیم {172}39
1133اعراف7173أَوْ تَقُولُواْ إِنَّمَا أَشْرَكَ آبَاؤُنَا مِن قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِّن بَعْدِهِمْ أَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ {173}یا بگویید پدران ما پیش از این مشرك بوده‏اند و ما فرزندانی پس از ایشان بودیم آیا ما را به خاطر آنچه باطل‏اندیشان انجام داده‏اند هلاك می‏كنی {173}39
1134اعراف7174وَكَذَلِكَ نُفَصِّلُ الآيَاتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ {174}و اینگونه آیات [خود] را به تفصیل بیان می‏كنیم و باشد كه آنان [به سوی حق] بازگردند {174}39
1135اعراف7175وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِيَ آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ {175}و خبر آن كس را كه آیات خود را به او داده بودیم برای آنان بخوان كه از آن عاری گشت آنگاه شیطان او را دنبال كرد و از گمراهان شد {175}39
1136اعراف7176وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَلَـكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِن تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَث ذَّلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ {176}و اگر می‏خواستیم قدر او را به وسیله آن [آیات] بالا می‏بردیم اما او به زمین [=دنیا] گرایید و از هوای ن فس خود پیروی كرد از این رو داستانش چون داستان سگ است [كه] اگر بر آن حمله‏ور شوی زبان از كام برآورد و اگر آن را رها كنی [باز هم] زبان از كام برآورد این م ث ل آن گروهی است كه آیات ما را تكذیب كردند پس این داستان را [برای آنان] حكایت كن شاید كه آنان بیندیشند {176}39
1137اعراف7177سَاء مَثَلاً الْقَوْمُ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَأَنفُسَهُمْ كَانُواْ يَظْلِمُونَ {177}چه زشت است داستان گروهی كه آیات ما را تكذیب و به خود ستم می‏نمودند {177}39
1138اعراف7178مَن يَهْدِ اللّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِي وَمَن يُضْلِلْ فَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ {178}هر كه را خدا هدایت كند او راه‏یافته است و كسانی را كه گمراه نماید آنان خود زیانكارانند {178}39
1139اعراف7179وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالإِنسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لاَّ يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لاَّ يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لاَّ يَسْمَعُونَ بِهَا أُوْلَـئِكَ كَالأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُوْلَـئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ {179}و در حقیقت بسیاری از جنیان و آدمیان را برای دوزخ آفریده‏ایم [چرا كه] دلهایی دارند كه با آن [حقایق را] دریافت نمی‏كنند و چشمانی دارند كه با آنها نمی‏بینند و گوشهایی دارند كه با آنها نمی‏شنوند آنان همانند چهارپایان بلكه گمراه‏ترند [آری] آنها همان غافل‏ماندگانند {179}39
1140اعراف7180وَلِلّهِ الأَسْمَاء الْحُسْنَى فَادْعُوهُ بِهَا وَذَرُواْ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمَآئِهِ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ {180}و نامهای نیكو به خدا اختصاص دارد پس او را با آنها بخوانید و كسانی را كه در مورد نامهای او به كژی می‏گرایند رها كنید زودا كه به [سزای] آنچه انجام می‏دادند كیفر خواهند یافت {180}39
1141اعراف7181وَمِمَّنْ خَلَقْنَا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ {181}و از میان كسانی كه آفریده‏ایم گروهی هستند كه به حق هدایت می‏كنند و به حق داوری می‏نمایند {181}39
1142اعراف7182وَالَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لاَ يَعْلَمُونَ {182}و كسانی كه آیات ما را تكذیب كردند به تدریج از جایی كه نمی‏دانند گریبانشان را خواهیم گرفت {182}39
1143اعراف7183وَأُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ {183}و به آنان مهلت می‏دهم كه تدبیر من استوار است {183}39
1144اعراف7184أَوَلَمْ يَتَفَكَّرُواْ مَا بِصَاحِبِهِم مِّن جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلاَّ نَذِيرٌ مُّبِينٌ {184}آیا نیندیشیده‏اند كه همنشین آنان هیچ جنونی ندارد او جز هشداردهنده‏ای آشكار نیست {184}39
1145اعراف7185أَوَلَمْ يَنظُرُواْ فِي مَلَكُوتِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَا خَلَقَ اللّهُ مِن شَيْءٍ وَأَنْ عَسَى أَن يَكُونَ قَدِ اقْتَرَبَ أَجَلُهُمْ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ {185}آیا در ملكوت آسمانها و زمین و هر چیزی كه خدا آفریده است ننگریسته‏اند و اینكه شاید هنگام مرگشان نزدیك شده باشد پس به كدام سخن بعد از قرآن ایمان می‏آورند {185}39
1146اعراف7186مَن يُضْلِلِ اللّهُ فَلاَ هَادِيَ لَهُ وَيَذَرُهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ {186}هر كه را خداوند گمراه كند برای او هیچ رهبری نیست و آنان را در طغیانشان سرگردان وا می‏گذارد {186}39
1147اعراف7187يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ رَبِّي لاَ يُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَا إِلاَّ هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ لاَ تَأْتِيكُمْ إِلاَّ بَغْتَةً يَسْأَلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَا قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ اللّهِ وَلَـكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَعْلَمُونَ {187}از تو در باره قیامت می‏پرسند [كه] وقوع آن چه وقت است بگو علم آن تنها نزد پروردگار من است جز او [هیچ كس] آن را به موقع خود آشكار نمی‏گرداند [این حادثه] بر آسمانها و زمین گران است جز ناگهان به شما نمی‏رسد [باز] از تو می‏پرسند گویا تو از [زمان وقوع] آن آگاهی بگو علم آن تنها نزد خداست ولی بیشتر مردم نمی‏دانند {187}39
1148اعراف7188قُل لاَّ أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَلاَ ضَرًّا إِلاَّ مَا شَاء اللّهُ وَلَوْ كُنتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لاَسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوءُ إِنْ أَنَاْ إِلاَّ نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ {188}بگو جز آنچه خدا بخواهد برای خودم اختیار سود و زیانی ندارم و اگر غیب می‏دانستم قطعا خیر بیشتری می‏اندوختم و هرگز به من آسیبی نمی‏رسید من جز بیم‏دهنده و بشارتگر برای گروهی كه ایمان می‏آورند نیستم {188}39
1149اعراف7189هُوَ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا فَلَمَّا تَغَشَّاهَا حَمَلَتْ حَمْلاً خَفِيفًا فَمَرَّتْ بِهِ فَلَمَّا أَثْقَلَت دَّعَوَا اللّهَ رَبَّهُمَا لَئِنْ آتَيْتَنَا صَالِحاً لَّنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ {189}اوست آن كس كه شما را از ن فس واحدی آفرید و جفت وی را از آن پدید آورد تا بدان آرام گیرد پس چون [آدم] با او [حوا] درآمیخت باردار شد باری سبك و [چندی] با آن [بار سبك] گذرانید و چون سنگین‏بار شد خدا پروردگار خود را خواندند كه اگر به ما [فرزندی] شایسته عطا كنی قطعا از سپاسگزاران خواهیم بود {189}39
1150اعراف7190فَلَمَّا آتَاهُمَا صَالِحاً جَعَلاَ لَهُ شُرَكَاء فِيمَا آتَاهُمَا فَتَعَالَى اللّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ {190}و چون به آن دو [فرزندی] شایسته داد در آنچه [خدا] به ایشان داده بود برای او شریكانی قرار دادند و خدا از آنچه [با او] شریك می‏گردانند برتر است {190}39
1151اعراف7191أَيُشْرِكُونَ مَا لاَ يَخْلُقُ شَيْئاً وَهُمْ يُخْلَقُونَ {191}آیا موجوداتی را [با او] شریك می‏گردانند كه چیزی را نمی‏آفرینند و خودشان مخلوقند {191}39
1152اعراف7192وَلاَ يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْرًا وَلاَ أَنفُسَهُمْ يَنصُرُونَ {192}و نمی‏توانند آنان را یاری كنند و نه خویشتن را یاری دهند {192}39
1153اعراف7193وَإِن تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدَى لاَ يَتَّبِعُوكُمْ سَوَاء عَلَيْكُمْ أَدَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ أَنتُمْ صَامِتُونَ {193}و اگر آنها را به [راه] هدایت فراخوانید از شما پیروی نمی‏كنند چه آنها را بخوانید یا خاموش بمانید برای شما یكسان است {193}39
1154اعراف7194إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُكُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُواْ لَكُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ {194}در حقیقت كسانی را كه به جای خدا می‏خوانید بندگانی امثال شما هستند پس آنها را [در گرفتاریها] بخوانید اگر راست می‏گویید باید شما را اجابت كنند {194}39
1155اعراف7195أَلَهُمْ أَرْجُلٌ يَمْشُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ أَيْدٍ يَبْطِشُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌ يُبْصِرُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا قُلِ ادْعُواْ شُرَكَاءكُمْ ثُمَّ كِيدُونِ فَلاَ تُنظِرُونِ {195}آیا آنها پاهایی دارند كه با آن راه بروند یا دستهایی دارند كه با آن كاری انجام دهند یا چشمهایی دارند كه با آن بنگرند یا گوشهایی دارند كه با آن بشنوند بگو شریكان خود را بخوانید سپس در باره من حیله به كار برید و مرا مهلت مدهید {195}39
1156اعراف7196إِنَّ وَلِيِّـيَ اللّهُ الَّذِي نَزَّلَ الْكِتَابَ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ {196}بی‏تردید سرور من آن خدایی است كه قرآن را فرو فرستاده و همو دوستدار شایستگان است {196}39
1157اعراف7197وَالَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِهِ لاَ يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ وَلآ أَنفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ {197}و كسانی را كه به جای او می‏خوانید نمی‏توانند شما را یاری كنند و نه خویشتن را یاری دهند {197}39
1158اعراف7198وَإِن تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدَى لاَ يَسْمَعُواْ وَتَرَاهُمْ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ وَهُمْ لاَ يُبْصِرُونَ {198}و اگر آنها را به [راه] هدایت فرا خوانید نمی‏شنوند و آنها را می‏بینی كه به سوی تو می‏نگرند در حالی كه نمی‏بینند {198}39
1159اعراف7199خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِينَ {199}گذشت پیشه كن و به [كار] پسندیده فرمان ده و از نادانان رخ برتاب {199}39
1160اعراف7200وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ {200}و اگر از شیطان وسوسه‏ای به تو رسد به خدا پناه ب ر زیرا كه او شنوای داناست {200}39
1161اعراف7201إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَواْ إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِّنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُواْ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ {201}در حقیقت كسانی كه [از خدا] پروا دارند چون وسوسه‏ای از جانب شیطان بدیشان رسد [خدا را] به یاد آورند و بناگاه بینا شوند {201}39
1162اعراف7202وَإِخْوَانُهُمْ يَمُدُّونَهُمْ فِي الْغَيِّ ثُمَّ لاَ يُقْصِرُونَ {202}و یارانشان آنان را به گمراهی می‏كشانند و كوتاهی نمی‏كنند {202}39
1163اعراف7203وَإِذَا لَمْ تَأْتِهِم بِآيَةٍ قَالُواْ لَوْلاَ اجْتَبَيْتَهَا قُلْ إِنَّمَا أَتَّبِعُ مَا يِوحَى إِلَيَّ مِن رَّبِّي هَـذَا بَصَآئِرُ مِن رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ {203}و هر گاه برای آنان آیاتی نیاوری می‏گویند چرا آن را خود برنگزیدی بگو من فقط آنچه را كه از پروردگارم به من وحی می‏شود پیروی می‏كنم این [قرآن] رهنمودی است از جانب پروردگار شما و برای گروهی كه ایمان می‏آورند هدایت و رحمتی است {203}39
1164اعراف7204وَإِذَا قُرِىءَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُواْ لَهُ وَأَنصِتُواْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ {204}و چون قرآن خوانده شود گوش بدان فرا دارید و خاموش مانید امید كه بر شما رحمت آید {204}39
1165اعراف7205وَاذْكُر رَّبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَخِيفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ وَلاَ تَكُن مِّنَ الْغَافِلِينَ {205}و در دل خویش پروردگارت را بامدادان و شامگاهان با تضرع و ترس بی‏صدای بلند یاد كن و از غافلان مباش {205}39
1166اعراف7206إِنَّ الَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ لاَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِهِ وَيُسَبِّحُونَهُ وَلَهُ يَسْجُدُونَ {206}به یقین كسانی كه نزد پروردگار تو هستند از پرستش او تكبر نمی‏ورزند و او را به پاكی می‏ستایند و برای او سجده می‏كنند {206}39سجده